Lucas 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 E nian mɨn əha uərisɨg Iesu tair, suah kəti iətəm Rom, nərgɨn u Sisə Okastas, in iətəmi asoli təmətarmənɨg e nɨtənimtəni mɨn rəfin rəha Rom. In təmələhu lou kəti məmə okafin rəfin nətəmimi iətəm kəutatɨg rəfin əha ikɨn.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Inu nafiniən nətəmimi kəmaupən kol, kəni Kuarinias in kəpmən rəha Sɨriə.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 E nian əha, nətəmimi rəfin okotəkeikei mohtəlɨg=pən imalah mɨn ikɨn kəmotair ikɨn məmə okafin ilah, kəni kətei rəkɨs nərgɨlah e nauəuə rəha kəpmən.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Kəni Josɨp mɨne Meri kəmiaiet e nɨtəni Kaləli e taun kəti, nərgɨn u Nasərɨt, mian əpəha nɨtəni Jutiə e taun kəti, nərgɨn u Petlehem, ima Kig Tefɨt aupən. Ilau kəmian ikɨn əha mətəu-inu Josɨp in mipɨ Tefɨt tərah.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Ilau Meri kətian məmə okos nərgɨlau. Kɨnəni rəkɨs mə Meri otɨtəu=pən Josɨp, kəni Meri in namki-amki rəkɨs e iəpəou.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Nian ilau əpəha Petlehem, nimə tɨkə məmə okuapɨli ikɨn, kəni kətuapɨli e nimə rəha natimiəgəh mɨn. Kəni nian rəha Meri tɨnuva məmə otemək e nətɨn.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Kəni iəpəou iətəm in təmaupən mair, in iərman. Kəni in təuveg e napən, mələhu=pən e bokɨs kəti iətəm kətələhu=pən manvehli u natimiəgəh mɨn kəutauən=pən ikɨn.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Kəni e nɨkalɨ Petlehem, nətəmimi rəha sipsip mɨn kəməutəsal o rəhalah mɨn sipsip mɨn lapɨn.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Kəni agelo kəti rəha Iərmənɨg təmietɨgəm=pən o lah, kəni nəhagəhagiən asoli rəha Iərmənɨg təmasiəgəpɨn ilah, kəni kəmotəgɨn pɨk.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Mətəu agelo təni=pən kəm lah məmə, “Sotəgɨniən, mətəu-inu iəu iətuva məmə iəkəfɨnə nəniən təuvɨr kəti iətəm otol nɨki nətəmimi kotagiən pɨk, kəni nəniən u in rəha nətəmimi ərəfin.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Əpəha e taun rəha Kig Tefɨt, suakəku kəti təmair=pa u rəueiu. In Iosmiəgəh, kəni in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni aupən məmə otahli=pa o təmah, kəni in Iərmənɨg.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Inu nəmtətiən rəhatəmah: onəkoteruh suakəku kəməuveg e napən, kəni kələhu=pən e bokɨs kətaugɨn=pən nati miəgəh mɨn ikɨn.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Kəni rəueiu agɨn, nagelo mɨn tepət kəmohietɨgəm=pa məutəhtul ilah min, məutəni-vivi Uhgɨn, məutəni məmə,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Kətəni-vivi Uhgɨn əpəha ilɨs ilɨs agɨn e neai.
