Atos 19
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Nian Apolos təmətatɨg əhanəh əpəha Korən, taun kəti rəha Akaiə, Pol təmɨtəu suaru kəti əpəha ilɨs ikɨn e nɨtəuət mɨn miet=pa əpəha Efəsɨs. Ikɨn əha təmeruh nətəmimi nəuvein rəha Iesu.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Kəni təmətapuəh o lah məmə, “?Təhro? ?Narmɨn Rəha Uhgɨn tɨnuva məriauəh mətatɨg e təmah nian nəmotəhatətə e Iesu, uə kəpə?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Kəni Pol təmətapuəh o lah məmə, “?Mətəu kəmol bəptais əhro lanu e təmah?”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Kəni Pol təni məmə, “Noliən bəptais iətəm Jon təmatol, katol e nətəmi mɨn u kəutəuhlin ilah e rəhalah noliən tərah mɨn. Mətəu Jon təmətəni pətɨgəm məmə nətəmimi okotəkeikei motəhatətə e iətəmimi iətəm otəpanuərisɨg lan. Suah u in Iesu.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Kəni nian nətəmimi kəmotətəu nəghatiən əha, kəni kəmol bəptais e lah e nərgɨ Iərmənɨg Iesu.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Kəni nian Pol təmələhu=pən nəhlmɨn e rəhn-kapə lah, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah. Kəni kɨnəutəghati e nəghatiən ikɨ pɨsɨn mɨn, kəni məutəni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn tətəfən kəm lah.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Kəni nətəmimi mɨn əha, nəman ilah rəfin iuəkɨr e tueləf.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Kəni Pol təmatuvən e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel e məuɨg kɨsɨl mətəni pətɨgəm əskasɨk nəghatiən e nanusiən təuvɨr rəha Uhgɨn məsəgɨniən. Kəni ilah min ilah, kəmotol nəghatiən tepət mətəu-inu in tolkeikei məmə otiuvi=pa ilah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Mətəu nətəmimi nəuvein, rəhn-kapə lah tiəkɨs pɨk məmə okotəni nɨpəhriəniən e rəhan nəghatiən. Kəni kəmotəni rah suaru rəha Iərmənɨg rəhatah e nəhmtɨ nətəmimi rəfin. Mətəu e noliən mɨn əha, kəni Pol təmiet e lah kəni mit nətəm kəutəhatətə e Iesu kəhuva məhuərɨsɨg lan. Kəni nian rəfin ilah nətəmimi kəutəghati əpəha e nimə sɨkul asoli kəti u suah kəti, nərgɨn u Tiranəs, təmətəgətun ikɨn aupən.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Kəni Pol təmatol uək əha o nu apiəpiə keiu. Mətəu-inu təmatol lanəha, kəni nətəmimi nətəm kəutatɨg ikɨn əha Esiə, nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn, ilah rəfin kəmotətəu nəghatiən rəha Iərmənɨg.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Kəni Uhgɨn təməfən nəsanəniən kəm Pol məmə otol nati apɨspɨs mɨn iətəm tol pɨsɨn agɨn.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Natimnati rəha Pol təhmen e hagkɨsif mɨne napən iətəm təmatuvən lan, nətəmimi kautos məutəhuvən mautek nətəm kəutohmɨs lan. Kəni nɨmɨsiən mɨn kəmotəuvɨr, kəni narmɨn tərah mɨn kəmohiet e lah.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Kəni nətəm Isrel nəuvein kəutəhuvən ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn nəuvein, məutəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nətəmimi, kəni nətəmimi mɨn əha kəmotalkut məmə okotol nati əha e nərgɨ Iərmənɨg Iesu. Kəni kəmotəni=pən kəm narmɨn tərah mɨn məmə, “E nərgɨ Iesu, iətəm kətiəh əmə iətəm Pol tətəni pətɨgəm, ohiet.”