Lucas 15
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 E nian əha, nətəmimi tepət nətəmi kautos məni rəha takɨs, mɨne nətəmimi mɨn tepət u iol təfagə tərah mɨn, kəməhuva məmə okotətəlɨg e Iesu.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Kəni Farəsi mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəməutəni nɨkalɨ Iesu o nətəm iol təfagə tərah mɨn əha, məutəni məmə, “Suah əha, nɨkin tagiən əmə məmə nol təfagə tərah mɨn kəutəhuva ohni, kəni məutauən pəti.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Kəni əmeiko Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti məmə,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Inu nɨpəhriəniən, uə kəpə. Nəmə itəmah kəti rəhan sipsip ilah uan-hanrɨt, kəni kətiəh təluei, kəni tupəh nainti-nain kəutan ikɨn təpiə ikɨn məutauən, kəni muvən məsal e sipsip u təməluei mətəuarus məkeikei meruh.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Nian in təmeh, kəni in təməfəri mələs, kəni nɨkin təmagiən.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Kəni nian in təmiet=pa lahuənu, in otəkeikei mauɨn e in mɨn nəuvein, mɨne nətəmimi mɨn u kəutatɨg ilah min, kəni məni=pən kəm lah məmə, ‘Əhuva. Pəh kotagiən pəti, mətəu-inu iəmeruh mɨn rəhak sipsip u təməluei.’”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Nian Iesu təməni rəkɨs nəghatiən əuhlin u, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Kəni iəu iəkəni kəm təmah məmə, əpəha e neai otəhmen əmə lanəha. Nəmə iol təfagə tərah kəti tɨtəlɨg e rəhan nətəlɨgiən muva o Uhgɨn, kəni nagiəniən asoli əpəha ilɨs e negəu e neai o suah u otepət, mapirəkɨs nagiəniən o nətəmimi nainti-nain u nɨkilah təhti məmə kotəhruahru məsotoliən nati kəti tərah iətəm okotəkeikei mohtəlɨg e nətəlɨgiən rəhalah ohni.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Kəni Iesu təmatɨg məghati mɨn məmə, “?Nəmə pətan kəti rəhan məni ten kəmol e sɨlfə, kəni məruru kətiəh, kəni in otol nak? In otasiə, kəni maiəh məsal vi əha imə mətəuarus meruh.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kəni nian in təmeruh məni əha, in otauɨn e in mɨn nəuvein mɨne nətəmimi mɨn u kəutatɨg ilah min, məni məmə, ‘Əhuva pəh kotagiən pəti mətəu-inu iəmeruh rəkɨs rəhak məni əpələ təmɨkə.’”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Nian Iesu təməni rəkɨs nəghatiən əuhlin u, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Iəu iəkolkeikei məmə iəkəni kəm təmah məmə, təhmen əmə mɨn lanəha, nagiəniən asoli e nəhmtɨ nagəlo mɨn əpəha ilɨs e neai, nian iol təfagə tərah kəti tɨtəlɨg e nətəlɨgiən rəhan matuvən o Uhgɨn.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Kəni Iesu təmətəkeikei mətəni məmə, “Suah kəti, nətɨn iərman keiu.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Iətəm təkəku lan təni=pən kəm tɨmɨlau, ‘Tatə. Əuəri nautə mɨn rəham, kəni məfa rəhak u rəueiu.’ Kəni tɨmɨlau təuəri rəhan natimnati kəni məfən kəm lau.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Kəni təsuvəhiən, nətɨn iətəm təkəku tos rəhan muvən mətuati lan kəni mos məni lan, kəni miet imalah ikɨn muvən e nɨtəni pɨsɨn kəti mɨn isəu. Kəni mol rəhan məni mərəkɨn-rəkɨn e noliən tərah mɨn əmə.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Kəni nian rəhan məni təmɨkə rəfin, nəumɨs asoli təman e nɨtəni əha, kəni nəumɨs tɨnatus suah u, nɨgɨn nauəniən tɨnɨkə.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kəni təmuvən matol uək kəm suah kəti əha ikɨn, kəni suah u təmahli=pən məmə otuvən mətaugɨn rəhan mɨn nɨpɨkəh mɨn. Nian in təmətaugɨn nɨpɨkəh mɨn əha,
