Hebreus 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Kəni e nəniəskasɨkiən rəha nasiruiən iətəm təmaupən matɨg, nətəm Isrel kəmotəkeikei motohtəu=pən suaru əhruahru mɨn o nəfakiən. Kəni Nima Tapolɨn Asim, in rəha nəhue nɨftəni əmə u.
1 A primeira aliança tinha leis sobre a adoração e tinha também um santuário construído por seres humanos, onde se adorava a Deus.
2 Nətəmi aupən u, kəmotiuvi Nima Tapolɨn Asim u, mautol nəuan kəti əpəha nəlugɨn əhruahru, kəmotətɨhli nəuan keiu. Nəuan iətəm tətaupən lan, kautəni məmə Ikɨn Tasim Ikɨn. E nəuan əha, kəmotələhu=pən nati kətaharu-pəri lait lan ikɨn, mɨne tepɨl kəti iətəm kəməlɨn-pəri pɨret asim mɨn lan. Imə Ikɨn Tasɨm Ikɨn|alt="Holy Place" src="bk00278b.tif" size="col" loc="Heb 9:1-2" copy="BFBS (Knowles/Bass)" ref="Hip 9:1-2"
2 Foi armada uma Tenda , dividida em duas partes. Na parte da frente, chamada Lugar Santo , ficavam o candelabro e a mesa com os pães oferecidos a Deus.
3 Kəmiuvi pəsɨg=pən napən e nəuan uərisɨg, kəni nəuan əha, kətəni məmə, “Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn.”
3 Atrás da segunda cortina ficava a parte que era chamada de Lugar Santíssimo .
4 Bokɨs rəha Nəniəskasɨkiən Rəha Nasiruiən|alt="Ark of Covenant" src="Heb9_ArkOfCovenant.tif" size="col" loc="Heb 9:4" copy="Thompson" ref="Hip 9:4" Ikɨn əha, nati kəti əha ikɨn kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, iətəm katəmki=pən nati pien-pien lan, katuvan. Kəni ikɨn əha, Bokɨs rəha Nəniəskasɨkiən Rəha Nasiruiən tətəharəg əha ikɨn. Bokɨs u kəmol e nɨgi, kəni kəuveg e aiən u kol tətoraip-oraip. Kəni e nɨpəgnəua Bokɨs əha, pətəl kəti əha ikɨn kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, kəmargɨn=pən pɨret u mana, nəuan nəuvetɨn ikɨn. Konu kəmələhu=pən mɨn kasɨkɨn rəha Eron e Bokɨs u, kasɨkɨn u aupən Uhgɨn təmol teviə mɨn. Kəni kəpiel mil keiu əha ikɨn, iətəm kuepin-epin, kəmətei rəkɨs=pən Lou ilah ten e lau.
4 Ali estava colocado o altar de ouro onde era queimado o incenso, e também estava colocada a arca da aliança , toda coberta de ouro. Dentro da arca estavam a vasilha de ouro com o maná , o bastão de Arão, do qual tinham saído brotos, e as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nelas.
5 Kəni ilɨs e rəhn-kapə Bokɨs u, narmɨ Jerəb rəha Nəhagəhagiən, ilau keiu əha ikɨn. Kətiauvi pəsɨg nɨməlməlɨlau o Ikɨn Katɨlpɨn Niəməha rəha Uhgɨn Ikɨn. Mətəu ko iəsəniən natimnati mɨn u, mətei əlkələh.
5 Em cima da arca, representando a Presença Divina, estavam os querubins , com as suas asas abertas sobre o lugar onde os pecados eram perdoados. Mas agora não é o momento de explicar os detalhes dessas coisas.
6 Nian kəmotəlɨn vivi rəfin natimnati mɨn u, pris mɨn kotəhrun nuvəniən imə miet e nəuan iətəm tətaupən nian ilah kautol uək rəha nəfakiən.
6 Depois de tudo isso ter sido preparado, os sacerdotes entram todos os dias na parte da frente da Tenda, que é o Lugar Santo, para cumprir os seus deveres religiosos.
7 Mətəu pris asoli agɨn, in əmə təhrun nuvəniən imə e Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn. Mətəu ko təsuvəniən nian rəfin. In təhrun nuvəniən nian kətiəh əmə e nu mɨn rəfin. Kəni nian in tatuvən, in təkeikei mos nɨrə, kəni mol sakrifais lan o noliən tərah rəhan, kəni matɨg mol mɨn o noliən tərah rəha nətəmimi, iətəm ilah kotəruru məmə kautol təfagə tərah.Pris asoli agɨn tatos nɨrə e pesɨn.|alt="Priests & Bowls" src="hk00273b.tif" size="col" loc="Heb 9:7" copy="BFBS (Knowles)" ref="Hip 9:7"
7 Mas somente o Grande Sacerdote entra na parte de trás, que é o Lugar Santíssimo, e isso apenas uma vez por ano. Ele oferece a Deus o sangue de animais, em favor de si mesmo e também pelos pecados que o povo cometeu sem saber que estava pecando.
