2 Coríntios 1

Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iəu Pol, iətəm Uhgɨn təmɨtəpɨn e nəuian məmə iəu aposɨl rəha Krɨsto Iesu, iatətei nauəuə u itɨmlau piatah Timoti. Nauəuə u tatuvnə kəm təmah, niməfaki rəha Uhgɨn əpəha Korən, mɨne nəfaki mɨn ilah rəfin əpəha ikɨn Akaiə.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Pəh Uhgɨn Tatə rəhatah mɨne Iərmənɨg Iesu Krɨsto, okuəfɨnə nəuvɨriən mɨne nəməlinuiən kəm təmah.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Pəh kotəni-vivi Uhgɨn, u in Uhgɨn mɨne Tatə rəha Iərmənɨg rəhatah Iesu Krɨsto. In Tatə iətəm in nəukətɨ nasəkəhruiniən, kəni in Uhgɨn iətəm nasiruiən rəfin o nəfəriən nətəlɨgiən tatsɨpən ohni.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 In tətəfəri nətəlɨgiən rəhatah e nərahiən rəfin rəhatah məmə kitah kotəhrun nəfəriən nətəlɨgiən rəha nətəmimi e nərahiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn. Kəni kitah kotəfəri nətəlɨgiən rəhalah e noliən rəha nəfəriən nətəlɨgiən iətəm Uhgɨn təmol kəm tah.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Təhmen əmə e nahməiən iətəm Krɨsto təmos, təmuva mɨn e nəmiəgəhiən rəhatah. Kəni e noliən əhmen əmə, Krɨsto in suaru məmə nasiruiən o nəfəriən nətəlɨgiən rəhatah təmuva pɨk e nəmiəgəhiən rəhatah, kəni rəueiu nasiruiən rəhatah o nəfəriən nətəlɨgiən tatuvən mɨn o nətəmimi pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Nəmə itɨmah iautətəu nahməiən, nahməiən əha tətuva o tɨmah nian iəutəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr, kəni nanusiən təuvɨr əha tətəfəri nətəlɨgiən rəhatəmah mosmiəgəh itəmah. Nəmə Uhgɨn təməfəri nətəlɨgiən rəhatɨmah, tatol məmə itɨmah iəkotəhrun nəfəriən nətəlɨgiən rəhatəmah. Kəni nəuan rəha nəfəriən nətəlɨgiən əha, tətəuə e nəmiəgəhiən rəhatəmah, məmə otətasiru e təmah məmə onəkotəhtul əskasɨk əmə lanko nian nəutatɨg e nahməiən kətiəh əmə iətəm kitah kəutatɨg lan.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Itɨmah iəmotələhu=pən əskasɨk rəhatɨmah nətəlɨgiən e Uhgɨn o təmah məmə onəkotəhtul əskasɨk. Tol lanəha mətəu-inu kitah rəfin kəutatɨg e natɨgiən kətiəh əmə məmə, itəmah nəkotətəu nahməiən iətəm iəutatɨg lan. Kəni təhmen əmə məmə Uhgɨn otəfəri nətəlɨgiən rəhatah, kəni in otəfəri mɨn nətəlɨgiən rəhatəmah.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn, iəkotolkeikei məmə nəkotəhrun vivi nian əskasɨk mɨn iətəm iəmotatɨg lan e profens ikɨn Esiə. Nərahiən asoli mɨn kəmotəfɨgəm pɨk o tɨmah, tapirəkɨs nəsanəniən rəhatɨmah, təmol nɨkitɨmah təhti məmə no-iəkohmɨs.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Nɨpəhriəniən, itɨmah iəmotətəu məmə kəmegəhan rəkɨs e tɨmah məmə iəkohmɨs. Mətəu nian əskasɨk mɨn əha kəməhuva məmə iəsotarəriəiən e tɨmah, mətəu iəutarəriə e Uhgɨn iətəm tatol iətəmi təmɨmɨs təmiəgəh mɨn.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 In təmosmiəgəh itɨmah e nərahiən asoli əha iətəm təmatuvən o nɨmɨsiən, kəni in otosmiəgəh itɨmah e nərahiən iətəm otəmanuva. Iəmotələhu=pən əskasɨk rəhatɨmah nətəlɨgiən lan məmə in otosmiəgəh mɨn itɨmah.