João 6
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Uərisɨg e natimnati mɨn u, Iesu təmuvən əpəha e nɨtəni=pən e nəhu asoli nərgɨ u, Lek Kaləli. Kəni nərgɨn kəti mɨn u, Lek Taipiriəs.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Kəni nɨmənin nətəmimi kəmautuərisɨg lan, mətəu-inu kəutafu nəmtətiən mɨn rəhan, iətəm tatol nətəmimi kautohmɨs kəmotəsanən.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Kəni Iesu təmuvən əpəha ilɨs e nɨtəuət kəti, kəni mətəharəg ikɨn ilah rəhan mɨn nətəmimi.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 E nian əha, lafet kəti rəha nətəm Isrel u, kətəni məmə lafet rəha Pasova tɨnuva iuəkɨr.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Kəni nian Iesu təməsal=pən, kəni meruh nɨmənin nətəmimi tepət ilah kəməhuva, kəni in təmətapuəh o Fɨlɨp məmə, “?Okotəhro motos pɨret tepət təhmen e nətəmimi mɨn u məmə ilah okotun?”
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 In təməni askəuvɨn əmə məmə oteruh-to nəhatətəiən rəha Fɨlɨp, mətəu in tɨnəhrun rəkɨs nati nak iətəm in otəpanol.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Kəni Fɨlɨp təni=pən kəm in məmə, “!Ei! Nəmə okos nəhmtɨ pɨret məni lan təhmen e tu-hanrɨt tənariəs pau, mətəu ko təsəhmeniən. Nətəmimi mɨn u rəfin ilah okotun əmə təkəku məkəku.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Kəni iətəmimi kəti rəha Iesu, nərgɨn u Antɨru u pia Saimon Pitə, in təməni=pən kəm Iesu məmə,
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Suakəku kəti uəha tatos pɨret faif kəmol e pale, mɨne nəmu keiu. Mətəu ko təsəhmen agɨniən e nətəmimi mɨn əha.”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Kəni Iesu təni məmə, “Otəni=pən kəm nətəmimi məmə okotəharəg.” Kəni ikɨn əha, manuvehli tepət, kəni ilah kəmotəharəg. Kəni nəmpə rəha nəman əmə, təhmen e faif-tausɨn.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Kəni Iesu təmos pɨret, məni tagkiu kəm Uhgɨn ohni, kəni məfən pɨret u kəm lah rəfin u kəutəharəg, kəni matɨg mol mɨn nati kətiəh əmə e nəmu. Kəni ilah kəmotun təhmen nərfɨlah tasisi.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Kəni nian kɨnotauən rəkɨs, nərfɨlah tasisi, kəni Iesu təni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Əhuvən motəuəri nɨpɨspɨsɨ pɨret mɨn kəutəməhl-məhli. Təsəuvɨriən məmə okotərəkɨn əmə.”
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Kəni ilah kəməhuvən motəuəri nɨpɨspɨsɨ pɨret kəni məhuveipei=pən e kətɨm asoli mɨn ilah tueləf kotəriauəh vivi. Pɨret u, in nɨpɨspɨsɨ pɨret ilah faif kəmol e pale, iətəm nətəmimi kəmotun motəpəh.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Kəni nian nətəmimi kəmoteruh nəmtətiən əha iətəm Iesu təmol, kəni ilah kəmotəni məmə, “Nɨpəhriəniən. !Iəni pəhriən u rəha Uhgɨn iətəm aupən kəmətəni məmə in otuva e nəhue nɨftəni!”
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Kəni Iesu təməhrun məmə nətəmimi mɨn u kotəni məmə okəhuva motos in məhuvən motəkeikei kəm in məmə in otuva mol kig rəhalah. Kəni in təmagɨm mɨn, məpəh ilah muvən əpəha e nɨtəuət, mətan in pɨsɨn əmə.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Nian mɨtɨgar təmeiuaiu, nətəmimi rəha Iesu mɨn kəmoteiuaiu məhuvən e lek əha.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Kəni tɨnapinəpu, mətəu Iesu tɨkə, təsuva-əhanəhiən. Kəni əmeiko, ilah kəməhuvən motəri e bot kəti, kəni mɨnəutasuə lan mɨnəutohapumɨn mɨn e lek, məmə ilah okəhuvən Kapeniəm.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Kəni nɨmətagi asoli kəti təməhtul mɨnatol nəhu tɨnətərah.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Kəni nian ilah kəməutasuə mautəhuvən, təhmen e faif uə sikɨs kilomitə, kəni ilah kəmotafu Iesu taliuək e nəhue nəhu mətuva iuəkɨr o rəhalah bot. Kəni ilah kəmotəgɨn pɨk,
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 mətəu in təməni=pən kəm lah məmə, “Sotəgɨn pɨkiən, mə iəu əpə.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 !Kəni nɨkilah təmagiən mə kotələs in e bot, mautol əmeiko, rəueiu agɨn, mətəu bot tɨnuvən e nəve nəhu e nɨtəni=pən ikɨnu kəməutəni məmə okəhuvən ikɨn!
