Atos 16
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Kəni Pol təmaliuək mɨn muvən əpəha Terpe mɨne Listra. Kəni ikɨn əha, iətəmimi kəti əha ikɨn rəha Iesu, nərgɨn u Timoti. Mamə rəhan in pətan Isrel in tatəhatətə e Iesu, mətəu rəhan tatə in iətəm Kris.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Piatah mɨn u kəutəhatətə e Iesu əpəha Listra mɨne Ikoniəm kəmotəni məmə Timoti in iətəmi təuvɨr kəti.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Kəni Pol tolkeikei məmə otit ilau min. Kəni təməhgi=pən in mətəu-inu təməsolkeikeiən məmə nətəm Isrel mɨn əha ikɨn mɨn əha, nɨkilah otəhti rah mətəu-inu ilah rəfin kotəhrun məmə tatə rəha Timoti in iətəm Kris.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Kəni nian ilahal kəmhluvən e taun mɨn, məhləni pətɨgəm kəm nətəmimi rəha Uhgɨn nəghatiən rəha aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn iətəm kəmotələhu əpəha Jerusɨləm. Kəni məhləgətun ilah məmə okotəkeikei məutohtəu=pən nəghatiən mɨn əha.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Kəni e noliən əha, niməfaki mɨn kəmotəskasɨk e rəhalah nəhatətəiən, kəni nian rəfin nətəmimi tatepət kəməutəhatətə e Iesu məutəhuva e niməfaki.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Kəni ilahal kəmhluvən=pən əpəha Fritiə mɨne Kəlesiə ikɨn, mətəu-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təməsegəhaniən e lahal məmə okɨhluvən=pən Esiə məhləni pətɨgəm nəghatiən əha ikɨn əha.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Nian kəmhluva iuəkɨr e ikɨn Misiə mɨne ikɨn Pitiniə, məhlolkeikei məmə okɨhluvən Pitiniə. Mətəu Narmɨn rəha Iesu təsegəhaniən məmə okɨhluvən.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Kəni kəmhlaliuək mɨhluvən=pən Misiə ikɨn, kəni mɨhleiuaiu=pa e taun əha Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Kəni lapɨn lan, Pol təmeruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən. Təmeruh məmə iətəm Masetoniə kəti tətəhtul mətətapuəh əskasɨk ohni məmə, “Pale, onəkuva Masetoniə masiru e tɨmah.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Nian Pol tɨneruh rəkɨs əmə nati əha, kəni inautol əpenə-penə məmə iəkəhuvən Masetoniə, mətəu-inu inotəhrun məmə Uhgɨn tətauɨn e tɨmah məmə oiəkotəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Iesu kəm nətəmimi əha ikɨn.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Kəni iəmotos negəu kəti mohiet əpəha Troas motaiu əhruahru əmə o nɨtəni Samotres. Kəni kəməni lauɨg lan iəməhuvən məhuvari e taun Neapolɨs.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Kəni iəmohiet ikɨnu motaliuək əmə məhuvən əpəha e taun əha Fɨlɨpai, u tətəməhli aupən e nɨtəni asoli Masetoniə. Nətəmi ikɨn əha, nətəm Rom əhruahru. Kəni iəmotatɨg nəuvetɨn əha ikɨn.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Kəni e Sapət, nian rəha nəfakiən, iəmohiet e taun əha kəni məhuvən əpəha ləuahtəni e nəhu kəti iətəm nɨkitɨmah təməhti məmə nətəmimi okəhuva ikɨn məutəfaki. Kəni iəməhuvən motəharəg məutəghati itɨmah nɨpətan u ilah kəmotaupən məhuva məutəharəg.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Kəni pətan Tuatirə kəti əha ikɨn tətətəlɨg e tɨmah, nərgɨn u Litia. In pətan kəti tatol napən u nəugɨ naris, kəni nian rəfin napən əha nəhmtɨn tiəkɨs pɨk. Pətan əha in Ianihluə kəti mətəu in tatɨtəu=pən nəfakiən rəha nətəm Isrel, kəni Iərmənɨg təmol nɨkin tɨmətmətɨg məmə otəni nɨpəhriəniən e nəghatiən iətəm Pol tətəni.