Hebreus 12
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni nətəmi mɨn u, ilah tepət pɨk, kəutatɨg tɨtəlau e tah, kautəhtul pətɨgəm o Uhgɨn, məutəhatətə əskasɨk lan, kəni rəhalah nəmiəgəhiən in tətləfəri nəhatətəiən rəhatah. O nati u, pəh kotəlɨn rəfin nati fɨgəm iətəm otaskəlɨm-ərain itah məmə kəsotaiu pɨkiən, mɨne təfagə tərah iətəm tatəpeir=pən e tah. Kəni pəh kitah kotaiu məsotəpəouiən e naiuiən iətəm Uhgɨn təmələhu aupən e tah.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Kotəhrun noliən nian nəhmtɨtah otəhtul=pən əmə e Iesu, iətəm in nəukətɨ nəhatətəiən rəhatah, kəni inko iətəm otol məmə kitah kotətəuarus mak e nəhatətəiən rəhatah. Pəh kitah nɨkitah otəhti noliən rəha Iesu, inkonu in rəhan nətəlɨgiən təfəməh, nian in təmɨmɨs e nɨgi kəməluau, kəni mətəu nahməiən. Mətəu in təmol nati əpnapɨn lan, megəhan e naulɨsiən rəha nɨmɨsiən e nɨgi kəməluau, mətəu-inu təmol rəhan nətəlɨgiən təskasɨk o nagiəniən iətəm in otəpanos. Kəni rəueiu, in tətəharəg e nəhlmɨn maru rəha Uhgɨn u in Kig, ikɨn nepətiən mɨne nɨsiaiən tətatɨg ikɨn.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Təuvɨr məmə nɨkitəmah otəhti Iesu, mɨne rəhan nəhtul əskasɨkiən e nian nol təfagə mɨn kəmotəraki=pən e nəghatiən tərah mɨn kəm in, məmə nɨkitəmah otəsəpəouiən kəni motəpəh nəhatətəiən rəhatəmah.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Iəkəhrun məmə itəmah, nəutəluagɨn o noh rəkɨsiən təfagə tərah e nəmiəgəhiən rəhatəmah, mətəu itəmah kəti tɨkə əhanəh iətəm nɨran təmaiu o nəluagɨniən u.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Itəmah nɨnotalu rəkɨs e nəghatiən iətəm tətəfəri nətəlɨgiən rəhatəmah. E nəghatiən u, Uhgɨn təməghati lanu kəm təmah, təhmen e nenətɨn əhruahru mɨn, mətəni məmə,
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Mətəu-inu nəmə Iərmənɨg tolkeikei pɨk iətəmi kəti,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Tol lanəha, otəhtul məha-məha e nian iəkɨs mɨn. Uhgɨn tətəfa nian əskasɨk mɨn u o nəgəu əhruahruiən itəmah. Itəmah nenətɨ Uhgɨn mɨn, mol məmə in tətəgəu əhruahru lanəha itəmah. ?Mətəu suakəku nak ko iətəm tatə rəhan in təsəgəu əhruahruiən?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Uhgɨn tətəgəu əhruahru rəfin nenətɨn əhruahru mɨn. Nəmə Uhgɨn təsoliən lanəha e təmah, kəni nɨpətɨn u məmə səniəmə itəmah nenətɨn əhruahru mɨn, itəmah kəlkələh mɨn e suaru.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Rəhatah tatə mɨn e nəhue nɨftəni u, kəutəgəu əhruahru itah. Kəni kitah, kautɨsiai ilah. ?Kəni okotəhro lanu lan e tatə rəha narmɨtah iətəm tətatɨg e negəu e neai? Təuvɨr məmə okotosiahu agɨn itah, kəni motatɨg ahgəl. Kəni e noliən əha, kitah okotos nəmiəgəhiən.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Rəhatah mɨn tatə, kəutəgəu əhruahru itah o nian əkuəkɨr əmə, e rəhalah əmə nətəlɨgiən. Mətəu Uhgɨn tətəgəu əhruahru itah məmə otasiru e tah, konu otol itah kotasim təhmen lan.