Lucas 19
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni Iesu təmaliuək muvən imə e taun u Jeriko matuvən məmə otiet=pən e nɨkalɨn nəuvetɨn mɨn kəti.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Kəni e taun əha, suah kəti əha ikɨn, nərgɨn u Sakiəs. In iətəmi asoli kəti rəha nətəm kautos məni rəha takɨs, kəni in rəhan nautə tepət.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Kəni in tolkeikei məmə oteh-to məmə Iesu in pəh, mətəu təruru neruhiən mətəu in təkuəkɨr, nətəmimi kəutəhtul pəsɨg lan.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Kəni in təmaiu aupən muvən məri e nɨgi kəti, nərgɨn u sikəmo, məmə otəhrun neruhiən Iesu nian in otuva=pa in ikɨn.Sakiəs e nəhue nɨgi sikəmo|alt="Zachaeus in sycamore" src="lb00313b.tif" size="span" loc="Luk 19:4" copy="BFBS (Bass)" ref="Luk 19:1-10"
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Kəni nian Iesu təmuva əhruahru əha ikɨn, təməsal-pəri meruh, kəni məni=pən kəm in məmə, “Sakiəs. Eiuaiu uəhai, mətəu rəueiu ko iəkəkeikei muvən mauən əpəha e rəham nimə.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Kəni Sakiəs təmeiuaiu uəhai əmə, kəni mit Iesu mian əpəha iman ikɨn imə, kəni nɨkin təmagiən.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Mətəu nian nətəmimi kəmoteruh natimnati mɨn əha, kəni kəutasiuən kəm lah mɨn o noliən əha məutəni nɨkalɨ Iesu məmə, “Suah əha tatuvən e nimə rəha iol təfagə tərah.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Kəni nian kɨnəhuvən rəkɨs e nɨpəgnəua nimə rəha Sakiəs, in təhtul məni kəm Iərmənɨg məmə, “Iərmənɨg, ətəlɨg-to. Oiəkəuəri rəhak natimnati mol nəhmtɨn keiu, kəti rəhak, kəni kəti iəkəfən kəm nanrah mɨn. Kəni natimnati iətəm iəmakləh lan o suah kəti, oiəkalpɨn mau kuvət.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Rəueiu Uhgɨn tɨnosmiəgəh ik mɨne rəham mɨn, mətəu-inu ik mɨn, nəməhatətə e Uhgɨn, kəni ik nəuanɨləuɨs pəhriən kəti rəha Epraham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Kəni iəu, Nətɨ Iətəmimi, iəmuva məmə iəkəsal e nətəmimi iətəm kəmotəluei, kəni mosmiəgəh ilah.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Nian nətəmimi kəməutətəlɨg e Iesu, in təmətəkeikei mətəni nəghatiən əuhlin kəm lah mətəu-inu in tɨnuva iuəkɨr o Jerusɨləm, kəni nɨkilah təhti məmə Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn otəsuvəhiən əha rəueiu tuva.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Iərmənɨg kəti tolkeikei məmə in otuvən isəu meruh kig asoli agɨn məmə kig asoli otəfəri in mol kig lan əpəha iman ikɨn, kəni in otəpanɨtəlɨg=pa mɨn.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Kəni in təmauɨn e rəhan noluək mɨn ten, kəni məuəri məni asoli kətiəh kətiəh e lah. Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, ‘Itəmah onəkotəkeikei motalkut o məni u o noliən nətɨn mətəuarus=pən iəu iəkɨtəlɨg=pa mɨn.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Mətəu nətəm iman ikɨn kəsotolkeikeiən suah kəha, kəni motahli=pən nətəmimi nəuvein kotos nəghatiən məhuvən kəm kig asoli agɨn məmə, ‘Itɨmah iəsotolkeikeiən məmə suah u otarmənɨg e tɨmah.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Mətəu kəmləfəri iərmənɨg u kol kig lan, kəni in təmɨtəlɨg=pa mɨn. Kəni suah u təmauɨn e rəhan noluək mɨn iətəm in təməuəri rəhan məni kəm lah. In tolkeikei məmə otəhrun məmə ilah kəmotətəuarus məni nak nian in təmətatɨg əpəha isəu.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Kəni iətəm təmaupən muva məni=pən kəm in məmə, ‘Iərmənɨg, nəmələhu=pa məni kətiəh e nəhlmək, kəni iəmətəuarus məni ten mɨn.