Apocalipse 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni əmeiko kəməfa nəua nɨuig kəti rəha nosiən mak e nati, kəni kəni=pa kəm iəu, məmə “Uvən, mos mak e Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne oltə, konu mafin rəfin nətəmi kəutəfaki əha imə.
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Sosiən mak e iat, mətəu natos əmə mak e nimə. Sosiən mak lan mətəu-inko kɨnəfən rəkɨs iat əha kəm Nanihluə mɨn. Ilah okotevɨg əpevɨn e rəhak taun asim mautəhuvən mautəhuvən motos məuɨg ilah fote-tu.
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Kəni iəu iəkəfən nəsanəniən kəm rəhak iətəmimi mil iətəm kətuəhtul pətɨgəm ohniəu. Kəni okatuos əmə nati apɨn, matuəhtul pətɨgəm o nəni pətɨgəmiən rəhak nəghatiən mɨn o nian uan-tausɨn tu-hanrɨt sikɨste.”
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Ilau u, nəukətɨ nɨgi olif mil, mɨne nati kətaharu-pəri lait mil lan, iətəm kətuəhtul aupən e Iərmənɨg rəha nəhue nɨftəni.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Nəmə iətəmi tətalkut o nərəkɨniən ilau, kəni nəmnamɨ nɨgəm otɨsɨ=pən e nohlɨlau, kəni mus rəhalau tɨkɨmɨr mɨn. Iətəmimi iətəm tolkeikei nərəkɨniən ilau, in otəkeikei mɨmɨs lanəha.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Iətəmimi mil u, ilau katuos nəsanəniən o nahtɨpəsɨgiən e nəpuə məmə nuhuən otəsəfuviən nian ilau okatuəghati matuəni pətɨgəm nəghatiən mɨn rəha Uhgɨn. Kəni ilau matuos mɨn nəsanəniən məmə okuəuhlin nəhu mɨn kəhuva nɨrə, konu muəhrun mɨn nərəkɨniən nətəmimi rəha nəhue nɨftəni e nərahiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm ilau kuolkeikei məmə okuol.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Konu nian ilau kɨnətuəhtul pətɨgəm rəkɨs, kɨnuəni rəkɨs natimnati rəfin, kəni nati miəgəh iətəm otəri=pa e nɨpəg teiuaiu agɨn, məriauəh kəni moh ilau, mol win e lau mohamu ilau.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 Nɨpətɨlau otəməhli əpəha e suaru rəha taun asoli əha, ikɨn əha kəməhti=pən mɨn rəhalau Iərmənɨg e nɨgi kəməluau ikɨn, kəməuhlin nərgɨn, məmə Sotəm uə Ijɨp, tətəgətun=pən noliən tərah ikɨn əha.
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Kəni nətəmimi nɨlosɨlah pɨsɨn pɨsɨn mɨn, nətəmimi e nəuanɨləuɨs rəfin, mɨne nətəmimi e nəghatiən mɨn rəfin, mɨne e kəntri mɨn rəfin, okotarfu əmu nɨpətɨlau, motos nian apiəpiə kɨsɨl, kəni mɨne nɨpɨlgan, kəni okəsotegəhaniən məmə kɨtənɨm ilau.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Kəni nətəmimi rəfin rəha nəhue nɨftəni okotol lafet, motagiən mətəu-inu ilau kɨniamɨs, kəni məutəfən natimnati kəm lah mɨn, məutagiən mətəu-inu iəni mil iətəm kəmatuol pɨk nərahiən kəm lah, kɨniamɨs.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Mətəu uərisɨg e nian apiəpiə kɨsɨl mɨne nɨpɨlgan tɨnuvən rəkɨs, kəni Uhgɨn təməfən nehagiən e nɨpətɨlau kəni ilau kəmuəhtul e nəhlkɨlau. Kəni nətəmimi rəfin nətəm kəmoteruh ilau, nəhmtɨlah təməpɨs, narmɨlah tɨkə.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Kəni ilah kəmotətəu nəuian asoli kəti təmsɨpəri e negəu e neai, mətəni=pən kəm lau məmə, “Uəri miəuva u ikɨn u.” Kəni nəpuə təmələs ilau məri muvən e neai. Kəni rəhalau tɨkɨmɨr mɨn kəmotəhtul mauteruh ilau.
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Kəni e nian əhruahru əha, nəmig asoli kəti təman mərəkɨn nɨpɨlga lahuənu əha kətiəh mupəh əmə nain. Nəmig təmohamu nətəmimi ilah rəfin səpɨn-tausɨn, kəni nətəmimi rəfin nətəm kəməsohmɨsiən, kəmotəgɨn motərəmrumɨn, kəni motəni nɨpəhriəniən məmə Uhgɨn e negəu e neai tatos nepətiən.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 !Əui! Nərahiən asoli iətəm tatol nəmpə tu lan, tɨnol naunun. Mətəu, nərahiən iətəm tatol kɨsɨl lan otəsuvəhiən tuva.
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Agelo iətəm tatol səpɨn lan təmahli rəhan təui, kəni əmeiko nəuian asoli mɨn kəmotsɨ=pən e negəu e neai motəni məmə,
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Kəni nətəmi asoli nətəm kəmotos nəhuitən mɨn ilah tuenti-fo, nətəm kəutəharəg-pəri e rəhalah jeə mɨn aupən e nəhmtɨ Uhgɨn, ilah kəmotɨsin nəulɨlah, məuteiuaiu, nɨpənəgɨlah tatek nɨftəni, kəni məutəfaki kəm Uhgɨn,
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 motəni məmə,
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Kəntri mɨn, kautol pɨk niəməha, mətəu ik rəham niəməha asoli tɨnuva.
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Nian kəmerəh e Nimə Rəha Uhgɨn əpəha ilɨs e neai, kəni kəmafu Bokɨs rəha Nəniəskasɨkiən Rəha Nasiruiən tətəharəg əpəha imə. Kəni təmatoraip mətasiə, kəni kaluəluə təmatatɨperəh, kəni iəmətəu nagətiən asoli mɨn, kəni təmatəmig, kəni ais təmɨmərəgrəg.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.