Apocalipse 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Kəni əmeiko kəməfa nəua nɨuig kəti rəha nosiən mak e nati, kəni kəni=pa kəm iəu, məmə “Uvən, mos mak e Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne oltə, konu mafin rəfin nətəmi kəutəfaki əha imə.
1 Foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e foi-me dito: Levanta-te, mede o santuário de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Sosiən mak e iat, mətəu natos əmə mak e nimə. Sosiən mak lan mətəu-inko kɨnəfən rəkɨs iat əha kəm Nanihluə mɨn. Ilah okotevɨg əpevɨn e rəhak taun asim mautəhuvən mautəhuvən motos məuɨg ilah fote-tu.
2 Mas deixa o átrio que está fora do santuário, e não o meças; porque foi dado aos gentios; e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Kəni iəu iəkəfən nəsanəniən kəm rəhak iətəmimi mil iətəm kətuəhtul pətɨgəm ohniəu. Kəni okatuos əmə nati apɨn, matuəhtul pətɨgəm o nəni pətɨgəmiən rəhak nəghatiən mɨn o nian uan-tausɨn tu-hanrɨt sikɨste.”
3 E concederei às minhas duas testemunhas que, vestidas de saco, profetizem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Ilau u, nəukətɨ nɨgi olif mil, mɨne nati kətaharu-pəri lait mil lan, iətəm kətuəhtul aupən e Iərmənɨg rəha nəhue nɨftəni.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois candeeiros que estão diante do Senhor da terra.
5 Nəmə iətəmi tətalkut o nərəkɨniən ilau, kəni nəmnamɨ nɨgəm otɨsɨ=pən e nohlɨlau, kəni mus rəhalau tɨkɨmɨr mɨn. Iətəmimi iətəm tolkeikei nərəkɨniən ilau, in otəkeikei mɨmɨs lanəha.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, das suas bocas sairá fogo e devorará os seus inimigos; pois se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Iətəmimi mil u, ilau katuos nəsanəniən o nahtɨpəsɨgiən e nəpuə məmə nuhuən otəsəfuviən nian ilau okatuəghati matuəni pətɨgəm nəghatiən mɨn rəha Uhgɨn. Kəni ilau matuos mɨn nəsanəniən məmə okuəuhlin nəhu mɨn kəhuva nɨrə, konu muəhrun mɨn nərəkɨniən nətəmimi rəha nəhue nɨftəni e nərahiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm ilau kuolkeikei məmə okuol.
6 Elas têm poder para fechar o céu, para que não chova durante os dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda sorte de pragas, quantas vezes quiserem.
7 Konu nian ilau kɨnətuəhtul pətɨgəm rəkɨs, kɨnuəni rəkɨs natimnati rəfin, kəni nati miəgəh iətəm otəri=pa e nɨpəg teiuaiu agɨn, məriauəh kəni moh ilau, mol win e lau mohamu ilau.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra e as vencerá e matará.
8 Nɨpətɨlau otəməhli əpəha e suaru rəha taun asoli əha, ikɨn əha kəməhti=pən mɨn rəhalau Iərmənɨg e nɨgi kəməluau ikɨn, kəməuhlin nərgɨn, məmə Sotəm uə Ijɨp, tətəgətun=pən noliən tərah ikɨn əha.
8 E jazerão os seus corpos na praça da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Kəni nətəmimi nɨlosɨlah pɨsɨn pɨsɨn mɨn, nətəmimi e nəuanɨləuɨs rəfin, mɨne nətəmimi e nəghatiən mɨn rəfin, mɨne e kəntri mɨn rəfin, okotarfu əmu nɨpətɨlau, motos nian apiəpiə kɨsɨl, kəni mɨne nɨpɨlgan, kəni okəsotegəhaniən məmə kɨtənɨm ilau.
9 Homens de vários povos, e tribos e línguas, e nações verão os seus corpos por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Kəni nətəmimi rəfin rəha nəhue nɨftəni okotol lafet, motagiən mətəu-inu ilau kɨniamɨs, kəni məutəfən natimnati kəm lah mɨn, məutagiən mətəu-inu iəni mil iətəm kəmatuol pɨk nərahiən kəm lah, kɨniamɨs.
10 E os que habitam sobre a terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão; e mandarão presentes uns aos outros, porquanto estes dois profetas atormentaram os que habitam sobre a terra.
11 Mətəu uərisɨg e nian apiəpiə kɨsɨl mɨne nɨpɨlgan tɨnuvən rəkɨs, kəni Uhgɨn təməfən nehagiən e nɨpətɨlau kəni ilau kəmuəhtul e nəhlkɨlau. Kəni nətəmimi rəfin nətəm kəmoteruh ilau, nəhmtɨlah təməpɨs, narmɨlah tɨkə.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Kəni ilah kəmotətəu nəuian asoli kəti təmsɨpəri e negəu e neai, mətəni=pən kəm lau məmə, “Uəri miəuva u ikɨn u.” Kəni nəpuə təmələs ilau məri muvən e neai. Kəni rəhalau tɨkɨmɨr mɨn kəmotəhtul mauteruh ilau.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para cá. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Kəni e nian əhruahru əha, nəmig asoli kəti təman mərəkɨn nɨpɨlga lahuənu əha kətiəh mupəh əmə nain. Nəmig təmohamu nətəmimi ilah rəfin səpɨn-tausɨn, kəni nətəmimi rəfin nətəm kəməsohmɨsiən, kəmotəgɨn motərəmrumɨn, kəni motəni nɨpəhriəniən məmə Uhgɨn e negəu e neai tatos nepətiən.
13 E naquela hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 !Əui! Nərahiən asoli iətəm tatol nəmpə tu lan, tɨnol naunun. Mətəu, nərahiən iətəm tatol kɨsɨl lan otəsuvəhiən tuva.
14 É passado o segundo ai; eis que cedo vem o terceiro.
15 Agelo iətəm tatol səpɨn lan təmahli rəhan təui, kəni əmeiko nəuian asoli mɨn kəmotsɨ=pən e negəu e neai motəni məmə,
15 E tocou o sétimo anjo a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: O reino do mundo passou a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Kəni nətəmi asoli nətəm kəmotos nəhuitən mɨn ilah tuenti-fo, nətəm kəutəharəg-pəri e rəhalah jeə mɨn aupən e nəhmtɨ Uhgɨn, ilah kəmotɨsin nəulɨlah, məuteiuaiu, nɨpənəgɨlah tatek nɨftəni, kəni məutəfaki kəm Uhgɨn,
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 motəni məmə,
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, porque tens tomado o teu grande poder, e começaste a reinar.
18 Kəntri mɨn, kautol pɨk niəməha, mətəu ik rəham niəməha asoli tɨnuva.
18 Iraram-se, na verdade, as nações; então veio a tua ira, e o tempo de serem julgados os mortos, e o tempo de dares recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Nian kəmerəh e Nimə Rəha Uhgɨn əpəha ilɨs e neai, kəni kəmafu Bokɨs rəha Nəniəskasɨkiən Rəha Nasiruiən tətəharəg əpəha imə. Kəni təmatoraip mətasiə, kəni kaluəluə təmatatɨperəh, kəni iəmətəu nagətiən asoli mɨn, kəni təmatəmig, kəni ais təmɨmərəgrəg.
19 Abriu-se o santuário de Deus que está no céu, e no seu santuário foi vista a arca do seu pacto; e houve relâmpagos, vozes e trovões, e terremoto e grande saraivada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.