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Kəni rəhan iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə, ‘Ik ioluək təuvɨr, nəmol nati iətəm in təuvɨr. Mətəu-inu nəmol uək təuvɨr o neruh viviən nati iətəm təkəku, kəni rəueiu əha oiəkegəhan lam məmə ik onəkarmənɨg e taun ilah ten.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Kəni iətəm tətuərisɨg lan təmuva məni=pən məmə, ‘Iərmənɨg, nəmələhu=pa məni kətiəh e nəhlmək, kəni iəmətəuarus məni faif mɨn.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Kəni iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə, ‘Ik onəkarmənɨg e taun ilah faif.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Kəni ioluək kəti mɨn təmuva məni=pən kəm in məmə, ‘Iərmənɨg, inu rəham məni. Iəməlis-ərain e napən, kəni məhluaig vivi lan.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Iəu iəməgɨn lam mətəu-inu, iəkəhrun məmə ik iətəmi noliən rəham tiəkɨs. Ik natos natimnati kəsəniəmə məmə rəham, kəni matos nauəniən e nasumiən mɨn rəha nətəmimi pɨsɨn mɨn.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Kəni iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə, ‘!Ik ioluək tərah! E rəham əmə nəghatiən, iətakil ik məmə nəmol tərah agɨn. Nəmə ik nɨnəhrun rəkɨs məmə iəu iətəmi iəkɨs, kəni iətos natimnati iətəm kəsəniəmə rəhak, kəni matos nauəniən e nasumiən mɨn rəha nətəmimi pɨsɨn mɨn,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 kəni təhro nəməsosiən rəhak məni muvən məfən e bank, kəni nian iəkɨtəlɨg lan, iəkəhrun nosiən rəhak məni ilau nətɨn.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Kəni təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, ‘Otos rəkɨs rəhan məni, kəni motəfən kəm suah u rəhan məni ten.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Kəni ilah kəmotəni məmə, ‘!Iərmənɨg, təsəhruahruiən mətəu-inu rəhan məni ten rəkɨs!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Kəni iərmənɨg təməni=pən kəm lah məmə, ‘Iətəni kəm təmah məmə, iətəmimi iətəm tatos nati kəti, kəmanəfən mɨn nəuvein mɨn kəm in. Mətəu iətəmi rəhan nati kəti tɨkə, kəpanos rəkɨs rəhan natimnati rəfin.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Kəni rəueiu, rəhak tɨkɨmɨr mɨn iətəm kəməsotolkeikeiən iəu məmə iəkuva kig rəhalah, onəkotit ilah məhuva, kəni motuhamu ilah e nəhmtək.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Kəni nian Iesu təməghati rəkɨs, kəni in təmaliuək maupən matuvən əpəha ilɨs Jerusɨləm, kəni nətəmimi kəmautuərisɨg lan.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Nian kəməhuva iuəkɨr o lahuənu mil u keiu, Petfas mɨne Petəni e Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif, kəni in təməni=pən kəm rəhan mil keiu iətəmimi məmə,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Onəkian əpəha lahuənu ikɨn kəmotsɨpən ikɨn. Ikɨn əha, onəkueh nətɨ togki kəti kəsasuə əhanəhiən lan. Nəkiatɨs nɨləuɨs lan muasɨg miəuva u ikɨnu.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Kəni nəmə suah kəti tətapuəh o təlau məmə, ‘?Nətiatɨs togki o nak?’ kəni onəkuəni=pən kəm in məmə, ‘Iərmənɨg, in tolkeikei məmə otol nati kəti lan.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Kəni kəmian mueruh natimnati rəfin tol əmə məmə inu Iesu təməni.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Kəni nian kəmətiatɨs nətɨ togki, kəni nətəmimi mɨn rəha togki kəmotətapuəh o lau məmə, “!Ei! ?Nətiatɨs nətɨ togki o nak?