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Kəməni lauɨg lan, nətəmimi mɨn nətəm kəutatɨg əha e ləven=pən=pa ikɨn e lek asoli u, ilah kəmoteruh məmə aupən, bot kətiəh əmə tətəhtul. Kəni ilah kotəhrun məmə Iesu təsuvəniən e bot u ilah rəhan mɨn nətəmimi, mətəu-inu nian kəmohiet, ilah pɨsɨn əmə məhuvən.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Kəni bot mɨn nəuvein, komotsɨpən e taun u Taipiriəs, ilah kəməhuva. Ilah kəməhuvari iuəkɨr əmə u ikɨnu iətəm Iərmənɨg təməhtul ikɨn məfaki mətəni tagkiu o pɨret, kəni nətəmimi kəmotun.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Kəni ilah kəmoteruh məmə Iesu tɨnɨkə u ikɨnu, moteruh məmə rəhan mɨn nətəmimi kɨnohkə mɨn, kəni tol lanəha, ilah mɨn kəmotasuə mɨn e bot mɨn, məhuvən Kapeniəm, mautəsal lan.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Nian nətəmimi mɨn u kəmoteruh Iesu əpəha nəve nəhu=pən əpəha e lek u, kotətapuəh ohni məmə, “?Iəgətun, ik nəmuva u ikɨnu nəhgɨn?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Mətəu Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Nɨpəhriəniən agɨn iətəni kəm təmah məmə, itəmah nəutəsal lak, səniəmə nəmoteruh nəmtətiən mɨn u iətəm iəmol, mətəu itəmah nəmotun əmə pɨret, nərfɨtəmah tasisi.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Mətəu təsəuvɨriən məmə itəmah nahgitəmah otɨkə o nosiən pɨret iətəm otəpanəmnəmɨt mɨkə. Itəmah, nahgitəmah otəkeikei mɨkə o nosiən pɨret iətəm tətatɨg itulɨn u, pɨret rəha nəmiəgəhiən iətəm naunun tɨkə. Pɨret u, inu, Nətɨ Iətəmimi otəpanəfɨnə kəm təmah; mətəu-inu Tatə Uhgɨn, in təməgətun məmə nɨkin tagiən o Nətɨn.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Kəni ilah kəmotətapuəh ohni məmə, “?Noliən nak mɨn u iətəm Uhgɨn tolkeikei məmə itɨmah oiəkotol?”
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Itəmah nəkotəkeikei motəhatətə lak, məmə Uhgɨn təmahli=pa iəu. Nati u inu Uhgɨn in tolkeikei.”
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Kəni ilah kəmotətapuəh mɨn ohni məmə, “?Mətəu ik onəkol nəmtətiən nak, məmə itɨmah iəkoteruh kəni iəkotəhatətə lam? ?Ik onəkol nati nak?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Nian rəhatah kəha mɨn u aupən, ilah kəmautan ikɨn təpiə-məpiə ikɨn, ilah kəmautun ‘mana.’ Nəghatiən kəti e Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə, ‘In təməfən pɨret iətəm təmsɨpən e Negəu e Neai məmə ilah okotun.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Mətəu Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Nɨpəhriəniən agɨn u iatəni kəm təmah məmə, səniəmə Mosɨs təməfɨnə pɨret u iətəm tatsɨpən e Negəu e Neai məmə nəkotun. Mətəu mə rəhak Tatə in təməfɨnə. Kəni in u tətəfɨnə pɨret pəhriən iətəm tatsɨpən e Negəu e Neai, məmə itəmah onəkotun.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Mətəu-inu pɨret rəha Uhgɨn, inu in iətəm tatsɨpən e Negəu e Neai, məteiuaiu=pa e nəhue nɨftəni. Kəni pɨret u tətəfən nəmiəgəhiən kəm nətəmimi e nəhue nɨftəni.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Kəni ilah kəmotəni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, kəsi, əfa-to pɨret u kəm tɨmah nian rəfin.”
