1 Coríntios 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Otɨsɨkəuvɨn iəu təhmen məmə iəu iatɨsɨkəuvɨn Krɨsto.
1 Sejam meus imitadores, como também eu sou imitador de Cristo.
2 Iətəni-vivi itəmah mətəu-inu nɨkitəmah tətəhti iəu e natimnati rəfin iətəm iəmol kəni məgətun, kəni nəutaskəlɨm nəgətuniən mɨn təhmen əmə məmə iəməgətun itəmah lan.
2 Eu os elogio porque em tudo vocês se lembram de mim e retêm as tradições assim como eu as transmiti a vocês.
3 Mətəu iəkolkeikei məmə itəmah rəfin nəkotəhrun məmə rəhn-kapə pətan in rəhan iərman iətəm tarmənɨg lan, rəhn-kapə nəman rəfin in Krɨsto iətəm tarmənɨg e lah, kəni rəhn-kapə Krɨsto in Uhgɨn iətəm tarmənɨg lan.
3 Quero, porém, que saibam que Cristo é o cabeça de todo homem, e o homem é o cabeça da mulher, e Deus é o cabeça de Cristo.
4 Iərman kəti tatol aulɨs Krɨsto nəmə tətəhtərain rəhn-kapə nian in tətəghati kəm Uhgɨn e nəfakiən uə tətəni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm in.
4 Todo homem que ora ou profetiza com a cabeça coberta desonra a sua própria cabeça.
5 Mətəu pətan tatol aulɨs rəhan iərman nəmə təsəhtərainiən rəhn-kapə nian in tətəghati kəm Uhgɨn e nəfakiən uə tətəni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm in. Noliən əha təhmen əmə məmə təmaki rəhn-kapə.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 !Nəmə pətan kəti təsolkeikeiən məmə otəhtərain rəhn-kapə lanəha, təuvɨr məmə otətei əmə nəuanun! Mətəu nəmə in tətaulɨs o nəteiən nəuanun, uə nakiən rəhn-kapə, kəni təuvɨr məmə otəhtərain rəhn-kapə.
6 Portanto, se a mulher não cobre a cabeça, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se é vergonhoso para a mulher tosquiar-se ou rapar o cabelo, que ela cubra a cabeça.
7 Təuvɨr məmə iərman kəti təsəhtərainiən rəhn-kapə mətəu-inu nian Uhgɨn təmol iətəmimi, iətəmimi təmos narmɨ Uhgɨn, kəni matol pətɨgəm nəuvɨriən rəha Uhgɨn; mətəu pətan tatol pətɨgəm nəuvɨriən rəha iərman rəhan.
7 Porque o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 Tol lanəha mətəu-inu iərman təsɨsɨpəniən e pətan, mətəu pətan təmsɨpən e iərman,
8 Porque o homem não foi feito da mulher, mas a mulher foi feita do homem.
9 kəni Uhgɨn təməsoliən iərman məmə in iasiru rəha pətan, mətəu təmol pətan məmə in iasiru rəha iərman.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher por causa do homem.
10 Tol lanəha, pətan otəkeikei məhtərain rəhn-kapə iətəm tətəgətun məmə tatɨsiai rəhan iərman mətəu-inu nagelo mɨn kauteruh.
10 Portanto, por causa dos anjos, a mulher deve trazer um sinal de autoridade na cabeça.
11 Mətəu kitah u kəməhuva kətiəh kitah Iərmənɨg, pətan otəsatɨg aru əməiən e iərman, kəni iərman mɨn otəsatɨg aru əməiən e pətan,
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem é independente da mulher.
12 mətəu-inu pətan təmsɨpən e iərman, kəni təhmen mɨn əmə, pətan təmələs iərman. Mətəu natimnati rəfin kəutsɨpən e Uhgɨn.
12 Porque, assim como a mulher foi feita do homem, assim também o homem nasce da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Otakil aru nati u. ?Otəhruahru məmə pətan iətəm tətəfaki kəm Uhgɨn təsəhtərainiən rəhn-kapə, uə kəpə?
13 Julguem entre vocês mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus com a cabeça descoberta?
14 Nətəmimi rəfin kotəhrun məmə iərman iətəm nəuanun təfəməh, tatol aulɨs in.
14 Ou a própria natureza não lhes ensina que é desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 Mətəu nəmə pətan kəti nəuanun təfəməh, nɨkin tagiən lan kəni katɨsiai in lan, mətəu nəuanun əha Uhgɨn təməfən məmə otəhtərain rəhn-kapə.
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.
16 Mətəu nəmə iətəmi kəti tolkeikei məmə otorgəhu o nati əha, kəni iətəni lanəha məmə noliən kəti mɨn tɨkə o nati u, kəni niməfaki pɨsɨn pɨsɨn mɨn rəfin kautol təhmen-əhmen əmə.
16 Mas, se alguém quiser discutir essa questão, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Nəghatiən mɨn iətəm iəkəni kəm təmah əha rəueiu, oiəsəni-viviən itəmah mətəu-inu nəharəg pətiən rəhatəmah təsasiruiən, mətəu tətərəkɨn əmə itəmah.
17 Mas nisto que agora prescrevo, não posso elogiá-los, porque vocês se reúnem não para melhor, e sim para pior.
18 Iəmaupən mətəu məmə nian nəutuhapumɨn itəmah mɨn məmə nəkotəfaki, kəni məutəhapu-əhapu itəmah mɨn. Kəni nɨkik təhti məmə nəghatiən mɨn əha, nəuvein nɨpəhriəniən,
18 Porque, antes de tudo, estou informado de que, quando se reúnem na igreja, existem divisões entre vocês, e eu, em parte, acredito que isso é verdade.
