Mateus 14
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 E nian əh, Kig Herot Antipas u tatərəmərə e nɨtən Kalili, təməto namnusən rəha Iesu.
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 Kən təmən-ipən kəm rəhan etəm-iasol mɨn məmə, “Suah u in Jon Baptais itəm təməmegəh mɨn e nɨmɨsən. Tol nəhlan tatos nəsanənən əh o nolən nat pɨspɨs mɨn.”
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 Herot Antipas təməghat nəhlan məto-inu in təmohamnu rəkɨs Jon Baptais. Inu namnusən e nɨmɨsən rəha Jon Baptais, tol min-nulan. Aupən ikɨn, Kig Herot Antipas təmakləh-in Herotias u pətaguɨhl rəha pia Herot u, Filip Kitiəh. Kən Jon təmən-ipən kəm in məmə, “Təsətuatɨpən məmə nəkɨləs pətan u, məto-inu nakatətgəhl Lou.” Kən Herot Antipas təmaskəlɨm Jon o Herotias, məlis ətain, mɨləs-ipən e kalapus.
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Herot Antipas tolkeike məmə in otohamnu Jon, məto təməsolən məto-inu tatəgin netəmim. Ilat koatɨsiai-in Jon moatən məmə in ien kit.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Məto nian kit, Herot Antipas təmol lafet kit rəha nian təmaiir lan, kən pətan əkəku, nətɨ Herotias, təmol danis aupen e nɨganəmtɨ netəmim rafin. Kən rəhan nolən danis təmol Herot Antipas nɨkin təmuwɨn pɨk lan,
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 kən tol nəhlan, in təmən-iəkɨs mos noanawɨl məmə in otos-ipən nat naka itəm pətan əkəku əh tolkeike.
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Kən Herotias təməghat kəm nətɨn, kən nətɨn təmən-ipən kəm Herot Antipas məmə, “Os rəhn-kapə Jon Baptais e plet kit muwa ikɨn-u mos-ipa kəm io roiu.”
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Kən kig, nɨkin təpou. Məto təmən-ipən kəm rəhan netəmim məmə ilat okotol nəwia nətɨ Herotias, məto-inu o rəhan noanawɨl ne nəniəkɨsən itəm təmol e nɨganəmtɨ netəmim.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Kən təmahl-ipən netəmim neen kotuwɨn e kalapus, kən ilat kəmotətatɨp rəkɨs rəhn-kapə Jon ikɨn əh,
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 motələhəu-pən e plet kit, motos motuwa, motos-ipən kəm nətɨ Herotias, kən in təmos-ipən kəm rəhan mama.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Kən netəmim rəha Jon kəmotuwɨn motɨləs nɨpətɨn motuwɨn motɨtənɨm, kən motuwɨn motən-ipən kəm Iesu.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Nian Iesu təməto namnusən əh, kən təmətɨpən e bot kit muwɨn əpəh ikɨn kɨkə-kɨkə ikɨn. Məto nian nɨmanin netəmim kəmotɨtun ikɨn təmuwɨn ikɨn, ilat kəmotiet e rəhalat latuənu mɨn motaliwək ipar motuarisɨg-in Iesu.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Nian Iesu təmuwar, təməplan nɨmanin netəmim tepət, kən nɨkin təmahmə olat matakeike ilat, kən mol-wɨr nɨmɨsən mɨn rəhalat.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Kən ehnaipən iuəhkɨr o napinəpən, rəhan mɨn netəmim kəmotuwa ron moatən məmə, “Ikɨn-u, ikɨn kɨkə-kɨkə ikɨn, kən otəsuwəhən talugɨn. Ahl-ipən nɨmanin netəmim məmə okotuwɨn latuənu mɨn motos-nəmtɨn nɨgɨlat neen nagwənən.”
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Kəp. Otəpəs əm ilat kotatɨg, kən itəmat əm otagwən ilat.”
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Məto komotən-ipən kəm in məmə, “Itɨmat ekoatos əm pɨret faif ne nəm kəiu.”
