Atos 23
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Kəni Pol təməsal=pən əhruahru əmə o nətəmimi rəha kaunsɨl, kəni məni məmə, “Piak mɨn. E rəhak nəmiəgəhiən aupən mətəuarus=pa u rəueiu, iəsɨtəu=pən agɨniən e nɨkik məmə iəmol nati tərah kəti e nəhmtɨ Uhgɨn.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Kəni pris asoli agɨn Anənaiəs təni=pən kəm iətəmi kəti tətəhtul iuəkɨr ohni məmə, “Em=pən nohlɨn.”
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Mətəu Pol təməni=pən kəm in məmə, “!Uhgɨn otol mɨn lanko lam! Ik nəkəhmen e nimə iətəm kəmoh pɨk e al ruən əmə ihluə, mətəu tamɨkmɨk əpəha imə. ?Təhro nətəharəg u ikɨnu mətakil iəu e Lou rəhatah, mətəu ik nəməni məmə kəti otem iəu? Ik nɨnatgəhli rəkɨs Lou əha.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Nətəm kəmautəharəg iuəkɨr o Pol kotəni məmə, “?Təhro nətəghati rah e pris asoli agɨn rəha Uhgɨn?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Kəni Pol təni məmə, “Piak mɨn. Iəu iəsəhrun agɨniən məmə in pris asoli agɨn rəha Uhgɨn. Mətəu iəu iəkəhrun məmə Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni lanu məmə, ‘Səghati rahiən e nətəm kotepət lam.’”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Kəni təmafu məmə nɨkalɨ kaunsɨl nəuvetɨn ilah Satusi mɨn, kəni nɨkalɨn nəuvetɨn ilah Farəsi mɨn. Kəni in təmagət əfəməh məmə, “Piak mɨn. Iəu Farəsi kəti. Rəhak tatə mɨne tɨpɨk mɨn, ilah Farəsi mɨn. Mətəu nətəmi mɨn u kotolkeikei əmə məmə okotiuvi pətɨgəm iəu e kot mətəu-inu iəmələhu=pən rəhak nətəlɨgiən e nəhatətəiən u rəhatah məmə iətəmi təmɨmɨs otəpanəmiəgəh mɨn.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Nian təməni rəkɨs əmə nəghatiən əha, kəni Farəsi mɨne Satusi mɨn kəmotagət asoli e lah mɨn əpəha imə e kaunsɨl, kəni mɨnautəhapu ilah mɨn, mɨnautol nəniən keiu.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Mətəu inko Satusi mɨn kəutəni məmə nian iətəmimi tɨmɨs, ko təsəmiəgəh mɨniən. Kəni məutəni məmə nagelo mɨn kohkə, kəni narmɨn tɨkə. Mətəu Farəsi mɨn kəutəni məmə, nati milahal əha, ilahal nɨpəhriəniən.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Mətəu-inu o nati əha, ilah kəmotagət pɨk ohni. Kəni nəghatiən rəhalah təməri muvən ilɨs.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Kəni nəghatiən təməskasɨk pɨk iuəkɨr kautoh ilah mɨn. Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha, təgɨn məmə nətəmimi rəha kaunsɨl okotearɨs-earɨs Pol nəmə okotaskəlɨm. Kəni tahli=pən rəhan soldiə mɨn məmə okəhuvən motələs rəkɨs Pol məhuvən mɨn əpəha imalah ikɨn.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Kəni lapɨn əmeiko, Iərmənɨg təmuva o Pol məni=pən kəm in məmə, “Nati əha, nati əpnapɨn əmə. Səgɨniən. Ik nəməni pətɨgəm rəkɨs iəu u ikɨnu Jerusɨləm. Kəni onəkol mɨn əpəha Rom.”
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Kəni lauɨg lan, nətəm Isrel nəuvein kəmotəharəg e nəghatiən kəti, kəni motəni oneuən məmə okotohamu Pol. Kəni motol nəniəskasɨkiən kəti məmə okəsotauəniən mɨne motəmnɨm nəhu motətəuarus kotohamu Pol. Kəni nəmə okotatgəhli nəniəskasɨkiən əha, pəh Uhgɨn otoh ilah kohmɨs.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ilah tapirəkɨs fote nətəm kəmotol oneuən nəghatiən əha.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Kəni kəməhuvən o pris asoli mɨn, mɨne nətəmi asoli mɨn rəha nətəm Isrel, motəni=pən kəm lah məmə, “Iəmotol nəniəskasɨkiən kəti məmə iəsotauəniən mətəuarus iəkotohamu Pol.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Kəni itəmah mɨne nətəmi rəha kaunsɨl onəkotəkeikei motahli=pən nəghatiən kəm iətəmi asoli rəha soldiə mɨn rəha Rom motətapuəh ohni məmə, otəkeikei mələs Pol muva u ikɨnu, kəni moteiuə lan məmə onəkoteruh o natimnati mɨn əha rəhan. Kəni itɨmah oiəkotəhluaig e suaru məutəhtahnin məmə okotələs motəhuva, kəni iəkotaskəlɨm motohamu.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Mətəu rəhn iəuaniən Pol kəti iərman, nətɨ nəuvɨnɨn, təmətəu nəghatiən əha, kəni muvən əpəha ima soldiə mɨn ikɨn məni pətɨgəm kəm Pol.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Kəni Pol taun e iətəmi asoli kəti rəha soldiə mɨn tuva, kəni təni=pən kəm in məmə, “Pale, onəkit iətəm aluə u muvən teh iətəmi asoli rəha soldiə mɨn. In tatos nəghatiən kəti məmə otəni kəm in.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Kəni soldiə əha tit mian o iətəmi asoli e lah. Kəni məni=pən kəm in məmə, “Suah u Pol iətəm tətatɨg e kaləpus, təmauɨn lak məmə oiəkit iətəm aluə u muva kəm ik. In tatos nəghatiən kəti məmə otəni kəm ik.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha, tos nəhlmɨ suah u mian əpəha ikɨn kəti ilau pɨsɨn əmə, kəni mətapuəh ohni məmə, “?Nati nak əha nəmə nəkeh iəu ohni?”
