Mateus 22
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVT
1 Kən Iesu təmuəh nimaa nəghatən kit mɨn kəm ilat məmə,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Nərəmərəən rəha Uhgɨn in tahmen e kig kit itəm təmol əpen-əpenə e nagwənən asol o marɨt rəha nətɨn.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Kən mahl-ipən rəhan iolwək mɨn məmə okotuwɨn o netəmim mɨn u itəm təmahl-ipən rəkɨs nəghatən olat məmə okotuwa o nagwənən rəha marɨt. Məto kotən məmə kol kəsotuwamən.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 “Kən tahl-ipən rəhan iolwək neen mɨn, mən-ipən kəm ilat məmə, ‘Otuwɨn motən-ipən kəm netəm mɨn u itəm emahl-ipən rəkɨs nəghatən olat məmə, enol əpen-əpenə rəkɨs e rəhak nagwənən. Rəhak kau mɨn ne nətɨ kau mɨn rəhak itəm kotəhg-əhg wɨr, emoh rəkɨs ilat, kən natɨmnat rafin tɨnahmen. Otuwa e nagwənən rəha marɨt.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 “Məto kəsotətəlɨg-inən iolwək mɨn, kən motagɨm mɨn, kit tatuwɨn e rəhan nasumən, kit tatuwɨn e rəhan stoa.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Kən neen kotaskəlɨm iolwək mɨn rəhan, motol tərat kəm ilat, kən motohamnu ilat.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Kən kig, neməha təmol pɨk. Kən tahl-ipən rəhan mopael mɨn kotuwɨn, kən motohamnu netəmim mɨn u itəm kəmotohamnu rəhan iolwək mɨn, kən motasiepən e rəhalat taon asol.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Kən mən-ipən kəm rəhan iolwək mɨn məmə, ‘Kɨnol əpen-əpenə rəkɨs e nagwənən rəha marɨt, məto netəm mɨn u itəm emahl-ipən rəkɨs nəghatən olat, nolən rəhalat təsahmenən məmə okotuwa.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Tol nəhlan, otuwɨn əpəh e suatɨp asol mɨn kən motən-ipən kəm netəmim əpnapɨn rafin itəm nakoatəplan məmə okotuwa e nagwənən rəha marɨt.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Kən iolwək mɨn kəmotuwɨn əpəh e suatɨp asol mɨn, kəmotuəfɨmɨn netəmim rafin itəm kəmotəplan ilat, netəmim itəm kotəwɨr ne netəm itəm kotərat, kən ikɨn kətagwən ikɨn təmərioah e netəmim.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “Məto nian kig təmuwa məplan netəmim, təməplan etəmim kit əh-ikɨn itəm təsuwɨnən e natɨmnat rəha marɨt.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Kən kig təmən-ipən məmə, ‘?Io kit, nəmahro? ?Nəmuwa imə məto nəməsuwɨnən e natɨmnat rəha marɨt?’ Kən suah u tɨnəruru nuhalpɨnən nəghatən rəhan.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 “Kən kig təmən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə, ‘Okotəlis ətain nelmɨn ne nelkɨn, kən motərakin-iarəp əpəh e nalugɨnən itəm ikɨn kətasək ikɨn, kən katəgətain nəluɨtəm ikɨn.’”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Kən Iesu təmatəkəike mən məmə, “Tol nəhlan məto-inu netəmim tepət, kətahl-ipən nəghatən olat, məto noan məsɨn əm itəm katɨtəpun ilat.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Kən Farisi mɨn kəmotiet motuwɨn motol noa eko-eko mɨn məmə otiuw-pən Iesu o nənən nəghatən kit itəm təsətuatɨpən.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Kən kotahl-ipən rəhalat netəmim kotuwɨn o Iesu ilat netəmim rəha pati rəha Herot. Kən motən-ipən məmə, “Iəgətun. Ekotɨtun məmə ik etəm ətuatɨp, kən matəgətun ətuatɨp pahrien suatɨp rəha Uhgɨn. Nəsolən məmə nətəlɨgən rəha netəmim okotiuw rəkɨs rəham nətəlɨgən, məto-inu natol tahmen-ahmen əm kəm netəmim rafin, okəmə in etəm-iasol o etəm əpnapɨn əm.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Kən ən-tu kəm itɨmat rəham nətəlɨgən e nat u. ?Tətuatɨp məmə okətou-pən takɨs kəm Kig Sisa, o kəp?”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Məto Iesu tɨnɨtun rəhalat nətəlɨgən rat mɨn, kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “!Rəhatəmat nənən təwɨr, məto nɨkitəmat tamkɨmɨk! ?Tahro nakotalkut məmə nəkotol noa eko-eko ron io?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Otəgətun-tu məni itəm katətou takɨs lan.” Kən kotos mənimotuwa kəm in,