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Nəmə Uhgɨn tətəgəu əhruahru itah, in təhmen e nati kəti iətəm nian kitah kəmotun, mətəu tɨsiu, kəni marfu. Mətəu uərisɨg, nəmə kotegəhan məmə nəgəu əhruahruiən əha otiuvi asɨlə e rəhatah nətəlɨgiən, kəni in otəuə e nəuan təuvɨr, inu nəməlinuiən iətəm tatsɨpən e noliən əhruahru.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Tol lanəha, nati əpnapɨn məmə itəmah nəutatɨg e nian iəkɨs, mətəu otləfəri nəhlmɨtəmah iətəm təpəou, məmə otəsanən. Mɨne nəulɨtəmah iətəm tətərəmrumɨn, kəni nəkotol məmə təsanən o naiuiən.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 “Otol suaru rəhatəmah təhruahru vivi,
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Otalkut məmə onəkotatɨg vivi itəmah nətəmimi rəfin e nəməlinuiən. Kəni motalkut məmə nəkotol itəmah məmə rəhatəmah nəmiəgəhiən tasim. Iətəmimi iətəm təsasimiən, ko təseruhiən nəhmtɨ Iərmənɨg nian kəti.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Autətəu vivi itəmah məmə məta itəmah kəti iətəm tətaiu matuvən otəpəou e nəlugɨ suaru, kəni məsosiən nəuvɨriən rəha Uhgɨn. Autətəu vivi itəmah məmə nokɨ nɨgi akonə kəti in otəsuvəniən e nɨkitəmah, kəni meviə, mol nəuan tepət e nəmiəgəhiən rəhatəmah. Kəni nəhuɨn təhrun nərəkɨniən nəmiəgəhiən rəha nətəmi asim nəuvein mɨn.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Autətəu vivi itəmah məmə iətəmi kəti təsit əpnapɨniən iərman uə pətan. Itəmah kəti otəsəhmeniən e Iso u rəhan nəmiəgəhiən təsəhruahruiən, in tatol nati əpnapɨn e Uhgɨn. In təmaupən mair, mətəu in təmətuati e nepətiən rəha suakəku iətəm təmaupən mair. Mətəu nəhmtɨ nati u in təmətuati lan, in nauəniən iətəm təmun mau kətiəh əmə.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Itəmah nəkotəhrun məmə uərisɨg, nɨkin təmanuvən mɨn e nepətiən rəha suakəku iətəm təmaupən mair. Kəni təmalkut pɨk məmə rəhan tatə otəfaki məhlman e nəuvɨriən kəti kəm in. Mətəu nati əpnapɨn məmə təmətasək pɨk pau ohni, mətəu nati u iətəm təmol, in təruru nəuhliniən mol nati pɨsɨn. Kəni rəhan tatə ko təsəfakiən məhlman e nəuvɨriən kəm in, məruru məfən kəm in nepətiən rəha suakəku iətəm təmaupən mair.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Aupən nətəm Isrel kəməhuva e nɨtəuət asoli Sainai, nɨtəuət u e nəhue nɨftəni u iətəm nətəmimi kotəhrun neruhiən mɨne nekiən. Kəmoteruh nəmnamɨ nɨgəm tatuəu, napinəpuiən, mɨne norəuiən mɨne nɨmətagi asoli,
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 kəmotətəu təui təmasək əfəməh, kəni motətəu nəuian kəti tətəghati kəm lah. Kəni nian kəmotətəlɨg e rəhan nəghatiən mɨn, kəni ilah kəmautəni əskasɨk məmə ilah kotəpəh agɨn nətəu mɨniən nəuian u.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Kəmotəgɨn pɨk e nəghatiən u, təməni məmə, “Nəmə nati miəgəh əmə kəti otuvən e nɨtəuət u, mətəu itəmah onəkotəkeikei motahtɨmu e kəpiel apɨn tɨmɨs.