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəu u, iəu Pɨret iətəm tətəfən nəmiəgəhiən. Iətəmimi otuva ohniəu, in nəumɨs otəsus mɨniən. Kəni iətəmimi iətəm otəhatətə lak, in otəsəuauə mɨniən.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Mətəu iəu iəməni=pɨnə rəkɨs kəm təmah, məmə nati əpnapɨn nauteruh iəu, mətəu itəmah nəsotəhatətəiən lak.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Nətəmimi nətəm rəhak Tatə tətəfa ilah kəm iəu, ilah okəhuva ohniəu. Kəni iətəmimi iətəm otuva ohniəu, ko iəsahli pətɨgəmiən.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 Mətəu-inu iəu iəmsɨsɨpəniən e Negəu e Neai meiuaiu=pa e nəhue nɨftəni məmə iəkol natimnati mɨn u iəu əmə iəkolkeikei. Mətəu iəmuva məmə iəkol natimnati mɨn u iətəm rəhak Tatə təmahli=pa iəu iəkuva ohni.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Kəni in tolkeikei məmə iəu iəkaskəlɨm tiəkɨs nətəmimi mɨn u nətəm in təməmki=pa ilah kəm iəu, oiəsəmkarəpəniən e iətəmi kəti mɨne. In tolkeikei məmə e naunun nian, iəu iəkol nətəmi mɨn u ilah okotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Mətəu-inu rəhak Tatə in tolkeikei məmə nətəmimi rəfin nətəm kəutəsal=pən o Nətɨn, kəni motəhatətə lan, ilah okotos nəmiəgəhiən itulɨn. Kəni e naunun nian, iəu oiəkol nətəmimi mɨn u ilah okotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.”
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Kəni o nati u, nətəmimi nɨkilah tɨnətuəuin mətagət, mətəu-inu in tətəni məmə, “Iəu u, Pɨret iətəm tatsɨpən e Negəu e Neai, meiuaiu=pa e nəhue nɨftəni.”
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ilah kəutəni məmə, “?Təhro? Suah u in Iesu, nətɨ Josɨp, kitah kotəhrun əmə rəhan tatə mɨne mamə. ?Təhro in tətəni lanəha məmə, ‘Iəu iəmsɨpən e Negəu e Neai, mətuva e nəhue nɨftəni’?”
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Təsəuvɨriən məmə nəkotəghati lanko.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Nəmə Tatə Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu iəkuva, in təsiuvi=paiən iətəmimi kəti tuva ohniəu, kəni ko iətəmimi u təsuva aruiən ohniəu məmə iəkol otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən e naunun nian.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Nəghatiən iətəm iəni kəti təmətei aupən e Nauəuə rəha Uhgɨn, tətəni tol lanu məmə, ‘Uhgɨn in otəgətun nətəmimi rəfin.’ Iətəmimi iətəm tətətəlɨg e nəgətuniən rəha Tatə Uhgɨn kəni mos rəhan nətəlɨgiən ikɨn, in tətuva ohniəu.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Iətəmimi kətiəh mɨne tɨkə, iətəm təmeruh Tatə Uhgɨn. In pɨsɨn əmə u iətəm təmsɨpən lan, təmeruh in.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni kəm təmah məmə, iətəmimi iətəm tətəhatətə lak, in tɨnos nəmiəgəhiən itulɨn.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 “Iəu u, Pɨret rəha nəmiəgəhiən.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nati əpnapɨn tɨpɨtəmah mɨn aupən, ilah kəmotun pɨret u ‘mana’ əpəha ikɨn təpiə-məpiə ikɨn, mətəu ilah kəmohmɨs rəkɨs.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Mətəu Pɨret iətəm təmsɨpən e Negəu e Neai meiuaiu=pa u rəueiu, in tol pɨsɨn. Pɨret u, təmeiuaiu=pa məmə iətəmi iətəm tatun, ko təsɨmɨsiən
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Iəu u, iəu Pɨret iətəm tətəmiəgəh, təmsɨpən e Negəu e Neai, meiuaiu=pa e nəhue nɨftəni. Iətəmi otun Pɨret u, in otəmiəgəh matuvən əmə lanko naunun tɨkə; kəni Pɨret u, iətəm iəu iəkəfɨnə o nəmiəgəhiən rəha nətəmimi e nəhue nɨftəni, inu nəhuvegək.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Nəghatiən u təmol nətəmimi kɨnautəhtul mɨnautorgəhu kəm lah mɨn, motəni məmə, “?Təhro ?Suah u təhrun nəfaiən nəhuvegɨn kitah kotun?”
