Lucas 6
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Nian kəti e Sapət, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəməutaliuək məutohapumɨn e nasumiən mɨn rəha wit, nati kəti təhmen e rais, kəni rəhan mɨn nətəmimi kəutəhli wit nəuvein məutauɨg rəkɨs nɨlosɨn, kəni mautun.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Mətəu Farəsi mɨn nəuvein kəmotagət məmə, “!Ei! Sapət u rəueiu, kəni noliən u nautol təsəhmen-pəniən e Lou. ?Təhro itəmah nautol lanko?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Mətəu Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Itəmah nəsotafiniən e Nauəuə Rəha Uhgɨn, natimnati mɨn əha Kig Tefɨt təmol aupən? Ilah rəhan mɨn nətəmimi nəumɨs təmus ilah.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Kəni in təmuvən imə e Nima Tapolɨn rəha Uhgɨn, təmos pɨret u iətəm pris mɨn kɨnotəfən rəkɨs kəm Uhgɨn. Kəni Lou tətəni məmə pris mɨn əmə kotəhrun nuniən, mətəu Tefɨt in təmun kəni məfən nəuvein kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotun.”
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəu, Nətɨ Iətəmimi, iəu iətarmənɨg e nian rəha Sapət.”
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 Kəni e nian pɨsɨn kəti mɨn rəha Sapət, Iesu təmuvən əpəha imə e nimə rəha nuhapumɨniən, mətəgətun nətəmimi. Kəni ikɨn əha, suah kəti əha ikɨn nəhlmɨn maru təmɨmɨs, ko təsegaruiən lan.
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne Farəsi mɨn, ilah kəutəsal məmə okoteruh mə Iesu otol vi suah u e nian rəha Sapət, pəh ilah kotəhrun nəniən mə Iesu təmatgəhli Lou.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Mətəu Iesu təməhrun əmə nətəlɨgiən rəhalah, kəni təməni=pən kəm suah u nəhlmɨn təmɨmɨs məmə, “Va, məhtul aupən.” Kəni tuvən məhtul=pən əha aupən.
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəkolkeikei məmə iəkətapuəh nati kəti o təmah. ?Təhro? ?E nian rəha Sapət, noliən nak in təhruahru e Lou məmə okol, kəhrun noliən nati təuvɨr uə kəhrun noliən nati tərah? ?Okosmiəgəh iətəmi, uə okuhamu itəmi?”
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Kəni Iesu təməsal=pən meruh nətəmimi mɨtəlau, kəni məni=pən kəm suah u nəhlmɨn təmɨmɨs məmə, “Uahru-to e nəhlməm.” Kəni in təmuahru e nəhlmɨn, kəni nəhlmɨn təuvɨr.
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Mətəu Farəsi mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, nɨkilah nərah pɨk agɨn, kəni məutəghati-əghati kəm lah mɨn məmə okotəhro e suah kəha Iesu.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Kəni e nian mɨn əha, Iesu təmuvən əpəha ilɨs e nɨtəuət məmə otəfaki, kəni mətəfaki lapɨn mətəuarus tian.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 Kəni tɨnian, in təmauɨn e rəhan mɨn nətəmimi məmə okəhuva moteruh in. Kəni in təmɨtəpɨn rəkɨs tueləf, mauɨn e nərgɨn lah məmə aposɨl mɨn.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Nərgɨ aposɨl mɨn u tol lanu: Saimon iətəm Iesu təmauɨn e nərgɨ vi mə Pitə, mɨne pian Antɨru, mɨne Jemɨs mɨne Jon, mɨne Fɨlɨp, mɨne Patolomiu,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 mɨne Matiu, mɨne Toməs, mɨne Jemɨs nətɨ Alfiəs, mɨne Saimon u kətauɨn lan məmə Selot,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 mɨne Jutəs nətɨ Jemɨs, mɨne Jutəs Iskariot u iətəm təmegəhan e Iesu kəm rəhan mɨn tɨkɨmɨr mɨn.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Kəni Iesu mɨne rəhan aposɨl mɨn kəmoteiuaiu e nɨtəuət məhuva ikɨn kəti təməhli ikɨn, ilah nətəmimi rəhan mɨn tepət, mɨne nətəmimi əpnapɨn mɨn tepət, kəmotsɨpən nɨtəni Jutiə, mɨne Jerusɨləm, mɨne nɨkalkalɨ nɨtəhi Taea mɨne Saedon.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Ilah kəməhuva məmə okotətəu nəghatiən rəha Iesu, kəni məmə otol vi nɨmɨsiən mɨn rəhalah. Kəni in təmol vi nɨmɨsiən mɨn rəhalah. Kəni in təmol vi mɨn nətəmimi narmɨn tərah mɨn kəmotərəkɨn ilah.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Kəni nətəmimi nətəm kəməutəhtul təlau-təlau lan, kəmotalkut məmə okotek mətəu-inu nəsanəniən tatsɨpən lan matol vi ilah rəfin.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 Kəni Iesu təməsal=pən meruh rəhan mɨn nətəmimi, kəni təni=pən kəm lah məmə,
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 Itəmah nətəm nəumɨs tatus itəmah rəueiu, nəutatɨg e nəuvɨriən pəhriən. In nəuvɨriən pəhriən mətəu-inu, onəkotəni məmə, ‘Əuəh, təhmen.’
