Hebreus 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Mətəu kitah u, Uhgɨn təməni-əskasɨk rəkɨs məmə kitah kotəhrun nuvəniən ima ikɨn katos nəmeigiən ohni ikɨn, kəni nəniəskasɨkiən u, tətəhtul əhanəh, materəh o tah. Tol lanəha, pəh kitah kotətəu itah, kəni motəgɨn məmə kitah kəti kol məta təsosiən nəmeigiən əha,
1 Deus nos deixou a promessa de que podemos receber o descanso de que ele falou. Portanto, tenhamos muito cuidado para que Deus não julgue que algum de vocês tenha falhado, deixando assim de receber esse descanso.
2 mətəu-inu kitah kɨnotətəu rəkɨs nanusiən təuvɨr məmə Uhgɨn təmol əpenə-penə ikɨn kəti o nəmeigiən rəhatah, təhmen əmə məmə inu nətəmi aupən kəmotətəu nəghatiən lan. Mətəu nəghatiən əha, təməsasiruiən e lah, mətəu-inu ilah kəmautətəu əmə, məsotəhatətəiən lan.
2 Pois, assim como aquelas pessoas ouviram, também nós ouvimos a boa notícia. Elas ouviram a mensagem, porém ela não lhes fez nenhum bem porque, quando a ouviram, não a receberam com fé.
3 Kitah nətəm kəmotəhatətə əmə lan, kitah kotəhrun nuvəniən imə, ikɨn katos nəmeigiən ohni ikɨn. Mətəu rəha nətəmimi mɨn u nətəm kəsotəhatətəiən lan, Uhgɨn təməni məmə,
3 Portanto, nós, os que cremos, recebemos o descanso prometido por Deus, como ele mesmo disse: “Eu fiquei ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ” Ele disse isso, embora o seu trabalho já estivesse terminado desde o tempo em que havia criado o mundo.
4 Kitah kotəhrun məmə tɨnol əpenə-penə rəkɨs lan, mətəu-inu Nauəuə Rəha Uhgɨn in tətəghati e Sapət, mətəni məmə, “Təmol nəhue nɨftəni, kəni e nian səpɨn lan, Uhgɨn təməmeig e rəhan uək.”
4 Pois a respeito do sétimo dia está escrito o seguinte em alguma parte das Escrituras Sagradas : “No sétimo dia Deus descansou de todo o trabalho que ele havia feito.”
5 Mətəu ikɨn mɨn nəuvein e Nauəuə Rəha Uhgɨn, Uhgɨn tətəni məmə, “Ilah ko kəsəhuvəniən ikɨn katos nəmeigiən ohniəu ikɨn.”
5 E o mesmo assunto é repetido: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso.”
6 Tol lanəha, ikɨn katos nəmeigiən o Uhgɨn ikɨn əha, in tətatɨg əhanəh məmə nətəmimi okəhuvən ikɨn. Mətəu nətəmimi mɨn u aupən nətəm kəmotətəu nanusiən təuvɨr, ilah kəmotəmkarəpən e nuvəniən ikɨn katos nəmeigiən ohni ikɨn, mətəu-inu kəmotəhti nəuia Uhgɨn.
6 Aqueles que foram os primeiros a ouvir a boa notícia não tiveram fé e por isso não receberam esse descanso. Portanto, há outros que vão recebê-lo.
7 Konu, uərisɨg lan, tol=pən Uhgɨn təmələhu mɨn nian kəti mɨn o nuvəniən ikɨn katos nəmeigiən ohni ikɨn. Nian əha, inu rəueiu. Uhgɨn təməni pətɨgəm nati u kəm Tefɨt məmə,
7 A prova disso é que Deus marca outro dia, chamado “hoje”. Ele falou disso, muitos anos depois, por meio de Davi, no trecho das Escrituras já citado: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos.”
8 Nɨkitəmah təhti to suah u Josuə aupən. Nəmə Josuə təməfən nəmeigiən pəhriən kəm lah nian in təmit ilah məhuvən Kenan, konu Uhgɨn ko təsəni mɨniən məmə otələhu nian kəti mɨn məmə in nian rəha nuvəniən ima ikɨn katos nəmeigiən ohni ikɨn.
8 Se Josué tivesse dado ao povo esse descanso, Deus não teria falado mais tarde a respeito de outro dia.
9 Kəni tol lanəha, kəni in təməni nian pɨsɨn kəti mɨn, nian əha ikɨn tətatɨg əhanəh o rəhan nətəmimi məmə okəhuvən motos nəmeigiən, e noliən kətiəh əmə iətəm Uhgɨn təməmeig lanəha e rəhan uək mɨn aupən, e nian rəha Sapət.
