Romanos 4
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Epraham in nəukətɨ noanol mɨn rəha Isrel aupən. Otətəlɨg-in-tu nat naka itəm Epraham təmehm məmə in suatɨp rəha nətuatɨpən e nɨganəmtɨ Uhgɨn.
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Uhgɨn təmol Epraham tətuatɨp e nɨganəmtɨn, məto sənəmə e nolən wɨr mɨn rəha Epraham. Okəmə nolən wɨr mɨn rəhan in suatɨp rəha nətuatɨpən, kən Epraham tɨtun nəghat ausitən ron. Məto e nɨganəmtɨ Uhgɨn, okol Epraham təsausitən o nat kit,
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 məto-inu Naoa Rəha Uhgɨn tatən məmə, “Epraham təmatahatətə e Uhgɨn, kən Uhgɨn təmən məmə Epraham in tətuatɨp e nɨganəmtɨn o nahatətəən rəhan.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Nian suah kit tatol wək o nətouən, rəhan iərəmərə təsənən məmə rəhan nətouən in presen kit kəm in, məto iərəmərə təkəike mos-ipən nətouən o rəhan wək.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Məto kitat kəsotolən wək məmə okotuwa katətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Kitat kotahatətə əm e Uhgɨn, kən in tatol məmə kitat kotuwa katətuatɨp e rəhatat nahatətəən. Uhgɨn pɨsɨn əm itəm tatol netəm u kotərat koatuwa katətuatɨp e nɨganəmtɨn.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Tefɨt in təmatəghat-in nat u nian in təmən-iarəp məmə nəwɨrən pahrien otuwɨn o etəm itəm Uhgɨn tatən məmə in tətuatɨp e nɨganəmtɨn, məto sənəmə e nolən wɨr itəm suah u təmol. In təmən məmə,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 ?Nɨkitəmat təht məmə nəwɨrən pahrien əh in rəha netəm əm u kəməhg-ipən ilat, netəm Isrel, o nəwɨrən pahrien əh, in mɨn rəha netəm kəsəhg-ipənən ilat, Iaihluə mɨn? Əwəh, rəha Iaihluə mɨn. Ematən məmə, Uhgɨn təmən məmə Epraham in tətuatɨp e nɨganəmtɨn məto-inu o rəhan nahatətəən.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 ?Kən nəgəhan Uhgɨn təmən kəm Epraham məmə in tətuatɨp, nian kɨnəhg-ipən rəkɨs, o nian kəsəhg-ipənən əh? Uhgɨn təmaupən mən nəhlan, uarisɨg kəpanəhg-ipən.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Kən kəməhg-ipən in tahmen e nəmtətin itəm təməgətun pahrien məmə in tətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn e rəhan nahatətəən, nian kəsəhg-ipənən əh. Kən tol nəhlan, in tata rəha netəmim rafin itəm kəsəhg-ipənən ilat, məto kotahatətə e Uhgɨn. Kən in tatən məmə ilat koatətuatɨp e nɨganəmtɨn o nahatətəən rəhalat.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Kən in tata rəha netəmim neen mɨn, ilat itəm kəməhg-ipən ilat. Məto in sənəmə rəhalat tata məto-inu kəməhg-ipən ilat, məto in rəhalat tata məto-inu ilat mɨn koatətəu-pən suatɨp rəha nahatətəən itəm rəhatat tata Epraham təmətəu-pən aupən u kəpanəhg-ipən.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Uhgɨn təmol nəniəkɨsən kəm Epraham ne rəhan noanol mɨn məmə nətueintən otuwa rəhan o nian kit. Məto Lou sənəmə suatɨp itəm nəniəkɨsən u otuwa mol nɨpahrienən lan. In otuwa mol nɨpahrienən e nətuatɨpən itəm təmɨsɨ-pən e suatɨp rəha nahatətəən.