Mateus 27
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 Laulaugɨn agɨn, pris asol mɨn rafin ne etəm-iasol mɨn rəha netəmim kəmotuəfɨmɨn mɨn motəte noa məmə okotətəu-pən suatɨp naka o nohamnuən Iesu.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Kəmotəlis in, kən motɨləs motuwɨn motəhlman-pən e nelmɨ Pailat, kapman rəha Rom.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Nian Jutas u etəm təmegəhan-in-pən Iesu e nelmɨ rəhan tɨkɨmɨr mɨn, təməplan məmə kəmotiuw-iarəp Iesu məmə otɨmɨs, nɨkin tɨnahmə pɨk o nat naka itəm təmol, kən təmɨk məni tate əh itəm kəmol e silfa, məmki-pən kəm pris asol mɨn ne etəm-iasol mɨn rəha noanol rəha Isrel.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Kən mən-ipən məmə, “Emol təfagə məto-inu emegəhan-in-pən e nelmɨ tɨkɨmɨr mɨn suah kit itəm təsolən nat tərat kit.” Kən kotən-ipən məmə, “Inu nat əpnapɨn əm otəmat. Nat kit rəham əm.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Tol nəhlan, Jutas təmərakin-pən məni əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn, kən in miet magɨm muwɨn maril atɨp in.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Kən pris asol mɨn kəmotuwɨn motuwər məni, kən motən məmə, “Təsətuatɨpən e rəhatat Lou məmə okotələhəu-pən məni u ilat məni rəha Nimə Rəha Uhgɨn, məto-inu kəmos-nəmtɨn nɨta etəmim lan.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Kən koatən məmə okotos məni əh kən kos-nəmtɨn nəptən kit u aupən katən məmə, “nəptən rəha suah kit itəm tatol sospən e nəptən,” kən koatən məmə okatɨtənɨm iapɨspɨs mɨn ikɨn.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Tol nəhlan, muwa mətoarus-pa u-roiu, netəmim kotaun-in nəptən əh məmə, “Nəptən Rəha Nɨta.”
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Kən nəghatən naka itəm ien Jeremaea təmən aupən, təmuwa mol nɨpahrienən lan. Təmən məmə, “Kəmotos məni tate əh itəm kəmol e silfa, inu nəmtɨn itəm netəm Isrel kəmotən o suah u,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 kən koatos məni əh məmə okotos-nəmtɨn ‘nəptən o nolən sospən,’ tahmen əm məmə Iərəmərə təmən kəm io.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Kən Iesu təmuwɨn mətul e nɨganəmtɨ Pailat, kən təmətapəh ron məmə, “?Ik kig rəha netəm Isrel?” Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Ik nəmən mihin.”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Nian pris asol mɨn ne etəm-iasol mɨn rəha Isrel koatən-iarəp nəghatən mɨn e Iesu, məto Iesu təsuhalpɨnən rəhalat nəghatən.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Kən Pailat təmən-ipən kəm in məmə, “?Nakatəto nəghatən mɨn itəm koatən tatɨləs pɨkən ik, o kəp?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Məto Iesu təpnapɨn əm məsəghatən məsuhalpɨnən nəghatən kit ilat katən, kən Pailat, narmɨn təmiwɨg pɨk.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Kən e nian rəha lafet rəha Nuhagego-inən, in nolən rəha kapman məmə otahl-iarəp etəmim kit e kalapus itəm nɨmanin netəmim kəmotən.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 E nian əh, etəm kit tatəməhl e kalapus, nərgɨn u Parapas. Kən netəmim rafin kotɨtun məmə in təmol tərat pɨk agɨn.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Kən nian nɨmanin netəmim kɨnotuwa, kən Pailat təmətapəh olat məmə, “?Nakotolkeike məmə ekahl-iarəp pah e kalapus tiet matuwɨn, Parapas, o Iesu, kətaun-in məmə Kristo?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Təmən nəhlan məto-inu in tɨtun məmə kəmotegəhan-in-pən Iesu e nelmɨn məto-inu koatetəhak o Iesu.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Nian Pailat tatəpələh e jea rəha nakilən nəghatən, rəhan pətan tahl-ipən nəghatən kəm in məmə, “Suah un təsolən nat tərat kit. Əsolən nat kit lan, məto-inu emapɨlaiir lan, kən roiu iatəto tərat agɨn ron.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Məto pris asol mɨn ne netəm-iasol rəha noanol rəha Isrel kəmotəghat kəm nɨmanin netəmim məmə okotəuhlin nətəlɨgən rəhalat. Kən ilat kəmotətapəh o Pailat məmə otahl-iarəp Parapas, kən kotohamnu Iesu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Kən Pailat təmətapəh olat məmə, “?Suah mil u, in pəhruən lan ekahl-iarəp?” Məto nɨmanin netəmim kəmotən-ipən məmə, “Parapas.”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Kən Pailat təmən-ipən məmə, “?Kən oekahro Iesu u kətaun-in mə Kristo?” Kən nɨmanin netəmim rafin kəmotən-ipən məmə, “!Okətu-pər e nɨg kəluau otɨmɨs!”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Kən Pailat təmən-ipən kəm ilat məmə, “?O naka? ?Təmol nat tərat naka?” Məto nɨmanin netəmim kəmotagət əfəməh, motən məmə, “!Okətu-pər in e nɨg kəluau otɨmɨs!”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Kən nian Pailat təməplan məmə okol təsələhəuən nəghatən rəhalat, kən ilat kɨnoatətul matɨp o nəmouən, kən tos nəhau maikuas e nelmɨn aupən e nɨmanin netəmim, kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Nəghatən kit rəhak tɨkə o suah u, məmə nɨtan otəməhl-pa lak. !Nɨmɨsən rəhan tatəməhl-pɨnə e nelmɨtəmat!”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Kən netəmim rafin kəmotən məmə, “!Pəs nɨtan təməhl-pa otɨmat ne nɨsualkələh mɨn rəhatɨmat mɨn!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Kən Pailat təmahl-iarəp megəhan-in-pən Parapas kəm ilat. Məto təmən məmə okalis Iesu, kən təmegəhan-in-pən in məmə okətu-pər e nɨg kəluau məmə otɨmɨs.
