Gálatas 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Rəueiu əha, oiəkəghati nəuvetɨn mɨn e noliən rəhatah. Pəh iəkəghati lan e nəghatiən əuhlin. Nəmə iətəmi kəti in otɨmɨs, kəni nətɨn in otos rəhan nəuvɨriən mɨn rəfin, mətəu nəmə nətɨn tətəkəku əhanəh, kəni ko təsos pɨpɨmiən nəuvɨriən rəhan. Nətɨn təhmen əmə e slef kəti, nati əpnapɨn rəhan nəuvɨriən mɨn rəfin.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 In otəkeikei mətatɨg əmə e nəhlmɨ rəhan mɨn, mətəuarus=pən nian rəhan tatə təməni in təhrun nosiən natimnati mɨn iətəm rəhan tatə təmələhu kəm in.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Kəni kitah mɨn kotəhmen=pən əmə lanəha. Aupən kitah kəmotəhmen əmə e suakəku əha. Kitah slef mɨn rəha nəukətɨ lou mɨn iətəm tətəghati e natimnati rəha nɨftəni əmə.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Mətəu tɨnuva e nian əhruahru iətəm Uhgɨn təməni, kəni Uhgɨn təmahli=pa nətɨn tuva, pətan kəti təmələs tair=pa e nəhue nɨftəni, kəni təkəkeikei mətɨtəu=pən Lou iətəm Uhgɨn təməfən kəm Mosɨs.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Tol lanəha məmə otɨtɨs rəkɨs itah u, Lou təməlis-ərain itah, konu Uhgɨn otəhli itah, mələs rəkɨs itah təhmen əmə e nenətɨn əhruahru mɨn.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Konu rəueiu əha, Uhgɨn tolkeikei məmə in otol pəh kitah kotəhrun məmə kitah nenətɨn mɨn, kəni tol lanəha, təmahli=pa Narmɨn rəha Nətɨn təmuva e nɨkitah mɨn rəfin, kəni matol itah kəutauɨn e Uhgɨn məmə, “Tatə.”
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Kəni inəha, kitah səniəmə slef mɨn əmə, mətəu nenətɨ Uhgɨn pəhriən mɨn. In tətəfa natimnati təuvɨr mɨn kəm tah, iətəm in təməni rəkɨs məmə otəfən kəm nenətɨn mɨn.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Aupən itəmah nəmotəruru Uhgɨn. Itəmah nəməutəfaki əmə kəm natimnati mɨn məmə rəhatəmah uhgɨn mɨn. Ilah kəmotəlis-ərain itəmah, mətəu ilah, səniəmə ilah uhgɨn pəhriən mɨn.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Mətəu rəueiu əha, nɨnotəhrun Uhgɨn. (Uə təuvɨr pəhriən məmə iəkəni lanəha məmə Uhgɨn tɨnəhrun rəkɨs itəmah.) !?Kəni təhro nautohtəlɨg=pən o nəukətɨ lou mɨn o nak!? Rəhalah nəsanəniən tɨkə o nasiruiən e təmah, kəni ko kəsotoliən nati təuvɨr kəti kəm təmah nian kəti mɨne. Təhro nəkotəni məmə ilah okautəlis mɨn itəmah?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 ?Təhro itəmah nəutohtəu=pən nətuakəmiən rəhalah e nian mɨn rəhalah, mɨne məuɨg mɨn rəhalah, mɨne nian asim mɨn rəhalah, mɨne nu mɨn rəhalah? ?Nɨkitəmah təhti məmə ko Uhgɨn nɨkin tagiən o təmah ohni?
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 !Kəsi nəman! !Iəu iətəgɨn agɨn o təmah! !Nəmə təhro iəmol pɨk uək e təmah o nati əpnapɨn əmə!
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 — ausente —
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 — ausente —
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Nɨmɨsiən rəhak təmol mɨrə itəmah, mətəu nɨkitəmah təməsəhti rahiən iəu, kəni məsotəni rah mɨniən iəu. Itəmah nəmautos vivi iəu mautəhuvən e nimə mɨn rəhatəmah, təhmen əmə məmə iəu agelo kəti rəha Uhgɨn, uə iəu, iəu Iesu Krɨsto.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 Aupən itəmah nəmautolkeikei pɨk iəu, kəni mə nəkotəhrun noliən nati asoli agɨn kəti kəm iəu. Iəmeruh məmə ko nəmotəhrun noliən nati u, nəmotiəlgi rəkɨs nəhmtɨtəmah motəfa. ?Mətəu tɨnəhrol əha rəueiu?
