Marcos 5
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 Iesu ne rəhan mɨn netəmim kəmotuwɨn motuwar əpəh entənɨpən-pən e Lek Kalili, əpəh ima netəm Kerasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nian Iesu təmiet e pot, kən məplan suah kit təmɨsɨ-pən əpəh e nɨpəg kəpiel mɨn, ikɨn katɨtənɨm netəmim ikɨn. Suah un narmɨn rat tətatɨg lan.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Suah un tətatɨg əm əpəh e suwɨt, okol kəsaskəlɨmən, kən kəruru mɨn nəlisən e nol o sen.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Nian tepət kotəlis nelmɨn ne nelkɨn ne e sen. Məto nian rafin tateatɨp-eatɨp sen, kən matoratɨp-oratɨp sen e nelmɨn ne nelkɨn ne, kən məsanən pɨk məsahmen-inən suah kit məmə otaskəlɨm.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Kən lapɨn ne e nərauiəgən mɨn ne nian rafin, in tətan əpəh e suwɨt, ne əpəh e nɨtot mɨn, in pɨsɨn əm, mətagət əfəməh, kən matəte atɨp əm in e kəpiel asɨlə mɨn.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Nian suah un təmasɨpən-in Iesu əpəh isəu tatuwa əh, kən təmaiu muwɨn meiuaiu mɨsin-pən nulɨn ron.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Kən mətagət əfəməh məmə, “!Iesu, ik Nətɨ Uhgɨn Ilɨs Agɨn! ?Nəmuwa məmə onakahro io?” Məto Iesu təmə, “!Ik narmɨn rat, iet e suah un!” Məto narmɨn rat apon təmə, “!Ekateasiə-in e nərgɨ Uhgɨn məmə onakəsolən nalpɨnən kəm io!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Kən Iesu təmətapəh ron məmə, “?Ik nərgəm pah?” Məto təmə, “Nərgək u, Nɨmanin Tepət, məto-inu itɨmat tepət.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kən kəmotən-ipən əskasɨk kəm Iesu məmə otəsahl-iarəpən ilat əh-ikɨn əh.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Ikɨn əh, pɨkəs mɨn tepət tepət kotalu əpəh e nɨkalɨ nɨtot un.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Kən narmɨn rat mɨn apon kəmotən-ipən kəm Iesu məmə, “Kəsi, ahl-ipən-tu itɨmat ekotuwɨn o pɨkəs mɨn əpəh, megəhan-in itɨmat ekotuwɨn motatɨg əpəh elat”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Kən Iesu təmegəhan-in ilat məmə okotuwɨn, kən narmɨn rat mɨn apon kəmotiet e suah apon motuwɨn əpəh e pɨkəs mɨn. Kən pɨkəs mɨn un kotahmen-in tu-taosan, kəmotaiu motuwɨn əpəh ikɨn təkul-əkul ikɨn, kən motiwɨg-pən əpəh ləhau e nəhau un motamnɨm.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Kən netəmim itəm kəmotagwən pɨkəs mɨn un, kəmotaiu motuwɨn motən-iarəp natun kəm netəmim mɨn əpəh e taon rəhalat, kən motən tuwɨn mapəkol əpəh latuənu mɨn. Kən netəmim tepət kəmotuwa məmə okotəplan-tu nat un məmə kəmahrol min-nulan.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Nian kəmotuwa o Iesu, kən motəplan suah un narmɨn rat mɨn kəmotatɨg lan aupən, tɨnapəs nalmələn kən mɨnuwɨn e natɨmnat matəpələh, kən narmɨlat təmiwɨg ron kən motəgɨn.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Kən netəm mɨn u kəmotehm nat ətuatɨp e nɨganəmtɨlat kəmotamnus nat un kəmotehm Iesu təmol e suah un ne pɨkəs mɨn kəm ilat mɨn neen.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Məto netəm mɨn u e nɨtən un kəmotən-ipən əskasɨk kəm Iesu məmə otatuwɨn məsətulən əh iməlat ikɨn.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Kən nian Iesu tɨnatɨtəlɨg-pən mɨn məmə otuwɨn e pot, məto suah un narmɨn rat mɨn kəmotatɨg lan, təmolkeike pɨk məmə otuwɨn ilat Iesu ne, kən matən-ipən kəm Iesu məmə, “Egəhan-in io, pəs ekɨmnə kitat min itəmat.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Məto Iesu təməsegəhan-inən, məto təmən-ipən kəm in məmə, “Ɨtəlɨg-pən imam ikɨn, kən mamnus kəm netəm imam ikɨn nat naka itəm Uhgɨn ilɨs pɨk təmol kəm ik, kən məmə in təmasəkitun ik.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Kən təmuwɨn əpəh ikɨn Tekapolis matən-iarəp natɨmnat itəm Iesu təmol kəm in. Kən nian netəmim kəmotəto, kən kəmotaut pɨk ron.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Kən Iesu ne kəmotuwɨn mɨn e pot motɨtəlɨg-pən entənɨpən-pa e lek, məto nɨmanin netəmim kəmotuwa ron motɨtəlau in əpəh e nɨkalkal lek.