Lucas 6
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian kəti e Sapət, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəməutaliuək məutohapumɨn e nasumiən mɨn rəha wit, nati kəti təhmen e rais, kəni rəhan mɨn nətəmimi kəutəhli wit nəuvein məutauɨg rəkɨs nɨlosɨn, kəni mautun.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Mətəu Farəsi mɨn nəuvein kəmotagət məmə, “!Ei! Sapət u rəueiu, kəni noliən u nautol təsəhmen-pəniən e Lou. ?Təhro itəmah nautol lanko?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Mətəu Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Itəmah nəsotafiniən e Nauəuə Rəha Uhgɨn, natimnati mɨn əha Kig Tefɨt təmol aupən? Ilah rəhan mɨn nətəmimi nəumɨs təmus ilah.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Kəni in təmuvən imə e Nima Tapolɨn rəha Uhgɨn, təmos pɨret u iətəm pris mɨn kɨnotəfən rəkɨs kəm Uhgɨn. Kəni Lou tətəni məmə pris mɨn əmə kotəhrun nuniən, mətəu Tefɨt in təmun kəni məfən nəuvein kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotun.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəu, Nətɨ Iətəmimi, iəu iətarmənɨg e nian rəha Sapət.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Kəni e nian pɨsɨn kəti mɨn rəha Sapət, Iesu təmuvən əpəha imə e nimə rəha nuhapumɨniən, mətəgətun nətəmimi. Kəni ikɨn əha, suah kəti əha ikɨn nəhlmɨn maru təmɨmɨs, ko təsegaruiən lan.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne Farəsi mɨn, ilah kəutəsal məmə okoteruh mə Iesu otol vi suah u e nian rəha Sapət, pəh ilah kotəhrun nəniən mə Iesu təmatgəhli Lou.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Mətəu Iesu təməhrun əmə nətəlɨgiən rəhalah, kəni təməni=pən kəm suah u nəhlmɨn təmɨmɨs məmə, “Va, məhtul aupən.” Kəni tuvən məhtul=pən əha aupən.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəkolkeikei məmə iəkətapuəh nati kəti o təmah. ?Təhro? ?E nian rəha Sapət, noliən nak in təhruahru e Lou məmə okol, kəhrun noliən nati təuvɨr uə kəhrun noliən nati tərah? ?Okosmiəgəh iətəmi, uə okuhamu itəmi?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Kəni Iesu təməsal=pən meruh nətəmimi mɨtəlau, kəni məni=pən kəm suah u nəhlmɨn təmɨmɨs məmə, “Uahru-to e nəhlməm.” Kəni in təmuahru e nəhlmɨn, kəni nəhlmɨn təuvɨr.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Mətəu Farəsi mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, nɨkilah nərah pɨk agɨn, kəni məutəghati-əghati kəm lah mɨn məmə okotəhro e suah kəha Iesu.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Kəni e nian mɨn əha, Iesu təmuvən əpəha ilɨs e nɨtəuət məmə otəfaki, kəni mətəfaki lapɨn mətəuarus tian.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Kəni tɨnian, in təmauɨn e rəhan mɨn nətəmimi məmə okəhuva moteruh in. Kəni in təmɨtəpɨn rəkɨs tueləf, mauɨn e nərgɨn lah məmə aposɨl mɨn.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Nərgɨ aposɨl mɨn u tol lanu: Saimon iətəm Iesu təmauɨn e nərgɨ vi mə Pitə, mɨne pian Antɨru, mɨne Jemɨs mɨne Jon, mɨne Fɨlɨp, mɨne Patolomiu,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 mɨne Matiu, mɨne Toməs, mɨne Jemɨs nətɨ Alfiəs, mɨne Saimon u kətauɨn lan məmə Selot,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 mɨne Jutəs nətɨ Jemɨs, mɨne Jutəs Iskariot u iətəm təmegəhan e Iesu kəm rəhan mɨn tɨkɨmɨr mɨn.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Kəni Iesu mɨne rəhan aposɨl mɨn kəmoteiuaiu e nɨtəuət məhuva ikɨn kəti təməhli ikɨn, ilah nətəmimi rəhan mɨn tepət, mɨne nətəmimi əpnapɨn mɨn tepət, kəmotsɨpən nɨtəni Jutiə, mɨne Jerusɨləm, mɨne nɨkalkalɨ nɨtəhi Taea mɨne Saedon.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Ilah kəməhuva məmə okotətəu nəghatiən rəha Iesu, kəni məmə otol vi nɨmɨsiən mɨn rəhalah. Kəni in təmol vi nɨmɨsiən mɨn rəhalah. Kəni in təmol vi mɨn nətəmimi narmɨn tərah mɨn kəmotərəkɨn ilah.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Kəni nətəmimi nətəm kəməutəhtul təlau-təlau lan, kəmotalkut məmə okotek mətəu-inu nəsanəniən tatsɨpən lan matol vi ilah rəfin.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Kəni Iesu təməsal=pən meruh rəhan mɨn nətəmimi, kəni təni=pən kəm lah məmə,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Itəmah nətəm nəumɨs tatus itəmah rəueiu, nəutatɨg e nəuvɨriən pəhriən. In nəuvɨriən pəhriən mətəu-inu, onəkotəni məmə, ‘Əuəh, təhmen.’
