Lucas 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI
1 E nian mɨn əha uərisɨg Iesu tair, suah kəti iətəm Rom, nərgɨn u Sisə Okastas, in iətəmi asoli təmətarmənɨg e nɨtənimtəni mɨn rəfin rəha Rom. In təmələhu lou kəti məmə okafin rəfin nətəmimi iətəm kəutatɨg rəfin əha ikɨn.
1 Naqueles dias César Augusto publicou um decreto ordenando o recenseamento de todo o império romano.
2 Inu nafiniən nətəmimi kəmaupən kol, kəni Kuarinias in kəpmən rəha Sɨriə.
2 Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
3 E nian əha, nətəmimi rəfin okotəkeikei mohtəlɨg=pən imalah mɨn ikɨn kəmotair ikɨn məmə okafin ilah, kəni kətei rəkɨs nərgɨlah e nauəuə rəha kəpmən.
3 E todos iam para a sua cidade natal, a fim de alistar-se.
4 Kəni Josɨp mɨne Meri kəmiaiet e nɨtəni Kaləli e taun kəti, nərgɨn u Nasərɨt, mian əpəha nɨtəni Jutiə e taun kəti, nərgɨn u Petlehem, ima Kig Tefɨt aupən. Ilau kəmian ikɨn əha mətəu-inu Josɨp in mipɨ Tefɨt tərah.
4 Assim, José também foi da cidade de Nazaré da Galiléia para a Judéia, para Belém, cidade de Davi, porque pertencia à casa e à linhagem de Davi.
5 Ilau Meri kətian məmə okos nərgɨlau. Kɨnəni rəkɨs mə Meri otɨtəu=pən Josɨp, kəni Meri in namki-amki rəkɨs e iəpəou.
5 Ele foi a fim de alistar-se, com Maria, que lhe estava prometida em casamento e esperava um filho.
6 Nian ilau əpəha Petlehem, nimə tɨkə məmə okuapɨli ikɨn, kəni kətuapɨli e nimə rəha natimiəgəh mɨn. Kəni nian rəha Meri tɨnuva məmə otemək e nətɨn.
6 Enquanto estavam lá, chegou o tempo de nascer o bebê,
7 Kəni iəpəou iətəm in təmaupən mair, in iərman. Kəni in təuveg e napən, mələhu=pən e bokɨs kəti iətəm kətələhu=pən manvehli u natimiəgəh mɨn kəutauən=pən ikɨn.
7 e ela deu à luz o seu primogênito. Envolveu-o em panos e o colocou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Kəni e nɨkalɨ Petlehem, nətəmimi rəha sipsip mɨn kəməutəsal o rəhalah mɨn sipsip mɨn lapɨn.
8 Havia pastores que estavam nos campos próximos e durante a noite tomavam conta dos seus rebanhos.
9 Kəni agelo kəti rəha Iərmənɨg təmietɨgəm=pən o lah, kəni nəhagəhagiən asoli rəha Iərmənɨg təmasiəgəpɨn ilah, kəni kəmotəgɨn pɨk.
9 E aconteceu que um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor resplandeceu ao redor deles; e ficaram aterrorizados.
10 Mətəu agelo təni=pən kəm lah məmə, “Sotəgɨniən, mətəu-inu iəu iətuva məmə iəkəfɨnə nəniən təuvɨr kəti iətəm otol nɨki nətəmimi kotagiən pɨk, kəni nəniən u in rəha nətəmimi ərəfin.
10 Mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo. Estou lhes trazendo boas novas de grande alegria, que são para todo o povo:
11 Əpəha e taun rəha Kig Tefɨt, suakəku kəti təmair=pa u rəueiu. In Iosmiəgəh, kəni in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni aupən məmə otahli=pa o təmah, kəni in Iərmənɨg.
11 Hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador que é Cristo, o Senhor.
12 Inu nəmtətiən rəhatəmah: onəkoteruh suakəku kəməuveg e napən, kəni kələhu=pən e bokɨs kətaugɨn=pən nati miəgəh mɨn ikɨn.”