8 Kəni e natimnati mɨn u, Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəgətun məmə, nian Nima Tapolɨn Asim aupən təmətəhtul əhanəh, kəni suaru tɨkə əhanəh o tah o nuvəniən e Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn.
8 Por meio disso tudo, o Espírito Santo nos ensina, de modo bem claro, que a entrada para o Lugar Santíssimo ainda não foi aberta enquanto a parte da frente, que é o Lugar Santo, continuar sendo usada.
9 In təhmen əmə e narmɨ nati kəti iətəm tətəgətun e nian u iətəm kotatɨg lan u rəueiu. Natimnati mɨn iətəm pris mɨn kautəfən kəm Uhgɨn, mautol sakrifais lan kəm in, natimnati mɨn u, kəsotəhmeniən o nələhu əhruahruiən nɨki nətəmimi nətəm kəutəhuva o nəfakiən.
9 Isso é um símbolo para hoje. Quer dizer que as ofertas e os sacrifícios de animais oferecidos a Deus não tornam perfeito o coração das pessoas que o adoram.
10 Mətəu-inu nəfakiən əuas aupən, in tətəgətun əmə suaru mɨn iətəm kautəni pɨk noliən rəha nauəniən mɨne nəmnɨmiən mɨne neikuasiən. Natimnati mɨn u, ilah nati rəha nɨpətɨtəmi əmə. Mətəu noliən mɨn əha, ilah katipə fɨgəm əmə kəti rəha nətəmimi, matuvən mətəuarus=pən nian Uhgɨn otəuhlin natimnati mɨn rəfin kəhuva motɨvi mɨn.
10 Essas ofertas e sacrifícios têm a ver somente com comida, com bebida e com várias cerimônias de purificação . São regras externas que têm valor somente até que Deus renove todas as coisas.
11 Mətəu rəueiu əha, Krɨsto tɨnuva rəkɨs, kəni in pris asoli agɨn iətəm təməmki natimnati təuvɨr mɨn, mɨnuva. Kəni in təmuvən imə e Nima Tapolɨn Asim iətəm təuvɨr təhmɨn mɨn, mapirəkɨs iətəm təmaupən. Nimə əha, in səniəmə nati kəti iətəm nətəmimi kəmotol, kəni səniəmə nati kəti rəha nəhue nɨftəni u.
11 Mas Cristo veio como o Grande Sacerdote das coisas boas que já estão aqui. A Tenda em que ele serve é melhor e mais perfeita e não foi construída por seres humanos, isto é, não é deste mundo.
12 Nian Krɨsto təmuvən imə e Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn, təməsuvəniən e nu mɨn rəfin, təhmen e pris asoli agɨn mɨn aupən kəmautol. In təmol mau kətiəh əmə, kəni təhmen, mətəu-inu in təsosiən nɨra nəni mɨne nɨra kau muvən imə məmə otos rəkɨs təfagə tərah. Kəpə, in təmos aru əmə nɨran, muvən imə, kəni in əmə təmətəou nəhmtɨtah mɨtɨs itah e təfagə tərah mɨn.
12 Quando Cristo veio e entrou, uma vez por todas, no Lugar Santíssimo , ele não levou consigo sangue de bodes ou de bezerros para oferecer como sacrifício. Pelo contrário, ele ofereceu o seu próprio sangue e conseguiu para nós a salvação eterna.
13 E noliən rəha nəniəskasɨkiən rəha nasiruiən aupən, kəmol=pən nɨra nəni mɨne kau, uə nəuanəhmtau e kau iətəm kəmuvan əhtuv e oltə, kol=pən e iətəmi kəti iətəm tamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn məmə nɨpətɨn taruətuəh, namɨkmɨkiən tɨkə lan.
13 O sangue de bodes e de touros e as cinzas da bezerra queimada são espalhados sobre as pessoas impuras , e elas ficam purificadas por fora.
14 Mətəu nɨra Iesu in tatos nəsanəniən asoli tapirəkɨs natimnati mɨn u. Krɨsto in təmol aru sakrifais lan, e nəsanəniən rəha Narmɨn iətəm tətatɨg itulɨn. In sakrifais kəti iətəm təhruahru agɨn, nərahiən kəti tɨkə lan. Tol lanəha, kəni nɨran in tatos nəsanəniən, təhmen o nafəliən nɨkitəmah o noliən mɨn iətəm kotəhrun niti-pəniən itəmi e nɨmɨsiən, məmə itəmah onəkotəfaki əmə kəm Uhgɨn iətəm tətəmiəgəh.
