Marcos 10
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Kəni Iesu təmiet ikɨn əha kəni muvən miet=pən əpəha e nɨtəni əpəha Jutiə e nəven nɨtəni=pən e nəhu Jotən. Kəni nɨmənin nətəmimi kəmotuhapumɨn=pən mɨn ilah mɨn ohni, kəni tətəgətun ilah məmə inu tətəgətun ilah mɨne nian mɨn.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Kəni Farəsi nəuvein kəməhuva moteiuə əmə motətapuəh ohni məmə, “?Təhro? ?Rəhatah Lou tətegəhan məmə iərman təhrun nəpəhiən rəhan pətan mol difos lan, uə kəpə?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Mətəu Iesu təmətapuəh o lah məmə, “?Lou nak u Mosɨs təmələhu aupən kəm təmah?”
3 Jesus respondeu:
4 Kəni mətəu kotəni məmə, “Mosɨs təmegəhan lan məmə nəmə iərman tətəpəh rəhan pətan, kəni təkeikei mətei nauəuə kəti məfən kəm rəhan pətan məmə in tɨnəpəh mɨnol difos lan, kəni ko mənahli pətɨgəm.”
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Mətəu Iesu təni məmə, “Mosɨs təmətei lou ko mətəu-inu rəhn-kapə təmah tiəkɨs pɨk.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Mətəu e nətuəuiniən, Uhgɨn təmol natimnati, kəni mol iərman mɨne pətan.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 O nati əha in əha, iərman otəpanəpəh rəhan tatə mɨne mamə, kəni mətuatɨg ilau rəhan pətan.
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 Kəni ilau okiəuva nɨpətɨlau kətiəh. Kəni rəueiu, ilau səniəmə keiu, mətəu kətiəh əmə.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Uhgɨn tɨnɨlpɨn ilau kɨniəuva mɨnuol kətiəh, kəni o nati əha, pəh iətəmimi kəti ko təsətahtuviən rəhalau natɨgiən.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Kəni Iesu mɨne rəhan nətəmimi kəməhuvən əpəha imə, kəni rəhan mɨn nətəmimi kotətapuəh ohni o nati u.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Iətəmi tatol tifos mətəpəh rəhan pətan kəni matit mɨn in pɨsɨn kəti, in tatol təfagə tərah e rəhan əhruahru pətan.
11 E Jesus lhes disse:
12 Kəni təhmen mɨn əmə, nəmə pətan kəti tətəpəh rəhan iərman kəni matɨtəu=pən in pɨsɨn kəti, in mɨn tatol təfagə tərah e rəhan əhruahru iərman.”
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Kəni nətəmimi nəuvein kəmotəmki kəlkələh mɨn məhuva o Iesu məmə otələhu=pən nəhlmɨn e lah məfən nəuvɨriən rəha Uhgɨn kəm lah. Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kəmautəniəhu ilah.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Mətəu nian Iesu təmeruh, kəni niəməha tol, mətahi ilah məmə, “Pəh kəlkələh mɨn okəhuva ohniəu. Sotəniəhuiən kəlkələh mɨn u, mətəu-inu nətəmimi mɨn u nɨkilah təhmen əmə e nɨki kəlkələh mɨn, ilah u Uhgɨn tətarmənɨg e lah.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Iatəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə iətəmi kəti təsolkeikeiən məmə oteiuaiu məhmen e kəlkələh mɨn u kəti mupəh Uhgɨn tarmənɨg lan, ko in təsatɨg ahgəliən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Kəni mos kəlkələh mɨn e nəhlmɨn, kəni mələhu=pən nəhlmɨn e lah məmə, “Pəh Uhgɨn otəfɨnə rəhan nəuvɨriən kəm təmah.”
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Nian Iesu tɨnətaliuək matuvən, kəni suah kəti təmaiu muva mɨsin=pən nəulɨn ohni məmə, “Iəgətun təuvɨr, oiəkəkeikei mol nak u məmə iəkos nəmiəgəhiən itulɨn?”
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Mətəu Iesu təni məmə, “?Təhro nətəni məmə iəu iətəmi təuvɨr? Uhgɨn pɨsɨn əmə u in təuvɨr, iətəmi kəti mɨn tɨkə məmə in təuvɨr.
18 Jesus respondeu:
19 Ik nɨnəhrun rəkɨs lou mɨn rəha Mosɨs məmə onəsohamuiən iətəmi, məsakləhiən, məseiuəiən, məsakləhiən e pətan, onəkəkeikei mɨsiai rəham tatə mɨne mamə.”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Mətəu suah u təni məmə, “Iəgətun, lou mɨn u, iatol rəfin ilah nian iəmatəkəku mətəuarus=pa u rəueiu mɨne.”
