Apocalipse 6
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Kəni iəmeruh Nətɨ Sipsip nian in təmatgəhli rəkɨs nati kəti iətəm kəmuvan-ərain e nauəuə kəmaiu-aiu lan. Kəni əmeiko, nati kəutəmiəgəh u kəti ilah kuvət tagət əfəməh e nəuian kəti təhmen e kaluəluə, məmə, “!Va-to!”
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Iəkəsal-pəri mafu əhos kəruən kəti. Iətəm tətasuə lan tatələs nɨfagə, kəni kəməfəfau=pən e hat rəha nɨsiaiən kəm in, təhmen e hat rəha iətəm tɨnol win rəkɨs e nəluagɨniən. In təmaiu matuvən təhmen e iətəm təmol win e nəluagɨniən, kəni matuvən mɨn məmə otol mɨn win.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol keiu lan, iətəm kəmuvan-ərain nauəuə lan, kəni iəmətəu nati miəgəh u iətəm tatol keiu lan təni məmə, “!Va-to!”
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Kəni əhos pɨsɨn kəti mɨn iətəm tərəuvarəuv təhmen e nɨrə, təmaiu muva. Iətəmi tətasuə lan, kəməfən nisə asoli rəha nəluagɨniən kəm in. Kəni Uhgɨn təmegəhan=pən e nepətiən məmə otos rəkɨs nəməlinuiən iətəm tətatɨg e nəhue nɨftəni, məmə nətəmimi kəutəluagɨn əmə mautohamu ohamu ilah mɨn ikɨn mɨn rəfin.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Kəni nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol kɨsɨl lan, kəni iəkətəu nati miəgəh iətəm tatol kɨsɨl lan, təni məmə, “!Va-to!” Kəni iəkəsal-pəri mafu əhos kapɨn kəti. Iətəm tətasuə lan tətələs skel kəti.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Konu iəmətəu nəuian kəti tatsɨ=pən e nəlugɨn e nati kəutəmiəgəh mɨn ilah kuvət, mətəni məmə, “Uvən, kəmegəhan lam məmə nəkəhrun nosiən nəumɨs e nɨtəni mɨn, kəni ilah okotəkeikei motərəkɨn məni asoli o nosiən nauəniən nəuan nəuvetɨn əmə. Mətəu onəsərəkɨniən nəukətɨ nɨgi olif mɨn iətəm katol oiel e nəuan, kəni nəsərəkɨniən nəukətɨ nɨləuɨs u krep iətəm katol wain lan.”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol kuvət lan, iətəm kəmuvan-ərain nauəuə lan, kəni iəkətəu nati miəgəh iətəm tatol kuvət lan, tətəni məmə, “!Va-to!”
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 !Kəni iəkəsal-pəri mafu əhos kəhmtau kəti! Iətəm tətasuə lan, nərgɨn u Nɨmɨsiən, ilau iətəmimi kəti, nərgɨn u, Nəuanpən tatuərisɨg lan mətian. Kəmuos nepətiən məmə okohamu nətəmimi e nau mɨne nəumɨs mɨne nɨmɨsiən mɨne nati miəgəh arpɨn mɨn. Kəmuos nepətiən lanəha, təhmen e nəven nəhue nɨftəni kətiəh, muəpəh əmə nəuvetɨn kɨsɨl.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Kəni nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol faif iətəm kəmuvan-ərain nauəuə lan, iəkəsal=pən əpəha e nəve oltə, ləhtəni ikɨn, mafu nətəm kəmohamu ilah mətəu-inu ilah kəmotəhtul əskasɨk o nəni pətɨgəmiən nəghatiən rəha Uhgɨn.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ilah kəutauɨn əfəməh mautəni=pən kəm Uhgɨn məmə, “Ik nəkarmənɨg e natimnati rəfin, ik nəkasim, kəni ik nɨpəhriəniən. ?O nəhgɨn mɨne kəni ik onəkələhu nəghatiən məmə nətəmimi rəha nəhue nɨftəni kəmotol tərah, kəni mol nalpɨniən kəm lah o nati iətəm kəmotol e tɨmah? ?Onəhgɨn nəkalpɨn nɨtai nɨratɨmah e nətəmi mɨn əha?”
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Kəmotəni lanəha, kəni kəməfən napən ruən kəm lah rəfin. Mətəu kəməni=pən kəm lah məmə okotəmeig mɨn nəuan nəuvetɨn əmə mətəuarus nəmpə apiəpiə rəha pialah mɨn mɨne nəuvɨnɨlah mɨn, otuva pɨpɨm məhmen. Pialah mɨn mɨne nəuvɨnɨlah mɨn u, nətəmimi mɨn rəha Iesu, nətəm okəpanohamu ilah o rəhalah nəhatətəiən.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Kəni nian Nətɨ Sipsip təmatgəhli rəkɨs nati tatol sikɨs iətəm kəmuvan-ərain nauəuə lan, kəni əmeiko, nəmig asoli kəti təməlauəl. Mɨtɨgar təmapinəpu agɨn, kəni məuɨg təmərarəuv agɨn təhmen e nɨrə.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Kəni məhau mɨn əpəha ilɨs e neai kəmotəmei=pən e nəhue nɨftəni, təhmen e nəua nɨgi iətəm nɨmətagi asoli təmarɨgrɨg e nəuan pɨkɨs tɨmərəgrəg.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Kəni neai təmɨkə təhmen e napən kəmaiu-aiu kələs kagɨm. Kəni nɨtəuət mɨn mɨne nɨftəni mɨn kəmotagɨm e nɨmeilah mɨn.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Kəni nətəmimi rəfin agɨn, inu kig mɨn rəha nəhue nɨftəni mɨne iərmənɨg mɨn, nətəmi asoli mɨn rəha soldiə mɨn, nətəmi rəhalah nautə tepət, mɨne nətəmi kautos nepətiən, mɨne slef mɨn rəfin, mɨne nətəmi səniəmə slef mɨn, ilah rəfin kəmotəhluaig e nɨpəg kəpiel asoli mɨn, mɨne nɨkalɨ kəpiel asoli mɨn, mɨne nɨkalɨ kəpiel mɨn əpəha e nɨkalkalɨ nɨtəuət asoli mɨn.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Kəni ilah kəmotasək əfəməh=pən o nɨtəuət mɨn mɨne kəpiel asoli mɨn məmə, “Okotəmei, motoh-ərain itɨmah, motəhluaig e tɨmah o nəhmtɨ kig u iətəm tətəharəg-pəri e rəhan jeə, mɨne o niəməha rəha Nətɨ Sipsip,
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 mətəu-inu nian asoli kəgɨn agɨn lan rəha niəməha rəhalau tɨnuva. ?Kəni pəh u in təhrun nəhtuliən?”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.