Atos 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Mətəu suah kəti mɨn əha ikɨn, nərgɨn u Anənaiəs, mɨne rəhan pətan nərgɨn u Səfairə. Ilau mɨn kəmos məni e nɨftəni kəti rəhalau.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 In təmaskəlɨm oneuən məni nəuvetɨn, kəni rəhan pətan əmə təhrun. Kəni mos əmə nɨpɨlgan muvən məfən kəm aposɨl mɨn məmə məni rəfin rəha nɨftəni.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Mətəu Pitə təməni=pən kəm in məmə, “Anənaiəs. ?Təhro nətegəhan e iərmɨs u Setən tətuva e nɨkim? Nəteiuə e Narmɨn Rəha Uhgɨn kəni mətaskəlɨm nɨpɨlga məni nəuvetɨn rəha nɨftəni məmə rəham.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Uərisɨg nəmol səlɨm e nɨftəni u, in rəham pɨsɨn əmə. Kəni nian nəmol səlɨm rəkɨs lan, rəham pɨsɨn əmə məni. ?Təhro natol lanəha? !Ik nəseiuəiən e iətəmimi mətəu nəteiuə e Uhgɨn!”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Nian Anənaiəs təmətəu nəghatiən əha, əmeiko mɨsɨpəri morin rəhan nehagiən tiet. Kəni nətəmimi mɨn əha kəmotətəu nati əha, kəmotəgɨn motərəmrumɨn.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Kəni nətəm aluə mɨn kəməhuva motəuveg nɨpətɨn motələs mohiet məhuvən mohtənɨm.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Iuəkɨr auə kɨsɨl təmuva muvən rəkɨs, kəni rəhan pətan Səfairə təmiet=pa məruru məmə rəhan iərman tɨnɨmɨs rəkɨs.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Kəni Pitə təmətapuəh ohni məmə, “?Əni-to kəm iəu məmə məni rəfin əha e nɨftəni rəhatəlau iətəm kəmos nəhmtɨn?”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Kəni Pitə təməni=pən kəm in məmə, “?Təhro nəmuol oneuən nətəlɨgiən kəti məmə nəkueiuə e Narmɨn Rəha Iərmənɨg məmə ko təsəhruniən nati u nəmuol? !Ətəu-to! Nətəm kəmohtənɨm rəham iərman, ilah u e namtɨhluə kəutəhuva məmə okotələs mɨn ik.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Kəni əmeiko tɨsɨpəri mɨn morin=pən əpəha e nəhlkɨ Pitə ikɨn, nehagiən rəhan tiet kəni tɨmɨs. Nian nətəm aluə mɨn kəməhuva imə, moteruh nɨmɨs rəkɨs, kəni kotələs mohiet məhuvən mohtənɨm e nɨkalɨ rəhan iərman.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Nian nətəmimi rəha nəfakiən mɨne nətəmi əpnapɨn kəmotətəu nati əha, kəmotəgɨn pɨk.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Kəni aposɨl mɨn kəmotol nəmtətiən tepət mɨne nati apɨspɨs mɨn e nəhmtɨ nətəmimi. Kəni nətəmimi mɨn u kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu kəməhuva kətiəh əmə e Fərantə rəha Kig Solomən e Nimə Rəha Uhgɨn.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Nati əpnapɨn nətəmimi mɨn u kəsotəniən nɨpəhriəniən e Iesu kəmotɨsiai ilah, mətəu kəmotəgɨn e nuvəniən əha meruh ilah.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Mətəu nian rəfin nətəmimi tepət kəutəhuva məutəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu, nəman mɨne nɨpətan, kəni ilah tatepət.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Mətəu-inu e nati apɨspɨs mɨn iətəm aposɨl mɨn kəmautol, nətəmimi mɨn kautos rəhalah mɨn nɨmɨsiən məutəhuva, kəni məutəlɨn ilah kəutapɨli e rəhalah pet mɨne nɨmahan e suaru məmə nian Pitə otaliuək mapikalɨn e lah, in otek nəuvein, uə nəmə nənɨpɨsiən rəhan əmə tos nəuvein məmə okotəmiəgəh.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Kəni nətəmimi tepət tepət kəmotsɨpən lahuənu mɨn iuəkɨr o Jerusɨləm məhuva. Motos rəhalah mɨn nətəm kautohmɨs mɨne nətəmi mɨn u narmɨn tərah tətatɨg e lah məhuva, kəni aposɨl mɨn kəmotəfaki e lah kəni ilah rəfin kotəuvɨr.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Kəni suah u pris asoli agɨn mɨne rəhan mɨn nətəmimi Satusi mɨn u, ilah e pati kətiəh, niəməha təmol pɨk ilah mətəu-inu nətəmimi tepət kɨnəutəpəh ilah mɨnautəhuvən o aposɨl mɨn.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Kəni kəmotauɨt motaskəlɨm aposɨl mɨn motəmki=pən ilah e kaləpus.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Mətəu lapɨn lan, agelo kəti rəha Iərmənɨg təmuva merəh e doə e kaləpus mit ilah mohiet.