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Kən suah kit, nərgɨn u Jaeras, in etəm-iasol kit rəha nimə rəha nuəfɨmɨnən, təməplan Iesu kən təmuwa mɨsin-pən nulɨn ron.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Kən təmatətapəh o Iesu matəkəike kəm in o nasituən məmə, “Rəhak pətan əkəku tatɨmɨs pɨk otəsuwəhən tɨmɨs. !Awi, wa-tu kian nəkələhəu-pən nelməm lan pəs təwɨr məmegəh!”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Kən Iesu təmətəu-pən suah un mətian, kən nɨmanin netəmim tepət kəmotuarisɨg-in kɨtəlau lan katɨləs-pɨkən-ləs-pɨkən.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kən pətan kit təmuwa o Iesu itəm tatos nɨmɨsən rəhalat nɨpɨtan nian rafin əm, mɨnos nup tuelef.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Kən təmuwɨn məplan tokita tepət, kən mərakin rafin rəhan məni elat, məto wək rəhalat kəmotol təto pɨk nahməən. Məto rəhan nɨmɨsən təməseiuaiuən, in təmər məsɨn mɨn.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 In təməto namnusən e Iesu, kən nɨkin təməht məmə, “Okəmə ekek əm rəhan kot, kən rəhak nɨmɨsən otol namnun.” Kən tol nəhlan, təmuwa maliwək muarisɨg-in ilat, mɨsɨ-pən e məntaa Iesu ikɨn, kən mea-pən mek rəhan kot.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Nian təmek kot rəha Iesu nəhlan, kən roiu mɨn əm rəhan nɨmɨsən təmətul, kən təməto əm e nɨpətɨn məmə in tɨnəwɨr.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Kən roiu mɨn əm, Iesu təməto məmə nəsanənən məsɨn təmiet lan, kən təmeirair matətapəh məmə, “?Pah təmek rəhak kot?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Kən məto rəhan mɨn netəmim kotəmə, “Ei, əplan-tu. Netəmim koatɨləs-pɨkən-ləs-pɨkən pɨk ik. ?Tahro nakatən nulan məmə, ‘pah təmek io’?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Məto Iesu təmategəs-in məmə otehm-tu məmə pah təmek.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Kən əmun pətan apon tɨnɨtun məmə nian in təmek kot rəha Iesu, rəhan nɨmɨsən tɨnɨkə. Tol nəhlan, mɨnatəgɨn mətasiəp-asiəp muwa meiuaiu mɨsin-pən nulɨn o Iesu matən-ipən natɨmnat rafin kəm in.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Kən Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Nətɨk pətan, e rəham nahatətəən, nɨnuwa mɨnəwɨr. Kən atuwɨn, pəs nəməlinuən rəha Uhgɨn tətatɨg ron ik. !Rəham nɨmɨsən tɨnɨkə!”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Nian Iesu təmatəghat əh kəm pətan un, kən netəmim neen kəmotɨsɨ-pən əpəh ima Jaeras ikɨn motuwa motən-ipən kəm Jaeras məmə, “Rəham pətan əkəku tɨnɨmɨs rəkɨs. Əsəlɨkiamtəən iəgətun.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Məto Iesu təməsətəlɨg-inən rəhalat nəghatən, kən mən-ipən kəm Jaeras məmə, “Əsəgɨnən, məsolən nɨkim tərat. Ahatətə əm lak.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Kən Iesu təmən-iəhau netəmim məmə okəsotuarisɨg-inən ilau, kən mit əm Pita ne Jemes ne pian Jon motuwɨn.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kən kəmotuwɨn əpəh ima Jaeras ikɨn motəplan netəmim tepət kəmotuwa motasək moatəun-əun.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Kən Iesu təmuwɨn əpəh imə mən-ipən kəm ilat məmə, “?Nakotagət pɨk nulan o naka? ?Kən motasək pɨk o naka? Pətan əkəku u təsɨmɨsən, tətapɨl əm.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Kən netəmim kəmotalah-əmnu. Məto Iesu tahl-iarəp ilat məmə okotiet motuwɨn əpəh ihluə. Kən mit əm rəhan etəmim miləhal ne mama ne tata rəha pətan əkəku un motuwɨn əpəh pətan əkəku un tatəməhl ikɨn.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Kən Iesu təmos nelmɨn, mən e rəhalat nəghatən məmə, “Talita kum,” nɨpətɨ nəghatən un təmə, “!Pətan əkəku, iatən-ipɨnə kəm ik məmə onakətul!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kən roiu mɨn əm, pətan əkəku apon təmətul mɨnataliwək. (Pətan əkəku un tɨnos nup tuelef.) Nian netəmim kəmotəplan nat un Iesu təmol, kən narmɨlat təmiwɨg pɨk ron.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Kən Iesu təmən-ipən əskasɨk kəm netəm mɨn un məmə, “Onakəsotən-iarəpən nat un kəm suah kit.” Kən matɨg mən-ipən mɨn kəm ilat məmə okotos-ipən nagwənən kit kəm pətan əkəku un tun.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.