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Kəni nətəm kəmautol nati əha, səpɨn əha ikɨn nenətɨ suah kəti, nərgɨn u Skefa, u in pris asoli kəti rəha Isrel.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Mətəu narmɨn tərah təməni=pən kəm lah məmə, “Iəkəhrun suah u Iesu, kəni məhrun mɨn Pol. ?Mətəu itəmah nɨpəh mɨn u?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Kəni suah u narmɨn tərah tətatɨg lan, təməhtul məhti ilah mərəkɨn ilah, məhapu-əhapu rəhalah napən məpeg rəkɨs, kəni kotaiu piəpiə əmə mətagɨm e rəhan nimə motəmrə-kəmrə.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Nian nətəm Isrel əha ikɨn mɨne Nanihluə mɨn kəmotətəu nati əha, kəmotəgɨn pɨk. Kəni nətəmimi kəmotəfəri nərgɨ Iərmənɨg Iesu təri pɨk.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Kəni nətəmimi tepət iətəm kəutəhatətə e Iesu, kəmotəni pətɨgəm kəm nətəmimi nati tərah mɨn iətəm kəmotol.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Nəuvein nətəm kəmautol nərɨk, ilah mɨn kəmotəmki nauəuə mɨn rəhalah e nati əha məhuva, motuvan əhtuv e nəhmtɨ nətəmimi. Nian nətəmimi kəmotafin nəhmtɨ nauəuə mɨn əha, təhmen e fifti-miliən vatu ilah rəfin.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Kəni nəghatiən rəha Iərmənɨg təmaiu iahgin e nəsanəniən asoli rəha Uhgɨn.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Kəni uərisɨg e nati əha, Pol tɨnəni e nɨkin məmə otɨtəlɨg=pən əpəha Jerusɨləm, mətəu otuvən=pən Masetoniə mɨne Akaiə ikɨn. Kəni in təni məmə, “Nian iəkuvən rəkɨs Jerusɨləm, iəkəkeikei muvən mɨn Rom.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Kəni in təmahli=pən Timoti mɨne Erastəs iətəm kətuasiru lan, məmə okuaupən mian əpəha Masetoniə. Mətəu in otətatɨg pɨpɨm nəuvetɨn əpəha ikɨn Esiə.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Kəni e nian əha, norgəhuiən asoli kəti təməri əpəha Efəsɨs o Suaru Rəha Iərmənɨg.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Suah kəti əha ikɨn iətəm tatol natimnati e aiən kətəni məmə sɨlfə, nərgɨn u Temetrius. Ikɨnu nətəmimi tepət kəutəfaki kəm uhgɨn kəti pətan, nərgɨn u Atemis. Kəni Temetrius tatol narmɨ nimə əkəku mɨn e sɨlfə iətəm təhmen e nimə rəha narmɨ nati rəha Atemis. Kəni nətəmimi tepət kautos nəhmtɨn, kəni tatos məni asoli ilah rəhan mɨn nətəmimi u kautol pəti uək.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Kəni təmauɨn e rəhan nətəmimi mɨn mɨne nətəpɨsɨn iətəm kautol uək kətiəh əmə məmə okəhuva kətiəh. Kəni təni məmə, “Iəu mɨn, nəkotəhrun rəkɨs məmə kəutos məni asoli e uək u rəhatah.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Mətəu itəmah nəmoteruh mɨne motətəu məmə suah u Pol tətərəkɨn nətəmimi tepət kəni kɨnəutohtəu=pən, səniə Efəsɨs əmə, mətəu iuəkɨr ikɨn mɨn rəfin e nɨtəni əha Esiə. In tətəni pətɨgəm məmə uhgɨn mɨn iətəm nətəmimi əmə kəmotol e nəhlmɨ lah, səniəmə uhgɨn mɨn pəhriən.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Kəni rəueiu əha, iuəkɨr tɨnətərəkɨn suaru rəhatah o nosiən məni, kəni iuəkɨr mɨn in tatol məmə nətəmimi okoteruh rah nimə rəha Atemis, u iətəm in ilɨs pɨk. Kəni naunun, nəmə təhro nəghatiən rəhan otərəkɨn nərgɨn Atemis iətəm ilɨs pɨk tuva mol nati əpnapɨn əmə lan. Mətəu ikɨnu Esiə mɨne ikɨn mɨn rəfin, nətəmimi kəutəfaki kəm uhgɨn u rəhatah.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Nian kəmotətəu nəghatiən əha, nɨkilah təmahmə pɨk, kəni əmeiko mɨnautagət əfəməh məmə “!Ure e Atemis u Efəsɨs!”