Mateus 27
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ACF
1 Laulaugɨn agɨn, pris asol mɨn rafin ne etəm-iasol mɨn rəha netəmim kəmotuəfɨmɨn mɨn motəte noa məmə okotətəu-pən suatɨp naka o nohamnuən Iesu.
1 E, chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos do povo, formavam juntamente conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Kəmotəlis in, kən motɨləs motuwɨn motəhlman-pən e nelmɨ Pailat, kapman rəha Rom.
2 E maniatando-o, o levaram e entregaram ao presidente Pôncio Pilatos.
3 Nian Jutas u etəm təmegəhan-in-pən Iesu e nelmɨ rəhan tɨkɨmɨr mɨn, təməplan məmə kəmotiuw-iarəp Iesu məmə otɨmɨs, nɨkin tɨnahmə pɨk o nat naka itəm təmol, kən təmɨk məni tate əh itəm kəmol e silfa, məmki-pən kəm pris asol mɨn ne etəm-iasol mɨn rəha noanol rəha Isrel.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que fora condenado, trouxe, arrependido, as trinta moedas de prata aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos,
4 Kən mən-ipən məmə, “Emol təfagə məto-inu emegəhan-in-pən e nelmɨ tɨkɨmɨr mɨn suah kit itəm təsolən nat tərat kit.” Kən kotən-ipən məmə, “Inu nat əpnapɨn əm otəmat. Nat kit rəham əm.”
4 Dizendo: Pequei, traindo o sangue inocente. Eles, porém, disseram: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Tol nəhlan, Jutas təmərakin-pən məni əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn, kən in miet magɨm muwɨn maril atɨp in.
5 E ele, atirando para o templo as moedas de prata, retirou-se e foi-se enforcar.
6 Kən pris asol mɨn kəmotuwɨn motuwər məni, kən motən məmə, “Təsətuatɨpən e rəhatat Lou məmə okotələhəu-pən məni u ilat məni rəha Nimə Rəha Uhgɨn, məto-inu kəmos-nəmtɨn nɨta etəmim lan.”
6 E os príncipes dos sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque são preço de sangue.
7 Kən koatən məmə okotos məni əh kən kos-nəmtɨn nəptən kit u aupən katən məmə, “nəptən rəha suah kit itəm tatol sospən e nəptən,” kən koatən məmə okatɨtənɨm iapɨspɨs mɨn ikɨn.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Tol nəhlan, muwa mətoarus-pa u-roiu, netəmim kotaun-in nəptən əh məmə, “Nəptən Rəha Nɨta.”
8 Por isso foi chamado aquele campo, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Kən nəghatən naka itəm ien Jeremaea təmən aupən, təmuwa mol nɨpahrienən lan. Təmən məmə, “Kəmotos məni tate əh itəm kəmol e silfa, inu nəmtɨn itəm netəm Isrel kəmotən o suah u,
9 Então se realizou o que vaticinara o profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que certos filhos de Israel avaliaram,
10 kən koatos məni əh məmə okotos-nəmtɨn ‘nəptən o nolən sospən,’ tahmen əm məmə Iərəmərə təmən kəm io.”
10 E deram-nas pelo campo do oleiro, segundo o que o Senhor me determinou.
11 Kən Iesu təmuwɨn mətul e nɨganəmtɨ Pailat, kən təmətapəh ron məmə, “?Ik kig rəha netəm Isrel?” Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Ik nəmən mihin.”
11 E foi Jesus apresentado ao presidente, e o presidente o interrogou, dizendo: És tu o Rei dos Judeus? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Nian pris asol mɨn ne etəm-iasol mɨn rəha Isrel koatən-iarəp nəghatən mɨn e Iesu, məto Iesu təsuhalpɨnən rəhalat nəghatən.
12 E, sendo acusado pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Kən Pailat təmən-ipən kəm in məmə, “?Nakatəto nəghatən mɨn itəm koatən tatɨləs pɨkən ik, o kəp?”
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quanto testificam contra ti?
14 Məto Iesu təpnapɨn əm məsəghatən məsuhalpɨnən nəghatən kit ilat katən, kən Pailat, narmɨn təmiwɨg pɨk.
14 E nem uma palavra lhe respondeu, de sorte que o presidente estava muito maravilhado.
15 Kən e nian rəha lafet rəha Nuhagego-inən, in nolən rəha kapman məmə otahl-iarəp etəmim kit e kalapus itəm nɨmanin netəmim kəmotən.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o presidente soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 E nian əh, etəm kit tatəməhl e kalapus, nərgɨn u Parapas. Kən netəmim rafin kotɨtun məmə in təmol tərat pɨk agɨn.
