João 18
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Nian Iesu təmaupən məfaki rəkɨs, kəmohiet e taun u, kəni motohapumɨn=pən e nɨtəni=pən e nɨpəg ləuahtəni kəti, nərgɨn u, Kitron. Kəni ikɨn əha, kəmərfei nɨgi olif tepət ikɨn. Kəni Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi mɨn kəməhuvən e nɨki nɨgi mɨn əha.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Kəni Jutəs u, iətəmimi u uərisɨg in otəpanegəhan e Iesu kəm rəham mɨn tɨkɨmɨr, in tɨnəhrun rəkɨs ikɨn əha, mətəu-inu nian nəuvein, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi ilah kəutuhapumɨn ilah mɨn ikɨn.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Kəni pris asoli mɨn mɨne Farəsi mɨn kəmotahli=pən soldiə mɨn nətəm kautəhtul o Nimə Rəha Uhgɨn kəhuva moteh Jutəs. Kəni Jutəs təmit ilah mɨne soldiə mɨn nəuvein rəha nətəm Rom, mit ilah məhuvən e nɨki nɨgi olif əha. Ilah kautəmki nəuanɨsiə, mɨne lait mɨn, mɨne natimnati rəha nəluagɨniən.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Iesu tɨnəhrun rəkɨs məmə natimnati mɨn u, in otuva tol lanu lan, mətəu in təmaliuək muvən o lah, kəni mətapuəh o lah məmə, “Itəmah nəutəsal e pəh u?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ilah kəmotəni=pən kəm in məmə, “Iətəm Nasərɨt kəti, nərgɨn u Iesu.” Kəni in təni=pən kəm lah məmə, “Mə Iəu u inu.” (Kəni Jutəs, suah u iətəm təmegəhan=pən e Iesu e nəhlmɨlah, in tətəhtul ilah min.)
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Kəni nian Iesu təməni məmə, “Mə Iəu U Inu,” ilah kəmotan e nəmtahlah mohtəlɨg, moteiuaiu motəmei e nɨftəni.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Kəni Iesu tatɨg mətapuəh mɨn o lah məmə, “?Itəmah nəutəsal e pəh konu?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Kəni Iesu təni=pən məmə, “Inəni=pɨnə rəkɨs kəm təmah məmə, ‘Mə Iəu u inu.’ Nəmə itəmah nəutəsal lak, kəni təuvɨr məmə nəkotəpəh nətəmimi mɨn u, kautəhuvən lahuənu.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 In təməni lanəha məmə nəghatiən u iətəm in tɨnəni rəkɨs in otol nɨpəhriəniən lan. Nəghatiən u təməni məmə, “Tatə, nətəmimi mɨn u nətəm nəmələhu=pən ilah e nəhlmək, ko iəsairəuauiən e kəti.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Saimon Pitə təmatələs rəhan kəti nau rəha nəluagɨniən. Kəni əmeiko, in təmeuvi pətɨgəm uəhai əmə rəhan nau, mauəh lan mohatuv rəkɨs nɨmatəlgɨ ioluək kəti rəha pris asoli agɨn, nɨmatəlgɨn maru. Nərgɨ suah kəha, Malkəs.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Mətəu Iesu təni=pən kəm Pitə məmə, “Əfən rəham nau e nɨmein. Ik onəkəkeikei məhrun məmə nahməiən u rəhak, iətəm Tatə Uhgɨn in təməfa kəm iəu, kəni iəu iəkəkeikei mətəlɨg əmə lan, mol.”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Kəni soldiə mɨn rəha nətəm Rom mɨne iətəmi asoli rəhalah, mɨne soldiə mɨn rəha nətəm Isrel, kəmotaskəlɨm Iesu, kəni motəlis-ərain nəhlmɨn.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Kəni kəmotaupən motələs in məhuvən təhtul e nəhmtɨ Anəs. Anəs u inu, in rəhn-iəuaniən Kaiəfəs. Kaiəfəs u inu, in pris asoli agɨn e nu əha.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kəni Kaiəfəs u inu, in aupən təməni kəm nətəm asoli rəha nətəm Isrel məmə təuvɨr pɨk məmə iətəmimi kətiəh əmə otɨmɨs o nətəmimi, tapirəkɨs məmə nətəmimi rəfin okohmɨs.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Kəni Saimon Pitə mɨne iətəmimi kəti mɨn rəha Iesu, ilau kəmiauərisɨg e Iesu. Iətəmimi u kəti mɨn rəha Iesu, pris asoli agɨn in təhrun vivi. Tol lanəha, in təmɨtəu=pən Iesu, muvən əpəha imə e iat rəha nimə rəha pris asoli agɨn u.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Mətəu Pitə in təmatəhtul əmə e ket. Kəni iətəmimi kəti mɨn u rəha Iesu, iətəm pris asoli agɨn təhrun vivi, in təmiet muva ihluə, kəni məni=pən kəm pətan u iətəm tətəhtul o ket. Kəni in təmit Pitə mian imə.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Kəni əmeiko, pətan mɨtə u iətəm tətəhtul o ket, təmafu Pitə kəni tətapuəh ohni məmə, “?Ei, ik mɨn u iətəmimi rəha suah kəha?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Kəni e nian əha, in nian rəha nətəpuiən, kəni noluək mɨn rəha pris asoli agɨn, mɨne soldiə mɨn, ilah kəmotahli nɨgəm e nəmtahlɨ nɨgəm, kəni mautəhtul tɨtəlau lan, məutətogəm. Kəni Pitə mɨn, in təmuvən matəhtul, matətogəm e nɨgəm.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Kəni pris asoli agɨn tətətapuəh e natimnati mɨn o Iesu. Tətətapuəh o nətəmimi mɨn rəhan mɨne nəghatiən mɨn rəhan iətəm təmatəni mətəgətun ilah lan.