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Kəni Iesu təməsal=pən əhruahru meh suah u molkeikei pɨk, kəni məni məmə, “Nati kəti mɨn əmə əha ikɨn onəkol. Uvən mol nətəmimi kotos nəhmtɨ rəham nautə rəfin agɨn, kəni məfən məni lan kəm nanrah mɨn, kəni ik onəkos nəuvɨriən tepət əpəha e negəu e neai. Kəni muva, muərisɨg lak, mol məmə rəhak iətəmimi.”
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Kəni nian suah u təmətəu nəghatiən u, kəni nəhmtɨn təməpəou, kəni nɨkin təməpəou pɨk ohni, matuvən mətəu-inu rəhan nautə tepət.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Kəni Iesu təməsal=pən meruh nətəmi mɨn əha ikɨn, kəni məni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “!Nəman! Tiəkɨs pəhriən o nətəm rəhalah nautə tepət məmə okəhuvən motatɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotauɨt pɨk o nəghatiən rəhan, mətəu Iesu təməni mɨn məmə, “Nenətɨk mɨn, tiəkɨs pəhriən məmə iətəmi kəti otuvən matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Tiəkɨs o kaməl asoli məmə otuvən=pən e nɨpəg nitɨl, mətəu tiəkɨs pɨk agɨn o iətəm rəhan nautə tepət məmə otuvən matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotauɨt pɨk ohni motəni məmə, “?Ei, mətəu pəh təhrun nosiən nəmiəgəhiən itulɨn?”
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Kəni Iesu təməsal=pən meruh ilah, kəni məni məmə, “Nak u, ko iətəmimi təsoliən. Mətəu Uhgɨn, in təhrun noliən natimnati rəfin.”
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Mətəu Pitə təni məmə, “Itɨmah iəmotəpəh rəfin rəhatɨmah natimnati məmə oiəkohuərisɨg lam.”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Mətəu Iesu təni məmə, “Iətəni pəhriən, iətəmimi iətəm otəpəh rəhan nimə, uə pian mɨn, uə kakə mɨn, uə mamə, uə tatə, uə kəlkələh mɨn, uə rəhan nɨftəni ohniəu mɨne Nanusiən Təuvɨr,
29 Jesus respondeu:
30 e nəmiəgəhiən rəha nəhue nɨftəni u, in otos nɨtailah uan-hanrɨt, inu nimə mɨn, mɨne pian mɨn, mɨne kakə mɨn, mɨne mamə mɨn, mɨne kəlkələh mɨn, mɨne nɨftəni mɨn — kəni in otos mɨn nərahiən mɨn iətəm nətəmimi okotol kəm in. Kəni e nəmiəgəhiən vi iətəm otəpanuva, in otos nəmiəgəhiən itulɨn.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Mətəu nətəmimi tepət u kautaupən u rəueiu, okəpanəhuərisɨg, kəni nətəmi u kautəhuərisɨg u rəueiu okəpanotaupən.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Kəni Iesu mɨne kəmotaliuək e suaru məutəri=pən əpəha Jerusɨləm, kəni Iesu təmətaupən e rəhan mɨn nətəmimi, əmeiko narmɨlah təmiuvɨg pɨk ohni, kəni nətəmi kəmautəhuərisɨg e lah kəmotəgɨn. Kəni Iesu tit rəkɨs rəhan mɨn nətəmi tueləf məhuvən, kəni mətəni=pən nati nak iətəm okəpanol lan,
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 məni məmə, “Otətəlɨg vivi-to lak. Rəueiu kɨnautəri mɨnautəhuvən əpəha Jerusɨləm, kəni okegəhan=pən lak iəu Nətɨ Iətəmimi e nəhlmɨ pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou. Kəni okotəni məmə oiəkɨmɨs, kəni okotəhlman=pən lak e nəhlmɨ Nanihluə mɨn.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Kəni okotəuvsan lak, kəni motagəh iəu, motalis iəu, kəni motohamu iəu. Mətəu e nian tatol kɨsɨl lan u, iəpanəmiəgəh mɨn.”
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Kəni Jemɨs mɨne Jon, nətɨ Səpəti mil, kəmiəuva o Iesu, kəni muəni=pən ohni məmə, “Iəgətun, iəkuolkeikei nati kəti məmə onəkol kəm tɨmlau.”
