Hebreus 6
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Tol lanəha, təuvɨr məmə kitah okəsotəgətun mɨniən nəukətɨ nəgətuniən rəha nəhatətəiən e Krɨsto, mətəu pəh kitah okautəkeikei mautol məmə okohməhtə e Iesu Krɨsto. Kitah kɨnotəuhlin rəkɨs itah e noliən mɨn iətəm kotəhrun niti-pəniən itəmi e nɨmɨsiən. Kitah kɨnotəhatətə rəkɨs e Uhgɨn. Təhmen əmə məmə kɨnotafəl rəkɨs nɨmei nimə. Nian əha rəueiu in rəha nuvləkɨniən nimə.
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 Kitah kɨnotəhrun rəkɨs nəgətuniən mɨn rəha noliən pɨsɨn pɨsɨn mɨn rəha nəueiuiən mɨne nələhu-pəniən nəhlmɨtəmi e rəhn-kapə iətəmimi o nəfakiən lan. Kəni kitah kɨnotəhrun rəkɨs məmə kitah okotauməhtul mɨn e nɨmɨsiən, kəni motəhrun mɨn məmə Uhgɨn otakil nətəmimi, kəni məfən nalpɨniən itulɨn rəhan kəm nətəm kautol təfagə tərah. Natimnati mɨn u, kitah kɨnotəghati rəkɨs lan, təsəuvɨriən məmə kitah kəutɨsɨmaru e nəghatiən kətiəh mɨn əmə nian rəfin.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Kəni kitah okəhuva nətəmimi nətəm kɨnohmətə rəkɨs okəmə Uhgɨn təmegəhan e tah.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 ?Okotalkut məmə okotol lanu lan, mətəu təhro e nətəmimi nətəm kəməhuva o Uhgɨn mətəu rəueiu kɨnotəpəh Uhgɨn motəuhlin mɨn nəmtahlah o Krɨsto? Ilah kəha, ilah nətəm kəmoteh nəhagəhagiən, kəni kɨnotun askəuvɨn rəkɨs nauəniən e negəu e neai iətəm Uhgɨn tətəfa, kəni mɨnautəhrun məmə in təuvɨr, kəni mɨnautos rəkɨs o Narmɨn Rəha Uhgɨn.
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 Kəni ilah u, nətəm kɨnotəhrun askəuvɨn rəkɨs məmə nəghatiən rəha Uhgɨn in təuvɨr, ilah kɨnotətəu rəkɨs nəsanəniən rəha Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn iətəm otəsuvəhiən tuva.
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 Mətəu nəmə ilah kəmotəuhlin nəmtahlah o Uhgɨn, suaru kəti tɨkə mɨn məmə okotəuhlin=pa mɨn ilah o Uhgɨn. Ilah kəmotərəkɨn aru əmə ilah, mətəu-inu təhmen=pən əmə məmə kɨnotəhti=pən mɨn əmə Nətɨ Uhgɨn e nɨgi kəməluau, motəfəri mɨn e nəhmtɨ nətəmimi, kəni ilah mɨnəutəuvsan mɨn lan, məutərəkɨn.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Nɨkim təhti-to nati u. Nɨftəni u tatos vivi nuhuən iətəm tətəfuv, in nauəniən tepət lan rəha nətəmi mɨn u kautol uək ikɨn. Uhgɨn nɨkin tagiən pɨk ohni, kəni nəuvɨriən rəhan tətatɨg lan.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Mətəu nɨftəni iətəm kapɨli-apɨli mɨne manuvehli tateviə əmə ikɨn, in təsəuvɨriən o nati kəti. Tɨnətaiu əmə o nərəkɨniən. E naunun, nɨgəm otus natimnati iətəm kəutatɨg lan.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Piak mɨn, nati əpnapɨn iəu iətəghati lanu kəm təmah, mətəu iəkəhrun vivi məmə itəmah nəsotəhmeniən e nɨftəni tərah kəha. Iəkəhrun vivi məmə itəmah nautos natimnati mɨn u iətəm təuvɨr mapirəkɨs, iətəm Uhgɨn təməfɨnə kəm təmah mətəu-inko in tatosmiəgəh itəmah.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Uhgɨn ko təsaluiən e rəhatəmah uək mɨn nəmotol mətəu-inu Uhgɨn rəhan noliən təhruahru əmə nian rəfin. Kəni ko in təsoliən nati əpnapɨn e noliən təuvɨr rəha nolkeikeiən iətəm nəmotol kəm in, kəni mautol əhanəh, nian nəmotasiru e rəhan mɨn nətəmimi.