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 mətəu nəumɨs natus pɨk kəni əmeiko in tɨnatolkeikei məmə otun nauəniən nɨg pɨkəh mɨn. Mətəu iətəmi tɨkə məmə otəfən nati kəm in.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Kəni əmeiko nətəlɨgiən təuvɨr kəti tɨnuva ohni, kəni tətəlɨg məmə, ‘Kəsi. Rəueiu əha noluək mɨn rəha tatə, nɨglah nauəniən tepət mapirəkɨs agɨn, mətəu iəu əpə iətatɨg u ikɨnu, otəsuvəhiən iəkɨmɨs e nəumɨs.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Oiəkəkeikei miet u ikɨnu mɨtəlɨg=pən o rəhak tatə, kəni məni=pən kəm in məmə, “Tatə. Iəu iəmol təfagə tərah e Uhgɨn mɨne ik.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Rəueiu əha iəsəhmeniən məmə onəkauɨn lak məmə nətɨm. Mətəu ol iəu məmə ioluək əmə kəti rəham.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Kəni təməhtul maliuək mɨnatuvən məmə oteh rəhan tatə.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Kəni nətɨn təni=pən kəm in məmə, ‘Tatə. Iəu iəmol təfagə tərah e Uhgɨn mɨne ik. Rəueiu əha iəsəhmeniən məmə onəkauɨn lak məmə nətɨm.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Mətəu rəhan tatə taun e rəhan mɨn noluək mɨn məni=pən kəm lah məmə, ‘!Ei! Əhuvən uəhai motos napən u iətəm təuvɨr mapirəkɨs məhuva məhuvən=pən lan kəm in, kəni motos ring motəfən e nəhlmɨn, kəni motos put kəhuva məhuvən=pən e nəhlkɨn,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 kəni motos kau iətəm tasisi-asisi məuvɨr kəni motoh, pəh kotol pəti nauəniən asoli rəha nətɨk,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 mətəu-inu nətɨk u, in təhmen əmə məmə təmɨmɨs rəkɨs, mətəu rəueiu in tɨnəmiəgəh mɨn. In təməluei, mətəu ineruh mɨn.’ Kəni əmeiko ilah kɨnautol lafet.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Kəni e nian əha, nətɨn iətəm tepət in əpəha e nasumiən. Nian təmətuva mɨnuva iuəkɨr o lahuənu, kəni mətəu nətəmimi kautol nəpuən, kəni məutol danɨs.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Kəni taun e ioluək kəti tuva tətapuəh lan məmə, ‘?Ei, nati nak əha nətəmimi kautol?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Kəni təməni=pən kəm in məmə, ‘Piam təmuva, kəni rəham tatə təmoh pɨlɨk iətəm tasisi mətəu-inu piam tɨnɨtəlɨg=pa, kəni in təsanən əmə.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Kəni nɨkin təmahmə, kəni in təməni məmə, ‘Ko iəsuvəniən imə.’ Mətəu rəhan tatə təmuva ihluə mətəkeikei kəm in məmə otuvən imə.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Mətəu təni=pən kəm rəhan tatə məmə, ‘Afu-to. Kəmətuatɨg nu tepət rəkɨs, kəni iatol uək u ikɨnu təhmen=pən əmə məmə rəham kəti ioluək, kəni məsəhtiən nəuiam. ?Mətəu təhro, tatə? Nəməsəfaiən nati əkəku kəti kəm iəu təhmen=pən e nəni, məmə iəkol nauəniən lan itɨmah iəu mɨn nəuvein.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Mətəu nətɨm əha iətəm təmərəkɨn rəfin rəham mɨn natimnati o nətəouiən nɨpətan mɨn lan rəha suaru, mətəu nian tɨnɨtəlɨg=pa lahuənu, kəni nəkauɨt moh pɨlɨk u tasisi-asisi matol lafet lan rəhan.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Mətəu rəhan tatə təni=pən məmə, ‘Nətɨk. Nian rəfin kilau min ik kətuatɨg, kəni natimnati rəfin rəhak in rəham.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Mətəu təhruahru əmə məmə okol lafet u motagiən, mətəu-inu piam u təhmen=pən əmə məmə təmɨmɨs rəkɨs, mətəu rəueiu in tɨnəmiəgəh mɨn. In təmɨkə, mətəu rəueiu kɨnoteh mɨn.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.