Lucas 23
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Kəni nətəmimi rəfin rəha kaunsɨl kəmotəhtul motit Iesu məhuvən kəm Pailət.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Kəni motəni pətɨgəm nɨpəgnəmtɨn mɨn iətəm otoh Iesu məmə, “Iəmoteh məmə suah u tatit rəhatah nətəmimi mɨn, kəni mol ilah kəutalməli, kəni mətəuhlin rəhalah nətəlɨgiən kautol tɨkɨmɨr ilah kəpmən rəha Rom, mətahtɨpəsɨg e tɨmah məmə iəsotətəouiən takɨs tuvən kəm Sisə iətəm tətarmənɨg e nɨtəni u. Kəni in mətəni pətɨgəm məmə in Krɨsto iətəm Uhgɨn təmahli=pa məmə in kig kəti.”
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Kəni Pailət təmətapuəh ohni məmə, “?Təhro? ?Ik kig rəha nətəm Isrel?” Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “Ik nəməni lanko.”
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Kəni Pailət təməni=pən kəm pris asoli mɨn mɨne nətəmimi rəfin məmə, “Iəsehiən nɨpəgnəmtɨn kəti mɨne, iətəm tətəni məmə suah u təmərəkɨn Lou.”
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Mətəu ilah kəmotagət əfəməh məutəni məmə, “Kəpə. Mətəu suah u tətan əpnapɨn mətəgətun nətəmimi rəfin ikɨn mɨn əha Jutiə təmətuəuin əpəha Kaləli mətuva mətəuarus=pa u ikɨnu, kəni mol nətəlɨgiən rəha nətəmimi kəutəluei məutalməli.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Kəni nian Pailət təmətəu nəghatiən əha, tətapuəh məmə, “?Təhro? ?Suah u in iətəm Kaləli?”
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Kəni nian təmətəu məmə Iesu tɨsɨpən Kaləli, ikɨn əha iətəm Herot Antipas tətarmənɨg ikɨn, in təmahli=pən Iesu məmə otuvən meruh Herot, mətəu-inu e nian əha, Herot mɨn in tətatɨg Jerusɨləm.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Kəni nian Herot Antipas təmeruh Iesu, nɨkin təmagiən pɨk, mətəu-inu nuvəh nəuvetɨn in təmolkeikei məmə oteruh. Herot təmətəu əmə nəniən rəhan, kəni in təmolkeikei pɨk məmə teruh otol nati apɨspɨs kəti.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Kəni o natimnati mɨn u, Herot Antipas təmətapuəh lan o nəghatiən mɨn tepət o Iesu, mətəu Iesu təməpnapɨn əmə məsuhalpɨniən rəhan nəghatiən.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Kəni pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotəhtul motagət əskasɨk e nɨpəgnəmtɨn mɨn rəhalah mautuh Iesu lan.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Kəni uərisɨg lan, Herot Antipas mɨne rəhan mɨn soldiə kotagət əuvsan e Iesu, kəni məutəuvsan lan. Kəni Herot təməni=pən kəm rəhan mɨn soldiə məmə okəhuvən=pən e napən təuvɨr rəha kig kəm in, kəni motit mɨn məhuvən kəm Pailət.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Aupən ikɨn, Herot Antipas mɨne Pailət kəmatuol tɨkɨmɨr kəm lau mɨn, mətəu e nian əha, ilau kəmiəuva mɨnuolkeikei ilau mɨn.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Kəni Pailət təmauɨn e pris asoli mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel, mɨne nətəmimi rəfin, kəni ilah rəfin kəməhuva kətiəh.
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “Suah u, nəmotos məhuva təhtul e nəhmtək, kəni nəmotəni məmə tətəuhlin nətəlɨgiən rəha nətəmimi rəhatəmah kautol tɨkɨmɨr kəm kəpmən. Mətəu iəmakil rəkɨs rəhan nətəlɨgiən u e nəhmtɨtəmah, kəni məsehiən məmə təmatgəhli lou kəti, kəni nɨpəgnəmtɨn mɨn iətəm nəutəni lan təsoliən nɨpəhriəniən.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Kəni Herot Antipas mɨn, in təmakil meruh məmə noliən rah kəti təsəhkul-pəniən lan. Tol lanəha, in tahli=pa tuva mɨn kəm tah, kəni təhruahru əmə məmə suah u in təməsoliən nati kəti iətəm tərah məmə in otɨmɨs ohni.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 — ausente —
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Mətəu ilah rəfin kəmotagət əfəməh məutəni məmə, “!Otɨləfətɨgəm suah u kəni motohamu! !Mətəu ahli pətɨgəm Parəpəs tuva meh itəmah!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 (Suah u Parəpəs, kəmləfən e kaləpus mətəu-inu təməhtul aupən məmki nətəmimi məutəluagɨn mə kotələs iahu kəpmən rəha Rom e taun əha, kəni in təmohamu itəmi.)