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Itɨmah iəkotolkeikei məmə itəmah rəfin nəkautəkeikei mautos nolkeikeiən iətəm nəkautol, mautol məmə otatuvən e naunun, kəni itəmah nəkotos nati konu iətəm nəmautələhu=pən əskasɨk rəhatəmah nətəlɨgiən lan.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Itɨmah iəsotolkeikeiən məmə nəkotəlpah, mətəu iəkotolkeikei məmə onəkotos noliən rəha nətəmimi mɨn ko nətəm kəmotaiu aupən. Ilah kəmotəhatətə əskasɨk e Uhgɨn kəni mautol rəhalah nətəlɨgiən təfəməh. Mautol lanəha, kəni rəueiu, ilah kɨnotos rəkɨs natimnati iətəm Uhgɨn təməni əskasɨk rəkɨs məmə rəhalah.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Nəniəskasɨkiən kəti tol lanu, iətəm Uhgɨn təməni kəm Epraham aupən. Nian Uhgɨn təmol nəniəskasɨkiən rəhan, kəni nərgɨn kəti tɨkə mɨn məmə in otos mol nəniəskasɨkiən lan rəhan təfɨgəm. Mətəu-inu nərgɨn in ilɨs tapirəkɨs nərgɨn mɨn rəfin. Tol lanəha, Uhgɨn təmos nonauvɨl aru əmə e nərgɨn, mətəni məmə,
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 “Iəu oiəkəhlman e rəhak nəuvɨriən kəm ik, iahgin. Iəu oiəkol rəham nəuanɨləuɨs otepət.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Mətəu-inu Epraham rəhan nətəlɨgiən təfəməh, in təmətəhtahnin matuvən matuvən, mətəuarus nian in təmos natimnati mɨn u iətəm Uhgɨn təməniəkɨs məmə otəfən kəm in.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Nian iətəmimi tatos nonauvɨl e nərgɨ iətəmi asoli kəti rəhan, kəni nonauvɨl u rəhan tətəlis rəhan nəghatiən təfɨgəm. Kəni nətəmimi okotəkeikei motəhatətə e rəhan nəghatiən, ko kəsorgəhu mɨniən ohni.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Uhgɨn təmos nonauvɨl e nərgɨn lanəha, mətəu-inu in tolkeikei məmə otol nətəmimi mɨn u nətəm okotos natimnati mɨn iətəm in təməniəskasɨk, ilah okotəhrun vivi məmə rəhan nəlpəkauiən, ko təsəuhliniən nian kəti.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Uhgɨn tatos nonauvɨl lanəha məmə otəfəri nətəlɨgiən rəhatah u, nətəm kɨnohiet rəkɨs motagɨm kəni məutarəriə lan. Kəni pəh kitah kotaskəlɨm əskasɨk noliən əha iətəm Uhgɨn tɨnəfa rəkɨs kəm tah, məmə kitah okotarəriə əskasɨk e nəniəskasɨkiən mɨn rəhan. Nati mil u, nəniəskasɨkiən mɨne nonauvɨl rəhan, ilau ko kəsuəuhlin mɨniən nian kəti, mətəu-inu Uhgɨn, təseiuəiən nian kəti.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Kitah kotələhu=pən rəhatah nətəlɨgiən təskasɨk o nosiən natimnati mɨn əha, tol lanəha, mol məmə nuhuiniən u, in təhmen e agke kəti iətəm tətaskəlɨm vivi rəhatah nəhatətəiən, məmə nati kəti otəsəlauəliən lan kəni məsiuvi rəkɨs mɨniən itah. Nuhuiniən u tatiti=pən itah kautəhuvən=pən e napən rəha Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn mautəhuvən ikɨnu ima Uhgɨn əpəha ilɨs e negəu e neai.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Ikɨn əha, Iesu tɨnuvən rəkɨs ikɨn rəhatah lan, məmə oterəh e suaru rəhatah. In təmuva rəkɨs pris asoli agɨn təhmen əmə e pris u Melkisɨtek aupən, kəni in otatos uək u nian rəfin, naunun tɨkə.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.