Atos 26
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Kəni Kig Akripə təni=pən kəm Pol məmə, “Ik nəkəhrun nəniən nəuvetɨn nəghatiən əha iətəm kətəni lam.” Kəni Pol təməfəri nəhlmɨn e noliən rəha iətəm tətəghati, kəni muhalpɨn rəhalah nəghatiən məni məmə,
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Kig Akripə. Nɨkik tagiən pɨk agɨn rəueiu məmə iəkəhtul e nəhmtəm, kəni məni pətɨgəm rəfin nəniən mɨn u nətəm Isrel kəutətu=pa lak.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Nɨkik tagiən mətəu-inu ik nəkəhrun vivi noliən mɨn e kastɨm rəha nətəm Isrel e natimnati mɨn iətəm ilah kəutəghati pɨk ohni. Kəni onəkətəlɨg mətɨg-to e rəhak nəghatiən.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Nətəm Isrel rəfin kotəhrun natimnati rəfin e rəhak nəmiəgəhiən məmə təhro lanu e rəhak natɨgiən, nian iəmatəkəku e nətuəuiniən imak ikɨn e rəhak nɨftəni, mətəuarus=pa uərisɨg iəkuvən Jerusɨləm.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Nətəmi mɨn əha kotəhrun iəu nuvəh rəkɨs, kəni nəmə nɨkilah tagiən, kotəhrun nəniən məmə iəu Farəsi kəti nian iəmatəkəku rəkɨs mətəuarus=pa u rəueiu. Kəni nətəmi mɨn əha Farəsi mɨn, ilah kəutohtəu=pən vivi agɨn Lou rəha nəfakiən rəha nətəm Isrel, mapirəkɨs nətəmimi mɨn rəfin.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Kəni rəueiu u, iatəhtul ikɨnu məmə ik onəkakil rəhak nəghatiən mɨn mətəu-inu iəu iatələhu=pən rəhak nətəlɨgiən e nəniəskasɨkiən iətəm Uhgɨn təmol aupən ilah tɨpɨtɨmah mɨn.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Nəniəskasɨkiən u kətiəh əmə u rəhatɨmah tueləf nəuanɨləuɨs mɨn kəmautəfaki kəm Uhgɨn lapɨn mɨne e nərauiə məmə okotos. Kig Akripə, nətəm Isrel mɨn u kəutəni=pɨnə nəghatiən mɨn əha lak nati əpnapɨn iəu mɨn, iətələhu=pən nətəlɨgiən rəhak e nəniəskasɨkiən u.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ?Təhro tiəkɨs pɨk o təmah o nəniən nɨpəhriəniən məmə Uhgɨn təhrun noliən iətəm təmɨmɨs təmiəgəh mɨn?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Aupən, iəu aru nɨkik təməhti məmə iəkəkeikei mol natimnati tepət pəh mərəkɨn nərgɨ suah kəha Iesu, iətəm Nasərɨt.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Nati əha inəha iəmatol əpəha Jerusɨləm. Pris asoli mɨn kəmotegəhan lak kəni motəfa nepətiən. Kəni iəməmki=pən nətəmimi tepət rəha Iesu e kaləpus. Kəni nian kəmakil ilah e kot, iəu mɨn iəməfən rəhak nətəlɨgiən məmə okohamu ilah.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Nian tepət iətuvən e nimə mɨn rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel matol nalpɨniən kəm lah matol məmə ilah okotəni rah Iesu. Nɨkik təmətahmə pɨk mətəməki e lah, kəni mətəgəu rəkɨs ilah nian rəfin. Kəni kotagɨm məhuvən e taun isəu mɨn ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn, mətəu iəmətəgəu rəkɨs ilah.”
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 Kəni Pol təmətəkeikei mətəni məmə, “Nian kəti iəmatuvən əpəha Təmaskɨs məmə iəkol nati əha. Pris asoli mɨn kəmotegəhan lak, kəni motəni əskasɨk kəm iəu məmə iəkəkeikei mol, kəni motahli=pən iəu e nərgɨlah.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Kig Akripə, e nəlugɨ nian, iəmatuvən e suaru, kəni mafu nəhagəhagiən kəti təmsɨpən e neai muva masiəgəpɨn iəu mɨne nətəm kautəhuərisɨg lak. Nəhagəhagiən əha, tatuəu tapirəkɨs mɨtɨgar.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Kəni itɨmah rəfin iəmotəmei pətɨgəm e nɨftəni, kəni iəu iəmətəu nəuia iətəmi təmsɨpəri e neai mətəghati kəm iəu e nəghatiən Isrel məmə, ‘!Sol! !Sol! ?Təhro natol tərah pɨk kəm iəu lanu? Noliən əha in tətərəkɨn aru əmə ik. Ik nəkəhmen e kau iətəm kəməu e nɨgi kəmsɨplan tasɨlə, nian tətatu e nəhlkɨn, kəni nɨgi təməha mətəu, kəni matol naməhiən asoli aru əmə kəm in.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 “Kəni iəkətapuəh ohni məmə, ‘?Mətəu Iərmənɨg, ik pəh u?’
