Marcos 4
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVT
1 Kən Iesu təmɨtəlɨg-pən mɨn əpəh e Lek Kalili matəgətun netəmim, məto nɨmanin netəmim kəmotuwa ron, motol məmə Iesu tuwɨn e pot. Kən pot un tatəməhl-pən e lek, kən Iesu tatəpələh-pən lan. Kən nɨmanin netəmim kəmotəpələh əpəh ipar e nɨkalkal lek.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Kən Iesu tatuəh nimaa nəghatən mɨn kəm ilat matəgətun ilat e natɨmnat tepət.
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 Təmən-ipən kəm ilat məmə, “Otətəlɨg-tu. Suah kit təmuwɨn məmə oteatəgtəg rəhan nɨkutin natɨmnat əpəh e rəhan nasumən.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Nian təmateatəgtəg rəhan nɨkutin natɨmnat, kən neen kotɨsas-pən əpəh e nɨkalkal suatɨp, kən mənɨg mɨn kotuwa moaton rəkɨs.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Kən neen komotɨsas-pən əpəh e nɨki kəpiel, kən motəwiə uəhai əm məto-inu nɨsɨp noan məsɨn.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Kən nian nərauiə təhg ilat kən kotauke-auke motamɨs, məto-inu nokɨlat təməseiuaiu pɨkən.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Kən neen kəmotɨsas-pən e nɨki nolkosɨk. Nian kəmotəwiə məto nolkosɨk tətaht-əsɨn ilat kən mətatu-atu-pən elat, kən kotəwiə rat kən məsotoeən.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Kən neen mɨn kəmotɨsas-pən e nəptən wɨr, kən motəwiə wɨr motol iahgin, kən motoe-in noalat, neen noalat tate, neen noalat sikiste, neen noalat wan-hanrɨt.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Kən Iesu təmatɨg mən-ipən mɨn kəm ilat məmə, “Etəm matəlgɨn tatɨg, təwɨr məmə in otətəlɨg-in wɨr kən mɨtun nəghatən mɨn u.”
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Nian Iesu ne kəmotan pɨsin əm ilat rəhan netəmim tuelef ne netəm kotuarisɨg-in, kən kotətapəh ron o nuəhən nimaa nəghatən mɨn.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat un, Uhgɨn tatən-ipɨnə nəghatən anion rəhan kəm itəmat məmə in tatuwa məmə otərəmərə e rəhan mɨn netəmim. Məto netəm mɨn u Iaihluə mɨn, kotəto əm nəghatən rəha Uhgɨn e nuəhən nimaa nəghatən.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 Nolən u tol min-nəhlan məmə,
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Okəmə naka itəmat nəkotəruru əh nuəhən nimaa nəghatən u? ?Itəmat nakotəmə onəkotahro motɨtun mɨn nɨpətɨ nuəhən nimaa nəghatən pɨsɨn pɨsɨn mɨn rafin? Otətəlɨg-in wɨr-tu məmə nəkotɨtun.
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 “Nɨpətɨ nuəhən nimaa nəghatən e nɨkutin natɨmnat əh tahmen əm e nəghatən rəha Uhgɨn itəm katən-iarəp kəm netəmim, kən nɨsɨp tahmen e nɨki netəmim.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Netəmim neen koatəto, məto tahmen əm e nɨkutin natɨmnat u tatɨsas-pən e suatɨp. Nian koatəto nəghatən rəha Uhgɨn, məto Setan tuwa mos-irəkɨs ueiuəhai əm olat.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Kən neen koatəto, məto tahmen əm e nɨkutin natɨmnat un tatɨsas-pən e nɨki kəpiel nokɨlat təseiuaiu pɨkən. Nian koatəto nəghatən rəha Uhgɨn, koatos ueiuəhai əm e nagienən, məto təsatɨgən tuwəh e nɨkilat. Nian koatatɨg rat, o netəmim koatol tərat kəm ilat o nəghatən rəha Uhgɨn, kən koatəme ueiuəhai əm e rəhalat nəmegəhən.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 — ausente —
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Netəmim neen mɨn koatəto, məto tahmen əm e nɨkutin natɨmnat u tatɨsas-pən e nɨki nolkosɨk. Nian koatəto nəghatən rəha Uhgɨn,
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 məto rəhalat nətəlɨgən tatuwɨn pɨk o natɨmnat rəha nətueintən, kən ilat kotolkeike məmə rəhalat nautə ne natɨmnat wɨr mɨn otepət. Natɨmnat mɨn u kotahmen e nolkosɨk tətaht e nɨkilat, mol kotəpou-in nolən nəghatən rəha Uhgɨn, kən məsotoe-inən noalat.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Kən neen mɨn koatəto, məto tahmen e nɨkutin natɨmnat u tatɨsas-pən e nəptən wɨr. Nian koatəto nəghatən rəha Uhgɨn, kotos e nɨkilat pahrien, kən motoe-in noalat, neen tate, neen sikiste, kən neen wan-hanrɨt.”
