1 Tessalonicenses 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Nəkotəhrun məmə nian itɨmahal iəmluva mɨhleruh itəmah, nuvaiən rəhatɨmahal, in səniəmə tol nati əpnapɨn əmə lan, mətəu təmol nəuan.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Kəni itəmah nəkotəhrun məmə inəha Fɨlɨpai, nətəmimi kəmotol tərah e tɨmahal, kəni motahi motəni rah itəmahal, mətəu Uhgɨn rəhatah təmasiru e tɨmahal, kəni itɨmahal iəsləgɨniən e nəni pətɨgəmiən rəhan nanusiən təuvɨr kəm təmah, nati əpnapɨn nətəmimi kəmotalkut məmə okotəniəhu itɨmahal.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Tol lanəha mətəu-inu rəhatɨmahal nəghatiən o niuviən rəhatəmah nətəlɨgiən təsɨsɨpəniən e nətəlɨgiən tərah mɨn uə nɨkin iətəm təsəhruahruiən, kəni iəslalkutiən o neiuəiən e təmah.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Kəpə, iəsloliən lanəha. Mətəu nian iəhləghati, iəkləhrun məmə Uhgɨn təməsal=pən rəkɨs e nɨkitɨmahal, kəni məni məmə itɨmahal iəkləhmen məmə iəkləni pətɨgəm nanusiən təuvɨr, kəni in təmələhu=pən e nəhlmɨtɨmahal. Kəni iəsləghatiən məmə nətəmimi nɨkilah otagiən o tɨmahal, mətəu iəhləghati məmə Uhgɨn nɨkin otagiən o tɨmahal, kəni in Uhgɨn iətəm tətəsal=pən e nɨkitɨmahal.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Nəkotəhrun məmə itɨmahal iəsluvaiən o təmah məmə iəkliuvi nətəlɨgiən rəhatəmah e nəghatiən ətəhiən mɨn. Kəni iəsləni pətɨgəmiən nanusiən təuvɨr kəm təmah məmə iəklos rəhatəmah məni. Kəni Uhgɨn, in təhrun nɨkitɨmahal məmə nəghatiən u in nɨpəhriəniən.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Itɨmahal iəsluvaiən məmə itəmah kəti uə iətəmimi əpnapɨn əmə kəti otəfəri itɨmahal.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Kəni nati kəti mɨn, mətəu-inu itɨmahal aposɨl milahal rəha Krɨsto, iəkləhrun nəniən məmə nəkotəkeikei motɨsiai itɨmahal təhmen e iətəmi asoli milahal, mətəu iəməsloliən. Nian kəməutatɨg, noliən rəhatɨmahal tɨmətɨg təhmen e mamə kəti iətəm tateh vivi nenətɨn mɨn, matol tɨmətɨg o lah.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Nɨkitɨmahal tagiən məmə iəkləni pətɨgəm nanusiən təuvɨr, mətəu səniəmə məmə iahləni pətɨgəm əmə, mətəu iəmhlol natimnati rəfin iətəm iəkləhrun noliən məmə otasiru e təmah. In təhmen məmə iəmhləfɨnə nəmiəgəhiən rəhatɨmahal, mətəu-inu itɨmahal iəmhlolkeikei itəmah, kəni nəməhuva rəhatɨmahal nətəmimi.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. ?Nɨkitəmah təhti, uə kəpə, uək əskasɨk iətəm iəmahlol? Nian itɨmahal iəməhləni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Uhgɨn kəm təmah, itɨmahal iəmahlol uək e nəhlmɨtɨmahal ləplapɨn mətəuarus=pən lapɨn o nosiən məni məmə iəslətapuəhiən o məni o təmah.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Itəmah mɨne Uhgɨn, nəmoteruh kəni motəhrun nəni pətɨgəmiən məmə nian iəməhlatɨg kitah min itəmah nəfaki mɨn, noliən rəhatɨmahal in təhruahru, kəni Uhgɨn tətagiən lan, kəni iətəmimi kəti təsosiən nɨpəgnəmtɨn kəti iətəm tərah o tɨmahal.