Atos 19
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Nian Apolos təmətatɨg əhanəh əpəha Korən, taun kəti rəha Akaiə, Pol təmɨtəu suaru kəti əpəha ilɨs ikɨn e nɨtəuət mɨn miet=pa əpəha Efəsɨs. Ikɨn əha təmeruh nətəmimi nəuvein rəha Iesu.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Kəni təmətapuəh o lah məmə, “?Təhro? ?Narmɨn Rəha Uhgɨn tɨnuva məriauəh mətatɨg e təmah nian nəmotəhatətə e Iesu, uə kəpə?”
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Kəni Pol təmətapuəh o lah məmə, “?Mətəu kəmol bəptais əhro lanu e təmah?”
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Kəni Pol təni məmə, “Noliən bəptais iətəm Jon təmatol, katol e nətəmi mɨn u kəutəuhlin ilah e rəhalah noliən tərah mɨn. Mətəu Jon təmətəni pətɨgəm məmə nətəmimi okotəkeikei motəhatətə e iətəmimi iətəm otəpanuərisɨg lan. Suah u in Iesu.”
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Kəni nian nətəmimi kəmotətəu nəghatiən əha, kəni kəmol bəptais e lah e nərgɨ Iərmənɨg Iesu.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Kəni nian Pol təmələhu=pən nəhlmɨn e rəhn-kapə lah, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah. Kəni kɨnəutəghati e nəghatiən ikɨ pɨsɨn mɨn, kəni məutəni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn tətəfən kəm lah.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Kəni nətəmimi mɨn əha, nəman ilah rəfin iuəkɨr e tueləf.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 Kəni Pol təmatuvən e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel e məuɨg kɨsɨl mətəni pətɨgəm əskasɨk nəghatiən e nanusiən təuvɨr rəha Uhgɨn məsəgɨniən. Kəni ilah min ilah, kəmotol nəghatiən tepət mətəu-inu in tolkeikei məmə otiuvi=pa ilah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Mətəu nətəmimi nəuvein, rəhn-kapə lah tiəkɨs pɨk məmə okotəni nɨpəhriəniən e rəhan nəghatiən. Kəni kəmotəni rah suaru rəha Iərmənɨg rəhatah e nəhmtɨ nətəmimi rəfin. Mətəu e noliən mɨn əha, kəni Pol təmiet e lah kəni mit nətəm kəutəhatətə e Iesu kəhuva məhuərɨsɨg lan. Kəni nian rəfin ilah nətəmimi kəutəghati əpəha e nimə sɨkul asoli kəti u suah kəti, nərgɨn u Tiranəs, təmətəgətun ikɨn aupən.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Kəni Pol təmatol uək əha o nu apiəpiə keiu. Mətəu-inu təmatol lanəha, kəni nətəmimi nətəm kəutatɨg ikɨn əha Esiə, nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn, ilah rəfin kəmotətəu nəghatiən rəha Iərmənɨg.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Kəni Uhgɨn təməfən nəsanəniən kəm Pol məmə otol nati apɨspɨs mɨn iətəm tol pɨsɨn agɨn.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 Natimnati rəha Pol təhmen e hagkɨsif mɨne napən iətəm təmatuvən lan, nətəmimi kautos məutəhuvən mautek nətəm kəutohmɨs lan. Kəni nɨmɨsiən mɨn kəmotəuvɨr, kəni narmɨn tərah mɨn kəmohiet e lah.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Kəni nətəm Isrel nəuvein kəutəhuvən ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn nəuvein, məutəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nətəmimi, kəni nətəmimi mɨn əha kəmotalkut məmə okotol nati əha e nərgɨ Iərmənɨg Iesu. Kəni kəmotəni=pən kəm narmɨn tərah mɨn məmə, “E nərgɨ Iesu, iətəm kətiəh əmə iətəm Pol tətəni pətɨgəm, ohiet.”
