Apocalipse 6
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI
1 Kəni iəmeruh Nətɨ Sipsip nian in təmatgəhli rəkɨs nati kəti iətəm kəmuvan-ərain e nauəuə kəmaiu-aiu lan. Kəni əmeiko, nati kəutəmiəgəh u kəti ilah kuvət tagət əfəməh e nəuian kəti təhmen e kaluəluə, məmə, “!Va-to!”
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 Iəkəsal-pəri mafu əhos kəruən kəti. Iətəm tətasuə lan tatələs nɨfagə, kəni kəməfəfau=pən e hat rəha nɨsiaiən kəm in, təhmen e hat rəha iətəm tɨnol win rəkɨs e nəluagɨniən. In təmaiu matuvən təhmen e iətəm təmol win e nəluagɨniən, kəni matuvən mɨn məmə otol mɨn win.
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol keiu lan, iətəm kəmuvan-ərain nauəuə lan, kəni iəmətəu nati miəgəh u iətəm tatol keiu lan təni məmə, “!Va-to!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Kəni əhos pɨsɨn kəti mɨn iətəm tərəuvarəuv təhmen e nɨrə, təmaiu muva. Iətəmi tətasuə lan, kəməfən nisə asoli rəha nəluagɨniən kəm in. Kəni Uhgɨn təmegəhan=pən e nepətiən məmə otos rəkɨs nəməlinuiən iətəm tətatɨg e nəhue nɨftəni, məmə nətəmimi kəutəluagɨn əmə mautohamu ohamu ilah mɨn ikɨn mɨn rəfin.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Kəni nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol kɨsɨl lan, kəni iəkətəu nati miəgəh iətəm tatol kɨsɨl lan, təni məmə, “!Va-to!” Kəni iəkəsal-pəri mafu əhos kapɨn kəti. Iətəm tətasuə lan tətələs skel kəti.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Konu iəmətəu nəuian kəti tatsɨ=pən e nəlugɨn e nati kəutəmiəgəh mɨn ilah kuvət, mətəni məmə, “Uvən, kəmegəhan lam məmə nəkəhrun nosiən nəumɨs e nɨtəni mɨn, kəni ilah okotəkeikei motərəkɨn məni asoli o nosiən nauəniən nəuan nəuvetɨn əmə. Mətəu onəsərəkɨniən nəukətɨ nɨgi olif mɨn iətəm katol oiel e nəuan, kəni nəsərəkɨniən nəukətɨ nɨləuɨs u krep iətəm katol wain lan.”
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol kuvət lan, iətəm kəmuvan-ərain nauəuə lan, kəni iəkətəu nati miəgəh iətəm tatol kuvət lan, tətəni məmə, “!Va-to!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 !Kəni iəkəsal-pəri mafu əhos kəhmtau kəti! Iətəm tətasuə lan, nərgɨn u Nɨmɨsiən, ilau iətəmimi kəti, nərgɨn u, Nəuanpən tatuərisɨg lan mətian. Kəmuos nepətiən məmə okohamu nətəmimi e nau mɨne nəumɨs mɨne nɨmɨsiən mɨne nati miəgəh arpɨn mɨn. Kəmuos nepətiən lanəha, təhmen e nəven nəhue nɨftəni kətiəh, muəpəh əmə nəuvetɨn kɨsɨl.
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Kəni nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol faif iətəm kəmuvan-ərain nauəuə lan, iəkəsal=pən əpəha e nəve oltə, ləhtəni ikɨn, mafu nətəm kəmohamu ilah mətəu-inu ilah kəmotəhtul əskasɨk o nəni pətɨgəmiən nəghatiən rəha Uhgɨn.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Ilah kəutauɨn əfəməh mautəni=pən kəm Uhgɨn məmə, “Ik nəkarmənɨg e natimnati rəfin, ik nəkasim, kəni ik nɨpəhriəniən. ?O nəhgɨn mɨne kəni ik onəkələhu nəghatiən məmə nətəmimi rəha nəhue nɨftəni kəmotol tərah, kəni mol nalpɨniən kəm lah o nati iətəm kəmotol e tɨmah? ?Onəhgɨn nəkalpɨn nɨtai nɨratɨmah e nətəmi mɨn əha?”
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Kəmotəni lanəha, kəni kəməfən napən ruən kəm lah rəfin. Mətəu kəməni=pən kəm lah məmə okotəmeig mɨn nəuan nəuvetɨn əmə mətəuarus nəmpə apiəpiə rəha pialah mɨn mɨne nəuvɨnɨlah mɨn, otuva pɨpɨm məhmen. Pialah mɨn mɨne nəuvɨnɨlah mɨn u, nətəmimi mɨn rəha Iesu, nətəm okəpanohamu ilah o rəhalah nəhatətəiən.
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Kəni nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol sikɨs iətəm kəmuvan-ərain nauəuə lan, kəni əmeiko, nəmig asoli kəti təməlauəl. Mɨtɨgar təmapinəpu agɨn, kəni məuɨg təmərarəuv agɨn təhmen e nɨrə.
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 Kəni məhau mɨn əpəha ilɨs e neai kəmotəmei=pən e nəhue nɨftəni, təhmen e nəua nɨgi iətəm nɨmətagi asoli təmarɨgrɨg e nəuan pɨkɨs tɨmərəgrəg.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Kəni neai təmɨkə təhmen e napən kəmaiu-aiu kələs kagɨm. Kəni nɨtəuət mɨn mɨne nɨftəni mɨn kəmotagɨm e nɨmeilah mɨn.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Kəni nətəmimi rəfin agɨn, inu kig mɨn rəha nəhue nɨftəni mɨne iərmənɨg mɨn, nətəmi asoli mɨn rəha soldiə mɨn, nətəmi rəhalah nautə tepət, mɨne nətəmi kautos nepətiən, mɨne slef mɨn rəfin, mɨne nətəmi səniəmə slef mɨn, ilah rəfin kəmotəhluaig e nɨpəg kəpiel asoli mɨn, mɨne nɨkalɨ kəpiel asoli mɨn, mɨne nɨkalɨ kəpiel mɨn əpəha e nɨkalkalɨ nɨtəuət asoli mɨn.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Kəni ilah kəmotasək əfəməh=pən o nɨtəuət mɨn mɨne kəpiel asoli mɨn məmə, “Okotəmei, motoh-ərain itɨmah, motəhluaig e tɨmah o nəhmtɨ kig u iətəm tətəharəg-pəri e rəhan jeə, mɨne o niəməha rəha Nətɨ Sipsip,
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 mətəu-inu nian asoli kəgɨn agɨn lan rəha niəməha rəhalau tɨnuva. ?Kəni pəh u in təhrun nəhtuliən?”
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.