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Kəni kəmol bəptais lan mɨne rəhan mɨn, mɨne rəhan mɨn noluək mɨn. Kəni in təməni=pa kəm tɨmah məmə, “Pale, onəkəhuva imak ikɨn kotatɨg nəuvetɨn mətəu-inu itəmah nɨnotəhrun rəkɨs məmə iəu iətəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg.” Kəni in təmətəkeikei kəm tɨmah, kəni iəkəhuvən iman ikɨn.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Kəni nian kəti, nian iəməhuvən ikɨn kətəfaki ikɨn, kəni pətəkəku kəti təmeruh itɨmah e suaru. In ioluək rəha nətəmimi nəuvein nətəm kəmotos nəhmtɨn. Pətan əha narmɨn tərah kəti tatɨg lan iətəm in tatol tətəni pətɨgəm natimnati iətəm otəpanuva. Kəni rəhan nətəmi asoli mɨn kəmotos məni tepət e pətan əha mətəu-inu nətəmimi kəutətəou ilah məmə ilah okotətəu rəhan nəghatiən.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Kəni in təmatuərisɨg e tɨmah Pol, kəni mətəni əfəməh məmə, “Nətəmi mɨn u, nətəmimi rəha Uhgɨn u ilɨs, ilɨs pɨk. Kəutəni=pɨnə kəm təmah suaru rəha Uhgɨn məmə in otosmiəgəh nətəmimi lan.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Təmatol lanəha e tɨmah nian tepət, mətəuarus nian kəti Pol tɨnətəu tərah o nati əha mɨnəpəou lan. Kəni in təmeirair magət e narmɨn tərah əpəha məmə, “!E nərgɨ Iesu Krɨsto iətəni=pɨnə kəm ik məmə onəkiet rəkɨs e pətəkəku u!” Kəni rəueiu agɨn mɨn, narmɨn tərah əpəha təmiet e pətəkəku əha.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Kəni nian rəhan nətəmi asoli nətəm kəutarmənɨg lan kɨnotəhrun məmə narmɨn tərah tɨniet rəkɨs lan, kəni rəhalah nətəlɨgiən o nosiən məni lan, in təmiet e lah, kəni kəmotətəu tərah. Kəni kəmotaskəlɨm Pol mɨne Sailəs motələs ilau məhuvən əpəha e taun əha kautol makɨt ikɨn,
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 məmə okuəhtul e nəhmtɨ nətəm Rom, nətəmi rəha kot. Kəni ilah kəmotəni məmə, “Suah mil u ilau iətəm Isrel. Ilau katuol nati tərah tepət, matuol nətəmimi kəutan məhli pɨk u imatah ikɨn.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ilau kətuəni məmə kitah okotəkeikei motohtəu=pən suaru pɨsɨn mɨn. Mətəu suaru mɨn əha kəsotohtəu-pəniən lou rəhatah. Kitah nətəm Rom. !Ko kitah kəsotoliən lanəha!”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Kəni nətəm ikɨn əha kəməhuva moteruh ilau mɨnəutəni rah ilau. Kəni suah mil u rəha kot kəmuəni=pən kəm soldiə mɨn məmə okotəpeg rəhalau napən motalis ilau e nəuanɨgi.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Kəni kəmotalis ilau motau tepət, kəni uərisɨg motləfən ilau e kaləpus. Kəni motəni=pən kəm iətəm tateh kaləpus məmə otateh vivi ilau məmə okəsiaietiən muagɨm.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Nian iətəmi rəha neruhiən kaləpus təmətəu nəghatiən əha, təmələs ilau muvən e nəuan kəti əpəha imə agɨn, kəni mətu=pən nɨgi e nəhlkɨlau təhmen e hankap.Pol mɨne Sailəs|alt="Stock/Pol/Silas" src="lb00337b.tif" size="col" loc="Act 16:24" copy="BFBS (Bass)" ref="Uək 16:24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Kəni e nəlugɨ nian lapɨn, Pol mɨne Sailəs kətuəfaki, kəni ilau mətuani nəpuən mɨn rəha nəni-viviən Uhgɨn. Kəni nətəmimi mɨn e kaləpus kəməutətəlɨg e lau.