Marcos 15
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 Kən laulaugɨn agɨn pris asol mɨn, ne netəm-iasol rəha netəm Isrel, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ne netəmim mɨn rafin rəha kaonsel kəmotuəfɨmɨn ilat mɨn, kən moatələhəu nəghatən kit məmə okotohamnu Iesu. Kəmotən-ipən kəm netəmim neen məmə okotəlis Iesu kən motit motuwɨn motəhlman-pən e nelmɨ Pailat, u kapman asol rəhalat.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Kən Pailat təmətapəh ron məmə, “?Ik kig rəha netəm Isrel?” Kən məto Iesu təmə, “Ik nəmən mihin.”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Kən pris asol mɨn kəmotən-iarəp nolən tepət lan.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Kən Pailat təmətapəh ron məmə, “?Tahro nakəsuhalpɨnən? ?Nəməto kəmotən nɨpəgnəmtɨn tepət lam?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Məto Iesu təsəghat mɨnən, təməpnapɨn əm, kən Pailat narmɨn təmiwɨg ron.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 E nup mɨn rafin, nian katol lafet lan rəha Nuhagego-inən, nolən rəha kapman u Pailat məmə in otahl-iarəp suah əpnapɨn əm kit e kalapus, suah kit itəm netəm Isrel kəmoatən.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Kən suah kit u, nərgɨn u Parapas, tətatɨg e kalapus ilat in mɨn neen, məto-inu kəmotohamnu etəmim e nian kəmatəmou o kapman.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Kən nɨmanin netəmim kəmotuwa o Pailat motən-ipən kəm in məmə otol əm nat kitiəh tahmen-pən e itəm tatol nian mɨn, mahl-iarəp suah kit e kalapus.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Kən Pailat təmətapəh olat məmə, “?Nakotolkeike məmə ekahl-iarəp kig rəha netəm Isrel?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Təmən nəhlan məto-inu in tɨnɨtun rəkɨs məmə pris asol mɨn kəmotos-ipən Iesu e nelmɨn məto-inu kotetəhak.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Məto pris asol mɨn kəmotəkəike kəm nɨmanin netəmim məmə okotəuhlin nətəlɨgən rəhalat. Kən ilat kəmotətapəh o Pailat məmə otahl-iarəp Parapas, məto sənəmə Iesu.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Kən Pailat təmətapəh olat məmə, “?Məto ekahro e suah u itəmat nəmotəmə in kig rəha netəm Isrel?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Kən kəmotagət əfəməh məmə, “!Okəht-ipən e nɨg kəməluau!”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Kən Pailat təmətapəh mɨn olat məmə, “?Nolən tərat naka u suah u təmol?” Məto kəmotagət əfəməh mɨn məmə, “!Okəht-ipən e nɨg kəməluau!”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Kən Pailat təmolkeike məmə otol nɨkilat, kən mahl-iarəp Parapas, kən məhlman-pən Iesu e nelmɨ rəhan mopael mɨn məmə okotalis motətu-pər e nɨg kəməluau.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Kən mopael mɨn rəha Pailat kotɨləs Iesu motuwɨn əpəh imə e nimə asol rəha kapman, katən məmə Praetoriam. Kən kəmotaun-in rafin mopael mɨn kotuwa kɨtəlau lan.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Kən motuwɨn-in-pən kot asiə tahmen əm e kot rəha kig, kən motuarin-uarin nol itəm tol nihlən-nihlən motol hat lan itəm tahmen e hat rəha kig, kən motəfauin-pən kəm in.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Kən motol mɨlə lan motəmə, “Itɨmat ekotos-ipɨnə nɨsiaiiən kəm ik, kig rəha netəm Isrel.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Kən motoh rəhn-kapə e noanɨg, motagəh lan, motɨsin nulɨlat məmə koatos-ipən nɨsiaiiən eiuən kəm in.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Nian kəmotahkul rəkɨs lan, kən motapeg rəkɨs kot asiə un, kən motuwɨn-in-pən əh rəhan natɨmnat, kən motit motuwɨn məmə okotəht-ipən e nɨg kəməluau.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 E suatɨp, kəmotehm suah kit etəm Saerin, nərgɨn u Saimon. In tata rəha Aleksanta ne Rufas. Tatuwɨn Jerusalem, kən moatəkəike kəm in məmə otɨləs nɨg kəluau.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Kən kəmotit Iesu motuwɨn əpəh ikɨn kit katən məmə, Kolkota, u nɨpətɨn təmə Louipɨl-uipɨl.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Kən kəmotos-ipən wain u kəmol pɨləh-pɨləh ilau mərɨsɨn u mɨr məmə otənɨm pəs təsətoən nahməən e nɨpətɨn, məto tapəs nənɨmən.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Kən kəmotɨləs Iesu motuwɨn motəht-ipən e nɨg kəməluau. Kən motoor rəhan natɨmnat moturin tais ron məmə pah otos.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Kəmətu-pər Iesu e nɨg kəməluau e nain kɨlok laulaugɨn,
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 kən motəte-rəkɨs nɨpəgnəmtɨn u kəmotehm lan məmə, In kig rəha netəm Isrel, kən motəht-ipən nəghatən un e rəhan nɨg kəməluau.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Kən etəmim kəiu itəm kətuəluagɨn o kapman mətioh netəmim, kəmətu-pər ilau e nɨg kəluau, kit e nɨkalɨn matɨp, kit e nɨkalɨn mol.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Kən netəmim itəm kotaliwək e suatɨp, moatanu-anu rəhn-kapəlat kəm in moatol mɨlə lan motəmə, “Ei, ik nəmən məmə onakərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn kən nian tatol kɨsɨl lan u, nəpaniləkɨn mɨn in pɨsɨn.