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Kəni Iesu tətəni=pən kəm in məmə, “Iəu iəmətəni rəhak nəghatiən mɨn e nəhmtɨ nətəmimi. Nian rəfin, iətəgətun nətəmimi lan, əpəha e nimə mɨn rəha nuhapumɨniən, kəni əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, iətəm nətəm Isrel kəutəharəg ikɨn nian rəfin. Iəu iəsəhluaigiən e rəhak nəghatiən mɨn.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ?Təhro nəkətapuəh lanu lan kəm iəu? Təuvɨr məmə nəkuvən mətapuəh o nətəmimi kəmotətəu rəhak nəghatiən mɨn. Ilah kotəhrun vivi natimnati mɨn u iətəm iəməni.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Nian Iesu təmatəni nəghatiən əha, kəni soldiə kəti iətəm tətəhtul e Nimə Rəha Uhgɨn, in tətəhtul əha ikɨn, təmem nɨkapɨn, kəni məni məmə, “?Nətəni lanko e pris asoli agɨn o nak?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Nəmə iəməni nəghatiən nəuvein kəsotəhruahruiən, təuvɨr nəkəni pətɨgəm. ?Mətəu nəmə rəhak nəghatiən mɨn kotəhruahru əmə, təhro nəkem iəu?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Kəni əmeiko Anəs tahli=pən Iesu tuvən o pris asoli agɨn u Kaiəfəs. Mətəu təmatəmki əhanəh nɨləuɨs u kəməlis-ərain lan.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Kəni Saimon Pitə təhtul əhanəh mətətogəm e nɨgəm. Kəni kautətapuəh ohni məmə, “?Ei, ik mɨn u, ik iətəmimi rəha iətəmi əha?”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Kəni əmeiko, ioluək kəti rəha pris asoli agɨn, in nəuanɨləuɨs kəti rəha suah u Pitə təmətahtuv matəlgɨn aupən, in təməni məmə, “?Nɨkik təhti məmə iəmeruh ik itəmah min əpəha e nɨki nɨgi olif, uə kəpə?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Mətəu Pitə təni məmə, “!Kəpə! Səniəmə iəu.”
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Kəni ləplapɨn agɨn, kəmotələs Iesu mohiet e nimə rəha Kaiəfəs, məhuvən e nimə rəha Pailət. Pailət in iətəm Rom, mətəu in tatos narmənɨgiən asoli Isrel. Nətəm Isrel kautos nətuakəmiən kəti rəhalah, ilah kəsəhuvəniən e nimə rəha Ianihluə kəti. Nəmə okəhuvən imə, kəni ilah kəutəni məmə ilah kotamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn, kəni ilah ko kəsotuniən nauəniən rəha lafet rəha Pasova.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Nətuakəmiən u rəhalah, tol kəni Pailət in təmiet e rəhan nimə, muva ihluə məmə oteruh ilah. Kəni in təmətapuəh məmə, “?Nɨpəgnəmtɨn nak u itəmah nauteh=pən e suah u?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Kəni ilah kəmotəni=pən kəm in məmə, “!Nəmə suah u in təsatgəhliən lou, kəni iəsotələsiən məhuva ohnik!”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Kəni Pailət təni=pən kəm lah məmə, “Təuvɨr məmə itəmah onəkotələs in məhuvən, kəni itəmah motakil, tɨtəu=pən lou mɨn rəhatəmah.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Iesu təmətəni aupən məmə in otɨmɨs lanəha, kəni natimnati mɨn u kəmol məmə nəghatiən mɨn u rəhan okəhuva motol nɨpəhriəniən.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Kəni əmeiko Pailət tuvən mɨn imə, kəni mauɨn e Iesu tuva məhtul aupən e nəhmtɨn, kəni mətapuəh ohni məmə, “?Təhro? ?Ik kig rəha nətəm Isrel?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “?Ik aru əmə nətətapuəh lankonu lan, uə nətətapuəh mətəu-inu nətəmimi kəutəni=pɨnə iəu kəm ik?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Kəni Pailət təni=pən məmə, “?Təhro? !?Ik nɨkim təhti məmə iəu iətəm Isrel kəti u!? Nətəmimi imam ikɨn əmə mɨne pris asoli mɨn rəham, ilah kəmotegəhan=pa lam e nəhlmək. ?Ik nəmol nati nak?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Kəni Iesu təni məmə, “Iəu, iəsoliən kig rəha nɨftəni u. Nəmə iəu kig kəti təhmen e kig mɨn rəha nəhue nɨftəni u, kəni rəhak nətəmimi mɨn okotəluagɨn, motoh nətəmimi mɨn u kotolkeikei məmə okotəfən iəu e nəhlmɨ nətəmi asoli rəha nətəm Isrel. Mətəu iəu səniəmə kig kəti rəha nəhue nɨftəni u.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Kəni Pailət təməni məmə, “Pəhriən. Ik kig kəti ko.”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Mətəu Pailət təni=pən kəm in məmə, “?Nak u, nɨpəhriəniən?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Mətəu e noliən rəhatəmah, e nian rəha lafet rəha Pasova, nian rəfin iatɨtɨs suah kəti mahli pətɨgəm e kaləpus. ?Kəni təhro? ?Itəmah nəkolkeikei məmə iəu iəkegəhan lan kəni mɨtɨs kig rəha nətəm Isrel?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Kəni ilah kotagət əfəməh motəni məmə, “!Kəpə! !Itɨmah iəkotəpəh suah ko, iəkotolkeikei Parəpəs!” Parəpəs u, in iakləh kəti, kəni in təmətəluagɨn mətohamu itəmi məmə otəhgi pətɨgəm kəpmən rəha Rom.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.