Atos 16
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni Pol təmaliuək mɨn muvən əpəha Terpe mɨne Listra. Kəni ikɨn əha, iətəmimi kəti əha ikɨn rəha Iesu, nərgɨn u Timoti. Mamə rəhan in pətan Isrel in tatəhatətə e Iesu, mətəu rəhan tatə in iətəm Kris.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Piatah mɨn u kəutəhatətə e Iesu əpəha Listra mɨne Ikoniəm kəmotəni məmə Timoti in iətəmi təuvɨr kəti.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Kəni Pol tolkeikei məmə otit ilau min. Kəni təməhgi=pən in mətəu-inu təməsolkeikeiən məmə nətəm Isrel mɨn əha ikɨn mɨn əha, nɨkilah otəhti rah mətəu-inu ilah rəfin kotəhrun məmə tatə rəha Timoti in iətəm Kris.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Kəni nian ilahal kəmhluvən e taun mɨn, məhləni pətɨgəm kəm nətəmimi rəha Uhgɨn nəghatiən rəha aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn iətəm kəmotələhu əpəha Jerusɨləm. Kəni məhləgətun ilah məmə okotəkeikei məutohtəu=pən nəghatiən mɨn əha.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Kəni e noliən əha, niməfaki mɨn kəmotəskasɨk e rəhalah nəhatətəiən, kəni nian rəfin nətəmimi tatepət kəməutəhatətə e Iesu məutəhuva e niməfaki.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Kəni ilahal kəmhluvən=pən əpəha Fritiə mɨne Kəlesiə ikɨn, mətəu-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təməsegəhaniən e lahal məmə okɨhluvən=pən Esiə məhləni pətɨgəm nəghatiən əha ikɨn əha.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Nian kəmhluva iuəkɨr e ikɨn Misiə mɨne ikɨn Pitiniə, məhlolkeikei məmə okɨhluvən Pitiniə. Mətəu Narmɨn rəha Iesu təsegəhaniən məmə okɨhluvən.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Kəni kəmhlaliuək mɨhluvən=pən Misiə ikɨn, kəni mɨhleiuaiu=pa e taun əha Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Kəni lapɨn lan, Pol təmeruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən. Təmeruh məmə iətəm Masetoniə kəti tətəhtul mətətapuəh əskasɨk ohni məmə, “Pale, onəkuva Masetoniə masiru e tɨmah.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Nian Pol tɨneruh rəkɨs əmə nati əha, kəni inautol əpenə-penə məmə iəkəhuvən Masetoniə, mətəu-inu inotəhrun məmə Uhgɨn tətauɨn e tɨmah məmə oiəkotəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Iesu kəm nətəmimi əha ikɨn.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Kəni iəmotos negəu kəti mohiet əpəha Troas motaiu əhruahru əmə o nɨtəni Samotres. Kəni kəməni lauɨg lan iəməhuvən məhuvari e taun Neapolɨs.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Kəni iəmohiet ikɨnu motaliuək əmə məhuvən əpəha e taun əha Fɨlɨpai, u tətəməhli aupən e nɨtəni asoli Masetoniə. Nətəmi ikɨn əha, nətəm Rom əhruahru. Kəni iəmotatɨg nəuvetɨn əha ikɨn.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Kəni e Sapət, nian rəha nəfakiən, iəmohiet e taun əha kəni məhuvən əpəha ləuahtəni e nəhu kəti iətəm nɨkitɨmah təməhti məmə nətəmimi okəhuva ikɨn məutəfaki. Kəni iəməhuvən motəharəg məutəghati itɨmah nɨpətan u ilah kəmotaupən məhuva məutəharəg.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Kəni pətan Tuatirə kəti əha ikɨn tətətəlɨg e tɨmah, nərgɨn u Litia. In pətan kəti tatol napən u nəugɨ naris, kəni nian rəfin napən əha nəhmtɨn tiəkɨs pɨk. Pətan əha in Ianihluə kəti mətəu in tatɨtəu=pən nəfakiən rəha nətəm Isrel, kəni Iərmənɨg təmol nɨkin tɨmətmətɨg məmə otəni nɨpəhriəniən e nəghatiən iətəm Pol tətəni.