Marcos 4
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Kən Iesu təmɨtəlɨg-pən mɨn əpəh e Lek Kalili matəgətun netəmim, məto nɨmanin netəmim kəmotuwa ron, motol məmə Iesu tuwɨn e pot. Kən pot un tatəməhl-pən e lek, kən Iesu tatəpələh-pən lan. Kən nɨmanin netəmim kəmotəpələh əpəh ipar e nɨkalkal lek.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Kən Iesu tatuəh nimaa nəghatən mɨn kəm ilat matəgətun ilat e natɨmnat tepət.
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 Təmən-ipən kəm ilat məmə, “Otətəlɨg-tu. Suah kit təmuwɨn məmə oteatəgtəg rəhan nɨkutin natɨmnat əpəh e rəhan nasumən.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Nian təmateatəgtəg rəhan nɨkutin natɨmnat, kən neen kotɨsas-pən əpəh e nɨkalkal suatɨp, kən mənɨg mɨn kotuwa moaton rəkɨs.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kən neen komotɨsas-pən əpəh e nɨki kəpiel, kən motəwiə uəhai əm məto-inu nɨsɨp noan məsɨn.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Kən nian nərauiə təhg ilat kən kotauke-auke motamɨs, məto-inu nokɨlat təməseiuaiu pɨkən.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Kən neen kəmotɨsas-pən e nɨki nolkosɨk. Nian kəmotəwiə məto nolkosɨk tətaht-əsɨn ilat kən mətatu-atu-pən elat, kən kotəwiə rat kən məsotoeən.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Kən neen mɨn kəmotɨsas-pən e nəptən wɨr, kən motəwiə wɨr motol iahgin, kən motoe-in noalat, neen noalat tate, neen noalat sikiste, neen noalat wan-hanrɨt.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Kən Iesu təmatɨg mən-ipən mɨn kəm ilat məmə, “Etəm matəlgɨn tatɨg, təwɨr məmə in otətəlɨg-in wɨr kən mɨtun nəghatən mɨn u.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Nian Iesu ne kəmotan pɨsin əm ilat rəhan netəmim tuelef ne netəm kotuarisɨg-in, kən kotətapəh ron o nuəhən nimaa nəghatən mɨn.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat un, Uhgɨn tatən-ipɨnə nəghatən anion rəhan kəm itəmat məmə in tatuwa məmə otərəmərə e rəhan mɨn netəmim. Məto netəm mɨn u Iaihluə mɨn, kotəto əm nəghatən rəha Uhgɨn e nuəhən nimaa nəghatən.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Nolən u tol min-nəhlan məmə,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Okəmə naka itəmat nəkotəruru əh nuəhən nimaa nəghatən u? ?Itəmat nakotəmə onəkotahro motɨtun mɨn nɨpətɨ nuəhən nimaa nəghatən pɨsɨn pɨsɨn mɨn rafin? Otətəlɨg-in wɨr-tu məmə nəkotɨtun.
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 “Nɨpətɨ nuəhən nimaa nəghatən e nɨkutin natɨmnat əh tahmen əm e nəghatən rəha Uhgɨn itəm katən-iarəp kəm netəmim, kən nɨsɨp tahmen e nɨki netəmim.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Netəmim neen koatəto, məto tahmen əm e nɨkutin natɨmnat u tatɨsas-pən e suatɨp. Nian koatəto nəghatən rəha Uhgɨn, məto Setan tuwa mos-irəkɨs ueiuəhai əm olat.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Kən neen koatəto, məto tahmen əm e nɨkutin natɨmnat un tatɨsas-pən e nɨki kəpiel nokɨlat təseiuaiu pɨkən. Nian koatəto nəghatən rəha Uhgɨn, koatos ueiuəhai əm e nagienən, məto təsatɨgən tuwəh e nɨkilat. Nian koatatɨg rat, o netəmim koatol tərat kəm ilat o nəghatən rəha Uhgɨn, kən koatəme ueiuəhai əm e rəhalat nəmegəhən.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 — ausente —
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Netəmim neen mɨn koatəto, məto tahmen əm e nɨkutin natɨmnat u tatɨsas-pən e nɨki nolkosɨk. Nian koatəto nəghatən rəha Uhgɨn,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 məto rəhalat nətəlɨgən tatuwɨn pɨk o natɨmnat rəha nətueintən, kən ilat kotolkeike məmə rəhalat nautə ne natɨmnat wɨr mɨn otepət. Natɨmnat mɨn u kotahmen e nolkosɨk tətaht e nɨkilat, mol kotəpou-in nolən nəghatən rəha Uhgɨn, kən məsotoe-inən noalat.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Kən neen mɨn koatəto, məto tahmen e nɨkutin natɨmnat u tatɨsas-pən e nəptən wɨr. Nian koatəto nəghatən rəha Uhgɨn, kotos e nɨkilat pahrien, kən motoe-in noalat, neen tate, neen sikiste, kən neen wan-hanrɨt.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Pah tətasiepən e lait kən mətaii-pən e pesɨn, o tatəhtu-pən e nɨpəg pet? !Kəp! Kəsolən mihin. Nian nakotasiepən e lait, kən motətu-pər e tepɨl məmə netəmim okotehm nat lan.