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Onəkotatɨg e nəuvɨriən pəhriən nian nətəmimi kəutəməki e təmah, kəni kəsegəhaniən e təmah məmə onəkotol nati kətiəh itəmah min ilah, kəni kətəni rah itəmah, kəni kətərəkɨn nərgɨ təmah məmə itəmah rəha iərmɨs mɨn, kəni ilah kautol noliən mɨn əha kəm təmah mətəu-inu iəu Nətɨ iətəmimi, kəni itəmah rəhak mɨn.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 E nian mɨn əha, nəkotagiən, kəni motəmako e nagiəniən mətəu-inu nətəouiən asoli rəhatəmah rəha natimnati mɨn əha tətatɨg e negəu e neai. Nɨkitəmah otagiən mətəu tɨpɨlah mɨn kəmotol noliən kətiəh əmə kəm iəni mɨn aupən ikɨn.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Mətəu, kəsi, nərahiən asoli otuva o təmah u rəhatəmah nautə tepət rəueiu mətəu-inu, nɨnotos rəkɨs nagiəniən rəfin iətəm onəkotos,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Kəsi, nərahiən asoli otuva o təmah nətəm nəutauən pɨk məutətəu təuvɨr lanəha rəueiu mətəu-inu, nəumɨs otəpanus itəmah.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Kəsi, nərahiən asoli otuva o təmah nian nətəmimi mɨn kautləfəri nərgɨ təmah mətəu-inu, tɨpɨlah mɨn kəməutləfəri lanəha nərgɨ iəni eiuə mɨn aupən ikɨn.”
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Kəni təməni mɨn məmə, “Mətəu iətəni kəm təmah nətəm nəutətəlɨg lak motəhrun məmə, onəkotəkeikei məutolkeikei rəhatəmah tɨkɨmɨr mɨn, kəni məutol təuvɨr kəm nətəm kəutəməki e təmah,
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 kəni nian nətəmimi kəutəuiakən e təmah, mətəu itəmah onəkotəni=pən kəm Uhgɨn məmə otəfən rəhan nəuvɨriən kəm lah, kəni onəkotəfaki o nətəmimi u kautol tərah e təmah.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 “Okəmə suah kəti tem nɨkapɨm, əfən mɨn nəven tem. Okəmə suah kəti tos rəham kot, kəni ətəhtul maru mɨn o nəfən mɨniən rəham sot.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Kəni əfən mɨn nati nak kəm iətəmimi kəti nəmə teasiə lam, kəni iətəmimi kəti təmos rəham nəuvein natimnati, əpəh əmə, məsətapuəhiən lan.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Kəni otol təuvɨr kəm nətəmimi rəfin e noliən mɨn rəfin iətəm nəkotolkeikei məmə nətəmimi okotol kəm təmah.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “Nɨkitəmah təsəhtiən məmə okləfəri itəmah nəmə itəmah nautolkeikei əmə nətəmimi mɨn u kotolkeikei əmə itəmah mətəu-inu, nətəmi kotərah mɨn, ilah mɨn kotolkeikei ilah mɨn.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Nɨkitəmah təsəhtiən məmə okləfəri itəmah nəmə itəmah nautol təuvɨr əmə kəm nətəmi mɨn u kautol təuvɨr əmə kəm təmah. Mətəu-inu nətəm kotərah mɨn kautol mɨn nati kətiəh.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Nɨkitəmah təsəhtiən məmə okəni-vivi itəmah nəmə nautegəhan e natimnati kəm nətəmi nəuvein nətəm ilah kotəhrun nalpɨn-pɨnəiən nɨtain kəm təmah. Mətəu-inu nətəmimi kotərah, ilah mɨn kəutegəhan e natimnati kəm lah mɨn məmə nian kəti kəpanos=pən mɨn nɨtain.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 “Mətəu onəkotəkeikei məutolkeikei rəhatəmah mɨn tɨkɨmɨr mɨn, kəni mautol təuvɨr kəm lah, kəni mautegəhan=pən e natimnati u kəmotos məmə okəsotalpɨniən. Okəmə onautol lanəha, rəhatəmah nətəouiən asoli tətatɨg, kəni nəkəhuva nenətɨ Uhgɨn Ilɨs Agɨn, mətəu-inu in tatol təuvɨr kəm nətəm kəutaumɨs mɨn, kəni matol təuvɨr mɨn kəm nətəmi u kəsotəniən məmə nɨkilah tagiən o natimnati təuvɨr u in tatol kəm lah.