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Mətəu əhtul. Iəmɨtəpɨn rəkɨs ik məmə ik rəhak iətəmimi mɨne rəhak ioluək. Kəni onəkəni pətɨgəm kəm nətəmimi rəfin natimnati iətəm nəmeruh u rəueiu, mɨne natimnati iətəm iəmanol, ik nəkeruh.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn okotol nərahiən kəm ik, mətəu iəu oiəkos rəkɨs ik e nəhlmɨlah mɨn. Iəkahli=pən ik məmə onəkuvən məni pətɨgəm iəu kəm lah məmə,
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 onəkerəh e nəhmtɨlah məmə okotəuhlin ilah mohiet e napinəpuiən məhuva e nəhagəhagiən. Kəni mohiet e nəsanəniən rəha Setən məhuva o Uhgɨn. Kəni Uhgɨn otafəl rəhalah noliən tərah mɨn, mətəu-inu kəmotəni nɨpəhriəniən e nəghatiən iətəm iatəni. Kəni ilah okəhuva imalah ikɨn ilah nətəmi u Uhgɨn tɨnɨtəpɨn rəkɨs ilah.’”
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 Kəni Pol təməkeikei mətəni məmə, “Kig, iəu iatol natimnati iətəm Uhgɨn təməni kəm iəu nian in təməni kəm iəu lanəha.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Iəu iətəni pətɨgəm rəhan nəghatiən iəmətuəuin əpəha Təmaskɨs, kəni uərisɨg u iəkuvən mətəni pətɨgəm əpəha Jerusɨləm, mɨne ikɨn mɨn e nɨtəni Jutiə, mɨne ima nətəm ikɨn mɨn rəfin u Nanihluə mɨn. Kəni mətəni pətɨgəm kəm lah məmə okotəkeikei motəuhlin ilah e rəhalah noliən tərah mɨn motəhatətə e Uhgɨn, kəni motol natimnati iətəm tətəgətun məmə kəmotəuhlin pəhriən ilah.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Mətəu nati u inu əmə, kəni nətəm Isrel kotələs iəu əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn motolkeikei məmə okotohamu iəu.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 “Mətəu Uhgɨn tətasiru lak nian rəfin mol iatəhtul ikɨnu rəueiu mətəni kəm nətəmi əpnapɨn mɨn, mɨne nətəmi kautos narmənɨgiən, mətəni əmə natimnati iətəm Mosɨs mɨne iəni mɨn rəha Uhgɨn kəmotəni məmə otəpanol lanəha.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Kəmotəni məmə Krɨsto əha iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, in otətəu nahməiən e nɨpətɨn kəni manɨmɨs. Kəni mətəu-inu in iətəmimi təmaupən məmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəni otəgətun nəhagəhagiən rəha Uhgɨn kəm nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn, məmə nəhagəhagiən u in suaru iətəm Uhgɨn otosmiəgəh ilah lan.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Nian Pol təmətəghati əhanəh, Festəs təmagət əfəməh lan məmə, “!Pol ik nɨnətalməli! Rəham nəhruniən tɨnəfəməh pɨk agɨn, kəni rəueiu əha rəhm-kapə nətəlali!”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Mətəu Pol təni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli rəhak Festəs, iəu iəsalməliən. Nəghatiən mɨn u iatəni, kotəhruahru əmə, kəni ilah nɨpəhriəniən.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Iəu iəkəhrun nəghati əhruahruiən kəm kig, kəni ko iəsaulɨsiən mətəu-inu iəkəhrun məmə in təhrun rəkɨs natimnati mɨn u. Iəkəhrun məmə in təmos rəfin nəghatiən mɨn əha, kəni səniəmə in nati kəti iətəm kəmol oneuən=pən əha nətəmimi kohkə ikɨn.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 ?Kig Akripə, təhro? ?Nəkotəni nɨpəhriəniən e nəghatiən iətəm iəni mɨn rəha Uhgɨn kəmotətei? Iəkəhrun əmə ik nətəni nɨpəhriəniən e lah.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Mətəu kig təni=pən kəm Pol məmə, “?Pol. Nɨkim təhti məmə e nian əkuəkɨr əmə uəha rəueiu, nəkəhrun niuvi=paiən iəu məmə iəu iəkuva Krɨstɨn kəti?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Mətəu Pol təni məmə, “Nati əpnapɨn əmə məmə in nian əkuəkɨr uə nian əfəməh, iətəfaki=pən kəm Uhgɨn məmə səniəmə ik pɨsɨn əmə, mətəu nətəmimi rəfin nətəm kəmotətəu rəhak nəghatiən rəueiu, Uhgɨn otosmiəgəh ilah, kəni mol məmə okotəhmen lak — mətəu sen əmə u iətəm kəməlis iəu lan, iəsolkeikeiən məmə okəlis itəmah lan.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Kəni Kig təməhtul ilah kəpmən u Festəs, mɨne Pernis, mɨne nətəmimi rəfin u kəutəharəg,
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 kəni mohiet, mautəni=pən kəm lah mɨn məmə, “Suah əha təsoliən nati kəti tərah məmə in otɨmɨs ohni uə tuvən e kaləpus ohni.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Kəni Kig Akripə təni=pən kəm Festəs məmə, “Nəkəhrun nahli pətɨgəmiən suah kəha, mətəu in əmə u, in tɨnətapuəh rəkɨs məmə Sisə otakil nəghatiən rəhan.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.