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Nat katəfətain okəike kepɨk, kən ne nat tatəhluaig otəkəike miet-pa ikɨn təhag-əhag ikɨn.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Etəm matəlgɨn tatɨg, təwɨr məmə in otətəlɨg-in wɨr kən mɨtun nəghatən mɨn u.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Kən matɨg mən-ipən mɨn kəm ilat məmə, “Otətəlɨg-in wɨr-tu. Etəm u tatəto rəhak nəghatən məto təsətəu-pənən, okol təsɨtun wɨr mɨnən. Məto etəm un tatəto matətəu-pən, in otɨtun tepət məsɨn mɨn.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Tol nəhlan məto-inu, etəm u itəm rəhan əh-ikɨn nɨtunən, kən in tatətəu-pən, kən Uhgɨn otos-ipən mɨn nɨtunən kəm in, kən rəhan nɨtunən in otepət pɨk. Məto etəm u itəm rəhan nɨtunən tɨkə, Uhgɨn otos-irəkɨs rafin rəhan nɨtunən itəm nɨkin təht məmə in tatos.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Kən Iesu təmən mɨn məmə, “Nərəmərəən rəha Uhgɨn tahmen e suah kit təmɨs nɨkutin natɨmnat əpəh e rəhan nasumən.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Lapɨn mɨn tuwɨn mətapɨl, kən e nərauiəgən mɨn tuwɨn maliwək mətan, kən məsol mɨnən nat kit lan ne, məto-inu nɨsɨp əm tatos-ipən niamɨtəən kəm in məmə otoe-in noan. Məto nɨkutin nat un tɨnəwiə muwɨn mɨnol iahgin, məto suah un təruru məmə təmahro min-nulan məwiə. Kən təmərget mol iahgin, kən mol-pən nɨmalɨn, kən moe matuwɨn matuwɨn, kən mɨnɨmətə.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 — ausente —
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Kən nian tɨnɨmətə, e nian əm əh inəh, suah apon tuwɨn mɨləs rəhan nisa muwɨn matəte rəkɨs matəulək-in, məto-inu nian ətuatɨp rəhan tɨnuwa.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Kən Iesu təmən mɨn məmə, “?Nərəmərəən rəha Uhgɨn tahro min-nulan? ?Karmə ekən naka məmə tahmen lan?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 In tahmen e nɨkuti mastat. Mastat un in nɨg kit nɨkutin netɨn, netɨn, netɨn. In təkəku e nɨkuti nɨg mɨn rafin.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Məto nian kəməfe, kən təwiə mol iahgin maprəkɨs-in nɨg mɨn itəm katəfe e nasumən, mol nelmɨn iahgin mɨn, kən mənɨg ilɨs mɨn kotuwa motol-pən niag-iagɨlat huə e tɨkəmkəmən.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Iesu təmatəgətun mihin nəhlan netəmim e nuəhən nimaa nəghatən tepət, məto təmatən-ipən əm tahmen məmə okotɨtun.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 In təmatəgətun əm netəmim e nuəhən nimaa nəghatən mɨn əh tepət. Məto nian kotan pɨsin əm ilat rəhan mɨn netəmim, kən tatən-iarəp nɨpətɨ nuəhən nimaa nəghatən kəm ilat.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Tɨnehnaipən, kən Iesu təmən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə, “Pəs-tu kotuwɨn-tu əpəh entənɨpən-pən e lek u.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Kən kəmotapəs netəmim, kən rəhan mɨn netəmim kəmotuwɨn e pot məto Iesu tɨnəmuwɨn rəkɨs matəpələh. Kən kəmotɨləs Iesu e pot moatuwɨn ilat pot neen mɨn kotuarisɨg-in ilat.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Kəmoatuwɨn əmun nɨmətag asol kit nahgin-nahgin tahmen əm e nalip təmuwa. Kən peau-peau asol mɨn kotoralkin-pən əpəh e nɨpəgnoa pot, kən nəhau tɨnatər-pən e pot, kən pot natol o namnɨmən.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Məto Iesu əpəh uarisɨg tətapɨl əlu-alu matauloga-pən e pelo kit. Kən rəhan mɨn netəmim kəmotaiu motuwa motəhgaiir lan, motəmə, “!Ei, Iəgətun! !Tahro nɨkim təsəhtən itɨmat ne, iuəhkɨr əm ekotɨmɨs!”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Kən Iesu təmaiir mətul matən-iəhau nɨmətag ne nəhau məmə, “!Nahmen! !Uameg-ta!” Kən nɨmətag təmurahl nelmɨn, kən peau-peau asol mɨn apon kəmotɨkə, kən təməməlinu təməməlinu.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Kən Iesu təmən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə, “?Tahro nakotəgɨn pɨk nəhlan? Okəmə naka rəhatəmat nahatətəən tɨkə əh lak.”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Məto rəhan mɨn netəmim kɨnotəgɨn pɨk, kən motən-ipən kəm ilat mɨn məmə, “!Ei nəman! ?Etəmim naka u? Nat əpnapɨn nɨmətag ne nəhau, məto ilau kətioal nəwian.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.