Apocalipse 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI
1 Agelo iətəm tatol faif lan, təmahli rəhan təui, kəni iəmafu məhau kəti iətəm tɨnsɨ-pəri e neai məmei=pən e nəhue nɨftəni. Kəməfən ki kəti kəm məhau kəha, o nerəhiən e nɨpəg asoli iətəm teiuaiu agɨn.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra. À estrela foi dada a chave do poço do Abismo.
2 Nian təmerəh e nɨpəg əha, nəhanɨgəm təməri, təhmen e nəhanɨgəm rəha iəhuei. Mɨtɨgar mɨne nəpuə kəmuapinəpu e nəhanɨgəm rəha nɨpəg asoli.
2 Quando ela abriu o Abismo, subiu dele fumaça como a de uma gigantesca fornalha. O sol e o céu escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Konu nati kəti təhmen e pitu, ilah tepət agɨn əha, kəmohiet rəkɨs e nəhanɨgəm əha, moteiuaiu e nɨftəni, kəni kəməfən nəsanəniən kəm lah o nusiən itəmi e nɨpikɨlah kəni tətahmə tətahmə.
3 Da fumaça saíram gafanhotos que vieram sobre a terra, e lhes foi dado poder como o dos escorpiões da terra.
4 Kəməni=pən kəm pitu mɨn məmə kəsotərəkɨniən nɨmanuvehli mɨne nɨgi mɨn, mɨne natimnati iətəm kauteviə e nəhue nɨftəni, mətəu okotərəkɨn əmə nətəmi mɨn ko nətəm kəsotosiən mak rəha Uhgɨn e nɨpənəgɨlah.
4 Eles receberam ordens para não causar dano nem à relva da terra nem a qualquer planta ou árvore, mas apenas àqueles que não tinham o selo de Deus na testa.
5 Kəni kəmegəhan e nəsanəniən kəm lah məmə okotus nətəmimi motol nahməiən kəm lah o məuɨg faif, mətəu kəsotohamuiən ilah. Kəni nahməiən əha, iətəm ilah okotətəu tərah lan, tapirəkɨs agɨn nəmə nɨpikɨ velau tətei itəmi, kətahmə.
5 Não lhes foi dado poder para matá-los, mas sim para causar-lhes tormento durante cinco meses. A agonia que eles sofreram era como a da picada do escorpião.
6 E nian mɨn əha, nətəmimi okotəsal e suaru o nɨmɨsiən, mətəu ko kəsotehiən. Okotolkeikei məmə okohmɨs, mətəu ko kəsohmɨsiən.
6 Naqueles dias os homens procurarão a morte, mas não a encontrarão; desejarão morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Iəmafu pitu asoli mɨn əha, ilah kotəhmen e əhos mɨn iətəm kəmotəhtul maru o nəluagɨniən. Ilah kəmotəfəfau e nati kəti təhmen e kəfəfau rəha kig iətəm kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, kəni rəhn-kapə lah təhmen e rəha iətəmimi.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham sobre a cabeça algo como coroas de ouro, e o rosto deles parecia rosto humano.
8 Nəuanulah təfəməh təhmen e nəuanu pətan, kəni nəhluvlah tasɨlə təhmen e nəhluv laion.
8 Os cabelos deles eram como os de mulheres e os dentes como os de leão.
9 Nɨlosɨlah tɨkɨmkɨm təhmen e nati katuvən lan o nəluagɨniən, kəmol e aiən, kəni nɨməlməlɨlah kəutəlɨpə təhmen e nɨləkɨt-ləkɨtiən rəha əhos mɨn kautiuvi jariot mɨn tepət kəutaiu e nəluagɨniən.
9 Tinham couraças como couraças de ferro, e o som das suas asas era como o barulho de muitos cavalos e carruagens correndo para a batalha.
10 Nɨpikɨlah tatus itəmi kətahmə tapirəkɨs agɨn nian velau tətei itəmi e nɨpikɨn. Ilah kautos nəsanəniən e nɨpikɨlah o noliən nahməiən kəm nətəmimi o məuɨg faif.
10 Tinham caudas e ferrões como de escorpiões, e na cauda tinham poder para causar tormento aos homens durante cinco meses.
11 Ilah, rəhalah kəti əha ikɨn iətəmi asoli, in iərmənɨg rəha nɨpəg asoli iətəm teiuaiu agɨn. E nəghatiən rəha nətəm Isrel, kətəni nərgɨn məmə Apaton, nɨpətɨn u Iərəkɨn, kəni e nəghatiən Kris, kətəni məmə Apolion.