16 E tinham então um preso bem conhecido, chamado Barrabás.
17 Kən nian nɨmanin netəmim kɨnotuwa, kən Pailat təmətapəh olat məmə, “?Nakotolkeike məmə ekahl-iarəp pah e kalapus tiet matuwɨn, Parapas, o Iesu, kətaun-in məmə Kristo?”
17 Portanto, estando eles reunidos, disse-lhes Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Təmən nəhlan məto-inu in tɨtun məmə kəmotegəhan-in-pən Iesu e nelmɨn məto-inu koatetəhak o Iesu.
18 Porque sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Nian Pailat tatəpələh e jea rəha nakilən nəghatən, rəhan pətan tahl-ipən nəghatən kəm in məmə, “Suah un təsolən nat tərat kit. Əsolən nat kit lan, məto-inu emapɨlaiir lan, kən roiu iatəto tərat agɨn ron.”
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou-lhe dizer: Não entres na questão desse justo, porque num sonho muito sofri por causa dele.
20 Məto pris asol mɨn ne netəm-iasol rəha noanol rəha Isrel kəmotəghat kəm nɨmanin netəmim məmə okotəuhlin nətəlɨgən rəhalat. Kən ilat kəmotətapəh o Pailat məmə otahl-iarəp Parapas, kən kotohamnu Iesu.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão que pedisse Barrabás e matasse Jesus.
21 Kən Pailat təmətapəh olat məmə, “?Suah mil u, in pəhruən lan ekahl-iarəp?” Məto nɨmanin netəmim kəmotən-ipən məmə, “Parapas.”
21 E, respondendo o presidente, disse-lhes: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Kən Pailat təmən-ipən məmə, “?Kən oekahro Iesu u kətaun-in mə Kristo?” Kən nɨmanin netəmim rafin kəmotən-ipən məmə, “!Okətu-pər e nɨg kəluau otɨmɨs!”
22 Disse-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, chamado Cristo? Disseram-lhe todos: Seja crucificado.
23 Kən Pailat təmən-ipən kəm ilat məmə, “?O naka? ?Təmol nat tərat naka?” Məto nɨmanin netəmim kəmotagət əfəməh, motən məmə, “!Okətu-pər in e nɨg kəluau otɨmɨs!”
23 O presidente, porém, disse: Mas que mal fez ele? E eles mais clamavam, dizendo: Seja crucificado.
24 Kən nian Pailat təməplan məmə okol təsələhəuən nəghatən rəhalat, kən ilat kɨnoatətul matɨp o nəmouən, kən tos nəhau maikuas e nelmɨn aupən e nɨmanin netəmim, kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Nəghatən kit rəhak tɨkə o suah u, məmə nɨtan otəməhl-pa lak. !Nɨmɨsən rəhan tatəməhl-pɨnə e nelmɨtəmat!”
24 Então Pilatos, vendo que nada aproveitava, antes o tumulto crescia, tomando água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Estou inocente do sangue deste justo. Considerai isso.
25 Kən netəmim rafin kəmotən məmə, “!Pəs nɨtan təməhl-pa otɨmat ne nɨsualkələh mɨn rəhatɨmat mɨn!”
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Kən Pailat təmahl-iarəp megəhan-in-pən Parapas kəm ilat. Məto təmən məmə okalis Iesu, kən təmegəhan-in-pən in məmə okətu-pər e nɨg kəluau məmə otɨmɨs.
26 Então soltou-lhes Barrabás, e, tendo mandado açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Kən mopael mɨn rəha Pailat kotɨləs Iesu motuwɨn əpəh imə e nimə asol rəha kapman, katən məmə Praetoriam. Kən kəmotaun-in rafin mopael mɨn kotuwa kɨtəlau lan.
27 E logo os soldados do presidente, conduzindo Jesus à audiência, reuniram junto dele toda a coorte.
28 Kən motəmki-rəkɨs rəhan natɨmnat, motuwɨn-in-pən kot tasiə kit kəm in, tahmen e kot rəha kig kit.
28 E, despindo-o, o cobriram com uma capa de escarlate;
29 Kən motuarin-uarin nol itəm tol nihlən-nihlən motol hat lan, motəfauin-pən e rəhn-kapə Iesu motol mɨlə lan məmə in hat rəha kig kit. Kən motələhəu-pən noanɨg kit e nelmɨn matɨp, kən motɨsin nulɨlat aupən in, motol mɨlə lan, motən-ipən məmə, “!Ekotɨsiai-in ik, kig rəha netəm Isrel!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, Rei dos judeus.
30 Kən motagəh lan, kən motɨləs noanɨg motoh rəhn-kapə lan mau tepət.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e batiam-lhe com ela na cabeça.
31 Nian kɨnotol rəkɨs mɨlə lan, kən motəpeg rəkɨs kot tasiə, motuwɨn-in-pən mɨn rəhan natɨmnat. Kən motɨləs motuwɨn məmə okotətu-pər e nɨg kəluau məmə otɨmɨs.