12 Isto lhes servirá de sinal: encontrarão o bebê envolto em panos e deitado numa manjedoura".
13 Kəni rəueiu agɨn, nagelo mɨn tepət kəmohietɨgəm=pa məutəhtul ilah min, məutəni-vivi Uhgɨn, məutəni məmə,
13 De repente, uma grande multidão do exército celestial apareceu com o anjo, louvando a Deus e dizendo:
14 “Kətəni-vivi Uhgɨn əpəha ilɨs ilɨs agɨn e neai.
14 "Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens aos quais ele concede o seu favor".
15 Nian nagelo mɨn kɨnotəpəh nətəmimi rəha sipsip mɨn mɨnotohtəlɨg=pən e negəu e neai, kəni nətəmimi rəha sipsip mɨn kəmotəni kəm lah mɨn məmə, “Pəh kəhuvən Petlehem moteh-to nati u Iərmənɨg təməni=pa kəm tah.”
15 Quando os anjos os deixaram e foram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos deu a conhecer".
16 Kəmotəhrəmlin uəhai əmə məhuvən moteh Meri mɨne Josɨp mɨne suakəku iətəm kəmələhu=pən e bokɨs iətəm kətaugɨn=pən nati miəgəh mɨn ikɨn.
16 Então correram para lá e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Nian kəməhuvən rəkɨs moteh suakəku u, kəni kəmotanus nəghatiən e suakəku u iətəm kəmotos o agelo.
17 Depois de o verem, contaram a todos o que lhes fora dito a respeito daquele menino,
18 Kəni nətəmimi rəfin nətəm kəmotətəu nəghatiən əha rəha nətəmimi rəha sipsip mɨn, ilah kəmotauɨt, narmɨlah təmiuvɨg pɨk.
18 e todos os que ouviram o que os pastores diziam ficaram admirados.
19 Mətəu Meri təmatos əmə e nɨkin natimnati rəfin mɨn u, kəni mətətəlɨg lan nian mɨn.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas e sobre elas refletia em seu coração.
20 Kəni nətəmimi rəha sipsip mɨn kəmohtəlɨg, məutəfəri nərgɨ Uhgɨn məutəni-vivi in o natimnati rəfin iətəm kəmotətəu kəni moteh, təhmen=pən əmə e nati u agelo təməni=pən kəm lah.
20 Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham visto e ouvido, como lhes fora dito.
21 Nian suakəku təmair mɨnos nian eit, kəni kəhgi=pən tɨtəu=pən Lou rəhalah, kəni kauɨn e nərgɨn məmə Iesu, nərgɨn u iətəm agelo təməni=pən kəm Meri aupən rəkɨs, nian in təməsəpəh əhanəhiən məuɨg lan.
21 Completando-se os oito dias para a circuncisão do menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, o qual lhe tinha sido dado pelo anjo antes de ele nascer.
22 Kəni tɨnuva əhruahru e nian rəha Josɨp mɨne Meri məmə okuələs suakəku u mian əpəha Jerusɨləm məmə okuəfən kəm Iərmənɨg. Kəni ilau kəmian.
22 Completando-se o tempo da purificação deles, de acordo com a Lei de Moisés, José e Maria o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
23 Inu tatɨtəu=pən əhruahru Lou rəha Iərmənɨg u tətəni məmə, “Suakəku iərman mɨn u kəmaupən kələs ilah, okəkeikei kətəfən ilah kəm Uhgɨn məmə rəhan.”
23 ( como está escrito na Lei do Senhor: "Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor" )
24 Kəni ilau kəmian Jerusɨləm o nati kəti mɨn, məmə ilau okuos mak keiu uə iəuein keiu, kəni miohamu mətuəfən kəm Uhgɨn o nafəliən namɨkmɨkiən rəha Meri, tatɨtəu=pən əmə Lou rəha Iərmənɨg u Mosɨs təmətei.
24 e para oferecer um sacrifício, de acordo com o que diz a Lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".