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Mətəu Pailət in təmolkeikei məmə otəhlman e Iesu tatuvən, kəni in təməghati mɨn kəm lah.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Mətəu ilah kəmotagət əfəməh pɨk məmə, “!Ətu-pəri in e nɨgi kəməluau! !Ətu-pəri in e nɨgi kəməluau!”
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Mətəu Pailət təməghati mɨn kəm lah mɨnau kɨsɨl məmə, “?O nak? ?Suah u in təmol nati tərah nak? Iəu iəseruhiən məmə in təmol nati kəti iətəm təhruahru məmə in otɨmɨs ohni. Mətəu rəhak soldiə mɨn, ilah okotalis əmə, mə kəmanotəhlman lan tatuvən.”
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Mətəu ilah kəmotəkeikei məutagət əskasɨk, kəni məutagət əfəməh e Pailət məmə otətu-pəri Iesu e nɨgi kəməluau. Kəni məutagət məutagət pɨk, kəni motapirəkɨs Pailət.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Tol lanəha, Pailət təməni məmə Iesu otəkeikei mɨmɨs təhmen=pən məmə ilah kəutəni mɨne.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Kəni in təmol nətəlɨgiən rəhalah, kəni mahli pətɨgəm Parəpəs u in təmətatɨg e kaləpus o nəluagɨniən o kəpmən mɨne mohamu itəmi. Kəni in megəhan=pən e Iesu e nəhlmɨ rəhan mɨn soldiə məmə ilah okotos məhuvən mohtəu nətəlɨgiən rəha nɨmənin nətəmimi.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Kəni nian soldiə mɨn kəmotit Iesu mohiet e taun, kəni motafu iətəm Sairəni kəti, nərgɨn u Saimon. Kəni kəmotaskəlɨm motələhu pəri nɨgi kəməluau rəha Iesu e nəuegɨn məmə otələs, kəni motəni=pən məmə otɨtəu=pən Iesu.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Kəni nɨmənin nətəmimi tepət kəmautaliuək məutuərisɨg e Iesu e suaru, kəni nɨpətan mɨn kəmautəhuərisɨg e lah, məutasək o Iesu kəni məutauɨn lan.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Mətəu Iesu təmeirair məsal=pən meruh ilah, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nɨpətan Jerusɨləm. Sotasəkiən ohniəu, mətəu otasək aru o təmah, mɨne nenətɨtəmah mɨn.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Otətəlɨg-to lak. Nian tərah mɨn otətuva kəni kəmanəni məmə, ‘!Otagiən itəmah nətəm nəsoteməkiən uə nəsotəfəniən nah kəm iəpəou!’
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 E nian əha, nətəmimi okotəni=pən kəm nɨtəuət asoli mɨn məmə, ‘Əui, ohmərəgrəg=pa e tɨmah.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Iətəni lanu mətəu nətəmimi mɨn u kautol nati tərah mɨn u kəm iəu rəueiu e nian u nɨgi tətəmtə əhanəh. ?Kəni otəpanəhro əhanəh nian nɨgi tɨnɨmətu?”
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Kəni soldiə mɨn kəmotələs suah mil keiu iətəm ilau kəmuatgəhli lou, məmə okuhamu ilahal Iesu.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Kəni kəməhuva ikɨn kəti, nərgɨn u Louipɨl-uipɨl. Ikɨn əha, motətu-pəri Iesu e nɨgi kəməluau. Kəni kəmotətu-pəri iatgəhli lou mil əha ikɨn, kəti e nɨkalɨ Iesu maru, kəni kəti e nɨkalɨn məuɨl.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Kəni Iesu təni məmə “Tatə. Alu e rəhalah noliən tərah mɨn kautol lak, kəni məsalpɨniən, mətəu-inu kəsotəhruniən nati nak ilah kautol.” Kəni kəmotəuəri napən rəhan moturin tais ohni.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Kəni nətəmimi mɨn u kəməutəhtul əha ikɨn, mauteruh natimnati mɨn u, mətəu nətəmi asoli mɨn rəha nətəm Isrel kəutol əuvsan e Iesu məutəni məmə, “!In təmosmiəgəh nətəmimi tepət rəkɨs. Mətəu nəmə in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, kəni in Iətəm Uhgɨn Təməni Rəkɨs, təuvɨr pəh otosmiəgəh aru in!”