11 Tinham um rei sobre eles, o anjo do Abismo, cujo nome, em hebraico, é Abadom, e, em grego, Apoliom.
12 !Əui! Nərahiən aupən tɨnol naunun, mətəu əui, əui, nərahiən keiu mɨn əha ikɨn okəpaniəuva.
12 O primeiro ai passou; dois outros ais ainda estão por vir.
13 Kəni əmeiko, agelo iətəm tatol sikɨs lan təmahli rəhan təui. Kəni iəmətəu nəuian kəti təmsɨ=pən əpəha e nɨki rəhnəpati ilah kuvət rəha oltə u kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, kəni tətəhtul aupən e nəhmtɨ Uhgɨn.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das pontas do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Kəni nəuian əha təməni=pən kəm agelo iətəm tatol sikɨs lan u tətələs təui, məmə, “Ɨtɨs nagelo mɨn u ilah kuvət iətəm kəməlis ilah kəmki=pən əpəha e nəhu asoli Iufretis.”
14 Ela disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: "Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates".
15 Tol lanəha, təmɨtɨs ilah. Nagelo mɨn əha, ilah kuvət, kəməlɨn ilah kautəhtul maru u rəueiu o auə əhruahru u, mɨne nian əhruahru u, mɨne məuɨg əhruahru u, mɨne nu əhruahru u, məmə okotohamu nətəmimi rəha nəhue nɨftəni nəuvetɨn kətiəh, motəpəh keiu.
15 Os quatro anjos, que estavam preparados para aquela hora, dia, mês e ano, foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Kəni iəmətəu nəmpə rəha soldiə mɨn rəhalah, nətəm kəutasuə e əhos, kəni ilah rəfin tu-hanrɨt-miliən nətəmimi.
16 O número dos cavaleiros que compunham os exércitos era de duzentos milhões; eu ouvi o seu número.
17 Kəni e nəməhlairiən rəhak, iəmafu əhos mɨn əha mɨne nətəmimi kəutasuə e lah kotol lanu lan. Rəhalah aiən iətəm tətəuveg nɨmankɨlahalah, in tərəuvarəuv təhmen e nɨgəm, mol vivi nəugɨ naris, kəni mauiəh. Rəhn-kapə əhos mɨn u, kotəhmen e rəhn-kapə laion mɨn, kəni nɨgəm mɨne nəpieniən tərah mɨne nəhanɨgəm kəhalɨsɨ=pən e nɨpəgnəualah.
17 Os cavalos e os cavaleiros que vi em minha visão tinham este aspecto: as suas couraças eram vermelhas como o fogo, azul-escuras, e amarelas como o enxofre. A cabeça dos cavalos parecia a cabeça de um leão, e da boca lançavam fogo, fumaça e enxofre.
18 Kəni nərahiən asoli milahal u iətəm kəmhliet e nɨpəgnəualah, ilahal kəmlohamu nətəmimi e nəhue nɨftəni nəuvetɨn kətiəh, mɨləpəh əmə nəuvetɨn keiu.
18 Um terço da humanidade foi morto pelas três pragas de fogo, fumaça e enxofre que saíam das suas bocas.
19 Nəsanəniən rəha əhos mɨn əha, tatsɨ=pən e nɨpəgnəualah mɨne nɨpikɨlah. Mətəu-inu nɨpikɨlah təhmen e sɨneik, iətəm rəhn-kapə tətatɨg e nɨpikɨlah. Kəni əhos mɨn əha, kautus mɨn nətəmimi e nɨpikɨlah.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda; pois as suas caudas eram como cobras; tinham cabeças com as quais feriam as pessoas.
20 Kəni nətəmimi mɨn u, nərahiən milahal əha kəməsohamuiən ilah, ilah kəməsotəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah e natimnati mɨn iətəm ilah kautol. Kəməsotəpəhiən nəfakiən kəm iərmɨs mɨn mɨne narmɨ nati mɨn iətəm kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, mɨne sɨlfə, mɨne prons, mɨne kəpiel, mɨne nɨgi, nati əpnapɨn məmə, ilah u narmɨ nati əmə, iətəm kəsotafuiən nati, mɨne məsotətəuiən nati, mɨne məsotaliuəkiən.
20 O restante da humanidade que não morreu por essas pragas, nem assim se arrependeu das obras das suas mãos; eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver nem ouvir nem andar.
21 Kəni ilah kəməsotəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah o nohamuiən itəmi, nəmkiən nərɨk, noliən kləpə, noliən masig, nɨtəuiən iərman mɨne nɨpətan, mɨne nakləhiən.
21 Também não se arrependeram dos seus assassinatos, das suas feitiçarias, da sua imoralidade sexual e dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.