14 Se isso é assim, imaginem então quanto maior ainda é o poder do sangue de Cristo! Por meio do Espírito eterno ele se ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício sem defeito. E o seu sangue nos purifica por dentro, tirando as nossas culpas; assim podemos servir ao Deus vivo, pois já não praticamos cerimônias que não valem nada.
15 O natimnati mɨn u iətəm Iesu təmol, in suaru o nosiən nəniəskasɨkiən vi rəha nasiruiən. Uhgɨn təmauɨn e nətəmimi rəhan, kəni məni əskasɨk kəm lah məmə natimnati təuvɨr mɨn u, in rəhalah. Kəni natimnati mɨn u, ko kəsohkəiən nian kəti, mətəu okəutatɨg itulɨn. Ilah okotos natimnati mɨn u, mətəu-inu rəueiu nɨmɨsiən rəha Krɨsto in tɨnətəou rəkɨs nəhmtɨ təfagə tərah rəha nətəmimi mɨn u nətəm kəmotatgəhli Lou rəha nəniəskasɨkiən rəha nasiruiən iətəm təmaupən matɨg.
15 Portanto, é Cristo quem consegue fazer uma nova aliança , para que os que foram chamados por Deus possam receber as bênçãos eternas que o próprio Deus prometeu. Isso pode ser feito porque houve uma morte que livrou as pessoas dos pecados que praticaram enquanto a primeira aliança estava em vigor.
16 Nəmə Iesu təsɨmɨsiən lanəha, kəni rəhan nətəmimi okəsotosiən natimnati təuvɨr mɨn iətəm in təməniəkɨs məmə rəhalah. Mətəu-inu nəmə iətəmi kəti tol nəniəskasɨkiən kəti məmə rəhan natimnati otuvən o iətəmi pɨsɨn kəti nian in otɨmɨs, kəni iətəmi u in otəkeikei mɨmɨs pɨpɨm, konu nəniəskasɨkiən rəhan in otətatɨg mətəmiəgəh.
16 Onde há um testamento , é necessário provar que a pessoa que o fez já morreu.
17 Nəniəskasɨkiən kəti tol lanəha, təsatɨgiən məsəmiəgəhiən nian iətəmimi təməni tətatɨg əhanəh. Rəhan nəniəskasɨkiən in otətatɨg matəmiəgəh əmə nian in tɨnɨmɨs rəkɨs.
17 Pois o testamento não vale nada enquanto estiver vivo quem o fez; só depois da morte dessa pessoa é que o testamento tem valor.
18 O natimnati mɨn u, e nəniəskasɨkiən rəha nasiruiən aupən, nɨra nati miəgəh kəti təkeikei maiəh, təgətun məmə nati kəti təmɨmɨs, kəni otol məmə nəniəskasɨkiən in tətəmiəgəh mətatɨg.
18 É por isso que a primeira aliança entrou em vigor somente com o uso do sangue de animais.
19 Tol lanəha, nian Mosɨs in təməni pətɨgəm rəkɨs nəghatiən mɨn rəfin rəha Lou kəm nətəmimi, kəni uərisɨg lan, in təmos nɨmeimei sipsip kəmol tərarəuv mɨne nəhlmɨ nɨgi u hisop, məuveri=pən e nɨra nətɨ kau mɨne nɨra nəni mɨne nəhu, kəni morarəgrəg=pən nɨrə e nauəuə rəha Lou mɨne nətəmimi mɨn.
19 Em primeiro lugar, Moisés anunciou ao povo todos os mandamentos conforme estavam na lei . Depois pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, misturou com água e borrifou o livro da lei e todo o povo, usando lã tingida de vermelho e hissopo .
20 Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “Inu nɨra nati miəgəh kəti iətəm təmɨmɨs o noliən nəniəskasɨkiən rəha nasiruiən rəha Uhgɨn tətatɨg mətəmiəgəh. Kəni itəmah nəkotəkeikei mautɨsiai, mautol nəuian.”
20 Então disse: “Este é o sangue que sela a aliança, que Deus mandou vocês obedecerem.”
21 E noliən kətiəh əmə, Mosɨs təmol=pən nɨrə e Nima Tapolɨn Asim mɨne natimnati mɨn iətəm kəmos o nəfakiən.
21 Da mesma forma Moisés também borrifou sangue sobre a Tenda e sobre todos os objetos usados na adoração.
22 Lou tətəni məmə pris otəkeikei matol=pən nɨrə e natimnati tepət, iuəkɨr natimnati rəfin, məmə ilah okotasim. Kəni nəmə nɨrə təsaiuiən ohni, kəni Uhgɨn ko təsafəliən təfagə tərah.