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Nian nagelo mɨn kɨnotəpəh nətəmimi rəha sipsip mɨn mɨnotohtəlɨg=pən e negəu e neai, kəni nətəmimi rəha sipsip mɨn kəmotəni kəm lah mɨn məmə, “Pəh kəhuvən Petlehem moteh-to nati u Iərmənɨg təməni=pa kəm tah.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Kəmotəhrəmlin uəhai əmə məhuvən moteh Meri mɨne Josɨp mɨne suakəku iətəm kəmələhu=pən e bokɨs iətəm kətaugɨn=pən nati miəgəh mɨn ikɨn.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Nian kəməhuvən rəkɨs moteh suakəku u, kəni kəmotanus nəghatiən e suakəku u iətəm kəmotos o agelo.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Kəni nətəmimi rəfin nətəm kəmotətəu nəghatiən əha rəha nətəmimi rəha sipsip mɨn, ilah kəmotauɨt, narmɨlah təmiuvɨg pɨk.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Mətəu Meri təmatos əmə e nɨkin natimnati rəfin mɨn u, kəni mətətəlɨg lan nian mɨn.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Kəni nətəmimi rəha sipsip mɨn kəmohtəlɨg, məutəfəri nərgɨ Uhgɨn məutəni-vivi in o natimnati rəfin iətəm kəmotətəu kəni moteh, təhmen=pən əmə e nati u agelo təməni=pən kəm lah.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Nian suakəku təmair mɨnos nian eit, kəni kəhgi=pən tɨtəu=pən Lou rəhalah, kəni kauɨn e nərgɨn məmə Iesu, nərgɨn u iətəm agelo təməni=pən kəm Meri aupən rəkɨs, nian in təməsəpəh əhanəhiən məuɨg lan.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Kəni tɨnuva əhruahru e nian rəha Josɨp mɨne Meri məmə okuələs suakəku u mian əpəha Jerusɨləm məmə okuəfən kəm Iərmənɨg. Kəni ilau kəmian.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Inu tatɨtəu=pən əhruahru Lou rəha Iərmənɨg u tətəni məmə, “Suakəku iərman mɨn u kəmaupən kələs ilah, okəkeikei kətəfən ilah kəm Uhgɨn məmə rəhan.”
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Kəni ilau kəmian Jerusɨləm o nati kəti mɨn, məmə ilau okuos mak keiu uə iəuein keiu, kəni miohamu mətuəfən kəm Uhgɨn o nafəliən namɨkmɨkiən rəha Meri, tatɨtəu=pən əmə Lou rəha Iərmənɨg u Mosɨs təmətei.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Kəni inu iətəmimi kəti əha Jerusɨləm nərgɨn u Sɨmion. Rəhan nəmiəgəhiən təhruahru, kəni nian rəfin tatɨtəu=pən nəghatiən rəha Uhgɨn. Kəni in tətəhtahnin nuvaiən rəha Krɨsto iətəm otuva mosmiəgəh mol nəunəhmtɨlah nətəm Isrel. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh e nɨkin.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Narmɨn Rəha Uhgɨn tɨnəni rəkɨs kəm in məmə otəsɨmɨsiən mətəuarus in oteh Krɨsto iətəm Iərmənɨg təməni mə otahli=pa.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Narmɨn Rəha Uhgɨn təməuhlin nɨkin məmə in otuvən e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni Josɨp mɨne Meri kəmuələs suakəku u Iesu mian e nimə Rəha Uhgɨn məmə ilau okuol natimnati rəfin iətəm Lou tətəni.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Kəni Sɨmion təmeruh Iesu, kəni in təmələs=pa e nərfɨn, kəni mətəni-vivi Uhgɨn, mətəni=pən məmə,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Iərmənɨg, nəmol rəfin rəham nəghatiən o nəniəskasɨkiən kəm iəu, iol əhruin əmə rəham.
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 mətəu-inu ineruh e nəhmtək suakəku u iətəm otosmiəgəh nətəmimi.
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 Ik nəmol əpenə-penə məmə in Iosmiəgəh, kəni nətəmimi rəfin okoteruh.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 In otuva nəhagəhagiən, kəni otəgətun rəhan suaru kəm Nanihluə mɨn,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Kəni tatə mɨne mamə rəha suakəku u, narmɨlau təmiuvɨg o nəghatiən mɨn əha Sɨmion təməni lan.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Kəni Sɨmion təməfaki məmə nəuvɨriən rəha Uhgɨn otuvən o lau. Kəni in təməni kəm Meri u mamə rəha suakəku məmə, “Onakateh, Uhgɨn təməni rəkɨs məmə suakəku u otol məmə nətəmimi tepət əpəha Isrel okoteiuaiu motorin, kəni tepət mɨn okotəri. Kəni in otuva nəmtətiən kəti nətəmimi tepət okotəghati rah lan məmə,
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 nətəmimi okoteruh nətəlɨgiən mɨn e nɨki nətəmimi tepət.
