Lucas 16
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Kəni Iesu təməni kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Suah kəti rəhan nautə tepət, kəni in təmos suah kəti tuva in iətəmi asoli rəha noluək mɨn. Kəni rəhan mɨn nəuvein noluək mɨn kəməhuva motəni=pən nərahiən rəha iətəmi asoli əha kəm iərmənɨg, motəni məmə, ‘Ei, suah kəha tətərəkɨn rəham natimnati.’
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Kəni təmauɨn e suah kəha məmə tuva təghati kəm in məmə, ‘?Ei, nəghatiən nak u iətətəu kətəni lam? Iəkolkeikei məmə nəkos rəfin nəghatiən mɨn rəha uək rəham muva, mətəu rəueiu əha iəkahli pətɨgəm ik e uək.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 “Kəni iətəmi asoli əha təmuvən nɨkin təhti məmə, ‘Kəsi. Rəhak iərmənɨg təni məmə otəraki lak e rəhak uək əha rəueiu. ?Kəni oiəkəhro əha rəueiu? Iəu iəsəhmeniən məmə o iəkuvən mətu nɨftəni o nosiən məni, kəni iəu iəkɨsiai neasiəiən o məni.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 !Əuəh! Rəueiu əha inəhrun nati oiəkol pəh nətəmimi okotol iəu iəkuvən imalah ikɨn kəni ko moteh vivi iəu nəmə rəhak iərmənɨg otəraki lak e rəhak uək.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 “Kəni ko in təmauɨn rəfin e nətəmimi nətəmi kəmotos məni o iərmənɨg kəhuva kətiəh kətiəh. Kəni in təməni=pən kəm iətəm təmaupən muva məmə, ‘?Ik nəmos nak?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Kəni suah kəha təni məmə, ‘Iəmos dɨrəm rəha oiel rəha nauəhiən ilah uan-hanrɨt.’ Kəni iətəmimi asoli təməni=pən kəm in məmə, ‘Inu mə nauəuə rəha kauɨn rəham. Əharəg uəhai, kəni mətei fifti dɨrəm əmə e rəham nauəuə.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 “Kəni ko məni=pən kəm suah kəti mɨn məmə, ‘?Ik nəmos nak?’ Mətəu in təni məmə, ‘Iəmos uan tausɨn pak wit.’ Kəni iətəmi asoli təni məmə, ‘Os nauəuə rəha kauɨn rəham, kəni mətei=pən əmə eit-hanrɨt pak wit.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 “Kəni ko, iərmənɨg rəha iətəmi asoli əha iətəm in təmol tərah lan, təməni-vivi in o rəhan neiuəiən məmə in oteh vivi aru in.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 “Kəni iətəni kəm təmah məmə, onəkotasiru vivi e nətəmimi e məni rəha nɨftəni məmə ilah okəhuva rəhatəmah niəli mɨn. Kəni nian məni rəha nɨftəni u otɨkə, kəni Uhgɨn otos itəmah muvən əpəha e negəu e neai iətəm ko təsɨkəiən.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 “Nəmə suah kəti in tətəsal vivi o nati əkəku kəti, kəni in otəhrun nəsaliən o nati asoli. Kəni nəmə suah kəti in tatol noliən tərah e nati əkəku kəti, kəni in otol noliən tərah e nati asoli.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 ?Kəni tol lanəha, nəmə itəmah nəsotəsal viviən o məni rəha nɨftəni u, kəni pəh otegəhan e təmah məmə nəkotos nati iətəm təuvɨr pəhriən, u natimnati rəha Uhgɨn?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Kəni nəmə itəmah nəsotəsal viviən e natimnati rəha suah kəti mɨn, kəni nɨki təmah təsəhtiən məmə okəfɨnə mɨn kəm təmah məmə rəhatəmah əhruahru natimnati mətəu-inu, kateruh məmə ko nəsotəsal viviən mɨn natimnati mɨn əha.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Ko iətəmimi kəti təsuvaiən məmə in ioluək rəha iətəmi asoli mil keiu. Nəmə tol lanəha, in otolkeikei kəti matol nəuian, kəni məməki e kəti kəni məsoliən nəuian. Kəni ko nəsoliən ioluək rəha Uhgɨn mɨne məni e nian kətiəh.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Farəsi mɨn kotolkeikei pɨk məni, kəni nian kəmotətəu nəghatiən mɨn u, kəni kəmotaləh əuvsan e Iesu.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Mətəu in təməni kəm lah məmə, “Itəmah nautol noliən mɨn məmə nətəmimi kotəni məmə itəmah nəkotəhruahru. Mətəu Uhgɨn təhrun nɨkitəmah məmə nəkotərah. Iətəni lanu mətəu-inu nati nak u nətəmimi kəutos məmə in nati agɨn, mətəu e nəhmtɨ Uhgɨn in nati əpnapɨn əmə.”