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Mətəu onəkotolkeikei nətəmimi təhmen əmə e rəhatəmah Tatə tatolkeikei nətəmimi.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Kəni Iesu təməni məmə, “Onəsəniən noliən rəha iətəmimi məmə tərah, pəh kəsəniən rəham noliən məmə tərah; onəsəniən məmə suah kəti otəkeikei mos nalpɨniən o təfagə tərah rəhan, kəni pəh okəsəniən məmə ik onəkəkeikei mos nalpɨniən o təfagə tərah kəti rəham; salpɨniən malu e noliən tərah rəha iətəmimi u tatol kəm ik, kəni pəh kəsalpɨniən kalu e noliən tərah rəham.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Ətuati, məfən kəm nətəmimi, kəni Uhgɨn otəfɨnə natimnati tepət tepət kəm ik, təhmen e kətɨm u təməri kasin-asin kargɨn təri məriauəh kəni mətauvəregɨn u okəfɨnə e nəhlməm. Okəmə nəkəfən tepət, okəfɨnə tepət kəm ik, mətəu nəmə nəkəfən təkəku əmə, okəfɨnə əmə təkəku kəm ik.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Kəni in təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm lah məmə, “Iətəmi nəhmtɨn təpɨs ko təsitiən iətəmi kəti mɨn u nəhmtɨn təpɨs mɨn. !Kəsi, okiauvɨg=pən e nɨpəg asoli!
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Iətəm kətəgətun, in təsapirəkɨsiən rəhan iəgətun, mətəu iətəmi u tətətəlɨg vivi mətɨtəu=pən iəgətun e nətəlɨgiən mɨn rəfin, in otuva məhmen e rəhan iəgətun.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “?Təhro nətəni nɨpɨspɨsɨ nɨgi e nəhmtɨ piam, mətəu nɨkim təsəhtiən nɨgi asoli agɨn e nəhmtəm?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ?Nəmə nəsəhruniən nɨgi asoli e nəhmtəm, kəni onəkəhro mos rəkɨs nɨpɨspɨsɨ nɨgi e nəhmtɨ piam? !Itəmah nəfaki eiuə mɨn! Aupən mos rəkɨs nɨgi asoli e nəhmtəm, kəni məhrun neruhiən nɨftəni e nəhmtɨ piam kəti.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Mətəu Iesu təkeikei mətəni məmə, “Ko nɨgi katun kəti kotəsəuəiən e nɨgi kəsuniən, təhmen=pən əmə e nɨgi kəsuniən ko təsəuəiən e nɨgi katun,
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 mətəu kəhrun neruhiən nɨgi e nəuan. Ko iətəmi təsəhliən nəua nɨgi katun e nɨgi akonə, kəni ko iətəmi təsəhliən nəua nɨgi ətəhiən e nəuanɨləuɨs arfu.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Iətəmi təuvɨr, nɨkin təriauəh e natimnati təuvɨr mɨn, kəni in tatol natimnati təuvɨr. Kəni iətəm tərah, nɨkin təriauəh əmə e noliən tərah mɨn, kəni in tatol əmə noliən tərah; mətəu-inu e nian in tətəghati, kəni natimnati mɨn əha e nɨkin kautohiet.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Kəni Iesu təməni məmə, “?Təhro nəutauɨn lak məmə ‘Iərmənɨg, Iərmənɨg,’ mətəu nəsotoliən nati iətəni?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Pəh iəkəgətun itəmah e noliən rəha suah kəti iətəm təmuva ohniəu, kəni mətətəu nəghatiən mɨn rəhak, kəni matol natimnati mɨn iətəm iətəni ilah.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 “Kəni in təhmen əmə e iətəmimi u təmol rəhan nimə. Təmaupən mel nɨftəni meiuaiu muvən mafəl vivi kəpiel əpəha ləhtəni, kəni mol pən rəhan nimə ikɨn. Nian nuhuən təməfuv maiu mahruəh muva mələs pɨkɨn, mətəu təsəlauəliən lan, mətəu-inu təmol təskasɨk.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Mətəu iətəmi iətəm tətətəu nəghatiən rəhak kəni məsoliən, in təhmen=pən e iətəm təmol pəri rəhan nimə əmə e nɨftəni. Nian nuhuən təməfuv maiu mahruəh muva mələs pɨkɨn nimə, kəni əmeiko təmei morin məhapu-əhapu.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.