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Kəni nətəm kəmautol nati əha, səpɨn əha ikɨn nenətɨ suah kəti, nərgɨn u Skefa, u in pris asoli kəti rəha Isrel.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Mətəu narmɨn tərah təməni=pən kəm lah məmə, “Iəkəhrun suah u Iesu, kəni məhrun mɨn Pol. ?Mətəu itəmah nɨpəh mɨn u?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Kəni suah u narmɨn tərah tətatɨg lan, təməhtul məhti ilah mərəkɨn ilah, məhapu-əhapu rəhalah napən məpeg rəkɨs, kəni kotaiu piəpiə əmə mətagɨm e rəhan nimə motəmrə-kəmrə.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Nian nətəm Isrel əha ikɨn mɨne Nanihluə mɨn kəmotətəu nati əha, kəmotəgɨn pɨk. Kəni nətəmimi kəmotəfəri nərgɨ Iərmənɨg Iesu təri pɨk.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Kəni nətəmimi tepət iətəm kəutəhatətə e Iesu, kəmotəni pətɨgəm kəm nətəmimi nati tərah mɨn iətəm kəmotol.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Nəuvein nətəm kəmautol nərɨk, ilah mɨn kəmotəmki nauəuə mɨn rəhalah e nati əha məhuva, motuvan əhtuv e nəhmtɨ nətəmimi. Nian nətəmimi kəmotafin nəhmtɨ nauəuə mɨn əha, təhmen e fifti-miliən vatu ilah rəfin.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 Kəni nəghatiən rəha Iərmənɨg təmaiu iahgin e nəsanəniən asoli rəha Uhgɨn.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Kəni uərisɨg e nati əha, Pol tɨnəni e nɨkin məmə otɨtəlɨg=pən əpəha Jerusɨləm, mətəu otuvən=pən Masetoniə mɨne Akaiə ikɨn. Kəni in təni məmə, “Nian iəkuvən rəkɨs Jerusɨləm, iəkəkeikei muvən mɨn Rom.”
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Kəni in təmahli=pən Timoti mɨne Erastəs iətəm kətuasiru lan, məmə okuaupən mian əpəha Masetoniə. Mətəu in otətatɨg pɨpɨm nəuvetɨn əpəha ikɨn Esiə.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Kəni e nian əha, norgəhuiən asoli kəti təməri əpəha Efəsɨs o Suaru Rəha Iərmənɨg.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Suah kəti əha ikɨn iətəm tatol natimnati e aiən kətəni məmə sɨlfə, nərgɨn u Temetrius. Ikɨnu nətəmimi tepət kəutəfaki kəm uhgɨn kəti pətan, nərgɨn u Atemis. Kəni Temetrius tatol narmɨ nimə əkəku mɨn e sɨlfə iətəm təhmen e nimə rəha narmɨ nati rəha Atemis. Kəni nətəmimi tepət kautos nəhmtɨn, kəni tatos məni asoli ilah rəhan mɨn nətəmimi u kautol pəti uək.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Kəni təmauɨn e rəhan nətəmimi mɨn mɨne nətəpɨsɨn iətəm kautol uək kətiəh əmə məmə okəhuva kətiəh. Kəni təni məmə, “Iəu mɨn, nəkotəhrun rəkɨs məmə kəutos məni asoli e uək u rəhatah.
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Mətəu itəmah nəmoteruh mɨne motətəu məmə suah u Pol tətərəkɨn nətəmimi tepət kəni kɨnəutohtəu=pən, səniə Efəsɨs əmə, mətəu iuəkɨr ikɨn mɨn rəfin e nɨtəni əha Esiə. In tətəni pətɨgəm məmə uhgɨn mɨn iətəm nətəmimi əmə kəmotol e nəhlmɨ lah, səniəmə uhgɨn mɨn pəhriən.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Kəni rəueiu əha, iuəkɨr tɨnətərəkɨn suaru rəhatah o nosiən məni, kəni iuəkɨr mɨn in tatol məmə nətəmimi okoteruh rah nimə rəha Atemis, u iətəm in ilɨs pɨk. Kəni naunun, nəmə təhro nəghatiən rəhan otərəkɨn nərgɨn Atemis iətəm ilɨs pɨk tuva mol nati əpnapɨn əmə lan. Mətəu ikɨnu Esiə mɨne ikɨn mɨn rəfin, nətəmimi kəutəfaki kəm uhgɨn u rəhatah.”
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 Nian kəmotətəu nəghatiən əha, nɨkilah təmahmə pɨk, kəni əmeiko mɨnautagət əfəməh məmə “!Ure e Atemis u Efəsɨs!”
