Apocalipse 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Agelo iətəm tatol faif lan, təmahli rəhan təui, kəni iəmafu məhau kəti iətəm tɨnsɨ-pəri e neai məmei=pən e nəhue nɨftəni. Kəməfən ki kəti kəm məhau kəha, o nerəhiən e nɨpəg asoli iətəm teiuaiu agɨn.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Nian təmerəh e nɨpəg əha, nəhanɨgəm təməri, təhmen e nəhanɨgəm rəha iəhuei. Mɨtɨgar mɨne nəpuə kəmuapinəpu e nəhanɨgəm rəha nɨpəg asoli.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Konu nati kəti təhmen e pitu, ilah tepət agɨn əha, kəmohiet rəkɨs e nəhanɨgəm əha, moteiuaiu e nɨftəni, kəni kəməfən nəsanəniən kəm lah o nusiən itəmi e nɨpikɨlah kəni tətahmə tətahmə.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Kəməni=pən kəm pitu mɨn məmə kəsotərəkɨniən nɨmanuvehli mɨne nɨgi mɨn, mɨne natimnati iətəm kauteviə e nəhue nɨftəni, mətəu okotərəkɨn əmə nətəmi mɨn ko nətəm kəsotosiən mak rəha Uhgɨn e nɨpənəgɨlah.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Kəni kəmegəhan e nəsanəniən kəm lah məmə okotus nətəmimi motol nahməiən kəm lah o məuɨg faif, mətəu kəsotohamuiən ilah. Kəni nahməiən əha, iətəm ilah okotətəu tərah lan, tapirəkɨs agɨn nəmə nɨpikɨ velau tətei itəmi, kətahmə.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 E nian mɨn əha, nətəmimi okotəsal e suaru o nɨmɨsiən, mətəu ko kəsotehiən. Okotolkeikei məmə okohmɨs, mətəu ko kəsohmɨsiən.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Iəmafu pitu asoli mɨn əha, ilah kotəhmen e əhos mɨn iətəm kəmotəhtul maru o nəluagɨniən. Ilah kəmotəfəfau e nati kəti təhmen e kəfəfau rəha kig iətəm kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, kəni rəhn-kapə lah təhmen e rəha iətəmimi.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Nəuanulah təfəməh təhmen e nəuanu pətan, kəni nəhluvlah tasɨlə təhmen e nəhluv laion.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Nɨlosɨlah tɨkɨmkɨm təhmen e nati katuvən lan o nəluagɨniən, kəmol e aiən, kəni nɨməlməlɨlah kəutəlɨpə təhmen e nɨləkɨt-ləkɨtiən rəha əhos mɨn kautiuvi jariot mɨn tepət kəutaiu e nəluagɨniən.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Nɨpikɨlah tatus itəmi kətahmə tapirəkɨs agɨn nian velau tətei itəmi e nɨpikɨn. Ilah kautos nəsanəniən e nɨpikɨlah o noliən nahməiən kəm nətəmimi o məuɨg faif.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ilah, rəhalah kəti əha ikɨn iətəmi asoli, in iərmənɨg rəha nɨpəg asoli iətəm teiuaiu agɨn. E nəghatiən rəha nətəm Isrel, kətəni nərgɨn məmə Apaton, nɨpətɨn u Iərəkɨn, kəni e nəghatiən Kris, kətəni məmə Apolion.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 !Əui! Nərahiən aupən tɨnol naunun, mətəu əui, əui, nərahiən keiu mɨn əha ikɨn okəpaniəuva.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Kəni əmeiko, agelo iətəm tatol sikɨs lan təmahli rəhan təui. Kəni iəmətəu nəuian kəti təmsɨ=pən əpəha e nɨki rəhnəpati ilah kuvət rəha oltə u kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, kəni tətəhtul aupən e nəhmtɨ Uhgɨn.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Kəni nəuian əha təməni=pən kəm agelo iətəm tatol sikɨs lan u tətələs təui, məmə, “Ɨtɨs nagelo mɨn u ilah kuvət iətəm kəməlis ilah kəmki=pən əpəha e nəhu asoli Iufretis.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Tol lanəha, təmɨtɨs ilah. Nagelo mɨn əha, ilah kuvət, kəməlɨn ilah kautəhtul maru u rəueiu o auə əhruahru u, mɨne nian əhruahru u, mɨne məuɨg əhruahru u, mɨne nu əhruahru u, məmə okotohamu nətəmimi rəha nəhue nɨftəni nəuvetɨn kətiəh, motəpəh keiu.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Kəni iəmətəu nəmpə rəha soldiə mɨn rəhalah, nətəm kəutasuə e əhos, kəni ilah rəfin tu-hanrɨt-miliən nətəmimi.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Kəni e nəməhlairiən rəhak, iəmafu əhos mɨn əha mɨne nətəmimi kəutasuə e lah kotol lanu lan. Rəhalah aiən iətəm tətəuveg nɨmankɨlahalah, in tərəuvarəuv təhmen e nɨgəm, mol vivi nəugɨ naris, kəni mauiəh. Rəhn-kapə əhos mɨn u, kotəhmen e rəhn-kapə laion mɨn, kəni nɨgəm mɨne nəpieniən tərah mɨne nəhanɨgəm kəhalɨsɨ=pən e nɨpəgnəualah.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Kəni nərahiən asoli milahal u iətəm kəmhliet e nɨpəgnəualah, ilahal kəmlohamu nətəmimi e nəhue nɨftəni nəuvetɨn kətiəh, mɨləpəh əmə nəuvetɨn keiu.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Nəsanəniən rəha əhos mɨn əha, tatsɨ=pən e nɨpəgnəualah mɨne nɨpikɨlah. Mətəu-inu nɨpikɨlah təhmen e sɨneik, iətəm rəhn-kapə tətatɨg e nɨpikɨlah. Kəni əhos mɨn əha, kautus mɨn nətəmimi e nɨpikɨlah.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Kəni nətəmimi mɨn u, nərahiən milahal əha kəməsohamuiən ilah, ilah kəməsotəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah e natimnati mɨn iətəm ilah kautol. Kəməsotəpəhiən nəfakiən kəm iərmɨs mɨn mɨne narmɨ nati mɨn iətəm kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, mɨne sɨlfə, mɨne prons, mɨne kəpiel, mɨne nɨgi, nati əpnapɨn məmə, ilah u narmɨ nati əmə, iətəm kəsotafuiən nati, mɨne məsotətəuiən nati, mɨne məsotaliuəkiən.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Kəni ilah kəməsotəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah o nohamuiən itəmi, nəmkiən nərɨk, noliən kləpə, noliən masig, nɨtəuiən iərman mɨne nɨpətan, mɨne nakləhiən.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.