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Kəni pətauəhli kəti əha ikɨn, nərgɨn u Ana, kəni in iəni kəti. In nətɨ Fanuel, iətəmi kəti in təmsɨpən e Aser aupən ikɨn. Pətauəhli u, rəhan nu tepət. Nian in pətan mɨtə əmə kəti, kəni mɨtəu=pən rəhan iauəhli. Kəni ilau kəmuan o nu səpɨn əmə, kəni rəhan iauəhli tɨmɨs.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Kəni pətan u təmətatɨg əmə lanəha mətəuarus=pa in pətauəhli kəti. Kəni rəueiu mɨnos nu eiti-fo. Nian rəfin in tətatɨg e Nimə Rəha Uhgɨn mətəfaki, inəha ləplapɨn mɨne ləhnaiuv tətətuakəm mətəpəh nauəniən mətəfaki kəm Uhgɨn.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Kəni in təmuva ikɨn əha e nian əhruahru Sɨmion tətəghati e suakəku. Kəni pətauəhli u tətəni-vivi Uhgɨn ohni, kəni mətəghati e suakəku əha kəm nətəmimi rəfin u kəməutəhtahnin məmə Krɨsto in otɨtɨs nətəm Isrel.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Nian Josɨp mɨne Meri, ilau kəmuol natimnati u lou rəha Iərmənɨg tətəni, kəni kəmlɨtəlɨg=pən nɨtəni Kaləli e taun Nasərɨt, imalahal ikɨn.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Kəni suakəku təmepət muva məskasɨk, kəni in teinatɨg vivi, kəni nian rəfin nəuvɨriən rəha Uhgɨn tətəriauəh e rəhan nəmiəgəhiən.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 E nu mɨn rəfin, tatə mɨne mamə rəha Iesu kətian Jerusɨləm məmə okotol lafet rəha Pasova.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Nian Iesu tɨnos nu tueləf, in təmɨtəu=pən ilau mɨhluvən əpəha ilɨs e lafet əha, təhmen=pən əmə e noliən rəha nətəm Isrel.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Nian lafet tɨnol naunun, kəni nətəmimi kɨnotohtəlɨg mautəhuvən imalah mɨn ikɨn, mətəu iətəm aluə Iesu in təməsɨtəu-pəniən rəhan tatə mɨne mamə, in matol əmə əpəha Jerusɨləm, mətəu ilau kuəruru.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Nɨkilau təhti mə in təmuvən ilah nətəmimi mɨn nəuvein motaupən, kəni ilah kəmotaliuək o nian apiəpiə kətiəh. Kəni ilau kɨnətuəsal lan o rəhalau mɨn nətəmimi, mɨne nətəmimi iətəm kuəhrun ilah.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Mətəu nian ilau kəməsueruhiən in, kəni kəmiatəlɨg muəsal lan mian Jerusɨləm.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Kəni e nian kɨsɨl, kəni mueruh e Nimə Rəha Uhgɨn, tətəharəg ilah nəgətun mɨn matətəlɨg e lah, kəni mətətapuəh o lah o natimnati nəuvein.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Kəni nətəmimi rəfin nətəm kəmotətəu nati u, narmɨlah təmiuvɨg pɨk o rəhan nəhruniən mɨne rəhan nuhalpɨniən nəghatiən mɨn.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Kəni nian rəhan tatə mɨne mamə kəmueh, kəni narmɨlau təmiuvɨg pɨk ohni. Kəni rəhan mamə təməni=pən kəm in məmə, “Nətɨk. ?Nəkəhro matol lanu lan e tɨmlau. Itɨmlau rəham tatə nɨkitɨmlau təhti pɨk ik, kəni iətuəsal pɨk lam.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Kəni in təməni=pən kəm lau məmə, “?Nətuəsal lak onak? ?Nəsuəhruniən məmə iəu iəkəkeikei mətuva e nimə rəha rəhak Tatə?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Mətəu ilau kəsuəhruniən nɨpətɨ nəghatiən tətəni kəm lau.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Kəni in təmɨtəu=pən ilau mɨhleiuaiu mɨhluvən əpəha Nasərɨt. Kəni in təmɨsiai ilau matol nəuialau. Mətəu nian rəfin rəhan mamə tətətəlɨg e natimnati rəfin mɨn əha e nɨkin.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Kəni Iesu təmatepət e nɨpətɨn, kəni rəhan nəhruniən tatol iahgin, kəni e nian mɨn rəfin, Uhgɨn mɨne nətəmimi nɨkilah tətagiən ohni.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.