Mateus 14
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NTLH
1 E nian əh, Kig Herot Antipas u tatərəmərə e nɨtən Kalili, təməto namnusən rəha Iesu.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Kən təmən-ipən kəm rəhan etəm-iasol mɨn məmə, “Suah u in Jon Baptais itəm təməmegəh mɨn e nɨmɨsən. Tol nəhlan tatos nəsanənən əh o nolən nat pɨspɨs mɨn.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Herot Antipas təməghat nəhlan məto-inu in təmohamnu rəkɨs Jon Baptais. Inu namnusən e nɨmɨsən rəha Jon Baptais, tol min-nulan. Aupən ikɨn, Kig Herot Antipas təmakləh-in Herotias u pətaguɨhl rəha pia Herot u, Filip Kitiəh. Kən Jon təmən-ipən kəm in məmə, “Təsətuatɨpən məmə nəkɨləs pətan u, məto-inu nakatətgəhl Lou.” Kən Herot Antipas təmaskəlɨm Jon o Herotias, məlis ətain, mɨləs-ipən e kalapus.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Herot Antipas tolkeike məmə in otohamnu Jon, məto təməsolən məto-inu tatəgin netəmim. Ilat koatɨsiai-in Jon moatən məmə in ien kit.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Məto nian kit, Herot Antipas təmol lafet kit rəha nian təmaiir lan, kən pətan əkəku, nətɨ Herotias, təmol danis aupen e nɨganəmtɨ netəmim rafin. Kən rəhan nolən danis təmol Herot Antipas nɨkin təmuwɨn pɨk lan,
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 kən tol nəhlan, in təmən-iəkɨs mos noanawɨl məmə in otos-ipən nat naka itəm pətan əkəku əh tolkeike.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Kən Herotias təməghat kəm nətɨn, kən nətɨn təmən-ipən kəm Herot Antipas məmə, “Os rəhn-kapə Jon Baptais e plet kit muwa ikɨn-u mos-ipa kəm io roiu.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Kən kig, nɨkin təpou. Məto təmən-ipən kəm rəhan netəmim məmə ilat okotol nəwia nətɨ Herotias, məto-inu o rəhan noanawɨl ne nəniəkɨsən itəm təmol e nɨganəmtɨ netəmim.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Kən təmahl-ipən netəmim neen kotuwɨn e kalapus, kən ilat kəmotətatɨp rəkɨs rəhn-kapə Jon ikɨn əh,
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 motələhəu-pən e plet kit, motos motuwa, motos-ipən kəm nətɨ Herotias, kən in təmos-ipən kəm rəhan mama.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Kən netəmim rəha Jon kəmotuwɨn motɨləs nɨpətɨn motuwɨn motɨtənɨm, kən motuwɨn motən-ipən kəm Iesu.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Nian Iesu təməto namnusən əh, kən təmətɨpən e bot kit muwɨn əpəh ikɨn kɨkə-kɨkə ikɨn. Məto nian nɨmanin netəmim kəmotɨtun ikɨn təmuwɨn ikɨn, ilat kəmotiet e rəhalat latuənu mɨn motaliwək ipar motuarisɨg-in Iesu.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Nian Iesu təmuwar, təməplan nɨmanin netəmim tepət, kən nɨkin təmahmə olat matakeike ilat, kən mol-wɨr nɨmɨsən mɨn rəhalat.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Kən ehnaipən iuəhkɨr o napinəpən, rəhan mɨn netəmim kəmotuwa ron moatən məmə, “Ikɨn-u, ikɨn kɨkə-kɨkə ikɨn, kən otəsuwəhən talugɨn. Ahl-ipən nɨmanin netəmim məmə okotuwɨn latuənu mɨn motos-nəmtɨn nɨgɨlat neen nagwənən.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Kəp. Otəpəs əm ilat kotatɨg, kən itəmat əm otagwən ilat.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Məto komotən-ipən kəm in məmə, “Itɨmat ekoatos əm pɨret faif ne nəm kəiu.