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Tol nəhlan məto-inu okəmə nəniəkɨsən tatuwa mol nɨpahrienən o netəmim itəm koatagɨle əm e Lou, kən nɨkilat təht məmə ilat kotətuatɨp lan, kən suatɨp rəha nahatətəən in nat əpnapɨn əm, kən nəniəkɨsən nɨpətɨn tɨkə.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Məto nəghatən u, in nɨpahrienən: Lou tatən məmə nalpɨnən ne neməha rəha Uhgɨn tatuwɨn o netəmim itəm koatətgəhl Lou, kən ikɨn mɨn rafin Lou əh-ikɨn, netəmim koatətgəhl. Tol nəhlan, nolən rəha nətəu-pənən Lou tatiuw-pa nalpɨnən ne neməha rəha Uhgɨn, kən təsolən məmə nəniəkɨsən otuwa mol nɨpahrienən.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Tol nəhlan, nəniəkɨsən tatuwa mol nɨpahrienən e nəmegəhən rəhatat e suatɨp rəha nahatətəən məmə nəniəkɨsən otuwa e nəwɨrən itəm Uhgɨn tətawte-in kəm kitat, kən kitat kotɨtun nɨtunən pahrien məmə rəhan nəniəkɨsən in rəha noanol mɨn rafin rəha Epraham, sənəmə rəha netəm mɨn əm u itəm Uhgɨn təmos-ipən Lou kəm ilat, məto rəha netəm mɨn u, ilat mɨn itəm koatətəu-pən suatɨp rəha nahatətəən rəha Epraham. In rəhatat rafin tata.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Tahmen e Naoa Rəha Uhgɨn itəm tatən məmə, “Emol ik nakuwa tɨpɨ noanol tepət.” E nɨganəmtɨ Uhgɨn, Epraham in rəhatat tata. In təmahatətə e Uhgɨn u tatos-ipən nəmegəhən kəm netəm kəmotɨmɨs, kən in tɨtun nolən natɨmnat e nat agɨn tɨkə.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Nian Uhgɨn təmən-iəkɨs kəm Epraham məmə in otuwa tata rəha noanol tepət, Epraham təmahatətə e Uhgɨn mɨtun e nɨkin məmə nəghatən rəha Uhgɨn in nɨpahrienən, nat əpnapɨn in tiəkɨs agɨn məmə nəniəkɨsən otuwa mol nɨpahrienən. Uhgɨn təmən məmə, namipɨn mɨn okotepət motaprəkɨs.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Nahatətəən rəhan təseiuaiuən, nat əpnapɨn in tɨtun məmə nɨpətɨn tɨnaguɨhl mɨnahmen əm o nɨmɨsən məto-inu rəhan nup iuəhkɨr o wan-hanrɨt, kən tɨtun məmə Sera tɨnaprəkɨs-in ikɨn katemək ikɨn kən okol təseməkən.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Epraham təməsəf-əfən rəhan nahatətəən e nəniəkɨsən rəha Uhgɨn. Nɨpahrienən, rəhan nahatətəən təməwiə muwa məskasɨk təhmɨn mɨn, kən matos-ipən nənwiwiən kəm Uhgɨn.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 In təmɨtun wɨr e nɨkin məmə Uhgɨn tatos nəsanənən o nolən rəhan nəniəkɨsən tuwa mol nɨpahrienən.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 O nat əh inəh, “Uhgɨn təmən məmə Epraham in tətuatɨp e nɨganəmtɨn o nahatətəən rəhan.”
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Nəghatən u itəm tatən məmə, “Uhgɨn təmən məmə Epraham in tətuatɨp e nɨganəmtɨn,” kəməsəteən məmə rəha Epraham pɨsɨn əm,
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 məto kəməte mɨn məmə rəhatat, itəm Uhgɨn otən məmə kitat okotətuatɨp e nɨganəmtɨn, kitat itəm kotahatətə lan, itəm təmosmegəh Iesu Iərəmərə rəhatat e nɨmɨsən.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Kəmegəhan-in-pa Iesu tuwa mɨmɨs o təfagə rat mɨn rəhatat, kən Uhgɨn təmol in təmegəh mɨn e nɨmɨsən məmə in otol suatɨp məmə kitat okotətuatɨp e nɨganəmtɨn.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.