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Kəni ilau kəmuəni=pən məmə, “Kəpə. Iərmənɨg tolkeikei məmə otol nati kəti lan.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Kəni kəmuasɨg miəuva kəm Iesu, kəni kəmuəpəg rəhalau kəti napən muəhtərain nəmtah nətɨ togki lan, kəni muasiru e Iesu təri masuə e nətɨ togki.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Nian təmasuə lan mɨnatuvən, kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotaupən motəpeg rəhalah mɨn kəti napən motəpenə e suaru.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Nian Iesu tɨnatuva iuəkɨr o Jerusɨləm mətasuə e togki məteiuaiu e Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif, kəni nətəmimi mɨn rəfin rəhan nɨkilah təmagiən, kəni mɨnautəni-vivi Uhgɨn məutagət əfəməh o nati apɨspɨs mɨn ilah kəmoteruh in təmatol.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Kəni ilah məutəni məmə,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Kəni Farəsi mɨn nəuvein əha kəutatɨg əha ikɨn kəmotəni=pən kəm in məmə, “Iəgətun. Əniəhu rəham mɨn nətəmimi məmə okəsotagətiən.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Mətəu in təməni=pən kəm lah məmə, “Nəmə nətəmi mɨn u kəsotagətiən, kəni kəpiel əpnapɨn mɨn u, ilah okotagət əfəməh.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Kəni nian Iesu təmuva iuəkɨr meruh taun əha Jerusɨləm, in təmasək o nətəmimi mɨn əha ikɨn əha.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Kəni in təni məmə, “Kəsi, iəmolkeikei pɨk məmə itəmah mɨn nəmotəhrun natimnati mɨn iətəm okotəfɨnə nəməlinuiən kəm təmah e nian u rəueiu. Mətəu kəpə. Kəni rəueiu, natimnati mɨn əha kəutəhluaig ko nəsoteruhiən.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Mətəu e nian mɨn iətəm otuva o təmah, rəhatəmah tɨkɨmɨr mɨn okəhuva motəhtul tɨtəlau e təmah, okotel nɨftəni motətu-pəri motol əpətɨn rəhatəmah taun, kəni motahtɨpəsɨg lan məmə onəsohietiən.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Kəni ilah okotərəkɨn rəfin nimə e taun rəhatəmah, kəni ko kəpiel kəti mɨne rəha nimə mɨn otəsəhtuliən. Kəni okotohamu itəmah rəfin itəmah kəlkələh mɨn rəhatəmah. Natimnati rəfin u otuva mətəu-inu itəmah nəmoteruh mətəu nəməsotəhruniən nian iətəm Uhgɨn təmuva məmə in otosmiəgəh itəmah lan.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Kəni Iesu təmuvən Jerusɨləm, kəni muvən e iat rəha Nimə Rəha Uhgɨn meruh nətəmimi kautol makɨt ikɨn, kəni mətəhgi pətɨgəm ilah. Iesu təməhgi pətɨgəm nətəmimi iətəm kautol makɨt e Nimə Rəha Uhgɨn.|alt="Jesus overturning money changer tables" src="lb00316b.tif" size="col" loc="Luk 19:45-46" copy="BFBS (Bass)" ref="Luk 19:45-46"
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “Kəmətei rəkɨs e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə, ‘Rəhak nimə, in nimə rəha nəfakiən,’ mətəu itəmah nɨnautol tɨnuva məmə ‘nimə kəti iətəm nakləh mɨn kəutəhluaig ikɨn.’”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Kəni uərisɨg lan, e nian mɨn rəfin, Iesu təmətəgətun əpəha imə e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni pris asoli mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmimi asoli mɨn rəha nətəm Isrel, kəməutəsal e suaru məmə okotuhamu Iesu,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 mətəu kəsotehiən suaru kəti mətəu-inu nətəmimi rəfin kotolkeikei pɨk məmə okotətəu nəghatiən mɨn rəhan, kəni nəghatiən rəhan tətaskəlɨm vivi rəhalah nətəlɨgiən.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.