Marcos 15
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Kən laulaugɨn agɨn pris asol mɨn, ne netəm-iasol rəha netəm Isrel, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ne netəmim mɨn rafin rəha kaonsel kəmotuəfɨmɨn ilat mɨn, kən moatələhəu nəghatən kit məmə okotohamnu Iesu. Kəmotən-ipən kəm netəmim neen məmə okotəlis Iesu kən motit motuwɨn motəhlman-pən e nelmɨ Pailat, u kapman asol rəhalat.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Kən Pailat təmətapəh ron məmə, “?Ik kig rəha netəm Isrel?” Kən məto Iesu təmə, “Ik nəmən mihin.”
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Kən pris asol mɨn kəmotən-iarəp nolən tepət lan.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Kən Pailat təmətapəh ron məmə, “?Tahro nakəsuhalpɨnən? ?Nəməto kəmotən nɨpəgnəmtɨn tepət lam?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Məto Iesu təsəghat mɨnən, təməpnapɨn əm, kən Pailat narmɨn təmiwɨg ron.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 E nup mɨn rafin, nian katol lafet lan rəha Nuhagego-inən, nolən rəha kapman u Pailat məmə in otahl-iarəp suah əpnapɨn əm kit e kalapus, suah kit itəm netəm Isrel kəmoatən.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Kən suah kit u, nərgɨn u Parapas, tətatɨg e kalapus ilat in mɨn neen, məto-inu kəmotohamnu etəmim e nian kəmatəmou o kapman.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Kən nɨmanin netəmim kəmotuwa o Pailat motən-ipən kəm in məmə otol əm nat kitiəh tahmen-pən e itəm tatol nian mɨn, mahl-iarəp suah kit e kalapus.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Kən Pailat təmətapəh olat məmə, “?Nakotolkeike məmə ekahl-iarəp kig rəha netəm Isrel?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Təmən nəhlan məto-inu in tɨnɨtun rəkɨs məmə pris asol mɨn kəmotos-ipən Iesu e nelmɨn məto-inu kotetəhak.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Məto pris asol mɨn kəmotəkəike kəm nɨmanin netəmim məmə okotəuhlin nətəlɨgən rəhalat. Kən ilat kəmotətapəh o Pailat məmə otahl-iarəp Parapas, məto sənəmə Iesu.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Kən Pailat təmətapəh olat məmə, “?Məto ekahro e suah u itəmat nəmotəmə in kig rəha netəm Isrel?”
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Kən kəmotagət əfəməh məmə, “!Okəht-ipən e nɨg kəməluau!”
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Kən Pailat təmətapəh mɨn olat məmə, “?Nolən tərat naka u suah u təmol?” Məto kəmotagət əfəməh mɨn məmə, “!Okəht-ipən e nɨg kəməluau!”
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Kən Pailat təmolkeike məmə otol nɨkilat, kən mahl-iarəp Parapas, kən məhlman-pən Iesu e nelmɨ rəhan mopael mɨn məmə okotalis motətu-pər e nɨg kəməluau.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Kən mopael mɨn rəha Pailat kotɨləs Iesu motuwɨn əpəh imə e nimə asol rəha kapman, katən məmə Praetoriam. Kən kəmotaun-in rafin mopael mɨn kotuwa kɨtəlau lan.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Kən motuwɨn-in-pən kot asiə tahmen əm e kot rəha kig, kən motuarin-uarin nol itəm tol nihlən-nihlən motol hat lan itəm tahmen e hat rəha kig, kən motəfauin-pən kəm in.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Kən motol mɨlə lan motəmə, “Itɨmat ekotos-ipɨnə nɨsiaiiən kəm ik, kig rəha netəm Isrel.”
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 Kən motoh rəhn-kapə e noanɨg, motagəh lan, motɨsin nulɨlat məmə koatos-ipən nɨsiaiiən eiuən kəm in.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Nian kəmotahkul rəkɨs lan, kən motapeg rəkɨs kot asiə un, kən motuwɨn-in-pən əh rəhan natɨmnat, kən motit motuwɨn məmə okotəht-ipən e nɨg kəməluau.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 E suatɨp, kəmotehm suah kit etəm Saerin, nərgɨn u Saimon. In tata rəha Aleksanta ne Rufas. Tatuwɨn Jerusalem, kən moatəkəike kəm in məmə otɨləs nɨg kəluau.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Kən kəmotit Iesu motuwɨn əpəh ikɨn kit katən məmə, Kolkota, u nɨpətɨn təmə Louipɨl-uipɨl.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Kən kəmotos-ipən wain u kəmol pɨləh-pɨləh ilau mərɨsɨn u mɨr məmə otənɨm pəs təsətoən nahməən e nɨpətɨn, məto tapəs nənɨmən.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Kən kəmotɨləs Iesu motuwɨn motəht-ipən e nɨg kəməluau. Kən motoor rəhan natɨmnat moturin tais ron məmə pah otos.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Kəmətu-pər Iesu e nɨg kəməluau e nain kɨlok laulaugɨn,
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 kən motəte-rəkɨs nɨpəgnəmtɨn u kəmotehm lan məmə, In kig rəha netəm Isrel, kən motəht-ipən nəghatən un e rəhan nɨg kəməluau.