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Kəni kəmol bəptais lan mɨne rəhan mɨn, mɨne rəhan mɨn noluək mɨn. Kəni in təməni=pa kəm tɨmah məmə, “Pale, onəkəhuva imak ikɨn kotatɨg nəuvetɨn mətəu-inu itəmah nɨnotəhrun rəkɨs məmə iəu iətəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg.” Kəni in təmətəkeikei kəm tɨmah, kəni iəkəhuvən iman ikɨn.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Kəni nian kəti, nian iəməhuvən ikɨn kətəfaki ikɨn, kəni pətəkəku kəti təmeruh itɨmah e suaru. In ioluək rəha nətəmimi nəuvein nətəm kəmotos nəhmtɨn. Pətan əha narmɨn tərah kəti tatɨg lan iətəm in tatol tətəni pətɨgəm natimnati iətəm otəpanuva. Kəni rəhan nətəmi asoli mɨn kəmotos məni tepət e pətan əha mətəu-inu nətəmimi kəutətəou ilah məmə ilah okotətəu rəhan nəghatiən.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Kəni in təmatuərisɨg e tɨmah Pol, kəni mətəni əfəməh məmə, “Nətəmi mɨn u, nətəmimi rəha Uhgɨn u ilɨs, ilɨs pɨk. Kəutəni=pɨnə kəm təmah suaru rəha Uhgɨn məmə in otosmiəgəh nətəmimi lan.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Təmatol lanəha e tɨmah nian tepət, mətəuarus nian kəti Pol tɨnətəu tərah o nati əha mɨnəpəou lan. Kəni in təmeirair magət e narmɨn tərah əpəha məmə, “!E nərgɨ Iesu Krɨsto iətəni=pɨnə kəm ik məmə onəkiet rəkɨs e pətəkəku u!” Kəni rəueiu agɨn mɨn, narmɨn tərah əpəha təmiet e pətəkəku əha.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Kəni nian rəhan nətəmi asoli nətəm kəutarmənɨg lan kɨnotəhrun məmə narmɨn tərah tɨniet rəkɨs lan, kəni rəhalah nətəlɨgiən o nosiən məni lan, in təmiet e lah, kəni kəmotətəu tərah. Kəni kəmotaskəlɨm Pol mɨne Sailəs motələs ilau məhuvən əpəha e taun əha kautol makɨt ikɨn,
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 məmə okuəhtul e nəhmtɨ nətəm Rom, nətəmi rəha kot. Kəni ilah kəmotəni məmə, “Suah mil u ilau iətəm Isrel. Ilau katuol nati tərah tepət, matuol nətəmimi kəutan məhli pɨk u imatah ikɨn.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Ilau kətuəni məmə kitah okotəkeikei motohtəu=pən suaru pɨsɨn mɨn. Mətəu suaru mɨn əha kəsotohtəu-pəniən lou rəhatah. Kitah nətəm Rom. !Ko kitah kəsotoliən lanəha!”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Kəni nətəm ikɨn əha kəməhuva moteruh ilau mɨnəutəni rah ilau. Kəni suah mil u rəha kot kəmuəni=pən kəm soldiə mɨn məmə okotəpeg rəhalau napən motalis ilau e nəuanɨgi.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Kəni kəmotalis ilau motau tepət, kəni uərisɨg motləfən ilau e kaləpus. Kəni motəni=pən kəm iətəm tateh kaləpus məmə otateh vivi ilau məmə okəsiaietiən muagɨm.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Nian iətəmi rəha neruhiən kaləpus təmətəu nəghatiən əha, təmələs ilau muvən e nəuan kəti əpəha imə agɨn, kəni mətu=pən nɨgi e nəhlkɨlau təhmen e hankap.Pol mɨne Sailəs|alt="Stock/Pol/Silas" src="lb00337b.tif" size="col" loc="Act 16:24" copy="BFBS (Bass)" ref="Uək 16:24"