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Pah tətasiepən e lait kən mətaii-pən e pesɨn, o tatəhtu-pən e nɨpəg pet? !Kəp! Kəsolən mihin. Nian nakotasiepən e lait, kən motətu-pər e tepɨl məmə netəmim okotehm nat lan.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Nat katəfətain okəike kepɨk, kən ne nat tatəhluaig otəkəike miet-pa ikɨn təhag-əhag ikɨn.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Etəm matəlgɨn tatɨg, təwɨr məmə in otətəlɨg-in wɨr kən mɨtun nəghatən mɨn u.”
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Kən matɨg mən-ipən mɨn kəm ilat məmə, “Otətəlɨg-in wɨr-tu. Etəm u tatəto rəhak nəghatən məto təsətəu-pənən, okol təsɨtun wɨr mɨnən. Məto etəm un tatəto matətəu-pən, in otɨtun tepət məsɨn mɨn.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Tol nəhlan məto-inu, etəm u itəm rəhan əh-ikɨn nɨtunən, kən in tatətəu-pən, kən Uhgɨn otos-ipən mɨn nɨtunən kəm in, kən rəhan nɨtunən in otepət pɨk. Məto etəm u itəm rəhan nɨtunən tɨkə, Uhgɨn otos-irəkɨs rafin rəhan nɨtunən itəm nɨkin təht məmə in tatos.”
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Kən Iesu təmən mɨn məmə, “Nərəmərəən rəha Uhgɨn tahmen e suah kit təmɨs nɨkutin natɨmnat əpəh e rəhan nasumən.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Lapɨn mɨn tuwɨn mətapɨl, kən e nərauiəgən mɨn tuwɨn maliwək mətan, kən məsol mɨnən nat kit lan ne, məto-inu nɨsɨp əm tatos-ipən niamɨtəən kəm in məmə otoe-in noan. Məto nɨkutin nat un tɨnəwiə muwɨn mɨnol iahgin, məto suah un təruru məmə təmahro min-nulan məwiə. Kən təmərget mol iahgin, kən mol-pən nɨmalɨn, kən moe matuwɨn matuwɨn, kən mɨnɨmətə.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 — ausente —
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 Kən nian tɨnɨmətə, e nian əm əh inəh, suah apon tuwɨn mɨləs rəhan nisa muwɨn matəte rəkɨs matəulək-in, məto-inu nian ətuatɨp rəhan tɨnuwa.”
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Kən Iesu təmən mɨn məmə, “?Nərəmərəən rəha Uhgɨn tahro min-nulan? ?Karmə ekən naka məmə tahmen lan?
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 In tahmen e nɨkuti mastat. Mastat un in nɨg kit nɨkutin netɨn, netɨn, netɨn. In təkəku e nɨkuti nɨg mɨn rafin.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 Məto nian kəməfe, kən təwiə mol iahgin maprəkɨs-in nɨg mɨn itəm katəfe e nasumən, mol nelmɨn iahgin mɨn, kən mənɨg ilɨs mɨn kotuwa motol-pən niag-iagɨlat huə e tɨkəmkəmən.”
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Iesu təmatəgətun mihin nəhlan netəmim e nuəhən nimaa nəghatən tepət, məto təmatən-ipən əm tahmen məmə okotɨtun.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 In təmatəgətun əm netəmim e nuəhən nimaa nəghatən mɨn əh tepət. Məto nian kotan pɨsin əm ilat rəhan mɨn netəmim, kən tatən-iarəp nɨpətɨ nuəhən nimaa nəghatən kəm ilat.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Tɨnehnaipən, kən Iesu təmən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə, “Pəs-tu kotuwɨn-tu əpəh entənɨpən-pən e lek u.”
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Kən kəmotapəs netəmim, kən rəhan mɨn netəmim kəmotuwɨn e pot məto Iesu tɨnəmuwɨn rəkɨs matəpələh. Kən kəmotɨləs Iesu e pot moatuwɨn ilat pot neen mɨn kotuarisɨg-in ilat.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Kəmoatuwɨn əmun nɨmətag asol kit nahgin-nahgin tahmen əm e nalip təmuwa. Kən peau-peau asol mɨn kotoralkin-pən əpəh e nɨpəgnoa pot, kən nəhau tɨnatər-pən e pot, kən pot natol o namnɨmən.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 Məto Iesu əpəh uarisɨg tətapɨl əlu-alu matauloga-pən e pelo kit. Kən rəhan mɨn netəmim kəmotaiu motuwa motəhgaiir lan, motəmə, “!Ei, Iəgətun! !Tahro nɨkim təsəhtən itɨmat ne, iuəhkɨr əm ekotɨmɨs!”
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Kən Iesu təmaiir mətul matən-iəhau nɨmətag ne nəhau məmə, “!Nahmen! !Uameg-ta!” Kən nɨmətag təmurahl nelmɨn, kən peau-peau asol mɨn apon kəmotɨkə, kən təməməlinu təməməlinu.
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Kən Iesu təmən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə, “?Tahro nakotəgɨn pɨk nəhlan? Okəmə naka rəhatəmat nahatətəən tɨkə əh lak.”
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Məto rəhan mɨn netəmim kɨnotəgɨn pɨk, kən motən-ipən kəm ilat mɨn məmə, “!Ei nəman! ?Etəmim naka u? Nat əpnapɨn nɨmətag ne nəhau, məto ilau kətioal nəwian.”
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.