Atos 26

Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kəni Kig Akripə təni=pən kəm Pol məmə, “Ik nəkəhrun nəniən nəuvetɨn nəghatiən əha iətəm kətəni lam.” Kəni Pol təməfəri nəhlmɨn e noliən rəha iətəm tətəghati, kəni muhalpɨn rəhalah nəghatiən məni məmə,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Kig Akripə. Nɨkik tagiən pɨk agɨn rəueiu məmə iəkəhtul e nəhmtəm, kəni məni pətɨgəm rəfin nəniən mɨn u nətəm Isrel kəutətu=pa lak.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Nɨkik tagiən mətəu-inu ik nəkəhrun vivi noliən mɨn e kastɨm rəha nətəm Isrel e natimnati mɨn iətəm ilah kəutəghati pɨk ohni. Kəni onəkətəlɨg mətɨg-to e rəhak nəghatiən.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “Nətəm Isrel rəfin kotəhrun natimnati rəfin e rəhak nəmiəgəhiən məmə təhro lanu e rəhak natɨgiən, nian iəmatəkəku e nətuəuiniən imak ikɨn e rəhak nɨftəni, mətəuarus=pa uərisɨg iəkuvən Jerusɨləm.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Nətəmi mɨn əha kotəhrun iəu nuvəh rəkɨs, kəni nəmə nɨkilah tagiən, kotəhrun nəniən məmə iəu Farəsi kəti nian iəmatəkəku rəkɨs mətəuarus=pa u rəueiu. Kəni nətəmi mɨn əha Farəsi mɨn, ilah kəutohtəu=pən vivi agɨn Lou rəha nəfakiən rəha nətəm Isrel, mapirəkɨs nətəmimi mɨn rəfin.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Kəni rəueiu u, iatəhtul ikɨnu məmə ik onəkakil rəhak nəghatiən mɨn mətəu-inu iəu iatələhu=pən rəhak nətəlɨgiən e nəniəskasɨkiən iətəm Uhgɨn təmol aupən ilah tɨpɨtɨmah mɨn.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Nəniəskasɨkiən u kətiəh əmə u rəhatɨmah tueləf nəuanɨləuɨs mɨn kəmautəfaki kəm Uhgɨn lapɨn mɨne e nərauiə məmə okotos. Kig Akripə, nətəm Isrel mɨn u kəutəni=pɨnə nəghatiən mɨn əha lak nati əpnapɨn iəu mɨn, iətələhu=pən nətəlɨgiən rəhak e nəniəskasɨkiən u.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ?Təhro tiəkɨs pɨk o təmah o nəniən nɨpəhriəniən məmə Uhgɨn təhrun noliən iətəm təmɨmɨs təmiəgəh mɨn?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Aupən, iəu aru nɨkik təməhti məmə iəkəkeikei mol natimnati tepət pəh mərəkɨn nərgɨ suah kəha Iesu, iətəm Nasərɨt.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Nati əha inəha iəmatol əpəha Jerusɨləm. Pris asoli mɨn kəmotegəhan lak kəni motəfa nepətiən. Kəni iəməmki=pən nətəmimi tepət rəha Iesu e kaləpus. Kəni nian kəmakil ilah e kot, iəu mɨn iəməfən rəhak nətəlɨgiən məmə okohamu ilah.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Nian tepət iətuvən e nimə mɨn rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel matol nalpɨniən kəm lah matol məmə ilah okotəni rah Iesu. Nɨkik təmətahmə pɨk mətəməki e lah, kəni mətəgəu rəkɨs ilah nian rəfin. Kəni kotagɨm məhuvən e taun isəu mɨn ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn, mətəu iəmətəgəu rəkɨs ilah.”
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 Kəni Pol təmətəkeikei mətəni məmə, “Nian kəti iəmatuvən əpəha Təmaskɨs məmə iəkol nati əha. Pris asoli mɨn kəmotegəhan lak, kəni motəni əskasɨk kəm iəu məmə iəkəkeikei mol, kəni motahli=pən iəu e nərgɨlah.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Kig Akripə, e nəlugɨ nian, iəmatuvən e suaru, kəni mafu nəhagəhagiən kəti təmsɨpən e neai muva masiəgəpɨn iəu mɨne nətəm kautəhuərisɨg lak. Nəhagəhagiən əha, tatuəu tapirəkɨs mɨtɨgar.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Kəni itɨmah rəfin iəmotəmei pətɨgəm e nɨftəni, kəni iəu iəmətəu nəuia iətəmi təmsɨpəri e neai mətəghati kəm iəu e nəghatiən Isrel məmə, ‘!Sol! !Sol! ?Təhro natol tərah pɨk kəm iəu lanu? Noliən əha in tətərəkɨn aru əmə ik. Ik nəkəhmen e kau iətəm kəməu e nɨgi kəmsɨplan tasɨlə, nian tətatu e nəhlkɨn, kəni nɨgi təməha mətəu, kəni matol naməhiən asoli aru əmə kəm in.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 “Kəni iəkətapuəh ohni məmə, ‘?Mətəu Iərmənɨg, ik pəh u?’