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni=pɨnə kəm təmah məmə, nəmə itəmah nəsotuniən nəhuvegɨ Nətɨ Iətəmimi, kəni məsotəmnɨmiən nɨran, ko nəsotosiən nəmiəgəhiən itulɨn.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Iətəmimi iətəm tatun əmə nəhuvegək mətəmnɨm nɨrak, in otos nəmiəgəhiən itulɨn, kəni e naunun nian, iəu oiəkol in otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Iəməni lanəha, mətəu-inu nəhuvegək in pɨret pəhriən nɨg nətəmimi. Konu nɨrak, in nəmnɨmiən pəhriən nɨm nətəmimi.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Iətəmimi iətəm tatun nəhuvegək, kəni mətəmnɨm nɨrak, in otatɨg lak. Kəni iəu iətatɨg lan.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 “Rəhak Tatə iətəm təmahli=pa iəu iəkuva, in nəukətɨ nəmiəgəhiən. Kəni iəu iatos nəmiəgəhiən ohni. Kəni e noliən əhmen əmə, iətəmimi iətəm tatun iəu, inu tatos nəmiəgəhiən ohniəu.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Iəu u pɨret pəhriən, iətəm təmsɨpən e Negəu e Neai, meiuaiu=pa e nəhue nɨftəni. In təsəhmeniən e pɨret u, iətəm tɨpɨtah mɨn aupən kəmautun. Nati əpnapɨn məmə ilah kəmotun pɨret əha, mətəu ilah kɨnohmɨs rəkɨs. Mətəu iətəmimi iətəm tun pɨret u, in otos nəmiəgəhiən itulɨn, iətəm naunun tɨkə.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Iesu təməni pətɨgəm nəghatiən mɨn u, nian təmətəgətun nətəmimi əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən e Kapeniəm.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Nətəmimi tepət rəha Iesu kəmotətəu nəghatiən u rəhan, kəni ilah kotəni məmə, “!Nəman! !Nəghatiən u tiəkɨs agɨn! ?Pəh u təhrun nosiən nəghatiən tol lanəha?”
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Kəni Iesu təməhrun aru məmə nətəmimi mɨn rəhan, kɨnautəni mun-mun e nəghatiən əha rəhan. Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “?Mətəu təhrol əha? ?Nətəlɨgiən rəhatəmah təmeiuaiu o nati u?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 ?Mətəu nəmə təhro nəkoteruh Nətɨ Iətəmimi təri matuvən mɨn ikɨn əha, in təmsɨpən ikɨn aupən, təhrol u rəueiu?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Narmɨn Rəha Uhgɨn əmə təhrun nəfəniən nəmiəgəhiən kəm iətəmimi. Nəsanəniən rəha iətəmimi təruru noliən nati u. Nəghatiən mɨn u iəmatəni kəm təmah, ilah nəghatiən mɨn rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn iətəm tətəfən nəmiəgəhiən kəm nətəmimi.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Mətəu itəmah nəuvein u ikɨnu, itəmah nəsotəhatətə əhanəhiən lak.” (Iesu təməni lanəha mətəu-inu in tɨnəhrun rəkɨs e nətuəuiniən məmə nətəmi nɨpəh mɨn u kəsotəhatətəiən lan, kəni pəh u in otegəhan=pən e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhan.)
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Kəni in təməni məmə, “O nati u inu, iəu iəməni rəkɨs kəm təmah, məmə ko iətəmimi kəti təsuvaiən ohniəu nəmə Tatə Uhgɨn təsoliən suaru ohni.”
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Uərisɨg e nəghatiən əha, nətəmimi rəhan tepət kəmotagɨm, mɨnotəpəh nɨtəu-pəniən.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Kəni Iesu təmətapuəh o rəhan nətəmimi tueləf məmə, “?Təhro e təmah? ?Itəmah mɨn nəkotəni məmə nəkotagɨm motəpəh iəu?”
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Kəni Saimon Pitə təməni=pən kəm in məmə, “?Iərmənɨg, itɨmah oiəkəhuvən o pəh? Ik əmə u, rəham əmə nəghatiən in tətəfən nəmiəgəhiən iətəm naunun tɨkə.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Kəni itɨmah inotəhatətə rəkɨs lam, kəni itɨmah inotəhrun rəkɨs məmə ik Iətəmi Asim rəha Uhgɨn.”
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah u, nətəmi tueləf rəhak. Iəu u, iəmɨtəpɨn itəmah, mətəu itəmah kəti u ikɨn, in iərmɨs.”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 In tətəni Jutəs, nətɨ Saimon Iskariot, mətəu-inu in mɨn in iətəmi tueləf kəti rəha Iesu, mətəu uərisɨg ikɨn, in otəpanegəhan=pən in e nəhlmɨ rəhan mɨn tɨkɨmɨr.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.