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Onəkotatɨg e nəuvɨriən pəhriən nian nətəmimi kəutəməki e təmah, kəni kəsegəhaniən e təmah məmə onəkotol nati kətiəh itəmah min ilah, kəni kətəni rah itəmah, kəni kətərəkɨn nərgɨ təmah məmə itəmah rəha iərmɨs mɨn, kəni ilah kautol noliən mɨn əha kəm təmah mətəu-inu iəu Nətɨ iətəmimi, kəni itəmah rəhak mɨn.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 E nian mɨn əha, nəkotagiən, kəni motəmako e nagiəniən mətəu-inu nətəouiən asoli rəhatəmah rəha natimnati mɨn əha tətatɨg e negəu e neai. Nɨkitəmah otagiən mətəu tɨpɨlah mɨn kəmotol noliən kətiəh əmə kəm iəni mɨn aupən ikɨn.
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Mətəu, kəsi, nərahiən asoli otuva o təmah u rəhatəmah nautə tepət rəueiu mətəu-inu, nɨnotos rəkɨs nagiəniən rəfin iətəm onəkotos,
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 Kəsi, nərahiən asoli otuva o təmah nətəm nəutauən pɨk məutətəu təuvɨr lanəha rəueiu mətəu-inu, nəumɨs otəpanus itəmah.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 Kəsi, nərahiən asoli otuva o təmah nian nətəmimi mɨn kautləfəri nərgɨ təmah mətəu-inu, tɨpɨlah mɨn kəməutləfəri lanəha nərgɨ iəni eiuə mɨn aupən ikɨn.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 Kəni təməni mɨn məmə, “Mətəu iətəni kəm təmah nətəm nəutətəlɨg lak motəhrun məmə, onəkotəkeikei məutolkeikei rəhatəmah tɨkɨmɨr mɨn, kəni məutol təuvɨr kəm nətəm kəutəməki e təmah,
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 kəni nian nətəmimi kəutəuiakən e təmah, mətəu itəmah onəkotəni=pən kəm Uhgɨn məmə otəfən rəhan nəuvɨriən kəm lah, kəni onəkotəfaki o nətəmimi u kautol tərah e təmah.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 “Okəmə suah kəti tem nɨkapɨm, əfən mɨn nəven tem. Okəmə suah kəti tos rəham kot, kəni ətəhtul maru mɨn o nəfən mɨniən rəham sot.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 Kəni əfən mɨn nati nak kəm iətəmimi kəti nəmə teasiə lam, kəni iətəmimi kəti təmos rəham nəuvein natimnati, əpəh əmə, məsətapuəhiən lan.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 Kəni otol təuvɨr kəm nətəmimi rəfin e noliən mɨn rəfin iətəm nəkotolkeikei məmə nətəmimi okotol kəm təmah.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 “Nɨkitəmah təsəhtiən məmə okləfəri itəmah nəmə itəmah nautolkeikei əmə nətəmimi mɨn u kotolkeikei əmə itəmah mətəu-inu, nətəmi kotərah mɨn, ilah mɨn kotolkeikei ilah mɨn.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Nɨkitəmah təsəhtiən məmə okləfəri itəmah nəmə itəmah nautol təuvɨr əmə kəm nətəmi mɨn u kautol təuvɨr əmə kəm təmah. Mətəu-inu nətəm kotərah mɨn kautol mɨn nati kətiəh.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Nɨkitəmah təsəhtiən məmə okəni-vivi itəmah nəmə nautegəhan e natimnati kəm nətəmi nəuvein nətəm ilah kotəhrun nalpɨn-pɨnəiən nɨtain kəm təmah. Mətəu-inu nətəmimi kotərah, ilah mɨn kəutegəhan e natimnati kəm lah mɨn məmə nian kəti kəpanos=pən mɨn nɨtain.
