Hebreus 12
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni nətəmi mɨn u, ilah tepət pɨk, kəutatɨg tɨtəlau e tah, kautəhtul pətɨgəm o Uhgɨn, məutəhatətə əskasɨk lan, kəni rəhalah nəmiəgəhiən in tətləfəri nəhatətəiən rəhatah. O nati u, pəh kotəlɨn rəfin nati fɨgəm iətəm otaskəlɨm-ərain itah məmə kəsotaiu pɨkiən, mɨne təfagə tərah iətəm tatəpeir=pən e tah. Kəni pəh kitah kotaiu məsotəpəouiən e naiuiən iətəm Uhgɨn təmələhu aupən e tah.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Kotəhrun noliən nian nəhmtɨtah otəhtul=pən əmə e Iesu, iətəm in nəukətɨ nəhatətəiən rəhatah, kəni inko iətəm otol məmə kitah kotətəuarus mak e nəhatətəiən rəhatah. Pəh kitah nɨkitah otəhti noliən rəha Iesu, inkonu in rəhan nətəlɨgiən təfəməh, nian in təmɨmɨs e nɨgi kəməluau, kəni mətəu nahməiən. Mətəu in təmol nati əpnapɨn lan, megəhan e naulɨsiən rəha nɨmɨsiən e nɨgi kəməluau, mətəu-inu təmol rəhan nətəlɨgiən təskasɨk o nagiəniən iətəm in otəpanos. Kəni rəueiu, in tətəharəg e nəhlmɨn maru rəha Uhgɨn u in Kig, ikɨn nepətiən mɨne nɨsiaiən tətatɨg ikɨn.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Təuvɨr məmə nɨkitəmah otəhti Iesu, mɨne rəhan nəhtul əskasɨkiən e nian nol təfagə mɨn kəmotəraki=pən e nəghatiən tərah mɨn kəm in, məmə nɨkitəmah otəsəpəouiən kəni motəpəh nəhatətəiən rəhatəmah.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Iəkəhrun məmə itəmah, nəutəluagɨn o noh rəkɨsiən təfagə tərah e nəmiəgəhiən rəhatəmah, mətəu itəmah kəti tɨkə əhanəh iətəm nɨran təmaiu o nəluagɨniən u.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Itəmah nɨnotalu rəkɨs e nəghatiən iətəm tətəfəri nətəlɨgiən rəhatəmah. E nəghatiən u, Uhgɨn təməghati lanu kəm təmah, təhmen e nenətɨn əhruahru mɨn, mətəni məmə,
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Mətəu-inu nəmə Iərmənɨg tolkeikei pɨk iətəmi kəti,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Tol lanəha, otəhtul məha-məha e nian iəkɨs mɨn. Uhgɨn tətəfa nian əskasɨk mɨn u o nəgəu əhruahruiən itəmah. Itəmah nenətɨ Uhgɨn mɨn, mol məmə in tətəgəu əhruahru lanəha itəmah. ?Mətəu suakəku nak ko iətəm tatə rəhan in təsəgəu əhruahruiən?
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Uhgɨn tətəgəu əhruahru rəfin nenətɨn əhruahru mɨn. Nəmə Uhgɨn təsoliən lanəha e təmah, kəni nɨpətɨn u məmə səniəmə itəmah nenətɨn əhruahru mɨn, itəmah kəlkələh mɨn e suaru.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Rəhatah tatə mɨn e nəhue nɨftəni u, kəutəgəu əhruahru itah. Kəni kitah, kautɨsiai ilah. ?Kəni okotəhro lanu lan e tatə rəha narmɨtah iətəm tətatɨg e negəu e neai? Təuvɨr məmə okotosiahu agɨn itah, kəni motatɨg ahgəl. Kəni e noliən əha, kitah okotos nəmiəgəhiən.