26 — ausente —
27 Kən mopael mɨn rəha Pailat kotɨləs Iesu motuwɨn əpəh imə e nimə asol rəha kapman, katən məmə Praetoriam. Kən kəmotaun-in rafin mopael mɨn kotuwa kɨtəlau lan.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Kən motəmki-rəkɨs rəhan natɨmnat, motuwɨn-in-pən kot tasiə kit kəm in, tahmen e kot rəha kig kit.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Kən motuarin-uarin nol itəm tol nihlən-nihlən motol hat lan, motəfauin-pən e rəhn-kapə Iesu motol mɨlə lan məmə in hat rəha kig kit. Kən motələhəu-pən noanɨg kit e nelmɨn matɨp, kən motɨsin nulɨlat aupən in, motol mɨlə lan, motən-ipən məmə, “!Ekotɨsiai-in ik, kig rəha netəm Isrel!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Kən motagəh lan, kən motɨləs noanɨg motoh rəhn-kapə lan mau tepət.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Nian kɨnotol rəkɨs mɨlə lan, kən motəpeg rəkɨs kot tasiə, motuwɨn-in-pən mɨn rəhan natɨmnat. Kən motɨləs motuwɨn məmə okotətu-pər e nɨg kəluau məmə otɨmɨs.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Nian kəmoatuwɨn, motəplan etəm Saerin kit, nərgɨn u Saimon, kən moatəkəike kəm in məmə otɨləs nɨg kəluau.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Kəmotuwa ikɨn kit katən məmə, Kolkota, u nɨpətɨn tatən məmə Louipɨl-uipɨl.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Ikɨn əh kəmotəmki-pən wain kəm Iesu itəm kəmeapətɨp e nat tarɨp. Məto nian Iesu təmənɨm asgəwɨn, kən mapəs nənɨmən.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Nian kəmətu-pər e nɨg kəluau, kən moturin taes o rəhan natɨmnat.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Kən moatəpələh moatuag-pən moatehm Iesu ikɨn əh.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Ilɨs e rəhn-kapə, kəmotəte nɨpəgnəmtɨn nənən. Tatən nəhlan məmə, Inu Iesu, kig rəha netəm Isrel.
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Kən etəmim kəiu itəm kətioh netəmim mətuakləh-in rəhalat natɨmnat, kəmətu-pər ilau e nɨg kəluau, kit e nɨkalɨn matɨp, kit e nɨkalɨn mol.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Kən netəm mɨn u itəm kəmotaliwək motuwa moatuwɨn, motən-ipən nəghatən rat kəm Iesu, moturin-urin rəhalat-kapə,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 moatən məmə, “Nəmatən məmə onakərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn kən ik pɨsɨn əm miləkɨn o nian kɨsɨl. !Osmegəh atɨp ik! !Kən eiuaiu e nɨg kəluau okəmə ik Nətɨ Uhgɨn pahrien!”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 E nolən ahmen mɨn əm, pris asol mɨn, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ne netəm-iasol mɨn rəha noanol rəha Isrel kotol mɨlə lan,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 motən məmə, “Təmosmegəh netəmim, məto okol təruru nosmegəh atɨpən in. In kig rəha Isrel. Okəmə tatite atɨp e nɨg kəluau, kən okotən nɨpahrienən lan.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Tətahatətə e Uhgɨn. Pəs Uhgɨn tɨləs-irəkɨs in əh-roiu okəmə in tolkeike, məto-inu təmən məmə in Nətɨ Uhgɨn.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 E nolən ahmen mɨn əm, iətgəhl lou mil itəm kəmətu-pər iləhal min in e nɨg kəluau, katuən-ipən nəghatən rat tepət kəm in.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Kən e tuelef klok mətoarus-pən tri klok, napinəpən təmeiuaiu mɨrəfin nat.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Kən iuəhkɨr e tri klok ehnaipən, Iesu təmasək əfəməh mən məmə, “!Eloi, Eloi! ?Lama sapaktani?” u nɨpətɨn təmə, “!Uhgɨn rəhak, Uhgɨn rəhak! ?Tahro nakatapəs io?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Nian netəmim neen itəm kəmoatətul əh-ikɨn kəmotəto təmasək əfəməh nəhlan, kən kotən məmə, “In tətaun-in Elaija.