2 Coríntios 1
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Iəu Pol, iətəm Uhgɨn təmɨtəpɨn e nəuian məmə iəu aposɨl rəha Krɨsto Iesu, iatətei nauəuə u itɨmlau piatah Timoti. Nauəuə u tatuvnə kəm təmah, niməfaki rəha Uhgɨn əpəha Korən, mɨne nəfaki mɨn ilah rəfin əpəha ikɨn Akaiə.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Pəh Uhgɨn Tatə rəhatah mɨne Iərmənɨg Iesu Krɨsto, okuəfɨnə nəuvɨriən mɨne nəməlinuiən kəm təmah.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Pəh kotəni-vivi Uhgɨn, u in Uhgɨn mɨne Tatə rəha Iərmənɨg rəhatah Iesu Krɨsto. In Tatə iətəm in nəukətɨ nasəkəhruiniən, kəni in Uhgɨn iətəm nasiruiən rəfin o nəfəriən nətəlɨgiən tatsɨpən ohni.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 In tətəfəri nətəlɨgiən rəhatah e nərahiən rəfin rəhatah məmə kitah kotəhrun nəfəriən nətəlɨgiən rəha nətəmimi e nərahiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn. Kəni kitah kotəfəri nətəlɨgiən rəhalah e noliən rəha nəfəriən nətəlɨgiən iətəm Uhgɨn təmol kəm tah.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Təhmen əmə e nahməiən iətəm Krɨsto təmos, təmuva mɨn e nəmiəgəhiən rəhatah. Kəni e noliən əhmen əmə, Krɨsto in suaru məmə nasiruiən o nəfəriən nətəlɨgiən rəhatah təmuva pɨk e nəmiəgəhiən rəhatah, kəni rəueiu nasiruiən rəhatah o nəfəriən nətəlɨgiən tatuvən mɨn o nətəmimi pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Nəmə itɨmah iautətəu nahməiən, nahməiən əha tətuva o tɨmah nian iəutəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr, kəni nanusiən təuvɨr əha tətəfəri nətəlɨgiən rəhatəmah mosmiəgəh itəmah. Nəmə Uhgɨn təməfəri nətəlɨgiən rəhatɨmah, tatol məmə itɨmah iəkotəhrun nəfəriən nətəlɨgiən rəhatəmah. Kəni nəuan rəha nəfəriən nətəlɨgiən əha, tətəuə e nəmiəgəhiən rəhatəmah, məmə otətasiru e təmah məmə onəkotəhtul əskasɨk əmə lanko nian nəutatɨg e nahməiən kətiəh əmə iətəm kitah kəutatɨg lan.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Itɨmah iəmotələhu=pən əskasɨk rəhatɨmah nətəlɨgiən e Uhgɨn o təmah məmə onəkotəhtul əskasɨk. Tol lanəha mətəu-inu kitah rəfin kəutatɨg e natɨgiən kətiəh əmə məmə, itəmah nəkotətəu nahməiən iətəm iəutatɨg lan. Kəni təhmen əmə məmə Uhgɨn otəfəri nətəlɨgiən rəhatah, kəni in otəfəri mɨn nətəlɨgiən rəhatəmah.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn, iəkotolkeikei məmə nəkotəhrun vivi nian əskasɨk mɨn iətəm iəmotatɨg lan e profens ikɨn Esiə. Nərahiən asoli mɨn kəmotəfɨgəm pɨk o tɨmah, tapirəkɨs nəsanəniən rəhatɨmah, təmol nɨkitɨmah təhti məmə no-iəkohmɨs.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Nɨpəhriəniən, itɨmah iəmotətəu məmə kəmegəhan rəkɨs e tɨmah məmə iəkohmɨs. Mətəu nian əskasɨk mɨn əha kəməhuva məmə iəsotarəriəiən e tɨmah, mətəu iəutarəriə e Uhgɨn iətəm tatol iətəmi təmɨmɨs təmiəgəh mɨn.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 In təmosmiəgəh itɨmah e nərahiən asoli əha iətəm təmatuvən o nɨmɨsiən, kəni in otosmiəgəh itɨmah e nərahiən iətəm otəmanuva. Iəmotələhu=pən əskasɨk rəhatɨmah nətəlɨgiən lan məmə in otosmiəgəh mɨn itɨmah.