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Kəni Iesu təni məmə, “?Nəkuolkeikei nak məmə iəkol kəm təlau?”
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Mətəu kuəmə, “O nian nəkuva məmə onəkarmənɨg e nəhagəhagiən rəha nəsanəniən rəham, kəni iəkuolkeikei məmə onəkegəhan e tɨmlau kəti təharəg e nəhlməm maru kəni kəti təharəg e nəhlməm məuɨl, ikɨn mil ko ima nəsanəniən mɨne nɨsiaiən ikɨn.”
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Kəni Iesu təməni=pən kəm lau məmə, “Itəlau nəkuəruru nati nətuəni. ?Təhro? ?Itəlau, nɨkitəlau təhti məmə nəkuəhmen o nəmnɨmiən e kap rəha nahməiən iəu oiəkəmnɨm lan? ?Kəni muəhmen mɨn məmə okol bəptais e təlau e nahməiən məmə inu okol lak?”
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Kəni kuəmə, “!Əuəh, iəkuəhmen lan!” Mətəu Iesu təni məmə, “Pəhriən, onəkuəkeikei nəmnɨmiən e kap iəu iəkəmnɨm lan. Kəni okol bəptais e təlau e bəptais iətəm okol bəptais lak lan.
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Mətəu o nəharəgiən e nəhlmək maru mɨne məuɨl, səniəmə rəhak məmə iəkəni. Ikɨn mil əha, ilau rəha nətəmimi u iətəm Uhgɨn təmol əpenə-penə o lah.”
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Uərisɨg lan, rəhan nətəmi ten kəmotətəu nəghatiən u, kəni niəməha təmol ilah o Jemɨs mɨne Jon.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Kəni Iesu təmauɨn e rəhan mɨn nətəmimi kəhuva, kəni təni=pən kəm lah məmə, “Itəmah nəkotəhrun məmə nətəmimi mɨn u kotəni məmə okotepət e Nanihluə mɨn, kautəfəri aru ilah, kəni nətəmi asoli rəhalah kautol nalkutiən asoli kəm rəhalah mɨn nətəmimi.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 “Mətəu itəmah onəsotoliən lanəha. Nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə in otepət e təmah, in otəkeikei muva məmə in ioluək əmə kəti rəhatəmah.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Kəni nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə in otit itəmah, kəni in otəkeikei muva məmə in iol əhruin kəti rəhatəmah.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Kəni iəu mɨn, Nətɨ Iətəmimi, iəməsuvaiən məmə nətəmimi okotol uək kəm iəu, mətəu iəmuva məmə iəkol uək kəm nətəmimi kəni məfən rəhak nəmiəgəhiən məmə iəkɨtɨs ilah e rəhalah noliən tərah mɨn.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Kəni Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi, kəməhuva əpəha Jeriko. Kəni nian kɨnohiet mautəhuvən, kəni nətəmimi tepət kəməhuərisɨg e lah. Kəni suah kəti nəhmtɨn tərah, tətəharəg e nɨkalɨ suaru, nərgɨn u Patimiəs nətɨ Timiəs. Nian rəfin təteasiə e məni o nətəmimi.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Nian təmətəu məmə Iesu iətəm Nasərɨt tətaliuək e suaru mətuva, kəni təmagət əfəməh məmə, “!Əui, Iesu Mipɨ Tefɨt, asəkəhruin iəu masiru lak!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Kəni nətəmimi nəuvein kotearəg lan motəni məmə, “!Ei, sagətiən!” motəni pau mətəu in təməha magət əfəməh pɨk mɨn məmə, “!Mipɨ Tefɨt, asəkəhruin iəu masiru lak!”
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Kəni Iesu təhtul kəni məni məmə, “Otauɨn-pən-to e suah u məmə tuva.” Kəni motəni=pən kəm in məmə, “Ei, agiən, məhtul, mətəu-inu Iesu tətauɨn lam.”
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Kəni suah u təməraki e rəhan kot, miuvɨg-pəri məhtul muvən o Iesu.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Kəni Iesu tətapuəh ohni məmə, “?Nəkolkeikei nak?” Mətəu təni məmə, “Iəgətun, iəkolkeikei məmə nəkol vivi nəhmtək pəh iəkeh nati.”
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Kəni Iesu təni məmə, “Atuvən. Rəham nəhatətəiən tɨnol vivi ik.” Kəni rəueiu agɨn mɨn nəhmtɨn təməuvɨr, tɨnateh nati. Kəni mɨnatɨtəu=pən Iesu məutan.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.