Atos 23
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni Pol təməsal=pən əhruahru əmə o nətəmimi rəha kaunsɨl, kəni məni məmə, “Piak mɨn. E rəhak nəmiəgəhiən aupən mətəuarus=pa u rəueiu, iəsɨtəu=pən agɨniən e nɨkik məmə iəmol nati tərah kəti e nəhmtɨ Uhgɨn.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Kəni pris asoli agɨn Anənaiəs təni=pən kəm iətəmi kəti tətəhtul iuəkɨr ohni məmə, “Em=pən nohlɨn.”
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Mətəu Pol təməni=pən kəm in məmə, “!Uhgɨn otol mɨn lanko lam! Ik nəkəhmen e nimə iətəm kəmoh pɨk e al ruən əmə ihluə, mətəu tamɨkmɨk əpəha imə. ?Təhro nətəharəg u ikɨnu mətakil iəu e Lou rəhatah, mətəu ik nəməni məmə kəti otem iəu? Ik nɨnatgəhli rəkɨs Lou əha.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Nətəm kəmautəharəg iuəkɨr o Pol kotəni məmə, “?Təhro nətəghati rah e pris asoli agɨn rəha Uhgɨn?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Kəni Pol təni məmə, “Piak mɨn. Iəu iəsəhrun agɨniən məmə in pris asoli agɨn rəha Uhgɨn. Mətəu iəu iəkəhrun məmə Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni lanu məmə, ‘Səghati rahiən e nətəm kotepət lam.’”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Kəni təmafu məmə nɨkalɨ kaunsɨl nəuvetɨn ilah Satusi mɨn, kəni nɨkalɨn nəuvetɨn ilah Farəsi mɨn. Kəni in təmagət əfəməh məmə, “Piak mɨn. Iəu Farəsi kəti. Rəhak tatə mɨne tɨpɨk mɨn, ilah Farəsi mɨn. Mətəu nətəmi mɨn u kotolkeikei əmə məmə okotiuvi pətɨgəm iəu e kot mətəu-inu iəmələhu=pən rəhak nətəlɨgiən e nəhatətəiən u rəhatah məmə iətəmi təmɨmɨs otəpanəmiəgəh mɨn.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Nian təməni rəkɨs əmə nəghatiən əha, kəni Farəsi mɨne Satusi mɨn kəmotagət asoli e lah mɨn əpəha imə e kaunsɨl, kəni mɨnautəhapu ilah mɨn, mɨnautol nəniən keiu.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Mətəu inko Satusi mɨn kəutəni məmə nian iətəmimi tɨmɨs, ko təsəmiəgəh mɨniən. Kəni məutəni məmə nagelo mɨn kohkə, kəni narmɨn tɨkə. Mətəu Farəsi mɨn kəutəni məmə, nati milahal əha, ilahal nɨpəhriəniən.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Mətəu-inu o nati əha, ilah kəmotagət pɨk ohni. Kəni nəghatiən rəhalah təməri muvən ilɨs.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Kəni nəghatiən təməskasɨk pɨk iuəkɨr kautoh ilah mɨn. Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha, təgɨn məmə nətəmimi rəha kaunsɨl okotearɨs-earɨs Pol nəmə okotaskəlɨm. Kəni tahli=pən rəhan soldiə mɨn məmə okəhuvən motələs rəkɨs Pol məhuvən mɨn əpəha imalah ikɨn.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Kəni lapɨn əmeiko, Iərmənɨg təmuva o Pol məni=pən kəm in məmə, “Nati əha, nati əpnapɨn əmə. Səgɨniən. Ik nəməni pətɨgəm rəkɨs iəu u ikɨnu Jerusɨləm. Kəni onəkol mɨn əpəha Rom.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Kəni lauɨg lan, nətəm Isrel nəuvein kəmotəharəg e nəghatiən kəti, kəni motəni oneuən məmə okotohamu Pol. Kəni motol nəniəskasɨkiən kəti məmə okəsotauəniən mɨne motəmnɨm nəhu motətəuarus kotohamu Pol. Kəni nəmə okotatgəhli nəniəskasɨkiən əha, pəh Uhgɨn otoh ilah kohmɨs.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Ilah tapirəkɨs fote nətəm kəmotol oneuən nəghatiən əha.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Kəni kəməhuvən o pris asoli mɨn, mɨne nətəmi asoli mɨn rəha nətəm Isrel, motəni=pən kəm lah məmə, “Iəmotol nəniəskasɨkiən kəti məmə iəsotauəniən mətəuarus iəkotohamu Pol.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Kəni itəmah mɨne nətəmi rəha kaunsɨl onəkotəkeikei motahli=pən nəghatiən kəm iətəmi asoli rəha soldiə mɨn rəha Rom motətapuəh ohni məmə, otəkeikei mələs Pol muva u ikɨnu, kəni moteiuə lan məmə onəkoteruh o natimnati mɨn əha rəhan. Kəni itɨmah oiəkotəhluaig e suaru məutəhtahnin məmə okotələs motəhuva, kəni iəkotaskəlɨm motohamu.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Mətəu rəhn iəuaniən Pol kəti iərman, nətɨ nəuvɨnɨn, təmətəu nəghatiən əha, kəni muvən əpəha ima soldiə mɨn ikɨn məni pətɨgəm kəm Pol.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Kəni Pol taun e iətəmi asoli kəti rəha soldiə mɨn tuva, kəni təni=pən kəm in məmə, “Pale, onəkit iətəm aluə u muvən teh iətəmi asoli rəha soldiə mɨn. In tatos nəghatiən kəti məmə otəni kəm in.