25 Kəni inu iətəmimi kəti əha Jerusɨləm nərgɨn u Sɨmion. Rəhan nəmiəgəhiən təhruahru, kəni nian rəfin tatɨtəu=pən nəghatiən rəha Uhgɨn. Kəni in tətəhtahnin nuvaiən rəha Krɨsto iətəm otuva mosmiəgəh mol nəunəhmtɨlah nətəm Isrel. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh e nɨkin.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão, que era justo e piedoso, e que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Narmɨn Rəha Uhgɨn tɨnəni rəkɨs kəm in məmə otəsɨmɨsiən mətəuarus in oteh Krɨsto iətəm Iərmənɨg təməni mə otahli=pa.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Narmɨn Rəha Uhgɨn təməuhlin nɨkin məmə in otuvən e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni Josɨp mɨne Meri kəmuələs suakəku u Iesu mian e nimə Rəha Uhgɨn məmə ilau okuol natimnati rəfin iətəm Lou tətəni.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para lhe fazer conforme requeria o costume da lei,
28 Kəni Sɨmion təmeruh Iesu, kəni in təmələs=pa e nərfɨn, kəni mətəni-vivi Uhgɨn, mətəni=pən məmə,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Iərmənɨg, nəmol rəfin rəham nəghatiən o nəniəskasɨkiən kəm iəu, iol əhruin əmə rəham.
29 "Ó Soberano, como prometeste, agora podes despedir em paz o teu servo.
30 mətəu-inu ineruh e nəhmtək suakəku u iətəm otosmiəgəh nətəmimi.
30 Pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Ik nəmol əpenə-penə məmə in Iosmiəgəh, kəni nətəmimi rəfin okoteruh.
31 que preparaste à vista de todos os povos:
32 In otuva nəhagəhagiən, kəni otəgətun rəhan suaru kəm Nanihluə mɨn,
32 luz para revelação aos gentios e para a glória de Israel, teu povo".
33 Kəni tatə mɨne mamə rəha suakəku u, narmɨlau təmiuvɨg o nəghatiən mɨn əha Sɨmion təməni lan.
33 O pai e a mãe do menino estavam admirados com o que fora dito a respeito dele.
34 Kəni Sɨmion təməfaki məmə nəuvɨriən rəha Uhgɨn otuvən o lau. Kəni in təməni kəm Meri u mamə rəha suakəku məmə, “Onakateh, Uhgɨn təməni rəkɨs məmə suakəku u otol məmə nətəmimi tepət əpəha Isrel okoteiuaiu motorin, kəni tepət mɨn okotəri. Kəni in otuva nəmtətiən kəti nətəmimi tepət okotəghati rah lan məmə,
34 E Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe de Jesus: "Este menino está destinado a causar a queda e o soerguimento de muitos em Israel, e a ser um sinal de contradição,
35 nətəmimi okoteruh nətəlɨgiən mɨn e nɨki nətəmimi tepət.
35 de modo que o pensamento de muitos corações será revelado. Quanto a você, uma espada atravessará a sua alma".
36 Kəni pətauəhli kəti əha ikɨn, nərgɨn u Ana, kəni in iəni kəti. In nətɨ Fanuel, iətəmi kəti in təmsɨpən e Aser aupən ikɨn. Pətauəhli u, rəhan nu tepət. Nian in pətan mɨtə əmə kəti, kəni mɨtəu=pən rəhan iauəhli. Kəni ilau kəmuan o nu səpɨn əmə, kəni rəhan iauəhli tɨmɨs.
36 Estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era muito idosa; havia vivido com seu marido sete anos depois de se casar
37 Kəni pətan u təmətatɨg əmə lanəha mətəuarus=pa in pətauəhli kəti. Kəni rəueiu mɨnos nu eiti-fo. Nian rəfin in tətatɨg e Nimə Rəha Uhgɨn mətəfaki, inəha ləplapɨn mɨne ləhnaiuv tətətuakəm mətəpəh nauəniən mətəfaki kəm Uhgɨn.
37 e então permanecera viúva até a idade de oitenta e quatro anos. Nunca deixava o templo: adorava a Deus jejuando e orando dia e noite.
38 Kəni in təmuva ikɨn əha e nian əhruahru Sɨmion tətəghati e suakəku. Kəni pətauəhli u tətəni-vivi Uhgɨn ohni, kəni mətəghati e suakəku əha kəm nətəmimi rəfin u kəməutəhtahnin məmə Krɨsto in otɨtɨs nətəm Isrel.
38 Tendo chegado ali naquele exato momento, deu graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Nian Josɨp mɨne Meri, ilau kəmuol natimnati u lou rəha Iərmənɨg tətəni, kəni kəmlɨtəlɨg=pən nɨtəni Kaləli e taun Nasərɨt, imalahal ikɨn.