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Iəməni nəghatiən pəhriən mɨn kəm təmah. !?Nati u tatol məmə iətuva tɨkɨmɨr rəhatəmah!?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Nəgətun eiuə mɨn ko, kəutalkut pɨk məmə onəkotəuhlin rəhatəmah nətəlɨgiən mautohtəu=pən ilah. Mətəu ilah kəsotoliən məmə okotasiru e təmah. Kotolkeikei əmə məmə okotiuvi rəkɨs itəmah ohniəu məmə itəmah onəkotalkut pɨk o nɨtəu-pəniən ilah.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 !Əui! In nati təuvɨr məmə nəkotalkut pɨk o noliən natimnati, mətəu nəkotəkeikei motalkut o nati iətəm təuvɨr, inu nəgətuniən rəhak, mətəu səniəmə rəhalah! Kəni onəkotəkeikei mautol nian mɨn, nati əpnapɨn iətatɨg kitah min itəmah, uə iəsatɨgiən kitah min itəmah.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Iəu mɨn nəuvein, iəu iətətəu tərah agɨn mɨn o təmah, təhmen=pən əmə e pətan iətəm nəmtahn tɨnətahmə məmə otemək, matuvən mətəuarus itəmah nəkotos noliən əhruahru rəha Iesu Krɨsto e rəhatəmah nəmiəgəhiən.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Iəkolkeikei pɨk məmə iətatɨg kitah min itəmah u rəueiu mətəu-inu nəmə iətatɨg, ko iəsagət pɨkiən e təmah. Mətəu rəueiu iətatɨg isəu o təmah lanəha, kəni məruru məmə iəkəhro lanu masiru e təmah.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Onəkotuhalpɨn-to rəhak nəghatiən. ?Nɨpəhriəniən məmə itəmah nəkotolkeikei pɨk nɨtəu-pəniən Lou? !Mətəu itəmah nəsotəhruniən nati Lou tətəni! Rəueiu pəh iəkəni kəm təmah.
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə Epraham təmələs nətɨn iərman keiu. Kəti iətəm slef rəha pətan rəhan təmələs, kəni kəti rəhan pətan əhruahru təmələs, səniəmə in slef mətəu pətan əhanəh rəhan.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Suakəku iətəm pətan slef təmələs in təmair e nətəlɨgiən əmə rəha nətəmimi. Mətəu suakəku iətəm pətan əhruahru əha rəhan təmələs, in təmair mətəu-inu Uhgɨn in təməni rəkɨs məmə pətan əha otələs, kəni in təmol nati apɨspɨs lan.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 — ausente —
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 — ausente —
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Mətəu Jerusɨləm kəti mɨn əpəha ilɨs e neai, in təhmen e pətan iətəm səniəmə slef, iətəm Lou təsəlis-ərainiən, kəni in mamə rəhatah.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Inu nəghatiən kəti e Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni lanəha məmə,
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn, itəmah nenətɨ Uhgɨn mɨn mətəu-inko təməni əskasɨk məmə otol. Itəmah onəkotəhmen e Aisək u aupən, nətɨ Serə.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Kəni suakəku u Ismael, nətɨ Hekər, iətəm təmair e nətəlɨgiən əmə rəha iətəmimi, in təmatərəkɨn pɨk suakəku u Aisək iətəm təmair e nahgin rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn. Konu rəueiu əha mɨne, noliən əha tatuvən əmə lanəha, ilah nətəm slef mɨn rəha Lou kəutərəkɨn itah nətəm kəmotair vi e Narmɨn Rəha Uhgɨn e nəhatətəiən.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 ?Mətəu Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni məmə nak? In təməni məmə,
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Mətəu kitah u, kitah səniəmə nenətɨ pətan slef, kitah nenətɨ pətan iətəm səniəmə slef.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.