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Nian Mosɨs təmeruh natimnati mɨn u, in mɨn təmətəu tərah kəni məni məmə, “Iəu inəgɨn u inəgɨn, mɨnətərəmrumɨn.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Mətəu itəmah nəsəhuva mɨniən u ikɨnu, e nɨtəuət kəti rəha nəhue nɨftəni. Itəmah nɨnəhuva rəkɨs e nɨtəuət u Saion, mɨne taun asoli u imə Uhgɨn ikɨn iətəm tətəmiəgəh, tətatɨg itulɨn. Inu Jerusɨləm vi əpəha ilɨs e negəu e neai, u nagelo mɨn tausɨn tausɨn kəmuhapumɨn ilah ikɨn o nagiəniən asoli.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Kəni itəmah nəməhuva e nuhapumɨniən asoli rəha nətəmimi rəha Uhgɨn, iətəm kotəhmen e nətəm kəmotaupən motair u rəhan mɨn, nərgɨlah kəmətei rəkɨs e negəu e neai. Kəni itəmah nəməhuva o Uhgɨn, iətəm otəpanakil nətəmimi mɨn rəfin. Itəmah nəməhuva motol kətiəh itəmah narmɨ nətəmi əhruahru nətəm kɨnohmɨs rəkɨs, kəni Uhgɨn tɨnol ilah kɨnotətəuarus mak.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Itəmah nəməhuva o Iesu u, in suaru rəha nəniəskasɨkiən vi rəha nasiruiən u iətəm Uhgɨn təmol kəm tah. Kəni nəməhuva o nɨra Iesu, iətəm in təmol=pən mol itəmah nəkotasim. Nɨrə əha in tətəni pətɨgəm natimnati mɨn u iətəm kotəuvɨr motapirəkɨs natimnati mɨn iətəm nɨra Epɨl təməni pətɨgəm.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 O natimnati mɨn u, autətəu vivi itəmah, məmə itəmah onəsotəuhliniən nəmtahtəmah o Uhgɨn u tətəghati kəm təmah. Kitah kotəhrun məmə nətəmi aupən kəməsotətəlɨgiən e nəghatiən rəha Mosɨs o nəhgɨ-pəriən ilah. Kəni nati əpnapɨn məmə in iətəmimi əmə rəha nəhue nɨftəni, mətəu ilah kəməsotagɨm rəkɨsiən e nalpɨniən rəhalah. ?Kəni nəmə tol lanəha, kəni okəhro itah nəmə kəsotətəlɨgiən e nəghatiən rəha Uhgɨn iətəm təmsɨpən e negəu e neai muva məmə otəhgi-pəri itah? ?Kitah okotagɨm rəkɨs əhro lan lanu?
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Nian aupən, nəuia Uhgɨn təmarɨgrɨg e nɨftəni. Mətəu rəueiu əha, təməni əskasɨk kəm tah məmə, “Nian kəti mɨn əha ikɨn, iəu iəkarɨgrɨg mɨn e nəhue nɨftəni. Kəni o nian əha, səniəmə nəhue nɨftəni əmə iəkarɨgrɨg lan tarɨgrɨg, mətəu neai mɨn otarɨgrɨg.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Nian Uhgɨn tətəghati məmə, “Nian kəti mɨn əha ikɨn,” nɨpətɨn u məmə in otarɨgrɨg e natimnati rəha nəhue nɨftəni əmə iətəm in təmol, məmə otoh rəkɨs ilah. Otoh rəkɨs lanəha natimnati, məmə natimnati iətəm okəsotəlauəl-əlauəliən, ilah okotatɨg, kəni inu, natimnati iətəm okotatɨg itulɨn.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 O nati u, təuvɨr məmə kitah kotəni tagkiu o Uhgɨn, mətəu-inu kitah kautos negəu rəha Uhgɨn u, kəruru nəlauəl-əlauəliən lan, kəni ko təsietiən nian kəti. Təuvɨr məmə kitah kotəfaki kəm in, e noliən iətəm nɨkin tagiən lan, məmə kitah okotɨsiai, kəni motəgɨn mɨn,
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 mətəu-inu Uhgɨn rəhatah, in təhmen e nɨgəm asoli kəti iətəm tətuvan əhtuv natimnati rəfin.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.