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Kəni nətəmimi rəfin e taun kɨnotapɨs e nalməliən. Kəni nətəmimi tepət kəməhuva kətiəh məhuvən motaskəlɨm iətəm Masetoniə mil əha iətəm kətualiuək ilahal Pol, nərgɨlau u Kaeəs mɨne Aristakəs. Kəni kəməhuvən pəti motiuvi=pən ilau əpəha ikɨn nian rəfin kəutuhapumɨn asoli ikɨn.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Kəni Pol tolkeikei məmə otuvən məghati kəm nətəmimi əha, mətəu nətəmi rəha Iesu kəsotegəhaniən.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Mɨne nətəmi asoli nəuvein rəha kaunsɨl asoli əpəha Esiə nətəm kotolkeikei Pol, kəmotahli=pən nəghatiən kəm in motəniəhu əskasɨk məmə otəsuvəniən əha nətəmi əha ikɨn.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Kəni ikɨn əha, nətəmimi kautol vilɨg vilɨg tepət məutagət əfəməh. Nəuvein kəutəni nati pɨsɨn, kəni nəuvein kəutəni nati pɨsɨn. Mətəu tepət kotəruru agɨn məmə kəməhuva o nati nak.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Kəni nətəm Isrel mɨn əha ikɨn kəmotətgi=pən suah kəti nərgɨn u Aleksantə məmə otuvən məhtul aupən e lah. Kəni təməfəri nəhlmɨn məmə kəsotagətiən pəh təni pətɨgəm neruhiən rəhan.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Mətəu nian nətəmimi kəmotəhrun məmə in iətəm Isrel kəti, kəmotagət pəti-pəti əfəməh mɨn məmə, “!Ure e Atemis əpəha Efəsɨs! !Ure e Atemis əpəha Efəsɨs!” Kəmotagət əfəməh motos auə keiu.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Kəni iətəmi asoli kəti in kəpmən asoli rəha taun Efəsɨs, təməhtul məniəhu ilah məmə, “!Sotagətiən-to!” Kəni məni məmə, “Ei, nətəmimi! Atemis u in uhgɨn rəhatah. Kəni nərgɨn in ilɨs. Kəni nətəmi ikɨn mɨn rəfin kotəhrun məmə in uək rəhatah nətəm Efəsɨs məmə okoteruh vivi niməfaki rəhan, kəni moteh vivi kəpiel asim rəhan iətəm təmsɨpən e neai muva.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Kəni suah kəti tɨkə iətəm otəni məmə iəteiuə. Kəni tol lanəha, təuvɨr məmə nətəlɨgiən rəhatəmah teiuaiu. Təsəuvɨriən məmə nəkotalməli lanko.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 “Nəmotos suah mil u məhuva ikɨnu, mətəu ilau kəsuakləhiən e nati kəti kəni məsuan kəskəsiən e nimə rəha narmɨ nati rəhatah, kəni məsuəghati rahiən e nərgɨ pətan əha, uhgɨn rəhatah.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Nəmə Temetrius mɨne rəhan noluək mɨn kauteruh=pən nəghatiən tərah e suah kəti, nian əha ikɨn rəha kot mɨne nətəm rəha kot əha ikɨn. Təuvɨr məmə okəhuvən motəni pətɨgəm nəghatiən tərah mɨn əha iətəm kəmotətəu kəm lah.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Mətəu nəmə nati kəti mɨn əha ikɨn iətəm nəkotolkeikei, nəkotos məhuvən e nəharəgiən əhruahru rəhan. Mətəu nəharəgiən u tətəhti lou.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Tɨmətɨg əmə məmə okotəfən kitah e kot o noliən u, məmə kəmotərgəhu pɨk u rəueiu. Iuəkɨr kotəməu təpiə əmə ikɨn. ?Kəni ko kəsotəniən nati kəti məmə kəməhuva ikɨnu e nəharəgiən u rəueiu o nak? Mətəu-inu nəharəgiən u, nɨpətɨn tɨkə, kəni təsɨtəu-pəniən lou.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Nian təməni rəkɨs nəghatiən əha, kəni məniəhu nəghatiən mahli=pən ilah məmə okotagɨm mɨn.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.