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Eiuaiu-tu e nɨg kəməluau un, mosmegəh atɨp-tu lam.”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Pris asol mɨn ne iəgətun mɨn rəha Lou kəmotol əm nat kitiəh motalah-əmnu motəmə, “Təmasitu e netəmim tepət, məto okol təsasitu atɨpən lan.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Təwɨr pəs kitat kotehm-tu Mesaea u, kig rəha netəm Isrel, oteiuaiu e nɨg kəməluau pəs kitat koatəplan motahatətə lan.” Kən etəmim mil u katəhaləkul iləhal Iesu kɨnatuən mɨn nəghatən rat lan.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Kən e tuelef klok mətoarus-pən tri klok, napinəpən təmeiuaiu mɨrəfin nat.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Kən e tri kɨlok Iesu təmagət əfəməh məmə, “!Eloi, Eloi! ?Lama sapaktani?” Nɨpətɨn rəhan nəghatən təmə, “!Uhgɨn rəhak, Uhgɨn rəhak! ?Tahro nakatapəs io?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Netəmim neen kəmoatətul əh-ikɨn kəməsotəto wɨrən nəghatən un, kəmotən məmə, “Haləto-tu. Tətaun-in Elaija.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Kən ilat kit təmaiu muwɨn miuw-pən wain u tagɨn e nat kit tame-ame tahmen e katən, maru-pər e nuwig tuwɨn o Iesu məmə otənɨm. Kən məmə, “Pəs-tu kotehm-tu məmə Elaija otuwa mɨləs-iəhau, o kəp.”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Məto Iesu təmagət əfəməh mɨn, kən rəhan namegən tiet.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Kən əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn, nɨməhan itəm tatəkulosɨg-in Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn, təməhap məsɨn kəiu əpəh ilɨs mətoarus-pa əpəh ləhau.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Kən etəm-iasol rəha mopael mɨn itəm təmatətul e nɨkalɨ Iesu, təmehm məmə təmɨmɨs min-nulan, kən in təmən məmə, “!Nɨpahrienən, suah u in Netɨ Uhgɨn pahrien!”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Nɨpɨtan neen kəmoatətul isəu motasɨpa moatehm. Ilat neen u Meri Maktala, ne iahunin itɨ Jemes əkəku ne Joses, ne Salome.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Iləhal kəmatəhalətəu-pən Iesu nian təmətatɨg Kalili, mətahlasitu lan. Ilat nɨpɨtan tepət kəmotər kan əpəh Jerusalem ilat Iesu.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Kən nian əh Iesu təmɨmɨs lan, in nian rəha nol əpen-əpenəən natɨmnat rəha Sapat, kən olawɨgin nian rəha Sapat, kəsolən wək lan. Tɨnehnaipən,
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Josep in etəm Aramatia tɨnuwa. In etəmim kit rəha kaonsel itəm katɨsiai-in. In nɨkin təməht pɨk nərəmərəən rəha Uhgɨn. Kən təməsəgɨnən muwɨn ima Pailat ikɨn matətapəh-in nɨpətɨ Iesu.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Nian Pailat təməto məmə Iesu tɨnɨmɨs rəkɨs, kən təmaut maun-in etəm-iasol rəha mopael mɨn matətapəh ron məmə, “?Katən pahrien məmə Iesu tɨnɨmɨs rəkɨs?”
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Məto etəm-iasol rəha mopael mɨn təmə, “Nɨpahrienən, tɨnɨmɨs rəkɨs.” Pailat təməto nəghatən un kən megəhan-in-pən nɨpətɨ Iesu kəm Josep.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Kən Josep təmuwɨn mos-nəmtɨn nɨməhan ruən kit muwa mɨləs-iəhau Iesu e nɨg kəməluau malpin lan, mɨləs muwɨn mələhəu-pən e nɨpəg kəpiel u kɨnəmel rəkɨs məmə okol suwɨt ikɨn. Kən məsoupəlpəlin-pən kəpiel asol kit mahtosɨg-in-pən nɨpəg kəpiel un lan.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Kən Meri Maktala ne iahunin itɨ Joses, ilau kəmuəplan ikɨn-u kəmələhəu-pən Iesu ikɨn.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.