19 mətəu-inu nəhapu-əhapuiən mɨn okotəkeikei məhuva məmə okeruh əhruahru məmə pəh tətəfaki pəhriən.
19 E é até necessário que haja partidos entre vocês, para que também os aprovados se tornem conhecidos entre vocês.
20 !Nian nəutuhapumɨn itəmah mɨn, mautəni məmə nautun Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu, mətəu oteruh-to noliən u rəhatəmah! Səniəmə Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu,
20 Quando, pois, se reúnem no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que vocês comem.
21 mətəu-inu nian nəutauən, itəmah kətiəh kətiəh kautəkeikei əmə, məsotəhtahniniən ilah mɨn nəuvein. Kəti tɨnapɨs rəkɨs, kəni kəti mɨn nəumɨs tatus əhanəh.
21 Porque, quando comem, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia, e enquanto um fica com fome outro fica embriagado.
22 ?Rəhatəmah lahuənu tɨkə məmə nəkotaupən motauən ikɨn? ?Uə itəmah nəsotɨsiaiən niməfaki rəha Uhgɨn, kəni mautol aulɨs nanrah mɨn? ?Kəni iəkəni məmə nak kəm təmah? ?Iəkəni-vivi itəmah o noliən əha? !Kəpə, tiəkɨs agɨn!
22 Será que vocês não têm casas onde podem comer e beber? Ou menosprezam a igreja de Deus e envergonham os que nada têm? Que posso dizer a vocês? Devo elogiá-los? Nisto certamente não posso elogiá-los.
23 Mətəu-inu iəməgətun rəkɨs itəmah e nəgətuniən mɨn iətəm təmsɨpən o Iərmənɨg. E nian lapɨn əha uərisɨg kegəhan=pən lan e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhan, in təmos pɨret,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também lhes entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, pegou um pão
24 kəni məni tagkiu kəm Uhgɨn ohni, kəni məhapu, kəni məni məmə, “Inu nɨpətɨk iətəm otɨtəgɨt o təmah. Onəkotol lanu lan kəni nɨkitəmah tətəhti iəu.”
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: “Isto é o meu corpo, que é dado por vocês; façam isto em memória de mim.”
25 E noliən əhmen mɨn əmə, nian kɨnotauən rəkɨs, in tos kap wain məni məmə, “Kap wain u tətəgətun=pən nəniəskasɨkiən vi rəha nasiruiən rəha Uhgɨn kəm nətəmimi, kəni nəniəskasɨkiən vi u tətəhtul mətəmiəgəh e nɨrak iətəm otaiu o təmah. Nian rəfin nəkotəmnɨm kap wain u, nɨkitəmah otəhti iəu.”
25 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou também o cálice, dizendo: “Este cálice é a nova aliança no meu sangue; façam isto, todas as vezes que o beberem, em memória de mim.”
26 O nati əha, nian rəfin nəkotun pɨret u, uə nəkotəmnɨm kap u, onəkautəni pətɨgəm nɨmɨsiən rəha Iərmənɨg mətəuarus tɨtəlɨg=pa mɨn.
26 Porque, todas as vezes que comerem este pão e beberem o cálice, vocês anunciam a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Tol lanəha, iətəmimi pəh iətəm tatun pɨret, uə tətəmnɨm kap wain u rəha Iərmənɨg e noliən kəti iətəm təsəhruahruiən, in tatol təfagə o nərəkɨniən nɨpətɨn mɨne nɨra Iərmənɨg.
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor indignamente será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Iətəmimi otəkeikei maupən makil rəhan nəmiəgəhiən, uərisɨg təpanun pɨret mɨne məmnɨm kap wain,
28 Que cada um examine a si mesmo e, assim, coma do pão e beba do cálice.
29 mətəu-inu iətəmimi iətəm tatun mɨne mətəmnɨm, mətəu nɨkin təsəhti viviən pɨret mɨne wain məmə tətəgətun=pən nɨpətɨ Iərmənɨg, nuniən mɨne nəmnɨmiən iətəm in tatol tatiuvi=pa aru əmə nalpɨniən kəm in.
29 Pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 Mətəu o nati əha, itəmah tepət nəkotəpəou kəni mautohmɨs, kəni itəmah nəuan nəuvein kɨnohmɨs rəkɨs.
30 É por isso que há entre vocês muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Mətəu nəmə kitah kotakil aru noliən mɨn rəhatah, Iərmənɨg təsakiliən itah mol nalpɨniən kəm tah.
31 Porque, se julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Nian Iərmənɨg takil itah mol nalpɨniən kəm tah, in tatol məmə kitah okotəhruahru, məmə nian in otakil nətəmimi e nəhue nɨftəni məni nalpɨniən rəhalah məmə okohmɨs, kəni kitah okəsotosiən nalpɨniən əha kitah min ilah.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Tol lanəha piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn, nian nəkəhuva kətiəh məmə nəkotauən, əutəhtahnin itəmah mɨn.
33 Assim, meus irmãos, quando vocês se reúnem para comer, esperem uns pelos outros.
34 Nəmə iətəmi kəti nəumɨs tus, təuvɨr məmə otauən iman ikɨn lahuənu, məmə nian nəkotuhapumɨn, Uhgɨn otəsəfɨnəiən nalpɨniən kəm təmah o noliən mɨn əha rəhatəmah.
34 Se alguém tem fome, que coma em casa, a fim de que vocês não se reúnam para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for aí.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.