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Rəhatah mɨn tatə, kəutəgəu əhruahru itah o nian əkuəkɨr əmə, e rəhalah əmə nətəlɨgiən. Mətəu Uhgɨn tətəgəu əhruahru itah məmə otasiru e tah, konu otol itah kotasim təhmen lan.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Nəmə Uhgɨn tətəgəu əhruahru itah, in təhmen e nati kəti iətəm nian kitah kəmotun, mətəu tɨsiu, kəni marfu. Mətəu uərisɨg, nəmə kotegəhan məmə nəgəu əhruahruiən əha otiuvi asɨlə e rəhatah nətəlɨgiən, kəni in otəuə e nəuan təuvɨr, inu nəməlinuiən iətəm tatsɨpən e noliən əhruahru.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Tol lanəha, nati əpnapɨn məmə itəmah nəutatɨg e nian iəkɨs, mətəu otləfəri nəhlmɨtəmah iətəm təpəou, məmə otəsanən. Mɨne nəulɨtəmah iətəm tətərəmrumɨn, kəni nəkotol məmə təsanən o naiuiən.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 “Otol suaru rəhatəmah təhruahru vivi,
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Otalkut məmə onəkotatɨg vivi itəmah nətəmimi rəfin e nəməlinuiən. Kəni motalkut məmə nəkotol itəmah məmə rəhatəmah nəmiəgəhiən tasim. Iətəmimi iətəm təsasimiən, ko təseruhiən nəhmtɨ Iərmənɨg nian kəti.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Autətəu vivi itəmah məmə məta itəmah kəti iətəm tətaiu matuvən otəpəou e nəlugɨ suaru, kəni məsosiən nəuvɨriən rəha Uhgɨn. Autətəu vivi itəmah məmə nokɨ nɨgi akonə kəti in otəsuvəniən e nɨkitəmah, kəni meviə, mol nəuan tepət e nəmiəgəhiən rəhatəmah. Kəni nəhuɨn təhrun nərəkɨniən nəmiəgəhiən rəha nətəmi asim nəuvein mɨn.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Autətəu vivi itəmah məmə iətəmi kəti təsit əpnapɨniən iərman uə pətan. Itəmah kəti otəsəhmeniən e Iso u rəhan nəmiəgəhiən təsəhruahruiən, in tatol nati əpnapɨn e Uhgɨn. In təmaupən mair, mətəu in təmətuati e nepətiən rəha suakəku iətəm təmaupən mair. Mətəu nəhmtɨ nati u in təmətuati lan, in nauəniən iətəm təmun mau kətiəh əmə.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Itəmah nəkotəhrun məmə uərisɨg, nɨkin təmanuvən mɨn e nepətiən rəha suakəku iətəm təmaupən mair. Kəni təmalkut pɨk məmə rəhan tatə otəfaki məhlman e nəuvɨriən kəti kəm in. Mətəu nati əpnapɨn məmə təmətasək pɨk pau ohni, mətəu nati u iətəm təmol, in təruru nəuhliniən mol nati pɨsɨn. Kəni rəhan tatə ko təsəfakiən məhlman e nəuvɨriən kəm in, məruru məfən kəm in nepətiən rəha suakəku iətəm təmaupən mair.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Aupən nətəm Isrel kəməhuva e nɨtəuət asoli Sainai, nɨtəuət u e nəhue nɨftəni u iətəm nətəmimi kotəhrun neruhiən mɨne nekiən. Kəmoteruh nəmnamɨ nɨgəm tatuəu, napinəpuiən, mɨne norəuiən mɨne nɨmətagi asoli,