9 Assim ainda fica para o povo de Deus um descanso, como o descanso de Deus no sétimo dia.
10 Mətəu-inu iətəmi tatuvən imə məmə otos nəmeigiən u, in otəmeig e rəhan uək, təhmen əmə e Uhgɨn iətəm təməmeig e rəhan uək aupən.
10 Porque quem receber o descanso que Deus prometeu vai descansar de todos os seus trabalhos, assim como Deus descansou dos trabalhos dele.
11 O nati u, kitah okotalkut əskasɨk məmə okəhuvən imə motos nəmeigiən u. Təsəuvɨriən məmə kitah kəti, otɨtəu=pən noliən rəha nətəm aupən nətəm kəmotəhti nəuia Uhgɨn, motəmei.
11 Portanto, façamos tudo para receber esse descanso, e assim nenhum de nós deixará de recebê-lo, como aconteceu com aquelas pessoas, por terem se revoltado.
12 Mətəu-inu Nəghatiən Rəha Uhgɨn, in tətəmiəgəh məsanən e uək rəhan. Kəni in təhmen e nau rəha nəluagɨniən tasɨlə e nɨkalɨn pəti mil. In təhrun nətarerehiən materuh əhruahru nətəlɨgiən mɨn mɨne nɨkin pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nətəmimi, təhmen əmə e nau iətəm tətətarereh materuh ikɨn tətəhtərain mɨn ikɨn e nɨkɨlkɨlitəmi mɨne nəhu imə ikɨn. In tətakil nətəlɨgiən mɨn mɨne noliən oneuən mɨn e nɨkitəmi.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa e corta mais do que qualquer espada afiada dos dois lados. Ela vai até o lugar mais fundo da alma e do espírito, vai até o íntimo das pessoas e julga os desejos e pensamentos do coração delas.
13 Uhgɨn tateruh natimnati mɨn rəfin e nəhue nɨftəni tətəməhli pətɨgəm əmə e nəhmtɨn. Kəni kitah okotəkeikei motəni pətɨgəm rəfin agɨn natimnati iətəm kəmotol kəm Uhgɨn u inu.
13 Não há nada que se possa esconder de Deus. Em toda a criação, tudo está descoberto e aberto diante dos seus olhos, e é a ele que todos nós teremos de prestar contas.
14 Tol lanəha, pəh kitah kotaskəlɨm əskasɨk nəhatətəiən rəhatah iətəm kɨnotəni pətɨgəm rəkɨs, mətəu-inu kitah kautos pris asoli agɨn kəti rəhatah in iahgin. Inu Iesu, Nətɨ Uhgɨn, iətəm tɨnuvən rəkɨs imə e negəu e neai.
14 Portanto, fiquemos firmes na fé que anunciamos, pois temos um Grande Sacerdote poderoso, Jesus, o Filho de Deus, o qual entrou na própria presença de Deus.
15 Rəhatah pris asoli agɨn, in Pris kəti iətəm tətətəu vivi nɨkitah, mətətəu vivi məmə otəhro itah kəsotəhmeniən; mətəu-inu natimnati rəfin iətəm tatek askəuvɨn itah e nəmiəgəhiən rəhatah, natimnati kətiəh mɨn əmə, kɨnotek askəuvɨn rəkɨs in e rəhan nəmiəgəhiən. Rəhatah pris asoli agɨn, in tɨnəhrun rəkɨs rəhatah nəpəouiən mɨn. (Mətəu nati kətiəh əmə ko, in təsoliən nati tərah kəti.)
15 O nosso Grande Sacerdote não é como aqueles que não são capazes de compreender as nossas fraquezas. Pelo contrário, temos um Grande Sacerdote que foi tentado do mesmo modo que nós, mas não pecou.
16 O nati u, pəh kitah kəsotəgɨniən o nuvəniən iuəkɨr o jeə rəha kig u, tətəfən rəhan nəuvɨriən kəm tah. Kəni ikɨn əha, in otasəkəhruin itah, kəni məfa nəuvɨriən kəm tah e nɨkin agiən, e nian rəha nərahiən otuva o tah.
16 Por isso tenhamos confiança e cheguemos perto do trono divino, onde está a graça de Deus. Ali receberemos misericórdia e encontraremos graça sempre que precisarmos de ajuda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.