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Kən təmən məmə, “Otos motuwa kəm io.”
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Kən mən-ipən kəm netəmim məmə okotəpələh ləhau e manuwɨhl. Kən təmos pɨret faif ne nəm kəiu əh, masɨpər əpəh e neai, matəfak-pən ron, kən məmkas pɨret. Kən təmos-ipən kəm rəhan mɨn netəmim, kən ilat kotos-ipən kəm nɨmanin netəmim.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Kən ilat rafin kəmotagwən, nərpɨlat tasis. Kən nɨmɨsmɨsɨ nagwənən itəm kəmotapəs, netəmim rəha Iesu kəmotaii-pən e kətɨm asol ilat tuelef itəm kəmotər kər wɨr.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Kən netəmim itəm kəmotagwən, nəman əm tahmen e faif-taosan, məto kəsafinən nɨpɨtan ne nɨsualkələh.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Kən Iesu təmən kəm rəhan netəmim məmə ilat okotətɨpən e bot motaupən moatuwɨn entənɨpən-pən e lek, məto in otahl-ipən netəmim kotɨtəlɨg-pən iməlat mɨn ikɨn.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Nian tɨnahl-ipən rəkɨs netəmim, kən muwɨn əpəh ilɨs e nɨtot kit in pɨsɨn əm, məmə otəfak. Nian tɨnalugən, Iesu pɨsɨn əm əh-ikɨn,
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 məto bot tɨnuwɨn rəkɨs ilugɨn e lek, kən tɨnatɨləs pɨkən nɨmətag, kən peau-peau mɨn kɨnoatoh bot.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Kən lapɨn iuəhkɨr o nianən, Iesu təmaliwək e nətuei nəhau muwa olat.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Məto nian netəmim rəha Iesu kəmotəplan in tətaliwək e nətuei nəhau, kən kəmotəgɨn pɨk moatən məmə, “!Ei, narmɨ etəmim kit!” Kən kəmotasək əfəməh məto-inu koatəgɨn.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Məto uəhai əm, Iesu təməghat kəm ilat məmə, “!Ei, nɨkitəmat tətul məha-məha. Io əpəh. Sotəgɨnən!”
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Kən Pita təmə, “Iərəmərə, okəmə ik pahrien, kən aun-in io ekaliwək e nətuei nəhau mɨnə.”
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Wa.” Kən Pita tiet e nətuei bot, kən maliwək e nətuei nəhau matuwɨn o Iesu.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Məto nian təməplan nɨmətag, kən nɨkin təməgɨn pɨk, kən mɨnətuoun mətamnɨm mətasək-pən o Iesu matən məmə, “!Iərəmərə, asitu lak!”
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Kən roiu agɨn, Iesu təmea-pən maskəlɨm Pita, kən mən-ipən kəm in məmə, “Ik rəham nahatətəən təkəku agɨn. ?Tahro rəham nahatətəən təkəku lak?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Kən nian kəmuətɨpən e bot, kən nɨmətag təmurahl nelmɨn.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Kən ilat e nətuei bot kəmotos-ipən nɨsiaiiən asol kəm in moatən məmə, “Pahrien, ik Nətɨ Uhgɨn.”
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Nian kɨnotuwɨn entənɨpən-pən, kəmotuwar e nəptən Kenesaret.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Kən nian netəmim əh-ikɨn əh kɨnotɨtun Iesu, kotahl-ipən nəghatən tuwɨn mɨtəlau o netəmim e latuənu mɨn rafin əh-ikɨn. Kən kəmotos rəhalat mɨn netəmim itəm koatɨmɨs motuwa o Iesu,
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 kən kəmotəkəike o Iesu məmə ilat itəm koatɨmɨs okotek əm nɨpəgnəmtɨ kot rəhan. Kən ilat rafin itəm kəmotek nɨpəgnəmtɨ kot rəhan, rəhalat nɨmɨsən təmɨkə, kən kəmotəwɨr.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.