39 Depois de terem feito tudo o que era exigido pela Lei do Senhor, voltaram para a sua própria cidade, Nazaré, na Galiléia.
40 Kəni suakəku təmepət muva məskasɨk, kəni in teinatɨg vivi, kəni nian rəfin nəuvɨriən rəha Uhgɨn tətəriauəh e rəhan nəmiəgəhiən.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 E nu mɨn rəfin, tatə mɨne mamə rəha Iesu kətian Jerusɨləm məmə okotol lafet rəha Pasova.
41 Todos os anos seus pais iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Nian Iesu tɨnos nu tueləf, in təmɨtəu=pən ilau mɨhluvən əpəha ilɨs e lafet əha, təhmen=pən əmə e noliən rəha nətəm Isrel.
42 Quando ele completou doze anos de idade, eles subiram à festa, conforme o costume.
43 Nian lafet tɨnol naunun, kəni nətəmimi kɨnotohtəlɨg mautəhuvən imalah mɨn ikɨn, mətəu iətəm aluə Iesu in təməsɨtəu-pəniən rəhan tatə mɨne mamə, in matol əmə əpəha Jerusɨləm, mətəu ilau kuəruru.
43 Terminada a festa, voltando seus pais para casa, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que eles percebessem.
44 Nɨkilau təhti mə in təmuvən ilah nətəmimi mɨn nəuvein motaupən, kəni ilah kəmotaliuək o nian apiəpiə kətiəh. Kəni ilau kɨnətuəsal lan o rəhalau mɨn nətəmimi, mɨne nətəmimi iətəm kuəhrun ilah.
44 Pensando que ele estava entre os companheiros de viagem, caminharam o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
45 Mətəu nian ilau kəməsueruhiən in, kəni kəmiatəlɨg muəsal lan mian Jerusɨləm.
45 Não o encontrando, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Kəni e nian kɨsɨl, kəni mueruh e Nimə Rəha Uhgɨn, tətəharəg ilah nəgətun mɨn matətəlɨg e lah, kəni mətətapuəh o lah o natimnati nəuvein.
46 Depois de três dias o encontraram no templo, sentado entre os mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Kəni nətəmimi rəfin nətəm kəmotətəu nati u, narmɨlah təmiuvɨg pɨk o rəhan nəhruniən mɨne rəhan nuhalpɨniən nəghatiən mɨn.
47 Todos os que o ouviam ficavam maravilhados com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Kəni nian rəhan tatə mɨne mamə kəmueh, kəni narmɨlau təmiuvɨg pɨk ohni. Kəni rəhan mamə təməni=pən kəm in məmə, “Nətɨk. ?Nəkəhro matol lanu lan e tɨmlau. Itɨmlau rəham tatə nɨkitɨmlau təhti pɨk ik, kəni iətuəsal pɨk lam.”
48 Quando seus pais o viram, ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você nos fez isto? Seu pai e eu estávamos aflitos, à sua procura".
49 Kəni in təməni=pən kəm lau məmə, “?Nətuəsal lak onak? ?Nəsuəhruniən məmə iəu iəkəkeikei mətuva e nimə rəha rəhak Tatə?”
49 Ele perguntou: "Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai? "
50 Mətəu ilau kəsuəhruniən nɨpətɨ nəghatiən tətəni kəm lau.
50 Mas eles não compreenderam o que lhes dizia.
51 Kəni in təmɨtəu=pən ilau mɨhleiuaiu mɨhluvən əpəha Nasərɨt. Kəni in təmɨsiai ilau matol nəuialau. Mətəu nian rəfin rəhan mamə tətətəlɨg e natimnati rəfin mɨn əha e nɨkin.
51 Então foi com eles para Nazaré, e era-lhes obediente. Sua mãe, porém, guardava todas essas coisas em seu coração.
52 Kəni Iesu təmatepət e nɨpətɨn, kəni rəhan nəhruniən tatol iahgin, kəni e nian mɨn rəfin, Uhgɨn mɨne nətəmimi nɨkilah tətagiən ohni.
52 Jesus ia crescendo em sabedoria, estatura e graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.