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 kəmotətəu təui təmasək əfəməh, kəni motətəu nəuian kəti tətəghati kəm lah. Kəni nian kəmotətəlɨg e rəhan nəghatiən mɨn, kəni ilah kəmautəni əskasɨk məmə ilah kotəpəh agɨn nətəu mɨniən nəuian u.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Kəmotəgɨn pɨk e nəghatiən u, təməni məmə, “Nəmə nati miəgəh əmə kəti otuvən e nɨtəuət u, mətəu itəmah onəkotəkeikei motahtɨmu e kəpiel apɨn tɨmɨs.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Nian Mosɨs təmeruh natimnati mɨn u, in mɨn təmətəu tərah kəni məni məmə, “Iəu inəgɨn u inəgɨn, mɨnətərəmrumɨn.”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Mətəu itəmah nəsəhuva mɨniən u ikɨnu, e nɨtəuət kəti rəha nəhue nɨftəni. Itəmah nɨnəhuva rəkɨs e nɨtəuət u Saion, mɨne taun asoli u imə Uhgɨn ikɨn iətəm tətəmiəgəh, tətatɨg itulɨn. Inu Jerusɨləm vi əpəha ilɨs e negəu e neai, u nagelo mɨn tausɨn tausɨn kəmuhapumɨn ilah ikɨn o nagiəniən asoli.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Kəni itəmah nəməhuva e nuhapumɨniən asoli rəha nətəmimi rəha Uhgɨn, iətəm kotəhmen e nətəm kəmotaupən motair u rəhan mɨn, nərgɨlah kəmətei rəkɨs e negəu e neai. Kəni itəmah nəməhuva o Uhgɨn, iətəm otəpanakil nətəmimi mɨn rəfin. Itəmah nəməhuva motol kətiəh itəmah narmɨ nətəmi əhruahru nətəm kɨnohmɨs rəkɨs, kəni Uhgɨn tɨnol ilah kɨnotətəuarus mak.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Itəmah nəməhuva o Iesu u, in suaru rəha nəniəskasɨkiən vi rəha nasiruiən u iətəm Uhgɨn təmol kəm tah. Kəni nəməhuva o nɨra Iesu, iətəm in təmol=pən mol itəmah nəkotasim. Nɨrə əha in tətəni pətɨgəm natimnati mɨn u iətəm kotəuvɨr motapirəkɨs natimnati mɨn iətəm nɨra Epɨl təməni pətɨgəm.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 O natimnati mɨn u, autətəu vivi itəmah, məmə itəmah onəsotəuhliniən nəmtahtəmah o Uhgɨn u tətəghati kəm təmah. Kitah kotəhrun məmə nətəmi aupən kəməsotətəlɨgiən e nəghatiən rəha Mosɨs o nəhgɨ-pəriən ilah. Kəni nati əpnapɨn məmə in iətəmimi əmə rəha nəhue nɨftəni, mətəu ilah kəməsotagɨm rəkɨsiən e nalpɨniən rəhalah. ?Kəni nəmə tol lanəha, kəni okəhro itah nəmə kəsotətəlɨgiən e nəghatiən rəha Uhgɨn iətəm təmsɨpən e negəu e neai muva məmə otəhgi-pəri itah? ?Kitah okotagɨm rəkɨs əhro lan lanu?
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Nian aupən, nəuia Uhgɨn təmarɨgrɨg e nɨftəni. Mətəu rəueiu əha, təməni əskasɨk kəm tah məmə, “Nian kəti mɨn əha ikɨn, iəu iəkarɨgrɨg mɨn e nəhue nɨftəni. Kəni o nian əha, səniəmə nəhue nɨftəni əmə iəkarɨgrɨg lan tarɨgrɨg, mətəu neai mɨn otarɨgrɨg.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Nian Uhgɨn tətəghati məmə, “Nian kəti mɨn əha ikɨn,” nɨpətɨn u məmə in otarɨgrɨg e natimnati rəha nəhue nɨftəni əmə iətəm in təmol, məmə otoh rəkɨs ilah. Otoh rəkɨs lanəha natimnati, məmə natimnati iətəm okəsotəlauəl-əlauəliən, ilah okotatɨg, kəni inu, natimnati iətəm okotatɨg itulɨn.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 O nati u, təuvɨr məmə kitah kotəni tagkiu o Uhgɨn, mətəu-inu kitah kautos negəu rəha Uhgɨn u, kəruru nəlauəl-əlauəliən lan, kəni ko təsietiən nian kəti. Təuvɨr məmə kitah kotəfaki kəm in, e noliən iətəm nɨkin tagiən lan, məmə kitah okotɨsiai, kəni motəgɨn mɨn,
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 mətəu-inu Uhgɨn rəhatah, in təhmen e nɨgəm asoli kəti iətəm tətuvan əhtuv natimnati rəfin.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.