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Kən təmən məmə, “Otos motuwa kəm io.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Kən mən-ipən kəm netəmim məmə okotəpələh ləhau e manuwɨhl. Kən təmos pɨret faif ne nəm kəiu əh, masɨpər əpəh e neai, matəfak-pən ron, kən məmkas pɨret. Kən təmos-ipən kəm rəhan mɨn netəmim, kən ilat kotos-ipən kəm nɨmanin netəmim.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Kən ilat rafin kəmotagwən, nərpɨlat tasis. Kən nɨmɨsmɨsɨ nagwənən itəm kəmotapəs, netəmim rəha Iesu kəmotaii-pən e kətɨm asol ilat tuelef itəm kəmotər kər wɨr.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Kən netəmim itəm kəmotagwən, nəman əm tahmen e faif-taosan, məto kəsafinən nɨpɨtan ne nɨsualkələh.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Kən Iesu təmən kəm rəhan netəmim məmə ilat okotətɨpən e bot motaupən moatuwɨn entənɨpən-pən e lek, məto in otahl-ipən netəmim kotɨtəlɨg-pən iməlat mɨn ikɨn.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Nian tɨnahl-ipən rəkɨs netəmim, kən muwɨn əpəh ilɨs e nɨtot kit in pɨsɨn əm, məmə otəfak. Nian tɨnalugən, Iesu pɨsɨn əm əh-ikɨn,
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 məto bot tɨnuwɨn rəkɨs ilugɨn e lek, kən tɨnatɨləs pɨkən nɨmətag, kən peau-peau mɨn kɨnoatoh bot.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Kən lapɨn iuəhkɨr o nianən, Iesu təmaliwək e nətuei nəhau muwa olat.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Məto nian netəmim rəha Iesu kəmotəplan in tətaliwək e nətuei nəhau, kən kəmotəgɨn pɨk moatən məmə, “!Ei, narmɨ etəmim kit!” Kən kəmotasək əfəməh məto-inu koatəgɨn.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Məto uəhai əm, Iesu təməghat kəm ilat məmə, “!Ei, nɨkitəmat tətul məha-məha. Io əpəh. Sotəgɨnən!”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Kən Pita təmə, “Iərəmərə, okəmə ik pahrien, kən aun-in io ekaliwək e nətuei nəhau mɨnə.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Wa.” Kən Pita tiet e nətuei bot, kən maliwək e nətuei nəhau matuwɨn o Iesu.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Məto nian təməplan nɨmətag, kən nɨkin təməgɨn pɨk, kən mɨnətuoun mətamnɨm mətasək-pən o Iesu matən məmə, “!Iərəmərə, asitu lak!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Kən roiu agɨn, Iesu təmea-pən maskəlɨm Pita, kən mən-ipən kəm in məmə, “Ik rəham nahatətəən təkəku agɨn. ?Tahro rəham nahatətəən təkəku lak?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Kən nian kəmuətɨpən e bot, kən nɨmətag təmurahl nelmɨn.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Kən ilat e nətuei bot kəmotos-ipən nɨsiaiiən asol kəm in moatən məmə, “Pahrien, ik Nətɨ Uhgɨn.”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Nian kɨnotuwɨn entənɨpən-pən, kəmotuwar e nəptən Kenesaret.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Kən nian netəmim əh-ikɨn əh kɨnotɨtun Iesu, kotahl-ipən nəghatən tuwɨn mɨtəlau o netəmim e latuənu mɨn rafin əh-ikɨn. Kən kəmotos rəhalat mɨn netəmim itəm koatɨmɨs motuwa o Iesu,
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 kən kəmotəkəike o Iesu məmə ilat itəm koatɨmɨs okotek əm nɨpəgnəmtɨ kot rəhan. Kən ilat rafin itəm kəmotek nɨpəgnəmtɨ kot rəhan, rəhalat nɨmɨsən təmɨkə, kən kəmotəwɨr.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.