1 Coríntios 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Otɨsɨkəuvɨn iəu təhmen məmə iəu iatɨsɨkəuvɨn Krɨsto.
1 Sede meus imitadores, como também eu, de Cristo.
2 Iətəni-vivi itəmah mətəu-inu nɨkitəmah tətəhti iəu e natimnati rəfin iətəm iəmol kəni məgətun, kəni nəutaskəlɨm nəgətuniən mɨn təhmen əmə məmə iəməgətun itəmah lan.
2 E louvo-vos, irmãos, porque em tudo vos lembrais de mim e retendes os preceitos como vo-los entreguei.
3 Mətəu iəkolkeikei məmə itəmah rəfin nəkotəhrun məmə rəhn-kapə pətan in rəhan iərman iətəm tarmənɨg lan, rəhn-kapə nəman rəfin in Krɨsto iətəm tarmənɨg e lah, kəni rəhn-kapə Krɨsto in Uhgɨn iətəm tarmənɨg lan.
3 Mas quero que saibais que Cristo é a cabeça de todo varão, e o varão, a cabeça da mulher; e Deus, a cabeça de Cristo.
4 Iərman kəti tatol aulɨs Krɨsto nəmə tətəhtərain rəhn-kapə nian in tətəghati kəm Uhgɨn e nəfakiən uə tətəni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm in.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Mətəu pətan tatol aulɨs rəhan iərman nəmə təsəhtərainiən rəhn-kapə nian in tətəghati kəm Uhgɨn e nəfakiən uə tətəni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm in. Noliən əha təhmen əmə məmə təmaki rəhn-kapə.
5 Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua própria cabeça, porque é como se estivesse rapada.
6 !Nəmə pətan kəti təsolkeikeiən məmə otəhtərain rəhn-kapə lanəha, təuvɨr məmə otətei əmə nəuanun! Mətəu nəmə in tətaulɨs o nəteiən nəuanun, uə nakiən rəhn-kapə, kəni təuvɨr məmə otəhtərain rəhn-kapə.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também. Mas, se para a mulher é coisa indecente tosquiar-se ou rapar-se, que ponha o véu.
7 Təuvɨr məmə iərman kəti təsəhtərainiən rəhn-kapə mətəu-inu nian Uhgɨn təmol iətəmimi, iətəmimi təmos narmɨ Uhgɨn, kəni matol pətɨgəm nəuvɨriən rəha Uhgɨn; mətəu pətan tatol pətɨgəm nəuvɨriən rəha iərman rəhan.
7 O varão, pois, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do varão.
8 Tol lanəha mətəu-inu iərman təsɨsɨpəniən e pətan, mətəu pətan təmsɨpən e iərman,
8 Porque o varão não provém da mulher, mas a mulher, do varão.
9 kəni Uhgɨn təməsoliən iərman məmə in iasiru rəha pətan, mətəu təmol pətan məmə in iasiru rəha iərman.
9 Porque também o varão não foi criado por causa da mulher, mas a mulher, por causa do varão.
10 Tol lanəha, pətan otəkeikei məhtərain rəhn-kapə iətəm tətəgətun məmə tatɨsiai rəhan iərman mətəu-inu nagelo mɨn kauteruh.
10 Portanto, a mulher deve ter sobre a cabeça sinal de poderio, por causa dos anjos.
11 Mətəu kitah u kəməhuva kətiəh kitah Iərmənɨg, pətan otəsatɨg aru əməiən e iərman, kəni iərman mɨn otəsatɨg aru əməiən e pətan,
11 Todavia, nem o varão é sem a mulher, nem a mulher, sem o varão, no Senhor.
12 mətəu-inu pətan təmsɨpən e iərman, kəni təhmen mɨn əmə, pətan təmələs iərman. Mətəu natimnati rəfin kəutsɨpən e Uhgɨn.
12 Porque, como a mulher provém do varão, assim também o varão provém da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Otakil aru nati u. ?Otəhruahru məmə pətan iətəm tətəfaki kəm Uhgɨn təsəhtərainiən rəhn-kapə, uə kəpə?
13 Julgai entre vós mesmos: é decente que a mulher ore a Deus descoberta?
14 Nətəmimi rəfin kotəhrun məmə iərman iətəm nəuanun təfəməh, tatol aulɨs in.
14 Ou não vos ensina a mesma natureza que é desonra para o varão ter cabelo crescido?
15 Mətəu nəmə pətan kəti nəuanun təfəməh, nɨkin tagiən lan kəni katɨsiai in lan, mətəu nəuanun əha Uhgɨn təməfən məmə otəhtərain rəhn-kapə.
15 Mas ter a mulher cabelo crescido lhe é honroso, porque o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.
16 Mətəu nəmə iətəmi kəti tolkeikei məmə otorgəhu o nati əha, kəni iətəni lanəha məmə noliən kəti mɨn tɨkə o nati u, kəni niməfaki pɨsɨn pɨsɨn mɨn rəfin kautol təhmen-əhmen əmə.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Nəghatiən mɨn iətəm iəkəni kəm təmah əha rəueiu, oiəsəni-viviən itəmah mətəu-inu nəharəg pətiən rəhatəmah təsasiruiən, mətəu tətərəkɨn əmə itəmah.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos, não vos louvo, porquanto vos ajuntais, não para melhor, senão para pior.