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Kəni rəueiu agɨn mɨn, nəmig asoli kəti təməlauəl e nɨftəni kəni mol nimə kaləpus təməlauəl pɨk, kəni doə mɨn e kaləpus kəmoterəh, kəni sen u kəməlis nətəmimi lan kəmohtɨs.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Kəni nian iətəmi rəha nehiən kaləpus təmair, mafu məmə doə mɨn rəha kaləpus kəmoterəh, nɨkin təməhti məmə nətəmi kəutəməhli e kaləpus kɨnotagɨm rəfin. Kəni təmləfəri rəhan nau məmə otagəmu aru in lan.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Mətəu Pol təmagət əfəməh məmə, “!Ei! !Sagəmuiən ik! Itɨmah rəfin əpə ikɨn.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Kəni suah kəha təmauɨn məmə okələs lait kan, kəni in təmaiu muvən imə. Kəni mɨsin=pən nəulɨn əpəha e nəhlkɨ Pol mɨne Sailəs ikɨn mətərəmrumɨn.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Kəni mit ilau mɨhluvən əpəha ihluə kəni mətapuəh o lau məmə, “!Suah mil! ?Oiəkəhro lanu məmə Uhgɨn otosmiəgəh iəu?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Kəni kəmuəni=pən kəm in məmə, “Onəkəkeikei məni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu, ik mɨne rəham mɨn.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Kəni kəmuəni=pən nəghatiən rəha Iərmənɨg kəm in mɨne nətəmimi u kəutatɨg ilah min.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Nati əpnapɨn lapɨn agɨn, mətəu suah kəha təmit ilau muvən məueiu mafəl nɨməgɨm mɨn e nɨpətɨ lau iətəm kəmalis ilau ikɨn. Kəni e nian əmə əha kəmuol bəptais lan mɨne rəhan mɨn.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Kəni in təmit Pol mɨne Sailəs muvən iman ikɨn məfən nauəniən kəm lau. Kəni in mɨne rəhan mɨn ərəfin nɨkilah təmagiən məriauəh mətəu-inu kəmotəni nɨpəhriəniən e Uhgɨn.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Nian təmian, iətəmi rəha kot mil əha kuəni=pən kəm soldiə mɨn məmə, “Onəkəhuvən moterəh e suah mil əha kətian.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Kəni suah kəha iətəmi rəha kaləpus təməni=pən kəm Pol məmə, “Iətəmi rəha kot mil kəmuəni məmə okəsuol mɨniən nahməiən kəti kəm təlau, kəni iəkoterəh e təlau nəkətian, kəni iaiet mətian kəni muatɨg mətɨg.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Mətəu Pol təməni=pən kəm soldiə mɨn əha məmə, “?Ei, mətəu təhro əha? Mə itɨmlau iətəm Rom mil. Kəni iətəmi rəha kot mil əha kəməsueruhiən məmə iəmuol nati kəti tərah, mətəu e nəhmtɨ nətəmimi kəmotalis itɨmlau, kəni motləfən itɨmlau e kaləpus. ?Kəni rəueiu kuolkeikei məmə oiəkiaiet oneuən əmə? !Kəpə! Ilau əmə okuəkeikei miəuva u ikɨnu kəni muəfətɨgəm itɨmlau.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Kəni soldiə mɨn əha kəməhuvən motəni=pən kəm iətəmi rəha kot mil əha. Kəni nian kəmuətəu məmə Pol mɨne Sailəs ilau iətəm Rom mil, ilau kəmuəgɨn pɨk.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Kəni kəmian muəni=pən kəm Pol mɨne Sailəs məmə, “!Pale, kəsi! Iəmuol tərah e təlau.” Kəni ko miet ilau mohiet e kaləpus, kəni muəni=pən vivi kəm lau məmə okiaiet e taun əha.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Kəni Pol mɨne Sailəs, ilau kəmiaiet e kaləpus mian e nimə rəha Litia. Kəni mueruh piatah mɨn əha ikɨn əha mɨne nəuvɨnɨtah mɨn rəha niməfaki, kəni muəghati nəuvetɨn kəm lah mətuəfəri nɨkilah. Kəni uərisɨg lan, kiaiet mətian.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.