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 Kəni məni=pən kəm lah məmə, “Əhuvən e Nimə Rəha Uhgɨn motəni pətɨgəm nəghatiən pəhriən rəha nəmiəgəhiən vi u kəm nətəmimi.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Kəni kəməni lauɨg lan, kəmotol nəuia agelo kəni mautəhuvən e Nimə Rəha Uhgɨn mɨnautəni pətɨgəm nərgɨ Iesu kəm nətəmimi.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Mətəu nian soldiə mɨn kəməhuvən e kaləpus, mətəu aposɨl mɨn kohkə. Kəni kohtəlɨg=pa e kaunsɨl motəni məmə,
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “Nian iəməhuvən e kaləpus, motafu doə tahtɨpəsɨg, lok tətəhkul=pən vi əmə lan, kəni soldiə rəha kaləpus kəutəhtul mauteruh vivi əmə namtɨhluə e kaləpus, mətəu nian iəmoterəh e doə məhuvən imə, mətəu kɨkə-kɨkə əmə imə.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Iətəm tətarmənɨg e soldiə mɨn iətəm kəutəsal o Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne pris asoli mɨn kəmotətəu nəghatiən əha, kəni motauɨt pɨk, narmɨ lah təmiuvɨg, mɨnotəruru əpnapɨn əmə məmə nati nak otuva mɨn.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Kəni əmeiko iətəmimi kəti tietɨgəm=pa məmə, “!Ei, nəman! !Nətəmi mɨn əpələ əpə nəmotəmki=pən ilah e kaləpus, ilah əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn kəutəgətun nətəmimi!”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Kəni iətəm tətarmənɨg e soldiə mɨn təmit mɨn soldiə mɨn rəhan məhuvən motəmki aposɨl mɨn məhuva. Mətəu kəməsoteikəpaniən ilah mətəu-inu kɨnotəgɨn məmə nətəmi əpnapɨn okotəhti ilah e kəpiel apɨn nəmə koteikəpan ilah.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Nian kəmotit ilah məhuva imə, kəni motəni məmə ilah okotəhtul aupən e nətəmi asoli rəha kaunsɨl. Kəni pris asoli agɨn təməni=pən kəm lah məmə,
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Iəmotəniəhu əskasɨk agɨn itəmah məmə onəsotəgətuniən nətəmimi e nərgɨ suah kəha Iesu. Mətəu nəgətuniən rəhatəmah tɨnaiu ərəfin əpəha Jerusɨləm. Kəni mautol məmə nətəmimi okotəni məmə itɨmah iəmotoh suah kəha Iesu.”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Mətəu Pitə təməghati rəhalah aposɨl mɨn lan məmə, “Itɨmah iəkotəkeikei mautol nəuia Uhgɨn, mətəu səniəmə nəuia nətəmimi əmə.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Itəmah nəmotuhamu rəkɨs Iesu motətu-pəri e nɨgi kəməluau, mətəu Uhgɨn u rəha tɨpɨtah mɨn aupən təmol təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Uhgɨn u inu təməfəri rəkɨs Iesu məmə otuvən məharəg e nɨkalɨn maru, u ima nɨsiaiən mɨne nəsanəniən, məmə in Iərmənɨg mɨne Iosmiəgəh. Uhgɨn təmol nati əha məmə in otol suaru məmə nətəm Isrel mɨn kotəhrun nəuhliniən ilah e rəhalah noliən tərah mɨn, kəni in otafəl rəkɨs noliən tərah mɨn rəhalah.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Kəni itɨmah Narmɨn Rəha Uhgɨn iəutəni pətɨgəm natimnati mɨn u, kəni Uhgɨn tətəfən Narmɨn rəhan kəm nətəmimi kautol nəuian.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Nian nətəmimi rəha kaunsɨl kəmotətəu nəghatiən əha, təmiuvi pɨk rəhalah niəməha, kəni kotolkeikei məmə okotuhamu əmə ilah.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Mətəu suah kəti təməhtul, nərgɨn u Kəmaliel, in Farəsi kəti mɨne iəgətun kəti rəha Lou, u nətəmimi rəfin kəutɨsiai. Kəni təmətapuəh o soldiə mɨn məmə okotit aposɨl mɨn məhuvən ihluə pɨpɨm.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Kəni in təməni kəm kaunsɨl məmə, “Nətəmimak mɨn, nətəm Isrel. Otatətəlɨg vivi məmə onəkotəhro e nətəmi mɨn u.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Vi agɨn uəha suah kəti nərgɨn u Teutas, təmietɨgəm=pa mətəni məmə in iətəmi asoli kəti, kəni iuəkɨr nətəmimi fo-hanrɨt kəmotuərisɨg lan. Mətəu kəmohamu in, kəni rəhan nətəmimi kəmotan kətiəh kətiəh, kəni rəhan nətəlɨgiən təmuvən mɨkə.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Uərisɨg lan, nian kəpmən təmatafin nətəmimi, suah kəti mɨn u nərgɨn u Jutəs, iətəm Kaləli, in mɨn təmiuvi nətəmimi kəhuərisɨg lan. Mətəu nətəmimi nəuvein kəmotohamu mɨn, kəni rəhan nətəmimi kəmotan kətiəh kətiəh.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Kəni inu rəhak nətəlɨgiən e nəniən u. !Iəkəni kəm təmah, pəh nəkotəpəh əmə ilah motegəhan e lah kohiet! Mətəu nəmə nati kautol, in rəha iətəmimi əmə, otəpanɨkə.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Mətəu nəmə tatsɨpən o Uhgɨn, ko nəsotosiən nəsanəniən məmə onəkotəniəhu ilah. Məta onəkoteruh məmə itəmah Uhgɨn onəkotərgəhu.”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Kəni ilah rəfin kəmotegəhan e rəhan nəghatiən.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Kəni aposɨl mɨn kəmohiet e kaunsɨl, nɨkilah təmagiən, mətəu-inu Uhgɨn nɨkin təmepət o lah kəni megəhan e lah məmə nətəmimi okotoh ilah mətəu inko kautəhuərisɨg e Iesu.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Kəni nian rəfin e Nimə Rəha Uhgɨn mɨne nimə mɨn, ilah kəməsotəpəhiən məutəkeikei məutəni pətɨgəm kəni məutəgətun nəghatiən təuvɨr məmə Iesu in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.