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Kəni in otol lanəha nian nəutəfaki o tɨmah məmə, nətəmimi tepət okotəni-vivi Uhgɨn o natimnati təuvɨr iətəm in otol kəm təmah mətəu-inu nətəmimi tepət kəmotəfaki o tɨmah.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Rəueiu iəkəni nəghatiən u mətagiən əmə lan. Iəkotəhrun vivi e nɨkitɨmah məmə iəsotoliən nati kəti tərah e noliən rəhatɨmah. E noliən mɨn rəfin iətəm iəmotol, itɨmah iəmotohtəu=pən suaru iətəm Uhgɨn təmɨtəpɨn məmə iəmotəghati əhruahru əmə mautəni tagəhag nəghatiən. Iəmotol noliən əha kəm nətəmi əpnapɨn əmə rəha nəhue nɨftəni, kəni mautol tapirəkɨs kəm təmah. Iəsotəghatiən e nəhruniən əmə rəhatɨmah rəha nəhue nɨftəni, mətəu iəmotarəriə əmə e nəuvɨriən rəha Uhgɨn.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 — ausente —
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 — ausente —
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 ?Nɨkitəmah təhti məmə, nian iəmol nətəlɨgiən mɨn əha, mətəu iəmol əpnapɨn əmə? Uə, kəmə təhro nətəlɨgiən rəhak təmsɨpən e noliən rəha nəhue nɨftəni, təhmen e nətəmimi nətəm kəutəni “əuəh” mɨne “kəpə” e nəghatiən kətiəh əmə?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Itəmah nəkotəhrun məmə Uhgɨn nian rəfin tatol rəhan nəghatiən, kəni iəu mɨn, rəhak nəghatiən kəm təmah səniəmə, “əuəh” mɨne “kəpə,”
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 mətəu-inu rəhak nəghatiən o Nətɨ Uhgɨn Iesu Krɨsto, iətəm iəmhləni pətɨgəm kəm təmah itɨmahal Sailəs mɨne Timoti, səniəmə, “əuəh” mɨne “kəpə,” mətəu e Krɨsto, nian rəfin rəhak nəghatiən in “əuəh,” in nɨpəhriəniən.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Tol lanəha mətəu-inu, nəniəskasɨkiən mɨn rəfin iətəm Uhgɨn təmol, ilah rəfin kəutəhuva nɨpəhriəniən e Krɨsto, inu nəghatiən “əuəh” rəha Uhgɨn. Tol lanəha, e Krɨsto, kitah kəutəni “Amen, Əuəh” kəm Uhgɨn, kəni mautəfəri nərgɨn lan.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Uhgɨn əmə tatol itɨmah iəutəhtul əskasɨk e Krɨsto kitah min itəmah. In təmɨtəpɨn itah,
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 kəni təmol mak e nəmiəgəhiən rəhatah məmə kitah rəhan mɨn, kəni təmələhu=pən rəhan Narmɨn e nɨkitah məmə kitah okotəhrun rəueiu məmə rəhan nəniəskasɨkiən mɨn, ilah rəfin okəhuva nɨpəhriəniən e nəmiəgəhiən rəhatah o nian kəti.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Uhgɨn əmə təhrun məmə rəhak nəghatiən in nɨpəhriəniən. Iəməsuvaiən Korən, mətəu nəmə iəkuvnə, iəkəkeikei məfɨnə nəghatiən əskasɨk kəm təmah o noliən rəhatəmah, kəni iəməsolkeikeiən məmə iəkol lanəha.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Iəsotolkeikeiən məmə iəkotarmənɨg e nəhatətəiən rəhatəmah, kəpə. Mətəu iautol uək kitah min itəmah o nagiəniən rəhatəmah, mətəu-inu itəmah nɨnautəhtul əskasɨk rəkɨs e nəhatətəiən rəhatəmah.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.