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Kəni nətəmimi rəfin e taun kɨnotapɨs e nalməliən. Kəni nətəmimi tepət kəməhuva kətiəh məhuvən motaskəlɨm iətəm Masetoniə mil əha iətəm kətualiuək ilahal Pol, nərgɨlau u Kaeəs mɨne Aristakəs. Kəni kəməhuvən pəti motiuvi=pən ilau əpəha ikɨn nian rəfin kəutuhapumɨn asoli ikɨn.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Kəni Pol tolkeikei məmə otuvən məghati kəm nətəmimi əha, mətəu nətəmi rəha Iesu kəsotegəhaniən.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Mɨne nətəmi asoli nəuvein rəha kaunsɨl asoli əpəha Esiə nətəm kotolkeikei Pol, kəmotahli=pən nəghatiən kəm in motəniəhu əskasɨk məmə otəsuvəniən əha nətəmi əha ikɨn.
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Kəni ikɨn əha, nətəmimi kautol vilɨg vilɨg tepət məutagət əfəməh. Nəuvein kəutəni nati pɨsɨn, kəni nəuvein kəutəni nati pɨsɨn. Mətəu tepət kotəruru agɨn məmə kəməhuva o nati nak.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Kəni nətəm Isrel mɨn əha ikɨn kəmotətgi=pən suah kəti nərgɨn u Aleksantə məmə otuvən məhtul aupən e lah. Kəni təməfəri nəhlmɨn məmə kəsotagətiən pəh təni pətɨgəm neruhiən rəhan.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Mətəu nian nətəmimi kəmotəhrun məmə in iətəm Isrel kəti, kəmotagət pəti-pəti əfəməh mɨn məmə, “!Ure e Atemis əpəha Efəsɨs! !Ure e Atemis əpəha Efəsɨs!” Kəmotagət əfəməh motos auə keiu.
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Kəni iətəmi asoli kəti in kəpmən asoli rəha taun Efəsɨs, təməhtul məniəhu ilah məmə, “!Sotagətiən-to!” Kəni məni məmə, “Ei, nətəmimi! Atemis u in uhgɨn rəhatah. Kəni nərgɨn in ilɨs. Kəni nətəmi ikɨn mɨn rəfin kotəhrun məmə in uək rəhatah nətəm Efəsɨs məmə okoteruh vivi niməfaki rəhan, kəni moteh vivi kəpiel asim rəhan iətəm təmsɨpən e neai muva.
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Kəni suah kəti tɨkə iətəm otəni məmə iəteiuə. Kəni tol lanəha, təuvɨr məmə nətəlɨgiən rəhatəmah teiuaiu. Təsəuvɨriən məmə nəkotalməli lanko.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 “Nəmotos suah mil u məhuva ikɨnu, mətəu ilau kəsuakləhiən e nati kəti kəni məsuan kəskəsiən e nimə rəha narmɨ nati rəhatah, kəni məsuəghati rahiən e nərgɨ pətan əha, uhgɨn rəhatah.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Nəmə Temetrius mɨne rəhan noluək mɨn kauteruh=pən nəghatiən tərah e suah kəti, nian əha ikɨn rəha kot mɨne nətəm rəha kot əha ikɨn. Təuvɨr məmə okəhuvən motəni pətɨgəm nəghatiən tərah mɨn əha iətəm kəmotətəu kəm lah.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Mətəu nəmə nati kəti mɨn əha ikɨn iətəm nəkotolkeikei, nəkotos məhuvən e nəharəgiən əhruahru rəhan. Mətəu nəharəgiən u tətəhti lou.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 Tɨmətɨg əmə məmə okotəfən kitah e kot o noliən u, məmə kəmotərgəhu pɨk u rəueiu. Iuəkɨr kotəməu təpiə əmə ikɨn. ?Kəni ko kəsotəniən nati kəti məmə kəməhuva ikɨnu e nəharəgiən u rəueiu o nak? Mətəu-inu nəharəgiən u, nɨpətɨn tɨkə, kəni təsɨtəu-pəniən lou.”
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Nian təməni rəkɨs nəghatiən əha, kəni məniəhu nəghatiən mahli=pən ilah məmə okotagɨm mɨn.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.