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Kən etəmim kəiu itəm kətuəluagɨn o kapman mətioh netəmim, kəmətu-pər ilau e nɨg kəluau, kit e nɨkalɨn matɨp, kit e nɨkalɨn mol.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Kən netəmim itəm kotaliwək e suatɨp, moatanu-anu rəhn-kapəlat kəm in moatol mɨlə lan motəmə, “Ei, ik nəmən məmə onakərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn kən nian tatol kɨsɨl lan u, nəpaniləkɨn mɨn in pɨsɨn.
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 Eiuaiu-tu e nɨg kəməluau un, mosmegəh atɨp-tu lam.”
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Pris asol mɨn ne iəgətun mɨn rəha Lou kəmotol əm nat kitiəh motalah-əmnu motəmə, “Təmasitu e netəmim tepət, məto okol təsasitu atɨpən lan.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Təwɨr pəs kitat kotehm-tu Mesaea u, kig rəha netəm Isrel, oteiuaiu e nɨg kəməluau pəs kitat koatəplan motahatətə lan.” Kən etəmim mil u katəhaləkul iləhal Iesu kɨnatuən mɨn nəghatən rat lan.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Kən e tuelef klok mətoarus-pən tri klok, napinəpən təmeiuaiu mɨrəfin nat.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Kən e tri kɨlok Iesu təmagət əfəməh məmə, “!Eloi, Eloi! ?Lama sapaktani?” Nɨpətɨn rəhan nəghatən təmə, “!Uhgɨn rəhak, Uhgɨn rəhak! ?Tahro nakatapəs io?”
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Netəmim neen kəmoatətul əh-ikɨn kəməsotəto wɨrən nəghatən un, kəmotən məmə, “Haləto-tu. Tətaun-in Elaija.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Kən ilat kit təmaiu muwɨn miuw-pən wain u tagɨn e nat kit tame-ame tahmen e katən, maru-pər e nuwig tuwɨn o Iesu məmə otənɨm. Kən məmə, “Pəs-tu kotehm-tu məmə Elaija otuwa mɨləs-iəhau, o kəp.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Məto Iesu təmagət əfəməh mɨn, kən rəhan namegən tiet.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Kən əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn, nɨməhan itəm tatəkulosɨg-in Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn, təməhap məsɨn kəiu əpəh ilɨs mətoarus-pa əpəh ləhau.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Kən etəm-iasol rəha mopael mɨn itəm təmatətul e nɨkalɨ Iesu, təmehm məmə təmɨmɨs min-nulan, kən in təmən məmə, “!Nɨpahrienən, suah u in Netɨ Uhgɨn pahrien!”
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Nɨpɨtan neen kəmoatətul isəu motasɨpa moatehm. Ilat neen u Meri Maktala, ne iahunin itɨ Jemes əkəku ne Joses, ne Salome.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Iləhal kəmatəhalətəu-pən Iesu nian təmətatɨg Kalili, mətahlasitu lan. Ilat nɨpɨtan tepət kəmotər kan əpəh Jerusalem ilat Iesu.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 Kən nian əh Iesu təmɨmɨs lan, in nian rəha nol əpen-əpenəən natɨmnat rəha Sapat, kən olawɨgin nian rəha Sapat, kəsolən wək lan. Tɨnehnaipən,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Josep in etəm Aramatia tɨnuwa. In etəmim kit rəha kaonsel itəm katɨsiai-in. In nɨkin təməht pɨk nərəmərəən rəha Uhgɨn. Kən təməsəgɨnən muwɨn ima Pailat ikɨn matətapəh-in nɨpətɨ Iesu.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Nian Pailat təməto məmə Iesu tɨnɨmɨs rəkɨs, kən təmaut maun-in etəm-iasol rəha mopael mɨn matətapəh ron məmə, “?Katən pahrien məmə Iesu tɨnɨmɨs rəkɨs?”
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Məto etəm-iasol rəha mopael mɨn təmə, “Nɨpahrienən, tɨnɨmɨs rəkɨs.” Pailat təməto nəghatən un kən megəhan-in-pən nɨpətɨ Iesu kəm Josep.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Kən Josep təmuwɨn mos-nəmtɨn nɨməhan ruən kit muwa mɨləs-iəhau Iesu e nɨg kəməluau malpin lan, mɨləs muwɨn mələhəu-pən e nɨpəg kəpiel u kɨnəmel rəkɨs məmə okol suwɨt ikɨn. Kən məsoupəlpəlin-pən kəpiel asol kit mahtosɨg-in-pən nɨpəg kəpiel un lan.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Kən Meri Maktala ne iahunin itɨ Joses, ilau kəmuəplan ikɨn-u kəmələhəu-pən Iesu ikɨn.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.