31 E, depois de o haverem escarnecido, tiraram-lhe a capa, vestiram-lhe as suas vestes e o levaram para ser crucificado.
32 Nian kəmoatuwɨn, motəplan etəm Saerin kit, nərgɨn u Saimon, kən moatəkəike kəm in məmə otɨləs nɨg kəluau.
32 E, quando saíam, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem constrangeram a levar a sua cruz.
33 Kəmotuwa ikɨn kit katən məmə, Kolkota, u nɨpətɨn tatən məmə Louipɨl-uipɨl.
33 E, chegando ao lugar chamado Gólgota, que se diz: Lugar da Caveira,
34 Ikɨn əh kəmotəmki-pən wain kəm Iesu itəm kəmeapətɨp e nat tarɨp. Məto nian Iesu təmənɨm asgəwɨn, kən mapəs nənɨmən.
34 Deram-lhe a beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Nian kəmətu-pər e nɨg kəluau, kən moturin taes o rəhan natɨmnat.
35 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sortes, para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram sortes.
36 Kən moatəpələh moatuag-pən moatehm Iesu ikɨn əh.
36 E, assentados, o guardavam ali.
37 Ilɨs e rəhn-kapə, kəmotəte nɨpəgnəmtɨn nənən. Tatən nəhlan məmə, Inu Iesu, kig rəha netəm Isrel.
37 E por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: este e³ jesus, o rei dos judeus.
38 Kən etəmim kəiu itəm kətioh netəmim mətuakləh-in rəhalat natɨmnat, kəmətu-pər ilau e nɨg kəluau, kit e nɨkalɨn matɨp, kit e nɨkalɨn mol.
38 E foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Kən netəm mɨn u itəm kəmotaliwək motuwa moatuwɨn, motən-ipən nəghatən rat kəm Iesu, moturin-urin rəhalat-kapə,
39 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as cabeças,
40 moatən məmə, “Nəmatən məmə onakərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn kən ik pɨsɨn əm miləkɨn o nian kɨsɨl. !Osmegəh atɨp ik! !Kən eiuaiu e nɨg kəluau okəmə ik Nətɨ Uhgɨn pahrien!”
40 E dizendo: Tu, que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 E nolən ahmen mɨn əm, pris asol mɨn, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ne netəm-iasol mɨn rəha noanol rəha Isrel kotol mɨlə lan,
41 E da mesma maneira também os príncipes dos sacerdotes, com os escribas, e anciãos, e fariseus, escarnecendo, diziam:
42 motən məmə, “Təmosmegəh netəmim, məto okol təruru nosmegəh atɨpən in. In kig rəha Isrel. Okəmə tatite atɨp e nɨg kəluau, kən okotən nɨpahrienən lan.
42 Salvou os outros, e a si mesmo não pode salvar-se. Se é o Rei de Israel, desça agora da cruz, e creremos nele.
43 Tətahatətə e Uhgɨn. Pəs Uhgɨn tɨləs-irəkɨs in əh-roiu okəmə in tolkeike, məto-inu təmən məmə in Nətɨ Uhgɨn.”
43 Confiou em Deus; livre-o agora, se o ama; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 E nolən ahmen mɨn əm, iətgəhl lou mil itəm kəmətu-pər iləhal min in e nɨg kəluau, katuən-ipən nəghatən rat tepət kəm in.
44 E o mesmo lhe lançaram também em rosto os salteadores que com ele estavam crucificados.
45 Kən e tuelef klok mətoarus-pən tri klok, napinəpən təmeiuaiu mɨrəfin nat.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até à hora nona.
46 Kən iuəhkɨr e tri klok ehnaipən, Iesu təmasək əfəməh mən məmə, “!Eloi, Eloi! ?Lama sapaktani?” u nɨpətɨn təmə, “!Uhgɨn rəhak, Uhgɨn rəhak! ?Tahro nakatapəs io?”
46 E perto da hora nona exclamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Nian netəmim neen itəm kəmoatətul əh-ikɨn kəmotəto təmasək əfəməh nəhlan, kən kotən məmə, “In tətaun-in Elaija.”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Este chama por Elias,
48 Roiu agɨn, kit təmaiu muwɨn mɨləs nat kit tame-ame tahmen e katən,kən mau e wain u tagɨn, maru e nɨg, kən mɨləs-ipən məmə Iesu otənɨm.
48 E logo um deles, correndo, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Kən ilat mɨn neen kotən-ipən məmə, “Apəs əm. Pəs koatəplan okəmə Elaija otuwa mosmegəh in, o kəp.”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem livrá-lo.
