Lucas 15
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 E nian əh, netəmim tepət itəm koatos məni rəha takɨs, ne netəmim tepət itəm nol təfagə rat, kəmotuwa məmə okotətəlɨg-in Iesu.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Kən Farisi mɨn ne iəgətun mɨn rəha Lou koatəghat rat Iesu o netəm nol təfagə rat mɨn əh, moatən məmə, “Suah əh, nɨkin tətagien əm məmə nol təfagə rat mɨn koatuwɨn ron, kən motagwən kələh.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Kən e nəghatən mɨn u, Iesu təmuəh nimaa nəghatən u məmə,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “?Itəmat pah u, rəhan sipsip wan-hanrɨt, kən kitiəh təməlue, məto in nɨkin təsəhtən? Okəmə itəmat kit rəhan sipsip təmɨkə nəhlan, kən in otəkəike mapəs rəhan nainti-nain sipsip koatun kras moatətul əpəh təpiə ikɨn, kən in otuwɨn mategəs-in itəm təməlue mətoarus-pən in otehm.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kən nian in təmehm, təmɨləs-ipər məhun, kən nɨkin tətagien.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Kən nian in təmiet-arəpa latuənu, in otəkəike maun-in in mɨn neen, ne netəm kotatɨg motɨtəlau lan, kən mən-ipən kəm ilat məmə, ‘Otuwa kotagien kələh, məto-inu emehm mɨn rəhak sipsip itəm təməlue.’”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Kən nian Iesu təmol namnun nimaa nəghatən, təmən-ipən kəm ilat məmə, “Kən iatən kəm itəmat məmə, tahmen-pən əm əpəh e nego e neai. Okəmə iol təfagə rat kit tatəuhlin rəhan nəmegəhən kəm Uhgɨn, kən nagienən əpəh ilɨs e nego e neai o suah əh in tepət, taprəkɨs-in nagienən o netəmim nainti-nain itəm nɨkilat təht məmə kotətuatɨp məsotolən nat kit tərat itəm okotəkəike motəuhlin nəmegəhən rəhalat ron.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kən Iesu təmatɨg məghat mɨn məmə, “?Okəmə pətan kit rəhan məni ten kəmol e silfa, kən in təmɨkɨl kitiəh, kən in otol naka? In otasiepən e lait kit, kən mol pɨrum megəs-in wɨr əpəh imə matuwɨn matuwɨn mehm.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Kən nian təmehm məni əh, in otaun-in rəhan mɨn neen ne netəm kotatɨg motɨtəlau lan, matən məmə, ‘Otuwa kotagien kələh məto-inu emehm rəkɨs məni ilou rəhak təmɨkə.’”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Kən nian Iesu təmol namnun nimaa nəghatən, təmən-ipən kəm ilat məmə, “Kən ekolkeike məmə ekən kəm itəmat məmə, e nolən kitiəh mɨn əm, nagienən asol e nɨganəmtɨ nagelo mɨn əpəh ilɨs e nego e neai, nian iol təfagə rat kit tatəuhlin rəhan nətəlɨgən matuwɨn o Uhgɨn.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Kən Iesu təmatəkəike matən məmə, “Suah kit, nətɨn iərman kəiu.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 In əkəku lan tən-ipən kəm rəhalau tata məmə, ‘Tata. Oor nautə mɨn rəham, mos-ipa rəhak u-roiu.’ Kən rəhalau tata toor rəhan natɨmnat mos-ipən kəm ilau.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Kən təsuwəhən, nətɨn in əkəku lan tos rəhan lan muwɨn mol-salɨm-in ilat, kən mos məni e nautə mɨn un miet iməlat ikɨn muwɨn e nəptən pɨsɨn kit mɨn isəu. Kən ikɨn əh, təmatərəkɨn rəhan məni e nolən rat mɨn matuwɨn matuwɨn.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Kən nian rəhan məni tɨnɨkə rafin, nəumɨs asol tɨnɨtan e nɨtən əh, kən nəumɨs tɨnatus suah un, nɨgɨn nagwənən tɨnɨkə.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Kən təmuwɨn matol wək kəm suah kit əh-ikɨn əh, kən suah u təmahl-ipən məmə otuwɨn mətagwən rəhan pɨkəs mɨn.