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Kəni e nəlugɨ nian lapɨn, Pol mɨne Sailəs kətuəfaki, kəni ilau mətuani nəpuən mɨn rəha nəni-viviən Uhgɨn. Kəni nətəmimi mɨn e kaləpus kəməutətəlɨg e lau.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Kəni rəueiu agɨn mɨn, nəmig asoli kəti təməlauəl e nɨftəni kəni mol nimə kaləpus təməlauəl pɨk, kəni doə mɨn e kaləpus kəmoterəh, kəni sen u kəməlis nətəmimi lan kəmohtɨs.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Kəni nian iətəmi rəha nehiən kaləpus təmair, mafu məmə doə mɨn rəha kaləpus kəmoterəh, nɨkin təməhti məmə nətəmi kəutəməhli e kaləpus kɨnotagɨm rəfin. Kəni təmləfəri rəhan nau məmə otagəmu aru in lan.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Mətəu Pol təmagət əfəməh məmə, “!Ei! !Sagəmuiən ik! Itɨmah rəfin əpə ikɨn.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Kəni suah kəha təmauɨn məmə okələs lait kan, kəni in təmaiu muvən imə. Kəni mɨsin=pən nəulɨn əpəha e nəhlkɨ Pol mɨne Sailəs ikɨn mətərəmrumɨn.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Kəni mit ilau mɨhluvən əpəha ihluə kəni mətapuəh o lau məmə, “!Suah mil! ?Oiəkəhro lanu məmə Uhgɨn otosmiəgəh iəu?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Kəni kəmuəni=pən kəm in məmə, “Onəkəkeikei məni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu, ik mɨne rəham mɨn.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Kəni kəmuəni=pən nəghatiən rəha Iərmənɨg kəm in mɨne nətəmimi u kəutatɨg ilah min.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Nati əpnapɨn lapɨn agɨn, mətəu suah kəha təmit ilau muvən məueiu mafəl nɨməgɨm mɨn e nɨpətɨ lau iətəm kəmalis ilau ikɨn. Kəni e nian əmə əha kəmuol bəptais lan mɨne rəhan mɨn.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Kəni in təmit Pol mɨne Sailəs muvən iman ikɨn məfən nauəniən kəm lau. Kəni in mɨne rəhan mɨn ərəfin nɨkilah təmagiən məriauəh mətəu-inu kəmotəni nɨpəhriəniən e Uhgɨn.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Nian təmian, iətəmi rəha kot mil əha kuəni=pən kəm soldiə mɨn məmə, “Onəkəhuvən moterəh e suah mil əha kətian.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Kəni suah kəha iətəmi rəha kaləpus təməni=pən kəm Pol məmə, “Iətəmi rəha kot mil kəmuəni məmə okəsuol mɨniən nahməiən kəti kəm təlau, kəni iəkoterəh e təlau nəkətian, kəni iaiet mətian kəni muatɨg mətɨg.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Mətəu Pol təməni=pən kəm soldiə mɨn əha məmə, “?Ei, mətəu təhro əha? Mə itɨmlau iətəm Rom mil. Kəni iətəmi rəha kot mil əha kəməsueruhiən məmə iəmuol nati kəti tərah, mətəu e nəhmtɨ nətəmimi kəmotalis itɨmlau, kəni motləfən itɨmlau e kaləpus. ?Kəni rəueiu kuolkeikei məmə oiəkiaiet oneuən əmə? !Kəpə! Ilau əmə okuəkeikei miəuva u ikɨnu kəni muəfətɨgəm itɨmlau.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Kəni soldiə mɨn əha kəməhuvən motəni=pən kəm iətəmi rəha kot mil əha. Kəni nian kəmuətəu məmə Pol mɨne Sailəs ilau iətəm Rom mil, ilau kəmuəgɨn pɨk.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Kəni kəmian muəni=pən kəm Pol mɨne Sailəs məmə, “!Pale, kəsi! Iəmuol tərah e təlau.” Kəni ko miet ilau mohiet e kaləpus, kəni muəni=pən vivi kəm lau məmə okiaiet e taun əha.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Kəni Pol mɨne Sailəs, ilau kəmiaiet e kaləpus mian e nimə rəha Litia. Kəni mueruh piatah mɨn əha ikɨn əha mɨne nəuvɨnɨtah mɨn rəha niməfaki, kəni muəghati nəuvetɨn kəm lah mətuəfəri nɨkilah. Kəni uərisɨg lan, kiaiet mətian.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.