22 De fato, de acordo com a lei, quase tudo é purificado com sangue. E, não havendo derramamento de sangue, não há perdão de pecados.
23 Tol lanəha, nɨrə rəha noliən sakrifais, in təmaiəh o noliən natimnati mɨn u kotasim. Mətəu Nima Tapolɨn Asim mɨne natimnati mɨn rəhan əha ikɨn, ilah narmɨ natimnati mɨn əmə iətəm tatəpsen=pən natimnati iətəm kəutatɨg e negəu e neai. Mətəu nəfakiən o natimnati iətəm tol nɨpətɨ nati agɨn mɨn, iətəm kəutatɨg e negəu e neai, nɨra nati miəgəh təsəhmeniən o noliən ilah kotasim. Okəkeikei kol sakrifais kəti iətəm təuvɨr mapirəkɨs.
23 Essas coisas, que eram cópias das realidades celestiais, deviam ser purificadas desse modo; mas as próprias coisas celestiais exigem sacrifícios bem melhores.
24 Iesu in təsuvəniən imə e Ikɨn Tasim Ikɨn rəha nəhue nɨftəni u, iətəm nətəmimi əmə kəmotol. Nimə kəha, in narmɨ nati əmə rəha Ikɨn Tasim Ikɨn pəhriən əpəha ilɨs e negəu e neai. Mətəu Iesu təmuvən e negəu e neai, kəni rəueiu əha in tətəhtul e nəhmtɨ Uhgɨn, kəni nɨmɨsiən rəhan in sakrifais rəhatah matos nɨmeitah.
24 Cristo não entrou num Lugar Santo feito por seres humanos, que é a cópia do verdadeiro Lugar. Ele entrou no próprio céu, onde agora aparece na presença de Deus para pedir em nosso favor.
25 Kəni nian Iesu təmol aru sakrifais e rəhan nəmiəgəhiən, in rəhan noliən tol pɨsɨn e pris asoli agɨn u aupən. E nəniəskasɨkiən rəha nasiruiən u aupən, pris asoli agɨn otəkeikei muvən imə e Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn kəni mos nɨra nati miəgəh, səniəmə nɨran aru, mol sakrifais lan. Təkeikei matol lanəha e nu mɨn rəfin. Mətəu Krɨsto təmuvən e Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn e negəu e neai, təmos aru nɨran kəni mol sakrifais lan mau kətiəh əmə kəni tɨnəhmen.
25 O Grande Sacerdote entra, todos os anos, no Lugar Santíssimo , levando consigo sangue de um animal. Porém Cristo não entrou para se oferecer muitas vezes.
26 Nəmə Krɨsto təmatol sakrifais lanəha e nu mɨn rəfin, təhmen e pris mɨn u aupən, in otəkeikei mətəu nahməiən nian tepət tətuəuin e nian Uhgɨn təmol nɨftəni. Mətəu rəueiu, kitah kɨnotatɨg e naunun nian, in təmiet pətɨgəm=pa mau kətiəh əmə, məmə otol aru sakrifais e rəhan nəmiəgəhiən o nos rəkɨsiən təfagə tərah. Kəni rəhan sakrifais, in naunun.
26 Se fosse assim, ele teria de sofrer muitas vezes desde a criação do mundo. Pelo contrário, uma vez por todas ele apareceu agora, quando os tempos estão chegando ao fim, para tirar os pecados por meio do sacrifício de si mesmo.
27 Kitah nətəmimi, Uhgɨn tɨnələhu nian əhruahru rəhatah kətiəh kətiəh məmə okohmɨs lan, mau kətiəh əmə. Kəni uərisɨg lanko, in otakil rəhatah noliən mɨn.
27 Cada pessoa tem de morrer uma vez só e depois ser julgada por Deus.
28 Kəni Krɨsto təmol aru sakrifais lan, mau kətiəh əmə, məmə in otatipə e təfagə rəha nətəmimi tepət. Kəni uərisɨg, nian otatɨtəlɨg=pa mɨn, in otəsuvaiən mɨn o nos rəkɨsiən təfagə tərah. Kəni nətəmimi nətəm kəutəhtahnin, nəumɨs tus ilah ohni, ilah u, Krɨsto otəsuva mɨniən məmə in otakil ilah, mətəu otuva mɨn məmə in otosmiəgəh ilah.
28 Assim também Cristo foi oferecido uma só vez em sacrifício, para tirar os pecados de muitas pessoas. Depois ele aparecerá pela segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar as pessoas que estão esperando por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.