34 E, se emprestardes
35 “Mətəu onəkotəkeikei məutolkeikei rəhatəmah mɨn tɨkɨmɨr mɨn, kəni mautol təuvɨr kəm lah, kəni mautegəhan=pən e natimnati u kəmotos məmə okəsotalpɨniən. Okəmə onautol lanəha, rəhatəmah nətəouiən asoli tətatɨg, kəni nəkəhuva nenətɨ Uhgɨn Ilɨs Agɨn, mətəu-inu in tatol təuvɨr kəm nətəm kəutaumɨs mɨn, kəni matol təuvɨr mɨn kəm nətəmi u kəsotəniən məmə nɨkilah tagiən o natimnati təuvɨr u in tatol kəm lah.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Mətəu onəkotolkeikei nətəmimi təhmen əmə e rəhatəmah Tatə tatolkeikei nətəmimi.”
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Kəni Iesu təməni məmə, “Onəsəniən noliən rəha iətəmimi məmə tərah, pəh kəsəniən rəham noliən məmə tərah; onəsəniən məmə suah kəti otəkeikei mos nalpɨniən o təfagə tərah rəhan, kəni pəh okəsəniən məmə ik onəkəkeikei mos nalpɨniən o təfagə tərah kəti rəham; salpɨniən malu e noliən tərah rəha iətəmimi u tatol kəm ik, kəni pəh kəsalpɨniən kalu e noliən tərah rəham.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Ətuati, məfən kəm nətəmimi, kəni Uhgɨn otəfɨnə natimnati tepət tepət kəm ik, təhmen e kətɨm u təməri kasin-asin kargɨn təri məriauəh kəni mətauvəregɨn u okəfɨnə e nəhlməm. Okəmə nəkəfən tepət, okəfɨnə tepət kəm ik, mətəu nəmə nəkəfən təkəku əmə, okəfɨnə əmə təkəku kəm ik.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Kəni in təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm lah məmə, “Iətəmi nəhmtɨn təpɨs ko təsitiən iətəmi kəti mɨn u nəhmtɨn təpɨs mɨn. !Kəsi, okiauvɨg=pən e nɨpəg asoli!
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Iətəm kətəgətun, in təsapirəkɨsiən rəhan iəgətun, mətəu iətəmi u tətətəlɨg vivi mətɨtəu=pən iəgətun e nətəlɨgiən mɨn rəfin, in otuva məhmen e rəhan iəgətun.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “?Təhro nətəni nɨpɨspɨsɨ nɨgi e nəhmtɨ piam, mətəu nɨkim təsəhtiən nɨgi asoli agɨn e nəhmtəm?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ?Nəmə nəsəhruniən nɨgi asoli e nəhmtəm, kəni onəkəhro mos rəkɨs nɨpɨspɨsɨ nɨgi e nəhmtɨ piam? !Itəmah nəfaki eiuə mɨn! Aupən mos rəkɨs nɨgi asoli e nəhmtəm, kəni məhrun neruhiən nɨftəni e nəhmtɨ piam kəti.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Mətəu Iesu təkeikei mətəni məmə, “Ko nɨgi katun kəti kotəsəuəiən e nɨgi kəsuniən, təhmen=pən əmə e nɨgi kəsuniən ko təsəuəiən e nɨgi katun,
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 mətəu kəhrun neruhiən nɨgi e nəuan. Ko iətəmi təsəhliən nəua nɨgi katun e nɨgi akonə, kəni ko iətəmi təsəhliən nəua nɨgi ətəhiən e nəuanɨləuɨs arfu.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Iətəmi təuvɨr, nɨkin təriauəh e natimnati təuvɨr mɨn, kəni in tatol natimnati təuvɨr. Kəni iətəm tərah, nɨkin təriauəh əmə e noliən tərah mɨn, kəni in tatol əmə noliən tərah; mətəu-inu e nian in tətəghati, kəni natimnati mɨn əha e nɨkin kautohiet.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Kəni Iesu təməni məmə, “?Təhro nəutauɨn lak məmə ‘Iərmənɨg, Iərmənɨg,’ mətəu nəsotoliən nati iətəni?
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Pəh iəkəgətun itəmah e noliən rəha suah kəti iətəm təmuva ohniəu, kəni mətətəu nəghatiən mɨn rəhak, kəni matol natimnati mɨn iətəm iətəni ilah.
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 “Kəni in təhmen əmə e iətəmimi u təmol rəhan nimə. Təmaupən mel nɨftəni meiuaiu muvən mafəl vivi kəpiel əpəha ləhtəni, kəni mol pən rəhan nimə ikɨn. Nian nuhuən təməfuv maiu mahruəh muva mələs pɨkɨn, mətəu təsəlauəliən lan, mətəu-inu təmol təskasɨk.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 Mətəu iətəmi iətəm tətətəu nəghatiən rəhak kəni məsoliən, in təhmen=pən e iətəm təmol pəri rəhan nimə əmə e nɨftəni. Nian nuhuən təməfuv maiu mahruəh muva mələs pɨkɨn nimə, kəni əmeiko təmei morin məhapu-əhapu.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.