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Kən nəumɨs təmus pɨk məmə in tolkeike məmə otun nagwənən nɨgɨ pɨkəs mɨn, məto etəmim tɨkə itəm otos-ipən nat kit kəm in.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Kən nətəlɨgən wɨr tɨnuwa mɨn lan, kən matətəlɨg-in məmə, ‘Kəsi. Roiu əh iolwək mɨn rəha tata, nɨgɨlat nagwənən tepət maprəkɨs, məto io ekətatɨg u ikɨn-u, otəsuwəhən kən ekɨmɨs e nəumɨs.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Oekiet u ikɨn-u mɨtəlɨg-pən o rəhak tata, kən mən-ipən kəm in məmə, “Tata. Io emol tefagə tərat kəm Uhgɨn ne ik.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Roiu əh esahmenən məmə onəkaun-in io məmə nətɨm. Məto aun-in io ekahmen-pən əm məmə io iolwək əm kit rəham.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Kən təmətul maliwək mɨnatuwɨn məmə otehm rəhan tata. “Məto nian təmatuwa əh əpəh isəu, rəhan tata təmasɨpən məplan, kən təmasəkitun, maiu muwɨn mɨləs muətain mətagien ron.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Kən netɨn tən-ipən kəm in məmə, ‘Tata. Io emol tefagə tərat kəm Uhgɨn ne ik. Roiu əh esahmenən məmə onəkaun-in io məmə nətɨm.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Məto rəhan tata taun-in rəhan iolwək mɨn mən-ipən kəm ilat məmə, ‘!Ei! Otuwɨn uəhai motos kot itəm in təwɨr maprəkɨs motuwa kuwɨn-in-pən kəm in, kən motos rig motarɨgɨn-pən e noanelmɨn, kən motos put ka kuwɨn-in-pən e nelkɨn,
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 kən motɨləs pɨlɨk itəm tasis-asis məwɨr motuwa koh, pəs kotol kələh lafet lan rəha nətɨk,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 məto-inu nətɨk u, in tahmen əm məmə təmɨmɨs rəkɨs, məto roiu in tɨnəmegəh mɨn. In təməlue, məto enehm mɨn.’ Kən ilat kɨnoatol lafet.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Kən e nian əh, netɨn asol lan in əpəh e nasumən. Kən e nian təmatuwa mɨnuwa iuəhkɨr o latuənu, kən mɨnəto netəmim koatol napuən mɨn, moatol tanis.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kən təmaun-in iolwək kit tuwa tətapəh ron məmə, ‘?Ei, naka əh netəmim koatol?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Kən tən-ipən kəm in məmə, ‘Piam təmuwa, kən rəham tata təmoh pɨlɨk itəm tasis-asis məto-inu piam tɨnɨtəlɨg-pa mɨn, kən in təsanən əm.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Kən nɨkin təmahmə, kən məmə, ‘Okol esuwɨnən imə.’ Kən rəhan tata təmuwa ihluə matəkəike kəm in məmə otuwɨn imə.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Məto tən-ipən kəm rəhan tata məmə, ‘Əplan-tu. Kəmuatɨg nup tepət rəkɨs, kən iatol wək u ikɨn-u tahmen-pən əm məmə rəham kit iolwək, kən məsəhtən nəwiam kit ne. ?Məto tahro, tata? Nəməsos-ipamən nat əkəku kit kəm io tahmen-pən e nəni, məmə ekol nagwənən lan itɨmat io mɨn neen.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Məto nətɨm əh itəm təmərəkɨn rafin rəham nautə o nətouən nɨpɨtan mɨn lan rəha suatɨp, kən nian tɨnɨtəlɨg-pən latuənu, kən nakətul matoh pɨlɨk tasis-asis matol lafet lan rəhan.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Kən rəhan tata tən-ipən məmə, ‘Nətɨk. Nian rafin kilau min ik kətuatɨg, kən natɨmnat rafin rəhak in rəham.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Məto tətuatɨp əm məmə okotol lafet u motagien, məto-inu piam u tahmen-pən əm məmə təmɨmɨs rəkɨs, məto roiu in tɨnəmegəh mɨn. In təmɨkə, məto roiu kɨnotehm mɨn.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.