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Mətəu əhtul. Iəmɨtəpɨn rəkɨs ik məmə ik rəhak iətəmimi mɨne rəhak ioluək. Kəni onəkəni pətɨgəm kəm nətəmimi rəfin natimnati iətəm nəmeruh u rəueiu, mɨne natimnati iətəm iəmanol, ik nəkeruh.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn okotol nərahiən kəm ik, mətəu iəu oiəkos rəkɨs ik e nəhlmɨlah mɨn. Iəkahli=pən ik məmə onəkuvən məni pətɨgəm iəu kəm lah məmə,
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 onəkerəh e nəhmtɨlah məmə okotəuhlin ilah mohiet e napinəpuiən məhuva e nəhagəhagiən. Kəni mohiet e nəsanəniən rəha Setən məhuva o Uhgɨn. Kəni Uhgɨn otafəl rəhalah noliən tərah mɨn, mətəu-inu kəmotəni nɨpəhriəniən e nəghatiən iətəm iatəni. Kəni ilah okəhuva imalah ikɨn ilah nətəmi u Uhgɨn tɨnɨtəpɨn rəkɨs ilah.’”
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Kəni Pol təməkeikei mətəni məmə, “Kig, iəu iatol natimnati iətəm Uhgɨn təməni kəm iəu nian in təməni kəm iəu lanəha.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Iəu iətəni pətɨgəm rəhan nəghatiən iəmətuəuin əpəha Təmaskɨs, kəni uərisɨg u iəkuvən mətəni pətɨgəm əpəha Jerusɨləm, mɨne ikɨn mɨn e nɨtəni Jutiə, mɨne ima nətəm ikɨn mɨn rəfin u Nanihluə mɨn. Kəni mətəni pətɨgəm kəm lah məmə okotəkeikei motəuhlin ilah e rəhalah noliən tərah mɨn motəhatətə e Uhgɨn, kəni motol natimnati iətəm tətəgətun məmə kəmotəuhlin pəhriən ilah.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Mətəu nati u inu əmə, kəni nətəm Isrel kotələs iəu əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn motolkeikei məmə okotohamu iəu.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 “Mətəu Uhgɨn tətasiru lak nian rəfin mol iatəhtul ikɨnu rəueiu mətəni kəm nətəmi əpnapɨn mɨn, mɨne nətəmi kautos narmənɨgiən, mətəni əmə natimnati iətəm Mosɨs mɨne iəni mɨn rəha Uhgɨn kəmotəni məmə otəpanol lanəha.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Kəmotəni məmə Krɨsto əha iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, in otətəu nahməiən e nɨpətɨn kəni manɨmɨs. Kəni mətəu-inu in iətəmimi təmaupən məmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəni otəgətun nəhagəhagiən rəha Uhgɨn kəm nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn, məmə nəhagəhagiən u in suaru iətəm Uhgɨn otosmiəgəh ilah lan.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Nian Pol təmətəghati əhanəh, Festəs təmagət əfəməh lan məmə, “!Pol ik nɨnətalməli! Rəham nəhruniən tɨnəfəməh pɨk agɨn, kəni rəueiu əha rəhm-kapə nətəlali!”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Mətəu Pol təni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli rəhak Festəs, iəu iəsalməliən. Nəghatiən mɨn u iatəni, kotəhruahru əmə, kəni ilah nɨpəhriəniən.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Iəu iəkəhrun nəghati əhruahruiən kəm kig, kəni ko iəsaulɨsiən mətəu-inu iəkəhrun məmə in təhrun rəkɨs natimnati mɨn u. Iəkəhrun məmə in təmos rəfin nəghatiən mɨn əha, kəni səniəmə in nati kəti iətəm kəmol oneuən=pən əha nətəmimi kohkə ikɨn.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 ?Kig Akripə, təhro? ?Nəkotəni nɨpəhriəniən e nəghatiən iətəm iəni mɨn rəha Uhgɨn kəmotətei? Iəkəhrun əmə ik nətəni nɨpəhriəniən e lah.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Mətəu kig təni=pən kəm Pol məmə, “?Pol. Nɨkim təhti məmə e nian əkuəkɨr əmə uəha rəueiu, nəkəhrun niuvi=paiən iəu məmə iəu iəkuva Krɨstɨn kəti?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Mətəu Pol təni məmə, “Nati əpnapɨn əmə məmə in nian əkuəkɨr uə nian əfəməh, iətəfaki=pən kəm Uhgɨn məmə səniəmə ik pɨsɨn əmə, mətəu nətəmimi rəfin nətəm kəmotətəu rəhak nəghatiən rəueiu, Uhgɨn otosmiəgəh ilah, kəni mol məmə okotəhmen lak — mətəu sen əmə u iətəm kəməlis iəu lan, iəsolkeikeiən məmə okəlis itəmah lan.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Kəni Kig təməhtul ilah kəpmən u Festəs, mɨne Pernis, mɨne nətəmimi rəfin u kəutəharəg,
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 kəni mohiet, mautəni=pən kəm lah mɨn məmə, “Suah əha təsoliən nati kəti tərah məmə in otɨmɨs ohni uə tuvən e kaləpus ohni.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Kəni Kig Akripə təni=pən kəm Festəs məmə, “Nəkəhrun nahli pətɨgəmiən suah kəha, mətəu in əmə u, in tɨnətapuəh rəkɨs məmə Sisə otakil nəghatiən rəhan.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.