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Kəni soldiə mɨn, ilah mɨn kəutəghati əuvsan e Iesu, kəni məhuva iuəkɨr ohni məutətapuəh məmə in tolkeikei wain u iətəm tarfu,
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 mautəni məmə, “!Nəmə ik kig pəhriən rəha Isrel, osmiəgəh aru-to ik əha rəueiu!”
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Kəni nəghatiən kəti əha ikɨn kəmətei kətu-pəri e rəhn-kapə nɨgi kəməluau, tətəni məmə,
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Kəni iatgəhli lou mil kəti iətəm kətuəhkul-pəri e nɨgi kəluau, in təməghati rah e Iesu, mətəni məmə, “!Ei! ?Ik Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, uə kəpə?”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Mətəu iatgəhli lou əha kəti mɨn təməni=pən kəm in kəti, kəni mahtɨpəsɨg lan məmə, “?Təhro? ?Nəsəgɨniən e Uhgɨn, nati əpnapɨn onəkɨmɨs? Nalpɨniən u rəhatahal in təhmen-əhmen əmə.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Mətəu təməhruahru əmə məmə kilau okiamɨs o rəhalau noliən tərah mɨn iətəm kəmuol. Mətəu suah u, in təsoliən nati kəti tərah kəti mɨne.”
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Kəni məni=pən kəm Iesu məmə, “Iesu, o nian onəkuva mətol kig lan, kəni nɨkim otətəhti iəu.”
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nɨpəhriəniən iətəni kəm ik, məmə rəueiu əmə kilau min ik əpəha e negəu e neai.”
43 Jesus lhe respondeu:
44 — ausente —
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Kəni Iesu təmasək əfəməh məmə, “!Tatə. Iatələhu=pən nəmiəgəhiən rəhak e nəhlməm!” Nian təməni rəkɨs nəghatiən əha, kəni rəhan nehagiən tiet.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Kəni nian iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha rəha nətəm Rom təmeh natimnati mɨn əha, kəni in təməni-vivi Uhgɨn mətəni məmə, “!Nɨpəhriəniən, suah u in təhruahru pəhriən!”
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Kəni nətəmimi mɨn u kəməhuva ikɨn əha məmə okoteruh, nian kəmoteruh natimnati mɨn əha, kəməutətəu tərah e nɨkilah kəni məutəhti-əhti mankɨlahalah, kəni mɨnəutəhuvən.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Kəni niəli mɨn rəha Iesu, mɨne nɨpətan iətəm kəmotsɨpən Kaləli motohtəu=pən Iesu məhuva, ilah kəməutəhtul isəu nəuvetɨn kəni məuteruh natimnati mɨn əha.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Kəni in təmuvən meh Pailət mətapuəh ohni məmə otegəhan e nɨpətɨ Iesu tos.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Kəni Josɨp təmuvən mosiahu nɨpətɨ Iesu e nɨgi kəməluau, mos muva məuveg e napən təuvɨr kəti, nərgɨn u linən. Kəni mos muvən mələhu=pən e nɨpəg kəpiel iətəm kəmətei rəkɨs o noliən suvət ikɨn, mətəu kəsɨtənɨm əhanəhiən suah kəti ikɨn. Josɨp tatos nɨpətɨ Iesu matuvən tɨtənɨm.|alt="Joseph of Arimethea carrying Jesus body into tomb" src="cn01847B.tif" size="col" loc="Luk 23:53" copy="Cook" ref="Luk 23:53"
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Inəha e nian rəha nətəm Isrel iətəm kautol əpenə-penə lan o nian rəha Sapət, kəni iuəkɨr Sapət tətuəuin.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Kəni nɨpətan u kəmotsɨpən Kaləli kəmautuərisɨg e Iesu, kəməutohtəu=pən suah u, kəməhuvən kəni moteruh nɨpəg kəpiel, kəni moteruh noliən iətəm in təmələhu Iesu ikɨn.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Kəni uərisɨg, nɨpətan kəmohtəlɨg=pən lahuənu, kəni mautol əpenə-penə nɨmənati mɨn nəuvein mɨne fomat iətəm nəmiəvɨlah təuvɨr məmə okotol=pən e nɨpətɨ Iesu. Kəni e nian rəha Sapət, ilah kəmotəmeig məutohtəu=pən nəghatiən rəha Lou.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.