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Roiu agɨn, kit təmaiu muwɨn mɨləs nat kit tame-ame tahmen e katən,kən mau e wain u tagɨn, maru e nɨg, kən mɨləs-ipən məmə Iesu otənɨm.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Kən ilat mɨn neen kotən-ipən məmə, “Apəs əm. Pəs koatəplan okəmə Elaija otuwa mosmegəh in, o kəp.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Kən nian Iesu təmasək əfəməh mɨn, megəhan-in atɨp məmə otɨmɨs, kən rəhan namegən tiet.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 E nian ətuatɨp əh, nɨməhan itəm tatəkul e Nimə Rəha Uhgɨn təməhap mol məsɨn kəiu, təmətuoun əpəh ilɨs muwa mol namnun əpəh ləhau. Namig təməloal, kən kəpiel mɨn kəmotɨmɨsmɨs.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Kən suwɨt mɨn itəm kəmol e nɨpəg kəpiel kəmotəhap motoag, kən netəm kotətuatɨp tepət itəm kəmotɨmɨs rəkɨs, kəmotəmegəh mɨn.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Kəmotiet e suwɨt mɨn kəmol e nɨpəg kəpiel, kən uarisɨg Iesu təməmegəh e nɨmɨsən, ilat kəmotuwɨn əpəh Jerusalem motiet-arəp o netəmim tepət.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Kən nian etəm-iasol rəha mopael mɨn rəha netəm Rom ilat netəm mɨn u itəm kəmoatehm Iesu, kəmotəplan namig ne natɨmnat mɨn əh, kəmotəgɨn pɨk, kən motən əfəməh məmə, “!Nɨpahrienən, inu Nətɨ Uhgɨn pahrien!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Nɨpɨtan tepət kəmoatətul isəu moatəplan. Aupən ikɨn kəmotiet Kalili moatətəu-pən Iesu moatasitu lan e nat pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Ilat mɨn neen u Meri Maktala, kən Meri u mama rəha Jemes ne Joses, kən mama rəha nətɨ Sepeti mil.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Etəm Aramatia u rəhan nautə tepət, nərgɨn u Josep, in etəmim kit rəha Iesu. Nian tɨnatuwa iuəhkɨr o napinəpən,
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 təmuwɨn məplan Pailat, kən tətapəh-in nɨpətɨ Iesu, kən Pailat tegəhan-in nɨpətɨ Iesu kəm in.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Kən Josep təmɨləs nɨpətɨ Iesu muwɨn malpin e nɨməhan ruən wi kit, nərgɨn u linen,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 kən mɨləs muwɨn mɨləs-ipən e suwɨt wi kəmel e kəpiel. Suwɨt u in rəha Josep. Kən məsoupəlpəlin-pən kəpiel asol kit mahtosɨg-in nɨpəg kəpiel lan, kən matuwɨn.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Meri Maktala, ne Meri kit mɨn katuəpələh əh iuəhkɨr o suwɨt.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Nian əh, in nian katol əpen-əpenə o Sapat, kən kəmən lawɨgin e Sapat, pris asol mɨn ne Farisi mɨn kəmotuwɨn motəplan Pailat.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Motən-ipən məmə, “Etəm-iasol. Nɨkitəmat tɨnəht məmə, nian suah əh, etəm rəha neiuəən, təmatəmegəh əh, matən məmə, ‘Nian kɨsɨl otuwa muwɨn, kən Uhgɨn otosmegəh mɨn io e nɨmɨsən.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Tol nəhlan, ahl-ipən rəham neen mopael okotuwɨn moatehm nɨpəg kəpiel suwɨt mətoarus-pən nian kɨsɨl tuwa muwɨn. Mətan, rəhan netəmim okotuwa kakləh-in nɨpətɨn, kən motən-ipən kəm netəmim məmə təməmegəh mɨn e nɨmɨsən. Kən neiueiuəən u, in otərat taprəkɨs-in itəm aupən.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Kən Pailat təmən-ipən məmə, “Otos mopael mɨn, kən motuwɨn motol natɨmnat rafin itəm nakotolkeike məmə okotol o nehm wɨrən suwɨt e nɨpəg kəpiel.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Kən kəmotuwɨn moatehm wɨr nɨpəg kəpiel tol nulan, motələhəu-pən nəmtətin kit e kəpiel.Kən kəmotələhəu mopael mɨn məmə okoatehm ikɨn əh.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.