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Itəmah nəkotəhrun məmə itɨmahal iəmahlol təuvɨr kəm təmah rəfin təhmen e tatə kəti tateh vivi nenətɨn mɨn.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Kəni e noliən kətiəh əmə, iahlem əskasɨk itəmah, kəni mahləfəri rəhatəmah nətəlɨgiən, məhlətapuəh əskasɨk məmə nəmiəgəhiən rəhatəmah otəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn, kəni nɨkin tagiən lan. Uhgɨn u, tətauɨn e təmah məmə nəkəhuva e narmənɨgiən mɨne nəuvɨriən rəhan.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Kəni nian rəfin, itɨmahal iəhləni tagkiu kəm Uhgɨn mətəu-inu nian nəmotos nəghatiən rəha Uhgɨn iətəm nəmotətəu o tɨmahal, kəni motos tatɨg e nɨkitəmah, kəni nɨkitəmah təsəhtiən məmə in nəghatiən rəha nətəmimi əmə, mətəu nɨkitəmah təhti məmə in nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni pəhriən in nəghatiən rəhan. Kəni nəghatiən u tatol uək e nəmiəgəhiən rəhatəmah, u nətəm nəutəni nɨpəhriəniən lan.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Kəni piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Nətəmimi imatəmah əhruahru ikɨn, kəmotol tərah e təmah mətəu-inu nəməutəhatətə e Krɨsto Iesu. Itəmah nəkotəhmen e nətəmimi rəha niməfaki mɨn rəha Uhgɨn əpəha ikɨn Jutiə. Ilah nətəm Isrel əhruahru, mətəu rəhalah aru nətəmi asoli mɨn kəmotol nərahiən e lah nian kəmotəhatətə e Krɨsto Iesu.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Nətəmi asoli mɨn u, kəmotuhamu Iərmənɨg Iesu, mɨne iəni mɨn, kəni motəhgi pətɨgəm itɨmah iəkohiet. Noliən rəhalah tatol nɨki Uhgɨn təsagiəniən, kəni ilah tɨkɨmɨr mɨn o nətəmimi rəfin,
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 mətəu-inu nətəmi asoli mɨn u kəutalkut məmə okotəniəhu itɨmah o nəghatiən kəm Nanihluə mɨn məmə Uhgɨn otosmiəgəh ilah. E noliən əha, ilah kotoriarun rəhalah noliən tərah mətəuarus təhmen. Mətəu rəueiu əha, niəməha mɨne nalpɨniən rəha Uhgɨn tɨnuva o lah.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Nian iəmhluvən isəu o təmah nian nəuan nəuvetɨn əmə, mətəu iəmhlolkeikei pɨk məmə iəkleruh mɨn itəmah. Nɨpəhriəniən, nɨpətɨtah isəu o tah mɨn mətəu nətəlɨgiən rəhatah kətiəh. Kəni iəməhlalkut pɨk məmə iəklɨtəlɨg mɨhleruh itəmah,
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 mətəu-inu iəmhlolkeikei məmə iəkluvnə o təmah. Iəu, Pol, iəmalkut nian tepət, mətəu Setən təmahtɨpəsɨg e suaru o tɨmahal.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ?Təhro iəklolkeikei pɨk məmə iəkleruh mɨn itəmah? ?Tol lanəha mətəu-inu, nian Iərmənɨg Iesu otuva mɨn, pəh mɨn u iəmlələhu=pən nətəlɨgiən əskasɨk rəhatɨmahal e lah məmə ilah nəua uək təuvɨr rəhatɨmahal? ?Kəni nɨkitɨmahal otagiən mɨn o pəh mɨn? ?Kəni pəh mɨn u in rəhatɨmahal nətəuiən iətəm nɨkitɨmahal otagiən e lah? ?Itəmah, uə kəpə? Əuəh, itəmah u.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Nɨpəhriəniən, itɨmahal iəhlətəu təuvɨr o təmah, kəni nɨkitɨmahal tagiən o təmah.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.