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Kəni suah u təni məmə, “Nətəmi asoli mɨn əpəha Isrel kəmotegəhan rəkɨs məmə olauɨg kəhuva motətapuəh ohnik məmə onəkit Pol mian əpəha e kaunsɨl rəhalah. Okoteiuə lam məmə kaunsɨl tolkeikei əmə oteruh vivi mɨn-to nəghatiən mɨn rəha suah kəha.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Mətəu pale, segəhaniən e lah kotiuvi=pən ik. Mətəu rəhalah nətəmimi tapirəkɨs fote okəhuva motəhluaig e suaru məutəhtahnin. Ilah kəmotol nəniəskasɨkiən kəti məmə okəsotauəniən məsotəmnɨmiən nəhu mətəuarus okotohamu Pol. Kəni mɨnəutəhtul maru əmə əha rəueiu məmə okotol nati əha, məutəhtahnin əmə rəham nəghatiən.”
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha təni məmə, “Səni mɨniən kəm suah kəti məmə nəməni=pa nəghatiən u kəm iəu.” Kəni mahli=pən tatuvən.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn taun e rəhan iətəmi asoli keiu məni=pən kəm lau məmə, “Okian muəni kəm soldiə mɨn ilah rəfin fo-hanrɨt-səpɨnte məmə okotəhtul maru o nuvəniən Sisəriə. Kəni tu-hanrɨt okotaliuək əmə, kəni səpɨnte okotasuə e hos, kəni tu-hanrɨt nətəm okotəmki nɨrəu okotaliuək əmə. Okohiet e nain klok əha rəueiu lapɨn.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Kəni motəkeikei kələs hos nəuvein məmə Pol otasuə e lah, kəni motələs məhuvən kəm kəpmən əha Filiks, kəni mauteruh vivi məmə okəsoliən nati kəti lan e suaru.”
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təmətei nauəuə kəti məfən kəm lau məmə okuos mian muəfən kəm kəpmən asoli əha Filiks. Nauəuə u tətəni məmə,
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Filiks. Ik iətəm ilɨs pɨk pəhriən. Iəu Klotiəs Lisiəs iətətei nauəuə kəm ik iətəm nətarmənɨg e kəpmən, kəni iətəni təuvɨr kəm ik.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Suah u, nətəm Isrel kɨnotaskəlɨm rəkɨs, kəni iuəkɨr kotohamu. Mətəu iəmətəu məmə in iətəm Rom, kəni iəkuvən itɨmah rəhak soldiə mɨn motələs rəkɨs o lah.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Iəmolkeikei məmə iəkeruh-to məmə nati nak təmol təsəhruahruiən koteruh=pən lan, kəni iəməni məmə rəhak soldiə mɨn okotələs məhuvən e kaunsɨl rəhalah.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Kəni iəmeruh məmə in təsoliən nati kəti tərah mɨne məmə otɨmɨs ohni, uə tuvən e kaləpus ohni. Nəghatiən mɨn əha kəutətu=pən lan, ilah natimnati mɨn əmə e rəhalah əmə Lou.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Mətəu uərisɨg, suah kəti təmuva məni=pa kəm iəu məmə nətəm Isrel kautol oneuən nəghatiən kəti məmə okotohamu, kəni nɨkik təhti məmə təuvɨr məmə iəkahli=pɨnə kəm ik. Inəni=pən rəkɨs kəm nətəmi mɨn əha kəutəməki lan məmə okəhuvnə motəni=pɨnə kəm ik nati tərah mɨn iətəm kəuteh=pən lan.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Kəni soldiə mɨn kəmotol əmə məmə inu mɨne iətəmi asoli rəhalah təməni. Kəmotələs Pol motəsəu-pah e taun əha Antipatris lapɨn.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Kəni lauɨg lan, soldiə mɨn iətəm kəmotaiu e hos mɨn, ilah əmə kotos Pol motəsəu-pah mɨn. Kəni soldiə nəuvein mɨn kəmohtəlɨg=pa imalah ikɨn.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Soldiə mɨn u kəmotasuə e hos kəmotələs məhuvən əpəha Sisəriə, kəni motəfən nauəuə kəm iətəmi asoli əha Filiks, kəni motələhu=pən Pol e nəhlmɨn.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Nian kəpmən u təmafin nauəuə, kəni mətapuəh o Pol məmə, “?Ik iətəm iə?”
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Kəni kəpmən təməni məmə, “Nian nətəmimi okəhuva motəni pətɨgəm natimnati kauteruh=pən əhanəh lam, iəu oiəkəni kot otəharəg o nətəlɨgiən u rəham, kəni iəu iəkakil.” Kəni məni=pən kəm rəhan mɨn soldiə mɨn məmə okotəfən Pol e nimə rəha kəpmən rəha Rom iətəm Kig Herot Asoli təmuvləkɨn aupən, məutaskəlɨm əha ikɨn.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.