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Kəni in təmətəkeikei mətəni məmə, “Kəmətəni pətɨgəm Lou mɨne nəghatiən rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn mətəuarus=pa Jon Bəptais, kəni ko uərisɨg lan, kətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn, kəni nətəmimi rəfin kəutalkut pɨk məmə okəhuvən motatɨg lan.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Mətəu kəsəniən məmə uək rəha Lou mɨne nəsanəniən rəhan, təmol naunun. Nəghatiən rəfin rəhan kəutatɨg, iətəm tepət mɨn mətəuarus=pən iətəm təkəku agɨn. Lou otətatɨg mapirəkɨs neai mɨne nɨftəni.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Kəni təhmen=pən əmə lanəha: nəmə iətəmi kəti tatol tifos mətəpəh rəhan pətan, kəni matit pətan pɨsɨn kəti mɨn mətuatɨg, in tatol təfagə tərah. Kəni nəmə iətəmi kəti tatit pətan kəti iətəm rəhan iərman təməpəh kəni ilau mətuatɨg, in tatol təfagə tərah mətəu-inu in tətakləh e pətan rəha iətəmi pɨsɨn kəti.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Kəni Iesu təməni məmə, “Iətəmi kəti rəhan nautə tepət, kəni in tatuvən e napən təuvɨr kəmoh e al u nəugɨ naris in nəhmtɨn tiəkɨs, kəni nian rəfin in tatun əmə nauəniən təuvɨr mɨn.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Kəni ianrah kəti, nərgɨn u Lasɨrɨs, nɨməgɨm təmol rəfin nɨpətɨn mɨn. Kəni kəmələs kan əpəha e namtɨhluə rəha suah u.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 In tolkeikei pɨk məmə otatun nɨpɨspɨsɨ nauəniən mɨn u kəutəmei e tepɨl rəha iətəmi asoli əha. Kəni nati tərah mɨn kəti, kuri mɨn kəutəhuva məutəpah-əpah nɨməgɨm mɨn rəhan.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Kəni ianrah əha təmɨmɨs, kəni nagelo mɨn kəmotos in məhuvən əpəha e nɨkalɨ Epraham, ima nəuvɨriən ikɨn. Kəni iətəmi u rəhan nautə tepət, in mɨn təmɨmɨs kəni kɨtənɨm.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Kəni in təmuvən əpəha e nɨgəm asoli, kəni tətətəu naməhiən asoli, kəni nian təməsal-pəri, mafu Epraham əpəha isəu. Kəni Lasɨrɨs əpəha e nɨkalɨn.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Kəni təmauɨn əfəməh məmə, ‘!Əui, Tatə Epraham! Asiru lak. Əni=pən kəm Lasɨrɨs məmə otəfən nəuan nəhlmɨn e nəhu kəni mos muva mek namɨk lan məmə otətəpu, mətəu iətətəu nahməiən asoli e nɨgəm u ikɨnu rəueiu.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 “Mətəu Epraham təni məmə, ‘Nətɨk, nɨkim təhti-to rəham nəmiəgəhiən aupən. Ik nəmatos natimnati təuvɨr mɨn rəham tepət, mətəu Lasɨrɨs təmatətəu nahməiən tepət e nɨpətɨn. Mətəu rəueiu əha, in tətətəu təuvɨr u ikɨnu, kəni ik nətətəu nahməiən tepət e nɨpətɨm.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Kəni nati kəti mɨn. E nəlugɨn e tah, nɨmɨl asoli tətəuəri itah, ik ko, kəni itɨmah u. Nəmə itɨmah kəti tolkeikei məmə otuvnə meh ik, mətəu ko təsuvəniən. Kəni nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə otuva meh itɨmah mətəu ko təsuvaiən.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 “Kəni iətəm rəhan nautə tepət təməni məmə, ‘Tatə. Əui, kəsi. Ahli=pən Lasɨrɨs tuvən e nimə rəha tatə rəhak,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 mətəu-inu piak faif əha ikɨn. Təuvɨr məmə in otuvən məghati mem əskasɨk ilah məmə okotətəu ilah məmə okəsəhuvaiən u ikɨnu iətəm iətətəu nahməiən asoli agɨn ikɨn,’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 “Mətəu Epraham təni məmə, ‘Kəpə. Nəghatiən rəha Mosɨs mɨne iəni mɨn rəha Uhgɨn tətatɨg. Pəh piam mɨn okotətəu nəghatiən mɨn əha.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 “Kəni iətəmi rəhan nautə tepət təməni məmə, ‘Kəpə, Tatə Epraham. Təsəhmeniən. Mətəu nəmə iətəmi kəti otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən otuvən məghati kəm lah, kəni nɨpəhriəniən, ilah okotəuhlin rəhalah nətəlɨgiən kəni motəpəh təfagə tərah mɨn rəhalah.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 “Kəni Epraham təni məmə, ‘Nəmə kəsotətəlɨgiən e nəghatiən rəha Mosɨs mɨne iəni mɨn rəha Uhgɨn, kəni nati əpnapɨn nəmə iətəmi kəti təmiəgəh pau e nɨmɨsiən kəni muvən məghati kəm lah, mətəu ko kəsotəniən nɨpəhriəniən lan.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.