50 Kən nian Iesu təmasək əfəməh mɨn, megəhan-in atɨp məmə otɨmɨs, kən rəhan namegən tiet.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, rendeu o espírito.
51 E nian ətuatɨp əh, nɨməhan itəm tatəkul e Nimə Rəha Uhgɨn təməhap mol məsɨn kəiu, təmətuoun əpəh ilɨs muwa mol namnun əpəh ləhau. Namig təməloal, kən kəpiel mɨn kəmotɨmɨsmɨs.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as pedras;
52 Kən suwɨt mɨn itəm kəmol e nɨpəg kəpiel kəmotəhap motoag, kən netəm kotətuatɨp tepət itəm kəmotɨmɨs rəkɨs, kəmotəmegəh mɨn.
52 E abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Kəmotiet e suwɨt mɨn kəmol e nɨpəg kəpiel, kən uarisɨg Iesu təməmegəh e nɨmɨsən, ilat kəmotuwɨn əpəh Jerusalem motiet-arəp o netəmim tepət.
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Kən nian etəm-iasol rəha mopael mɨn rəha netəm Rom ilat netəm mɨn u itəm kəmoatehm Iesu, kəmotəplan namig ne natɨmnat mɨn əh, kəmotəgɨn pɨk, kən motən əfəməh məmə, “!Nɨpahrienən, inu Nətɨ Uhgɨn pahrien!”
54 E o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto, e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Nɨpɨtan tepət kəmoatətul isəu moatəplan. Aupən ikɨn kəmotiet Kalili moatətəu-pən Iesu moatasitu lan e nat pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
55 E estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir;
56 Ilat mɨn neen u Meri Maktala, kən Meri u mama rəha Jemes ne Joses, kən mama rəha nətɨ Sepeti mil.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Etəm Aramatia u rəhan nautə tepət, nərgɨn u Josep, in etəmim kit rəha Iesu. Nian tɨnatuwa iuəhkɨr o napinəpən,
57 E, vinda já a tarde, chegou um homem rico, de Arimatéia, por nome José, que também era discípulo de Jesus.
58 təmuwɨn məplan Pailat, kən tətapəh-in nɨpətɨ Iesu, kən Pailat tegəhan-in nɨpətɨ Iesu kəm in.
58 Este foi ter com Pilatos, e pediu-lhe o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse dado.
59 Kən Josep təmɨləs nɨpətɨ Iesu muwɨn malpin e nɨməhan ruən wi kit, nərgɨn u linen,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num fino e limpo lençol,
60 kən mɨləs muwɨn mɨləs-ipən e suwɨt wi kəmel e kəpiel. Suwɨt u in rəha Josep. Kən məsoupəlpəlin-pən kəpiel asol kit mahtosɨg-in nɨpəg kəpiel lan, kən matuwɨn.
60 E o pôs no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha, e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Meri Maktala, ne Meri kit mɨn katuəpələh əh iuəhkɨr o suwɨt.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Nian əh, in nian katol əpen-əpenə o Sapat, kən kəmən lawɨgin e Sapat, pris asol mɨn ne Farisi mɨn kəmotuwɨn motəplan Pailat.
62 E no dia seguinte, que é o dia depois da Preparação, reuniram-se os príncipes dos sacerdotes e os fariseus em casa de Pilatos,
63 Motən-ipən məmə, “Etəm-iasol. Nɨkitəmat tɨnəht məmə, nian suah əh, etəm rəha neiuəən, təmatəmegəh əh, matən məmə, ‘Nian kɨsɨl otuwa muwɨn, kən Uhgɨn otosmegəh mɨn io e nɨmɨsən.’
63 Dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, vivendo ainda, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Tol nəhlan, ahl-ipən rəham neen mopael okotuwɨn moatehm nɨpəg kəpiel suwɨt mətoarus-pən nian kɨsɨl tuwa muwɨn. Mətan, rəhan netəmim okotuwa kakləh-in nɨpətɨn, kən motən-ipən kəm netəmim məmə təməmegəh mɨn e nɨmɨsən. Kən neiueiuəən u, in otərat taprəkɨs-in itəm aupən.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, não se dê o caso que os seus discípulos vão de noite, e o furtem, e digam ao povo: Ressuscitou dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Kən Pailat təmən-ipən məmə, “Otos mopael mɨn, kən motuwɨn motol natɨmnat rafin itəm nakotolkeike məmə okotol o nehm wɨrən suwɨt e nɨpəg kəpiel.”
65 E disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; ide, guardai-o como entenderdes.
66 Kən kəmotuwɨn moatehm wɨr nɨpəg kəpiel tol nulan, motələhəu-pən nəmtətin kit e kəpiel.Kən kəmotələhəu mopael mɨn məmə okoatehm ikɨn əh.
66 E, indo eles, seguraram o sepulcro com a guarda, selando a pedra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.