Mateus 22
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Kən Iesu təmuəh nimaa nəghatən kit mɨn kəm ilat məmə,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Nərəmərəən rəha Uhgɨn in tahmen e kig kit itəm təmol əpen-əpenə e nagwənən asol o marɨt rəha nətɨn.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Kən mahl-ipən rəhan iolwək mɨn məmə okotuwɨn o netəmim mɨn u itəm təmahl-ipən rəkɨs nəghatən olat məmə okotuwa o nagwənən rəha marɨt. Məto kotən məmə kol kəsotuwamən.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 “Kən tahl-ipən rəhan iolwək neen mɨn, mən-ipən kəm ilat məmə, ‘Otuwɨn motən-ipən kəm netəm mɨn u itəm emahl-ipən rəkɨs nəghatən olat məmə, enol əpen-əpenə rəkɨs e rəhak nagwənən. Rəhak kau mɨn ne nətɨ kau mɨn rəhak itəm kotəhg-əhg wɨr, emoh rəkɨs ilat, kən natɨmnat rafin tɨnahmen. Otuwa e nagwənən rəha marɨt.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Məto kəsotətəlɨg-inən iolwək mɨn, kən motagɨm mɨn, kit tatuwɨn e rəhan nasumən, kit tatuwɨn e rəhan stoa.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Kən neen kotaskəlɨm iolwək mɨn rəhan, motol tərat kəm ilat, kən motohamnu ilat.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Kən kig, neməha təmol pɨk. Kən tahl-ipən rəhan mopael mɨn kotuwɨn, kən motohamnu netəmim mɨn u itəm kəmotohamnu rəhan iolwək mɨn, kən motasiepən e rəhalat taon asol.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Kən mən-ipən kəm rəhan iolwək mɨn məmə, ‘Kɨnol əpen-əpenə rəkɨs e nagwənən rəha marɨt, məto netəm mɨn u itəm emahl-ipən rəkɨs nəghatən olat, nolən rəhalat təsahmenən məmə okotuwa.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Tol nəhlan, otuwɨn əpəh e suatɨp asol mɨn kən motən-ipən kəm netəmim əpnapɨn rafin itəm nakoatəplan məmə okotuwa e nagwənən rəha marɨt.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Kən iolwək mɨn kəmotuwɨn əpəh e suatɨp asol mɨn, kəmotuəfɨmɨn netəmim rafin itəm kəmotəplan ilat, netəmim itəm kotəwɨr ne netəm itəm kotərat, kən ikɨn kətagwən ikɨn təmərioah e netəmim.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Məto nian kig təmuwa məplan netəmim, təməplan etəmim kit əh-ikɨn itəm təsuwɨnən e natɨmnat rəha marɨt.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Kən kig təmən-ipən məmə, ‘?Io kit, nəmahro? ?Nəmuwa imə məto nəməsuwɨnən e natɨmnat rəha marɨt?’ Kən suah u tɨnəruru nuhalpɨnən nəghatən rəhan.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 “Kən kig təmən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə, ‘Okotəlis ətain nelmɨn ne nelkɨn, kən motərakin-iarəp əpəh e nalugɨnən itəm ikɨn kətasək ikɨn, kən katəgətain nəluɨtəm ikɨn.’”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Kən Iesu təmatəkəike mən məmə, “Tol nəhlan məto-inu netəmim tepət, kətahl-ipən nəghatən olat, məto noan məsɨn əm itəm katɨtəpun ilat.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Kən Farisi mɨn kəmotiet motuwɨn motol noa eko-eko mɨn məmə otiuw-pən Iesu o nənən nəghatən kit itəm təsətuatɨpən.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Kən kotahl-ipən rəhalat netəmim kotuwɨn o Iesu ilat netəmim rəha pati rəha Herot. Kən motən-ipən məmə, “Iəgətun. Ekotɨtun məmə ik etəm ətuatɨp, kən matəgətun ətuatɨp pahrien suatɨp rəha Uhgɨn. Nəsolən məmə nətəlɨgən rəha netəmim okotiuw rəkɨs rəham nətəlɨgən, məto-inu natol tahmen-ahmen əm kəm netəmim rafin, okəmə in etəm-iasol o etəm əpnapɨn əm.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Kən ən-tu kəm itɨmat rəham nətəlɨgən e nat u. ?Tətuatɨp məmə okətou-pən takɨs kəm Kig Sisa, o kəp?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Məto Iesu tɨnɨtun rəhalat nətəlɨgən rat mɨn, kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “!Rəhatəmat nənən təwɨr, məto nɨkitəmat tamkɨmɨk! ?Tahro nakotalkut məmə nəkotol noa eko-eko ron io?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Otəgətun-tu məni itəm katətou takɨs lan.” Kən kotos mənimotuwa kəm in,