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Kəni soldiə əha tit mian o iətəmi asoli e lah. Kəni məni=pən kəm in məmə, “Suah u Pol iətəm tətatɨg e kaləpus, təmauɨn lak məmə oiəkit iətəm aluə u muva kəm ik. In tatos nəghatiən kəti məmə otəni kəm ik.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha, tos nəhlmɨ suah u mian əpəha ikɨn kəti ilau pɨsɨn əmə, kəni mətapuəh ohni məmə, “?Nati nak əha nəmə nəkeh iəu ohni?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Kəni suah u təni məmə, “Nətəmi asoli mɨn əpəha Isrel kəmotegəhan rəkɨs məmə olauɨg kəhuva motətapuəh ohnik məmə onəkit Pol mian əpəha e kaunsɨl rəhalah. Okoteiuə lam məmə kaunsɨl tolkeikei əmə oteruh vivi mɨn-to nəghatiən mɨn rəha suah kəha.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Mətəu pale, segəhaniən e lah kotiuvi=pən ik. Mətəu rəhalah nətəmimi tapirəkɨs fote okəhuva motəhluaig e suaru məutəhtahnin. Ilah kəmotol nəniəskasɨkiən kəti məmə okəsotauəniən məsotəmnɨmiən nəhu mətəuarus okotohamu Pol. Kəni mɨnəutəhtul maru əmə əha rəueiu məmə okotol nati əha, məutəhtahnin əmə rəham nəghatiən.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha təni məmə, “Səni mɨniən kəm suah kəti məmə nəməni=pa nəghatiən u kəm iəu.” Kəni mahli=pən tatuvən.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn taun e rəhan iətəmi asoli keiu məni=pən kəm lau məmə, “Okian muəni kəm soldiə mɨn ilah rəfin fo-hanrɨt-səpɨnte məmə okotəhtul maru o nuvəniən Sisəriə. Kəni tu-hanrɨt okotaliuək əmə, kəni səpɨnte okotasuə e hos, kəni tu-hanrɨt nətəm okotəmki nɨrəu okotaliuək əmə. Okohiet e nain klok əha rəueiu lapɨn.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Kəni motəkeikei kələs hos nəuvein məmə Pol otasuə e lah, kəni motələs məhuvən kəm kəpmən əha Filiks, kəni mauteruh vivi məmə okəsoliən nati kəti lan e suaru.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təmətei nauəuə kəti məfən kəm lau məmə okuos mian muəfən kəm kəpmən asoli əha Filiks. Nauəuə u tətəni məmə,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Filiks. Ik iətəm ilɨs pɨk pəhriən. Iəu Klotiəs Lisiəs iətətei nauəuə kəm ik iətəm nətarmənɨg e kəpmən, kəni iətəni təuvɨr kəm ik.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Suah u, nətəm Isrel kɨnotaskəlɨm rəkɨs, kəni iuəkɨr kotohamu. Mətəu iəmətəu məmə in iətəm Rom, kəni iəkuvən itɨmah rəhak soldiə mɨn motələs rəkɨs o lah.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Iəmolkeikei məmə iəkeruh-to məmə nati nak təmol təsəhruahruiən koteruh=pən lan, kəni iəməni məmə rəhak soldiə mɨn okotələs məhuvən e kaunsɨl rəhalah.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Kəni iəmeruh məmə in təsoliən nati kəti tərah mɨne məmə otɨmɨs ohni, uə tuvən e kaləpus ohni. Nəghatiən mɨn əha kəutətu=pən lan, ilah natimnati mɨn əmə e rəhalah əmə Lou.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Mətəu uərisɨg, suah kəti təmuva məni=pa kəm iəu məmə nətəm Isrel kautol oneuən nəghatiən kəti məmə okotohamu, kəni nɨkik təhti məmə təuvɨr məmə iəkahli=pɨnə kəm ik. Inəni=pən rəkɨs kəm nətəmi mɨn əha kəutəməki lan məmə okəhuvnə motəni=pɨnə kəm ik nati tərah mɨn iətəm kəuteh=pən lan.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Kəni soldiə mɨn kəmotol əmə məmə inu mɨne iətəmi asoli rəhalah təməni. Kəmotələs Pol motəsəu-pah e taun əha Antipatris lapɨn.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Kəni lauɨg lan, soldiə mɨn iətəm kəmotaiu e hos mɨn, ilah əmə kotos Pol motəsəu-pah mɨn. Kəni soldiə nəuvein mɨn kəmohtəlɨg=pa imalah ikɨn.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Soldiə mɨn u kəmotasuə e hos kəmotələs məhuvən əpəha Sisəriə, kəni motəfən nauəuə kəm iətəmi asoli əha Filiks, kəni motələhu=pən Pol e nəhlmɨn.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Nian kəpmən u təmafin nauəuə, kəni mətapuəh o Pol məmə, “?Ik iətəm iə?”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Kəni kəpmən təməni məmə, “Nian nətəmimi okəhuva motəni pətɨgəm natimnati kauteruh=pən əhanəh lam, iəu oiəkəni kot otəharəg o nətəlɨgiən u rəham, kəni iəu iəkakil.” Kəni məni=pən kəm rəhan mɨn soldiə mɨn məmə okotəfən Pol e nimə rəha kəpmən rəha Rom iətəm Kig Herot Asoli təmuvləkɨn aupən, məutaskəlɨm əha ikɨn.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.