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Kəni in otol lanəha nian nəutəfaki o tɨmah məmə, nətəmimi tepət okotəni-vivi Uhgɨn o natimnati təuvɨr iətəm in otol kəm təmah mətəu-inu nətəmimi tepət kəmotəfaki o tɨmah.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Rəueiu iəkəni nəghatiən u mətagiən əmə lan. Iəkotəhrun vivi e nɨkitɨmah məmə iəsotoliən nati kəti tərah e noliən rəhatɨmah. E noliən mɨn rəfin iətəm iəmotol, itɨmah iəmotohtəu=pən suaru iətəm Uhgɨn təmɨtəpɨn məmə iəmotəghati əhruahru əmə mautəni tagəhag nəghatiən. Iəmotol noliən əha kəm nətəmi əpnapɨn əmə rəha nəhue nɨftəni, kəni mautol tapirəkɨs kəm təmah. Iəsotəghatiən e nəhruniən əmə rəhatɨmah rəha nəhue nɨftəni, mətəu iəmotarəriə əmə e nəuvɨriən rəha Uhgɨn.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 — ausente —
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 — ausente —
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 ?Nɨkitəmah təhti məmə, nian iəmol nətəlɨgiən mɨn əha, mətəu iəmol əpnapɨn əmə? Uə, kəmə təhro nətəlɨgiən rəhak təmsɨpən e noliən rəha nəhue nɨftəni, təhmen e nətəmimi nətəm kəutəni “əuəh” mɨne “kəpə” e nəghatiən kətiəh əmə?
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Itəmah nəkotəhrun məmə Uhgɨn nian rəfin tatol rəhan nəghatiən, kəni iəu mɨn, rəhak nəghatiən kəm təmah səniəmə, “əuəh” mɨne “kəpə,”
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 mətəu-inu rəhak nəghatiən o Nətɨ Uhgɨn Iesu Krɨsto, iətəm iəmhləni pətɨgəm kəm təmah itɨmahal Sailəs mɨne Timoti, səniəmə, “əuəh” mɨne “kəpə,” mətəu e Krɨsto, nian rəfin rəhak nəghatiən in “əuəh,” in nɨpəhriəniən.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Tol lanəha mətəu-inu, nəniəskasɨkiən mɨn rəfin iətəm Uhgɨn təmol, ilah rəfin kəutəhuva nɨpəhriəniən e Krɨsto, inu nəghatiən “əuəh” rəha Uhgɨn. Tol lanəha, e Krɨsto, kitah kəutəni “Amen, Əuəh” kəm Uhgɨn, kəni mautəfəri nərgɨn lan.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Uhgɨn əmə tatol itɨmah iəutəhtul əskasɨk e Krɨsto kitah min itəmah. In təmɨtəpɨn itah,
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 kəni təmol mak e nəmiəgəhiən rəhatah məmə kitah rəhan mɨn, kəni təmələhu=pən rəhan Narmɨn e nɨkitah məmə kitah okotəhrun rəueiu məmə rəhan nəniəskasɨkiən mɨn, ilah rəfin okəhuva nɨpəhriəniən e nəmiəgəhiən rəhatah o nian kəti.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Uhgɨn əmə təhrun məmə rəhak nəghatiən in nɨpəhriəniən. Iəməsuvaiən Korən, mətəu nəmə iəkuvnə, iəkəkeikei məfɨnə nəghatiən əskasɨk kəm təmah o noliən rəhatəmah, kəni iəməsolkeikeiən məmə iəkol lanəha.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Iəsotolkeikeiən məmə iəkotarmənɨg e nəhatətəiən rəhatəmah, kəpə. Mətəu iautol uək kitah min itəmah o nagiəniən rəhatəmah, mətəu-inu itəmah nɨnautəhtul əskasɨk rəkɨs e nəhatətəiən rəhatəmah.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.