18 Iəmaupən mətəu məmə nian nəutuhapumɨn itəmah mɨn məmə nəkotəfaki, kəni məutəhapu-əhapu itəmah mɨn. Kəni nɨkik təhti məmə nəghatiən mɨn əha, nəuvein nɨpəhriəniən,
18 Porque, antes de tudo, ouço que, quando vos ajuntais na igreja, há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 mətəu-inu nəhapu-əhapuiən mɨn okotəkeikei məhuva məmə okeruh əhruahru məmə pəh tətəfaki pəhriən.
19 E até importa que haja entre vós heresias, para que os que são sinceros se manifestem entre vós.
20 !Nian nəutuhapumɨn itəmah mɨn, mautəni məmə nautun Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu, mətəu oteruh-to noliən u rəhatəmah! Səniəmə Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu,
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a Ceia do Senhor.
21 mətəu-inu nian nəutauən, itəmah kətiəh kətiəh kautəkeikei əmə, məsotəhtahniniən ilah mɨn nəuvein. Kəti tɨnapɨs rəkɨs, kəni kəti mɨn nəumɨs tatus əhanəh.
21 Porque, comendo, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia; e assim um tem fome, e outro embriaga-se.
22 ?Rəhatəmah lahuənu tɨkə məmə nəkotaupən motauən ikɨn? ?Uə itəmah nəsotɨsiaiən niməfaki rəha Uhgɨn, kəni mautol aulɨs nanrah mɨn? ?Kəni iəkəni məmə nak kəm təmah? ?Iəkəni-vivi itəmah o noliən əha? !Kəpə, tiəkɨs agɨn!
22 Não tendes, porventura, casas para comer e para beber? Ou desprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisso não vos louvo.
23 Mətəu-inu iəməgətun rəkɨs itəmah e nəgətuniən mɨn iətəm təmsɨpən o Iərmənɨg. E nian lapɨn əha uərisɨg kegəhan=pən lan e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhan, in təmos pɨret,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 kəni məni tagkiu kəm Uhgɨn ohni, kəni məhapu, kəni məni məmə, “Inu nɨpətɨk iətəm otɨtəgɨt o təmah. Onəkotol lanu lan kəni nɨkitəmah tətəhti iəu.”
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Tomai, comei; isto é o meu corpo que é partido por vós; fazei isto em memória de mim.
25 E noliən əhmen mɨn əmə, nian kɨnotauən rəkɨs, in tos kap wain məni məmə, “Kap wain u tətəgətun=pən nəniəskasɨkiən vi rəha nasiruiən rəha Uhgɨn kəm nətəmimi, kəni nəniəskasɨkiən vi u tətəhtul mətəmiəgəh e nɨrak iətəm otaiu o təmah. Nian rəfin nəkotəmnɨm kap wain u, nɨkitəmah otəhti iəu.”
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que beberdes, em memória de mim.
26 O nati əha, nian rəfin nəkotun pɨret u, uə nəkotəmnɨm kap u, onəkautəni pətɨgəm nɨmɨsiən rəha Iərmənɨg mətəuarus tɨtəlɨg=pa mɨn.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálice, anunciais a morte do Senhor, até que venha.
27 Tol lanəha, iətəmimi pəh iətəm tatun pɨret, uə tətəmnɨm kap wain u rəha Iərmənɨg e noliən kəti iətəm təsəhruahruiən, in tatol təfagə o nərəkɨniən nɨpətɨn mɨne nɨra Iərmənɨg.
27 Portanto, qualquer que comer este pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Iətəmimi otəkeikei maupən makil rəhan nəmiəgəhiən, uərisɨg təpanun pɨret mɨne məmnɨm kap wain,
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma deste pão, e beba deste cálice.
29 mətəu-inu iətəmimi iətəm tatun mɨne mətəmnɨm, mətəu nɨkin təsəhti viviən pɨret mɨne wain məmə tətəgətun=pən nɨpətɨ Iərmənɨg, nuniən mɨne nəmnɨmiən iətəm in tatol tatiuvi=pa aru əmə nalpɨniən kəm in.
29 Porque o que come e bebe indignamente come e bebe para sua própria condenação, não discernindo o corpo do Senhor.
30 Mətəu o nati əha, itəmah tepət nəkotəpəou kəni mautohmɨs, kəni itəmah nəuan nəuvein kɨnohmɨs rəkɨs.
30 Por causa disso, há entre vós muitos fracos e doentes e muitos que dormem.
31 Mətəu nəmə kitah kotakil aru noliən mɨn rəhatah, Iərmənɨg təsakiliən itah mol nalpɨniən kəm tah.
31 Porque, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Nian Iərmənɨg takil itah mol nalpɨniən kəm tah, in tatol məmə kitah okotəhruahru, məmə nian in otakil nətəmimi e nəhue nɨftəni məni nalpɨniən rəhalah məmə okohmɨs, kəni kitah okəsotosiən nalpɨniən əha kitah min ilah.
32 Mas, quando somos julgados, somos repreendidos pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Tol lanəha piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn, nian nəkəhuva kətiəh məmə nəkotauən, əutəhtahnin itəmah mɨn.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Nəmə iətəmi kəti nəumɨs tus, təuvɨr məmə otauən iman ikɨn lahuənu, məmə nian nəkotuhapumɨn, Uhgɨn otəsəfɨnəiən nalpɨniən kəm təmah o noliən mɨn əha rəhatəmah.
34 Mas, se algum tiver fome, coma em casa, para que vos não ajunteis para condenação. Quanto às demais coisas, ordená-las-ei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.