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Narmɨ pah u, kən nərgɨ pah u e məni u?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Kən kotən-ipən məmə, “Kig Sisa.” Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Naka u rəha Kig Sisa, otos-ipən kəm Kig Sisa. Kən naka u rəha Uhgɨn, otos-ipən kəm Uhgɨn.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Nian kəmotəto nəghatən əh, narmɨlat təmiwɨg. Kən kəmotapəs Iesu motagɨm.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 E nian əh inəh, Satusi mɨn kəmotuwa o Iesu. Ilat koatən məmə netəmim okəsotəmegəh mɨnən e nɨmɨsən. Kən kotən-ipən kəm Iesu məmə,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Iəgətun. Moses təmən kəm itɨmat məmə, okəmə etəmim otɨmɨs kən məsɨləsən nətɨn kit, kən pian otəkəike mit nəutahlɨmɨs əh məmə otɨləs suakəku o niuw-pərən nərɨg rəha pian itəm təmɨmɨs.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 “Kən ikɨn əh imatɨmat ikɨn, netəm ilat pialat mɨn ilat sepɨn. Itəm təmaupən maiir təmol marɨt, kən mɨmɨs, məsɨləsən nətɨn kit, kən pian itəm tatol kəiu lan tit nəutahlɨmɨs.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Kən in mɨn təmɨmɨs məsɨləsən nətɨn kit, kən itəm tatol kɨsɨl lan ne ilat rafin muwɨn mətoarus-pən itəm tatol sepɨn, kəmotol nat kitiəh əm.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Kən əmun, nəutahlɨmɨs tɨmɨs.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 ?Tol nəhlan, ən-tu kəm itɨmat məmə, e nian itəm Uhgɨn otosmegəh netəmim lan e nɨmɨsən, pətan əh in rəha pah, məto-inu ilat rafin əh sepɨn kəmotol marɨt e pətan əh?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat nəmotən-arəpən e rəhatəmat nəghatən məto-inu nəsotɨtunən Naoa Rəha Uhgɨn ne nəsanənən rəhan.
29 Jesus respondeu:
30 Nian Uhgɨn otosmegəh netəmim e nɨmɨsən, kən netəmim okəsətolən marɨt, okotahmen e nagelo mɨn əpəh e nego e neai.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 ?Nəmotafin o kəp, Naoa Rəha Uhgɨn itəm tatəghat-in nian Uhgɨn otosmegəh netəmim e nɨmɨsən? Tatən məmə,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Io Uhgɨn rəha Epraham, io Uhgɨn rəha Aisak, kən io Uhgɨn rəha Jekop.’ In sənəmə Uhgɨn rəha netəm kəmotɨmɨs, məto in Uhgɨn rəha netəmim itəm koatəmegəh, tahmen-pən mɨn e təs miləhal.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Nian nɨmanin netəmim kəmotəto nəghatən əh, narmɨlat təmiwɨg e nəgətunən rəhan.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nian Farisi mɨn kəmotəto məmə Iesu təmoh-iəhau Satusi mɨn e rəhan nəghatən, kən Farisi mɨn kəmotuwa kitiəh.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Kən kit itəm tɨtun pɨk Lou, təmən-ipən nəghatən kit kəm Iesu məmə Iesu otən nəghatən kit təsətuatɨpən, məmə,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “?Lou pəhruən rəha Uhgɨn u in ilɨs pɨk?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Nakəkəike molkeike Iərəmərə Uhgɨn rəham e nɨkim rafin, ne nəmegəhən rafin rəham, ne nətəlɨgən rafin rəham.
37 Jesus respondeu:
38 Inu in Lou itəm tətaupən kən in ilɨs pɨk.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Kən Lou itəm tatol kəiu lan, in iuəhkɨr tahmen əm, məmə, ‘Nakəkəike molkeike ik kit tahmen əm məmə nakolkeike atɨp ik.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Kən Lou mil u kəiu, ilau nəukətɨ Lou rafin, ne naoa rəha ien mɨn rafin aupən.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Kən e nian Farisi mɨn kotuəfɨmɨn ilat mɨn, kən Iesu təmən-ipən məmə,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “?Nɨkitəmat təht məmə naka, e Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa? ?In tatɨsɨ-pən e noanol rəha pah?” Kən ilat kotən-ipən məmə, “In noanol rəha Tefɨt.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Məto tahro e Tefɨt, itəm tatəghat e narmɨn rəha Uhgɨn, tətaun-in Kristo məmə ‘Iərəmərə.’ Məto-inu tatən məmə,
43 E Jesus perguntou:
44 — ausente —
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 ?Kən okəmə Tefɨt tətaun-in Kristo məmə ‘rəhak Iərəmərə,’ kən otahro məmə Kristo in mipɨ Tefɨt rat?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Kən etəmim kit təsuhalpɨnən nəghatən rəha Iesu. Kən e nian əh matuwɨn, kəmotəgɨn o nətapəh-inən nəghatən kit mɨn tol min-nəhlan.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.