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Narmɨ pah u, kən nərgɨ pah u e məni u?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Kən kotən-ipən məmə, “Kig Sisa.” Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Naka u rəha Kig Sisa, otos-ipən kəm Kig Sisa. Kən naka u rəha Uhgɨn, otos-ipən kəm Uhgɨn.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Nian kəmotəto nəghatən əh, narmɨlat təmiwɨg. Kən kəmotapəs Iesu motagɨm.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 E nian əh inəh, Satusi mɨn kəmotuwa o Iesu. Ilat koatən məmə netəmim okəsotəmegəh mɨnən e nɨmɨsən. Kən kotən-ipən kəm Iesu məmə,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Iəgətun. Moses təmən kəm itɨmat məmə, okəmə etəmim otɨmɨs kən məsɨləsən nətɨn kit, kən pian otəkəike mit nəutahlɨmɨs əh məmə otɨləs suakəku o niuw-pərən nərɨg rəha pian itəm təmɨmɨs.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 “Kən ikɨn əh imatɨmat ikɨn, netəm ilat pialat mɨn ilat sepɨn. Itəm təmaupən maiir təmol marɨt, kən mɨmɨs, məsɨləsən nətɨn kit, kən pian itəm tatol kəiu lan tit nəutahlɨmɨs.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Kən in mɨn təmɨmɨs məsɨləsən nətɨn kit, kən itəm tatol kɨsɨl lan ne ilat rafin muwɨn mətoarus-pən itəm tatol sepɨn, kəmotol nat kitiəh əm.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Kən əmun, nəutahlɨmɨs tɨmɨs.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 ?Tol nəhlan, ən-tu kəm itɨmat məmə, e nian itəm Uhgɨn otosmegəh netəmim lan e nɨmɨsən, pətan əh in rəha pah, məto-inu ilat rafin əh sepɨn kəmotol marɨt e pətan əh?”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat nəmotən-arəpən e rəhatəmat nəghatən məto-inu nəsotɨtunən Naoa Rəha Uhgɨn ne nəsanənən rəhan.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Nian Uhgɨn otosmegəh netəmim e nɨmɨsən, kən netəmim okəsətolən marɨt, okotahmen e nagelo mɨn əpəh e nego e neai.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 ?Nəmotafin o kəp, Naoa Rəha Uhgɨn itəm tatəghat-in nian Uhgɨn otosmegəh netəmim e nɨmɨsən? Tatən məmə,
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Io Uhgɨn rəha Epraham, io Uhgɨn rəha Aisak, kən io Uhgɨn rəha Jekop.’ In sənəmə Uhgɨn rəha netəm kəmotɨmɨs, məto in Uhgɨn rəha netəmim itəm koatəmegəh, tahmen-pən mɨn e təs miləhal.”
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Nian nɨmanin netəmim kəmotəto nəghatən əh, narmɨlat təmiwɨg e nəgətunən rəhan.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Nian Farisi mɨn kəmotəto məmə Iesu təmoh-iəhau Satusi mɨn e rəhan nəghatən, kən Farisi mɨn kəmotuwa kitiəh.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Kən kit itəm tɨtun pɨk Lou, təmən-ipən nəghatən kit kəm Iesu məmə Iesu otən nəghatən kit təsətuatɨpən, məmə,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “?Lou pəhruən rəha Uhgɨn u in ilɨs pɨk?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Nakəkəike molkeike Iərəmərə Uhgɨn rəham e nɨkim rafin, ne nəmegəhən rafin rəham, ne nətəlɨgən rafin rəham.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Inu in Lou itəm tətaupən kən in ilɨs pɨk.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Kən Lou itəm tatol kəiu lan, in iuəhkɨr tahmen əm, məmə, ‘Nakəkəike molkeike ik kit tahmen əm məmə nakolkeike atɨp ik.’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Kən Lou mil u kəiu, ilau nəukətɨ Lou rafin, ne naoa rəha ien mɨn rafin aupən.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Kən e nian Farisi mɨn kotuəfɨmɨn ilat mɨn, kən Iesu təmən-ipən məmə,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “?Nɨkitəmat təht məmə naka, e Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa? ?In tatɨsɨ-pən e noanol rəha pah?” Kən ilat kotən-ipən məmə, “In noanol rəha Tefɨt.”
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Məto tahro e Tefɨt, itəm tatəghat e narmɨn rəha Uhgɨn, tətaun-in Kristo məmə ‘Iərəmərə.’ Məto-inu tatən məmə,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 — ausente —
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ?Kən okəmə Tefɨt tətaun-in Kristo məmə ‘rəhak Iərəmərə,’ kən otahro məmə Kristo in mipɨ Tefɨt rat?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Kən etəmim kit təsuhalpɨnən nəghatən rəha Iesu. Kən e nian əh matuwɨn, kəmotəgɨn o nətapəh-inən nəghatən kit mɨn tol min-nəhlan.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.